บทที่ 17: ยินดีต้อนรับสู่ไฮดรา

“คุณสุภาพบุรุษอมตะครับ ช่วยวางอาวุธในมือลงก่อนจะได้ไหม?”

ฟิวรี่ชี้ไปที่มีดในมือของคลาร์ก

“นี่นายยังกลัวอันนี้อีกเหรอ?” คลาร์กยกมีดขึ้นแล้วเขย่าเล่น

“โอ้ โอ้ โอ้~! ใจเย็น ๆ สิ คุณอมตะ ไม่งั้นฉันไม่รับประกันนะว่าหน้าหล่อนั่นจะมีรูเพิ่มอีกกี่รูในอีกวินาทีข้างหน้า” ฟิวรี่พูดเสียงดังพร้อมทำหน้าตาเวอร์ ๆ แล้วก็ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว “ใช่ นี่แหละระยะห่างระหว่างเรา มันดีต่อทั้งสองฝ่ายจะตาย”

“กลัวตายขนาดนั้นเลย?” คลาร์กหัวเราะ แล้วก็ทิ้งมีดในมือลงพื้น

“ฉันเชื่อเลยว่านายคงไม่เข้าใจหรอกว่า คนธรรมดาอย่างพวกเรากลัวอาวุธแบบนี้ขนาดไหน” ฟิวรี่พูดยิ้ม ๆ “ว่าแต่ ช่วยเตะมันไปให้ไกลกว่านี้หน่อยได้ไหม? ใช่ แบบเบา ๆ ไม่ต้องแรงมาก”

คลาร์กเตะมีดที่ตกอยู่บนพื้นออกไปอย่างไม่ใส่ใจ

ทันใดนั้นก็มีคนเดินเข้ามาเก็บมีดใส่กล่องเก็บอาวุธทันที

“มันก็แค่มีดธรรมดาน่ะ” คลาร์กพูดขึ้นเมื่อเห็นแบบนั้น “แล้วก็ นายผิวดำคนนี้...เอ่อ คุณสุภาพบุรุษชาวแอฟริกันอเมริกันครับ นายเข้าใจผิดอยู่เรื่องหนึ่งนะ ฉันเข้าใจดีเลยแหละว่าคนธรรมดาจะกลัวอาวุธแค่ไหน ฉันไม่ได้เกิดมาพร้อมกับพลังพวกนี้หรอก”

“ว้าว~! ฟังดูเป็นข่าวดีเลยนะ” ฟิวรี่ยิ้มตอบ แต่ในใจกลับเริ่มคิดเรื่องอื่นขึ้นมาแล้ว

ไม่ใช่พลังที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด

พูดอีกแบบก็คือ น่าจะเป็นผลผลิตจากห้องแล็บ?

งั้น...ใครกันล่ะที่สร้างเขาขึ้นมา?

ฟิวรี่รู้สึกว่าเรื่องทั้งหมดมันดูยุ่งยากขึ้นมาในทันที

เขาอยากให้หมอนี่พูดออกมาตรง ๆ ซะมากกว่า ว่าพลังนี้เป็นสิ่งที่มีมาตั้งแต่เกิด และห้ามเลียนแบบ

แบบนั้นจะสบายใจกว่ากันเยอะเลย

“เอาล่ะ ดูเหมือนตรงนี้จะไม่ใช่ที่เหมาะจะคุยกันเท่าไหร่ จะว่าไงถ้าเราย้ายที่?”

“หมายถึงห้องสอบสวน?” คลาร์กยิ้มบาง ๆ แล้วถามกลับ

“จะห้องสวีทเดี่ยวก็ยังได้” ฟิวรี่ตอบ “เชื่อฉันสิ พวกเขาจะดูแลนายอย่างดีเลยล่ะ”

“แล้วถ้าฉันไม่อยากไปล่ะ?” คลาร์กมองเขาแล้วพูดขึ้น

ฟิวรี่หันไปมองรอบ ๆ ก่อนจะชี้ไปที่เจ้าหน้าที่พิเศษของชีลด์ที่ยืนพร้อมอาวุธเต็มอัตราศึก

“ดูเหมือนว่าฉันจะไม่มีทางเลือกเลยสิ” คลาร์กหัวเราะเย็น ๆ แล้วพูดขึ้น

“ก็ขึ้นอยู่กับว่านายมองยังไงล่ะ นายจะมองว่านี่คือนายเต็มใจร่วมมือกับพวกเราก็ได้”

ฟิวรี่ยังคงยิ้มอยู่ และถ้าพูดตรง ๆ สีหน้าของเขาตอนนี้ น่าโดนต่อยมาก

“น่าเสียดายนะ เพราะฉันเลือกอีกทางแล้ว” คลาร์กพึมพำเบา ๆ

“อะไรนะ?” ฟิวรี่ฟังไม่ทัน

ทันใดนั้นเอง คลาร์กก็เอามือสอดเข้าไปในกระเป๋า กดปุ่มบางอย่าง

แล้วในวินาทีนั้น...

เสียงระเบิดดังสนั่นลั่นพื้นที่!

พื้นที่รอบข้าง รวมถึงคลับที่อยู่ข้างหน้า ถูกกลืนหายไปกับเปลวไฟจากแรงระเบิดในทันที

เจ้าหน้าที่ชีลด์ทุกคนโดนคลื่นแรงกระแทกปัดกระเด็นไปคนละทิศละทาง จนไม่มีใครยืนได้ถนัดแม้แต่คนเดียว

มีเพียงคลาร์กคนเดียวเท่านั้น ที่ยังยืนอยู่ท่ามกลางฝุ่นควัน

เขาตบฝุ่นบนเสื้อ แล้วเดินช้า ๆ ตรงไปหานิค ฟิวรี่ที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น

“สายลับฟิวรี่ ไว้เจอกันใหม่นะ” เขาคุกเข่าลงข้างหู แล้วกระซิบเบา ๆ ว่า

“เฮลไฮดรา”

บนพื้น ฟิวรี่พยายามขยับตัว และยื่นมือไปคว้าข้อเท้าคลาร์ก

“นาย...นายเป็น...ไฮดรา?!”

“อ้าว? สายลับฟิวรี่ไม่ได้ยินเหรอ?” คลาร์กยิ้มกว้างเหมือนคนอบอุ่น “ตัดหัวหนึ่งหัว สองหัวจะงอกใหม่! แล้วไว้เจอกันใหม่นะ สายลับฟิวรี่”

พูดจบ คลาร์กก็หันหลังเดินจากไป ร่างของเขาค่อย ๆ เลือนหายไปท่ามกลางเปลวเพลิงที่ยังลุกไหม้.............

【ทำลายแผนซุ่มโจมตีของฟัลโคนี่ และทำลายกฎโลกใต้ดินที่เขาสร้างไว้โดยตรง ได้รับแต้มทำลายล้าง +200!】

【ทำลายแผนแฝงตัวขององค์กรไฮดราเล็กน้อย ได้รับแต้มทำลายล้าง +1000!】

【สร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับทีมหน่วยรบพิเศษของชีลด์ ฆ่าสายลับชีลด์ไปสามคน ได้รับแต้มทำลายล้าง +200!】

【พูดคำว่า “เฮลไฮดรา” ต่อหน้านิค ฟิวรี่ แล้วจากไป ปล่อยให้เขาได้รับบาดแผลทางจิตใจแบบฝังลึกระยะยาว ได้รับแต้มทำลายล้าง +5000!】

【ทำให้ฟิล โคลสันบาดเจ็บเล็กน้อย และทิ้งความประทับใจแย่ ๆ แบบลบไม่ออกไว้ในใจเขา ได้รับแต้มทำลายล้าง +800!】

คลาร์กที่เพิ่งกลับถึงบ้าน ก็มีเสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวติด ๆ กัน

“เหยด...ผอ.อนาคตของชีลด์นี่ทำแต้มได้โหดจริงว่ะ!”

คลาร์กที่เพิ่งทิ้งตัวลงเตียง ยังไม่ทันจะได้พักก็เด้งตัวลุกขึ้น แล้วเรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาทันที เตรียมอัปเกรดแบบไม่รีรอ

แต้มทำลายล้าง: 7253

【เทมเพลตที่มีอยู่: เทมเพลตชาวคริปโตเนียน 0.03%+】

หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง...

หลังจากกดอัปเกรดไปถึงเจ็ดครั้ง ในที่สุด เครื่องหมายบวกด้านหลังเทมเพลตชาวคริปโตเนียนก็หายไป

ลองดูข้อมูลเทมเพลตที่ได้รับการเสริมพลังใหม่อีกครั้ง

【เทมเพลตที่มีอยู่: เทมเพลตชาวคริปโตเนียน 0.1%】

“ในที่สุดก็เหลือแค่หลักเดียวหลังจุดทศนิยมซักที!”

คลาร์กหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

……….