(ฟรี) บทที่ 471: ทูตสวรรค์แห่งความโกลาหล

“พวกนายสองคนหัวเราะอะไรกันน่ะ? ดูมีพิรุธจริงๆ”

อวี๋เสียนเอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนยิ้มประหลาดโดยไม่มีเหตุผล

ทั้งสองคนไม่ได้ปิดบังอะไร จึงเล่าถึงสาเหตุการตายของเทพผู้ส่งสารให้อวี๋เสียนฟัง พอได้ยินว่าฝ่ายนั้นตายเพราะการเสริมพลัง อวี๋เสียนก็ถึงกับตะลึง ที่แท้หมายเหตุก่อนหน้านั้นก็ไม่ได้ขู่เล่นๆ การเสริมพลังมีโอกาสล้มเหลวจริงๆ ด้วย

“พูดอีกอย่างก็คือ... เสริมพลัง +8 ก็ยังไม่การันตีสำเร็จแน่นอนสินะ” อวี๋เสียนพึมพำกับตัวเองอย่างครุ่นคิด

ซีเหมินว่างไฉส่ายหน้าแล้วอธิบายว่า “ไม่ใช่แบบนั้น จากข้อมูลที่ทุกคนรวบรวมและทดสอบกันมานาน การเสริมพลัง +5 ยังปลอดภัย 100% แต่พอเริ่มที่ +6 ถึงจะมีโอกาสล้มเหลว ซึ่ง +6 มีโอกาสสำเร็จ 90%, +7 คือ 85%, และ +8 เหลือ 80% หลังจากนั้นอัตราสำเร็จก็จะลดลงไปเรื่อยๆ”

“แบบนี้เทพผู้ส่งสารก็คือโชคร้ายสุดๆ เลยสิ โอกาสสำเร็จตั้ง 80% ดันไปตกที่ 20% แทน” อวี๋เสียนพูดพลางหัวเราะเล็กน้อย

ว่าแล้วก็ไม่ลืมว่าตนเองเพิ่งฆ่าปาเฟินถังไป แล้วได้หินเสริมพลังตัวละครมาอีกก้อน ไหนๆ ก็การันตีสำเร็จแน่ๆ ก็ไม่ต้องรอให้เสียเวลา

คิดได้ดังนั้น เขาก็หยิบหินเสริมพลังตัวละครขึ้นมาใช้ทันที

ทันใดนั้น หินก็สลายกลายเป็นแสงรวมเข้ากับร่างของเขา อวี๋เสียนรู้สึกได้ทันทีว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้น ทักษะต่างๆ ก็สามารถควบคุมได้ดีขึ้นกว่าเดิม

เขาลองหันไปมองโล่ฟองอากาศมิติของตัวเอง เดิมทีเป็นทรงกลม ตอนนี้กลับค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างได้ตามใจนึกของเขา จนสุดท้ายกลายเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส

ทรงกลมน่ะ จริงๆ แล้วนั่งไม่ค่อยสบายเท่าไหร่... สู้ทรงสี่เหลี่ยมไม่ได้ นั่งสบายกว่าเยอะ

“หัวหน้ากิลด์ เสริมพลังอีกแล้วเหรอ?” ซีเหมินว่างไฉเห็นการเปลี่ยนแปลงของโล่ ก็ตกใจตาค้าง

อวี๋เสียนพยักหน้า “ใช่ พวกนายก็บอกไม่ใช่เหรอว่าเสริมพลังไม่เกิน +5 ยังไงก็ปลอดภัย งั้นจะรออะไรล่ะ?”

ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ว่าโอกาสสำเร็จเป็นอย่างไร จึงวางแผนว่าจะหาที่ปลอดภัยไว้ก่อนค่อยเสริมพลัง แต่ตอนนี้รู้แล้วว่าเสริมไม่เกิน +5 ยังไงก็ไม่พัง ก็ไม่ต้องรออีกต่อไป

จะมัวรอให้ใกล้ตายแล้วค่อยออกลีลาพลิกเกมไปทำไมกัน คนปกติก็ต้องเอาความปลอดภัยไว้ก่อนสิ ไม่ใช่เล่นบทพระเอกการ์ตูนที่มักจะสู้จนเลือดซิบก่อนค่อยเก่ง

ซีเหมินว่างไฉกับซือถูซิงเย่ได้แต่เงียบไป

ตอนแรกอวี๋เสียนก็แข็งแกร่งเกินไปอยู่แล้ว ตอนนี้ยังเสริมพลังอีก จะให้พวกเขาตามยังไงทัน? ทั้งที่ตอนเริ่มต้น พวกเขายังถือว่าได้เปรียบอยู่แท้ๆ

“ว่าแต่ ฉันยังมีหินเสริมพลังอาชีพอีกก้อน พวกนายพอจะรู้ไหมว่ามันใช้ทำอะไร?” อวี๋เสียนถามพลางหยิบหินขึ้นมา

แน่นอนว่าหินเสริมพลังอาชีพก็ต้องใช้กับอาชีพ แต่จากที่ดูผลของหินเสริมพลังตัวละครแล้ว เขาก็คิดว่า มันอาจจะไม่ได้แค่ "เพิ่มระดับ" เฉยๆ เลยอยากถามให้แน่ใจก่อนใช้

ซีเหมินว่างไฉเรียกสติกลับมาแล้วอธิบายว่า “หินเสริมพลังอาชีพ ไม่ใช่แค่เพิ่มระดับ +1 นะ แต่คือการยกระดับอาชีพไปอีกขั้นต่างหาก

เช่น นักสู้ใช้แล้ว อาจเปลี่ยนเป็นจอมยุทธ์จอหงวน พอเป็นจอมยุทธ์แล้วก็เปลี่ยนเป็นนักบุญแห่งยุทธ แล้วจากนั้นก็อาจเป็นเทพแห่งยุทธต่อ ทุกอาชีพมีเส้นทางพัฒนาเฉพาะของมัน และหินนี้ก็คือกุญแจสำหรับการเลื่อนขั้น”

“ถ้าอย่างนั้น ทักษะเดิมจะหายไปไหม?” อวี๋เสียนถามต่อทันที

ซีเหมินว่างไฉส่ายหน้า “ไม่หายแน่นอน ทักษะเก่ายังอยู่ครบ แต่จะถูกอัปเกรดให้แข็งแกร่งขึ้น แถมยังปลุกทักษะใหม่ของอาชีพขั้นสูงขึ้นมาอีก”

“งั้นก็ดีเลย แล้วใช้ครั้งแรกนี่ โอกาสสำเร็จเท่าไหร่?”

“ยังอยู่ในช่วงปลอดภัย เสริมพลังไม่เกิน +5 ยังไงก็ผ่าน” ซีเหมินว่างไฉตอบ

อวี๋เสียนได้ยินแบบนี้ก็ไม่ลังเล รีบใช้หินทันที

แสงจากหินเสริมพลังอาชีพซึมเข้าสู่ร่างของเขา และเขาก็รู้สึกได้ทันทีว่าพลังทั้งหมดในร่างกายเปลี่ยนไป แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แถมยังรู้สึกถึงพลังที่ไม่คุ้นเคยบางอย่าง และสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ...

เขามีช่องอัญเชิญถึง 9 ช่อง!

เขารีบเปิดหน้าต่างคุณสมบัติดูทันที:

[ชื่อ: อวี๋เสียน]

[เสริมพลัง: +2]

[ระดับ: 40]

[อาชีพ: ทูตสวรรค์แห่งความโกลาหล]

[ทักษะ:]

อัญเชิญเทพโกลาหล: ในนามแห่งทูตสวรรค์ อัญเชิญสัตว์อัญเชิญแบบสุ่มหนึ่งตัวมาต่อสู้เพื่อท่าน มอนสเตอร์คุณสมบัติโกลาหล มีโอกาสถูกอัญเชิญมาจุติได้ง่ายขึ้น

ผนึกคำสาปโกลาหล: ในนามแห่งทูตสวรรค์ ทำให้เป้าหมายได้รับผนึกคำสาปด้านลบแบบสุ่มหนึ่งอย่าง ทูตสวรรค์สามารถจุดระเบิดผนึกคำสาป ทำให้ผู้ที่ถูกผนึกได้รับความเสียหายอย่างมหาศาล]

ทัณฑ์โกลาหล: ใช้พลังกายบางส่วน ยิงขีปนาวุธโกลาหลที่มีคุณสมบัติสุ่มสองอย่างไปยังเป้าหมาย สร้างความเสียหายแบบสุ่มสองเท่า ขณะเดียวกันการระเบิดจะทำให้เป้าหมายสับสนทิศทาง

โล่เทพโกลาหล (+1): ใช้พลังจิต สร้างโล่เทพสสารที่เสถียรขึ้นมาชั้นหนึ่งให้กับตนเอง ได้รับคุณสมบัติทางกายภาพของมัน ขณะเดียวกันก็เพิ่มคุณสมบัติต้านทานแบบสุ่มหนึ่งอย่าง และเมื่อถูกโจมตี จะสะท้อนลูกบอลแสงคุณสมบัติแบบสุ่มกลับไปยังเป้าหมาย

แปรสภาพโกลาหล: ใช้พลังจิต เปลี่ยนสสารที่สัมผัสให้กลายเป็นสสารแบบสุ่ม ยิ่งใช้พลังงานมากขอบเขตที่ส่งผลก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น สามารถบันทึกสสารได้หนึ่งชนิด เมื่อใช้พลังแปรสภาพโกลาหลสามารถเลือกระหว่างการสุ่มกับการบันทึกได้

ผนึกโกลาหล: ใช้พลังจิตจำนวนมหาศาล สุ่มผนึกคุณสมบัติหรือร่างกายบางส่วนของเป้าหมาย ยิ่งระดับของเป้าหมายและตนเองต่างกันมากเท่าไหร่ ระยะเวลาในการผนึกก็จะยิ่งนานขึ้น หากใช้ทักษะในนามแห่งทูตสวรรค์ มีโอกาสทำให้ระยะเวลาในการผนึกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

พลังทูตสวรรค์: ในร่างกายถือกำเนิดพลังทูตสวรรค์แห่งความโกลาหล ทักษะใดๆที่เติมพลังทูตสวรรค์เข้าไป พลังและผลลัพธ์ก็จะเพิ่มขึ้น ระดับที่เพิ่มขึ้นจะเท่ากับพลังทูตสวรรค์ที่ใช้ไป

หลังจากดูคุณสมบัติทั้งหมด อวี๋เสียนก็อดหัวเราะไม่ได้

แน่นอนว่ามันคือการเสริมพลังอาชีพอย่างรอบด้าน ถึงขั้นที่ตัวเขาในอดีตก็คงไม่มีทางสู้ตัวเขาในตอนนี้ได้เลย

“ทูตแห่งความโกลาหล... พอเลื่อนขั้นก็กลายเป็น ทูตสวรรค์ แห่งความโกลาหลงั้นเหรอ? ถ้าใช้หินอีกที จะไม่กลายเป็น มหาทูตสวรรค์แห่งความโกลาหล หรือ เทพสวรรค์แห่งความโกลาหล ไปเลยหรือไงนะ?” อวี๋เสียนปิดหน้าต่างคุณสมบัติ พลางสงสัยอยู่เงียบๆ

ซีเหมินว่างไฉถามขึ้น “รู้สึกว่าร่างกายแข็งแกร่งขึ้นไหม?”

ซือถูซิงเย่แทรกขึ้นอย่างขำๆ “ถามแบบนี้ก็รู้คำตอบอยู่แล้ว หัวหน้ากิลด์แข็งแกร่งขึ้นแน่นอน! ว่าแต่... อาชีพใหม่ชื่อว่าอะไรเหรอ?”

อวี๋เสียนไม่ปิดบังอะไร เปิดหน้าต่างคุณสมบัติให้ดูตรงๆ

“ทูตสวรรค์แห่งความโกลาหลเหรอ... คำว่า ทูตสวรรค์ นี่ อาจไม่ใช่แบบทูตสวรรค์จริงๆ แต่หมายถึงตำแหน่งสูงกว่า ‘ทูต’ ธรรมดาเสียมากกว่า ต่อไปอาจกลายเป็น ‘ขุนพลแห่งความโกลาหล’ หรือ ‘เทพแห่งความโกลาหล’ ก็ได้” ซีเหมินว่างไฉวิเคราะห์

อวี๋เสียนครุ่นคิดแล้วถามกลับ “ไม่ใช่ ‘มหาทูตสวรรค์แห่งความโกลาหล’ เหรอ?”

ซีเหมินว่างไฉตอบเรียบๆ “ในโลกตะวันออกน่ะ ‘ทูตสวรรค์’ ก็มีความหมายอีกแบบ คือขุนนางของสวรรค์ในสมัยโบราณ ผมว่าในกรณีนี้น่าจะหมายถึงแบบนั้นมากกว่า”

อวี๋เสียนได้ยินก็พึมพำเบาๆ “งั้นอนาคตฉันอาจจะกลายเป็น... อัครเสนาบดีแห่งความโกลาหล ก็ได้?”

“…”

ทั้งซีเหมินว่างไฉและซือถูซิงเย่ต่างก็พูดไม่ออก

นี่มันตรรกะวงจรอะไรของเขาอีกแล้ว...