(ฟรี) บทที่ 436: ชีวิตประจำวันที่เนินสิบลี้

หลายวันต่อมา ณ ขอบของทิวเขาฟู่คัง

สุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวตัวหนึ่งกำลังซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า สังเกตการณ์เหยื่อที่อยู่ไม่ไกลอย่างเงียบๆ

เหยื่อตัวนั้นคือแมวขาวตัวเล็กๆ บนหัวของแมวตัวเล็กนี้ยังมีเงินหยวนเป่าสีทองอยู่หนึ่งก้อน ดูแล้วเป็นมงคลอย่างยิ่ง

แต่ในสายตาของสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาว แมวตัวเล็กอ้วนกลมนั่นจะเป็นมงคลหรือไม่ก็ช่างเถอะ ที่สำคัญคือ...ดูน่าอร่อยจนอยากกลืนทั้งตัว!

ก้นของเจ้าสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวกระดิกเบาๆ ขณะค่อยๆ ย่องเข้าไปใกล้แมวตัวน้อย มันไม่รู้เลยว่าในขณะที่กำลังจ้องเจ้าแมวน้อยเป็นเหยื่อ…ตัวมันเองก็กลายเป็นเหยื่อไปเรียบร้อยแล้ว  แบบมันไม่รู้ตัวเลยสักนิด

ลอบโจมตี!

อวี๋เสียนกระโดดลงมาจากต้นไม้อย่างไม่ให้สุ้มให้เสียง หมัดแรกฟาดเปรี้ยงลงกลางกะโหลกเจ้าสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวจังๆ พอมันชะงักจนเกือบสลบ เขาก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ ซัดซ้ำรัวๆ ตึงๆๆ ไม่กี่ที เจ้านั่นก็แน่นิ่งไปเรียบร้อย

แมวกวักตัวน้อยสุดน่ารักรีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาด้วยความตื่นเต้น อวี๋เสียนจับปีกไก่ของเจ้าสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวยกขึ้นพลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดี “เหมิงเหมิง เยี่ยมเลย! มื้อนี้พวกเรามีอาหารแล้ว!”

สุนัขจิ้งจอกทั่วไป เนื้อคงจะไม่อร่อยแน่

แต่เนื้อของเจ้าสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวนั่น... รสชาติไก่ล้วนๆ แถมนุ่มละลายในปากเลยทีเดียว!

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา อวี๋เสียนเอาชีวิตรอดมาได้ก็เพราะเนื้อของเจ้าสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวนี่แหละ ไม่อย่างนั้นป่านนี้คงอดตายไปแล้ว

“เหมิงเหมิง!”

เมื่ออวี๋เสียนแน่ใจว่าเจ้าสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวได้ตายลงแล้ว เขาก็รีบยกมันกลับมาหาแมวกวักน้อยเหมิงเหมิงทันที จากนั้นก็อุ้มเจ้าแมวตัวกลมๆ ขึ้นมากอดแน่น พร้อมทั้งจุ๊บและเอาหน้าถูไปมาอย่างเอ็นดู

“ขอโทษนะ ขอโทษนะ ที่ใช้เจ้าเป็นเหยื่อล่อ เดี๋ยวเจ้ากินปีกไก่นะ!” อวี๋เสียนพูดกับแมวกวักสุดน่ารักด้วยสีหน้าเอ็นดู

เจ้าแมวกวักเหมิงเหมิงมีสีหน้าที่น่ารักมาก เพราะมันเกิดมาพร้อมกับรอยยิ้มบนหน้าอยู่แล้ว ถึงแม้จะไม่มีการแสดงอารมณ์ใดๆ แต่ด้วยลวดลายบนใบหน้าทำให้ดูเหมือนมันกำลังยิ้มอย่างมีความสุขตลอดเวลา

ส่วนเหมิงเหมิงเห็นได้ชัดว่าก็ชอบอวี๋เสียนมากเช่นกัน ตอนที่อวี๋เสียนถูไถ มันก็จะตอบสนองด้วย

ไม่นานหลังจากนั้น อวี๋เสียนอุ้มเจ้าแมวกวักตัวน้อยสุดน่ารัก หิ้วสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวมาตลอดทางจนมาถึงริมลำธารที่คุ้นเคย จากนั้นเขาก็เริ่มชำแหละสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวอย่างชำนาญ

จากนั้นเขาก็เริ่มก่อไฟย่างเนื้อที่ริมลำธาร

พูดถึงไฟ อันที่จริงเขาเห็นป่าทึบของทิวเขาฟู่คัง ในหัวก็มีแวบความคิดหนึ่งขึ้นมา นั่นก็คือการวางเพลิงเผาป่า

ถ้าเขาจุดไฟเผาทิวเขาฟู่คังทั้งลูก อสูรที่ถูกเผาตายเหล่านั้นจะนับว่าเป็นการสังหารของเขาหรือไม่ ถ้าหากนับ เช่นนั้นแล้วเขาจะได้ค่าประสบการณ์เท่าไหร่?

นี่เป็นความคิดที่ยั่วยวนใจมาก ปัญหาเดียวก็คือจะถูกกฎเกณฑ์ลงโทษหรือไม่?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทุกตารางนิ้วของโลกมหัศจรรย์เจินล้วนมีพลังแห่งกฎเกณฑ์อยู่ ถ้าเกิดทำแบบนี้แล้วจะถูกลงโทษ นั่นก็จะได้ไม่คุ้มเสีย

เป้าหมายของอวี๋เสียนในตอนนี้คือเก็บเลเวลให้ถึง 250 พาแมวกวักสุดน่ารักออกไป ดังนั้นสุดท้ายเขาก็ยังคงล้มเลิกความคิดที่เต็มไปด้วยความยั่วยวนนี้ไป

ในโลกมหัศจรรย์เจินแห่งนี้ มีนักผจญภัยจำนวนมาก เขาเชื่อว่าคงไม่ได้มีเพียงแค่เขาคนเดียวที่คิดแบบนี้ แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีใครลงมือทำแบบนี้เลย นั่นแสดงให้เห็นว่าวิธีนี้อาจจะใช้ไม่ได้ผล หรืออาจมีข้อเสียใหญ่หลวงที่ทำให้ไม่มีใครกล้าทำ

หลังจากย่างปีกไก่เสร็จ อวี๋เสียนกับแมวกวักน้อยสุดน่ารักแบ่งกันคนละหนึ่งชิ้น ทุกคนก็ร่วมกันลิ้มรสปีกไก่อร่อยๆ อย่างมีความสุข

ส่วนที่อร่อยที่สุดของสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวคือปีกไก่คู่หนึ่งที่หลัง สิ่งมีชีวิตหลายชนิดในโลกมหัศจรรย์เจินสามารถวิวัฒนาการได้ สุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวก็เป็นหนึ่งในนั้น

ขอเพียงแค่ระดับเลื่อนขึ้นถึงเลเวล 20 สุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวก็จะวิวัฒนาการเป็นสุนัขจิ้งจอกสองหางปีกขาว พร้อมกันนั้นเขี้ยวสุนัขก็จะกลายเป็นเขี้ยวดาบ เชี่ยวชาญในการลอบโจมตีเป้าหมายจากฟ้า

คงจะเป็นเพราะโชคชะตาหมุนเวียน

สุนัขจิ้งจอกสองหางปีกขาวหลังวิวัฒนาการมักชอบลอบโจมตีเหยื่อจากบนฟ้า ดังนั้นอวี๋เสียนจึงจัดการสังหารเจ้าสุนัขปีกไก่จิ้งจอกเขี้ยวยาวด้วยท่าเพลงมวยจากฟ้าเพียงครั้งเดียว

หลังจากที่อวี๋เสียนกินปีกไก่เสร็จ ก็ย่างเนื้อส่วนอื่นต่อ แล้วก็แบ่งกับแมวกวักสุดน่ารักกิน

หลังจากที่อวี๋เสียนกับแมวกวักตัวน้อยกินอิ่มกันแล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาลุยเก็บเลเวลต่อ จริงๆแล้วเดิมทีอวี๋เสียนตั้งใจจะมาที่โลกนี้แค่เล่นๆเท่านั้น แต่พอมีแมวกวักสุดน่ารักอยู่ด้วย เขาก็เปลี่ยนใจทันที ตอนนี้เป้าหมายคือการเก็บเลเวลให้เต็มที่ เพื่อพาแมวกวักตัวน้อยออกจากโลกนี้ไปสู่ชีวิตที่อิสระอย่างแท้จริง

ความจริงแล้ว ช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาแทบจะใช้เวลาทั้งหมดไปกับการฟาร์มมอนสเตอร์อยู่ตลอดเวลา

เขาพบว่าโลกมหัศจรรย์เจินเป็นสถานที่ที่น่าสนใจมาก เพราะมอนสเตอร์ที่นี่มีความสามารถในการสืบพันธุ์ได้เอง พร้อมกันนั้น โลกมหัศจรรย์เจินยังคอยรีเฟรชมอนสเตอร์ใหม่ๆ อย่างต่อเนื่อง ทำให้จำนวนมอนสเตอร์ในโลกนี้คงที่ไม่เคยลดลง

ตัวอย่างเช่น ป่าปีศาจ มีกูลอยู่ประมาณห้าพันตัว

ในวันแรก อวี๋เสียนจัดการฆ่ามอนสเตอร์ไปได้ถึงร้อยตัว แล้วในวันที่สอง มอนสเตอร์ก็จะถูกรีเฟรชออกมาใหม่อีกร้อยตัวเหมือนเดิม

พร้อมกันนั้นหากมีผู้เล่นตายในป่าปีศาจ และโชคดีที่ไม่ได้ถูกกูลกินในทันที วันรุ่งขึ้นผู้เล่นคนนั้นจะกลายเป็นกูลหนึ่งตัว และป่ารกร้างนั้นก็จะรีเฟรชกูลใหม่ออกมาเพียงเก้าสิบเก้าตัว เพราะกูลที่เกิดจากผู้เล่นที่กลายสภาพแล้วได้ยึดครองโควต้าหนึ่งตำแหน่งไปแล้วเรียบร้อย

แน่นอนว่า อวี๋เสียนไม่ได้มั่นใจว่ากฎนี้จะใช้ได้กับทุกแผนที่หรือไม่ แต่จากการสังเกตของเขา ป่าปีศาจนั้นก็เป็นแบบนี้จริงๆ ดังนั้นป่าปีศาจจึงไม่ได้ถือว่าอันตรายมากนัก เพราะมอนสเตอร์จะกระจายตัวออกไป ทำให้เหมาะกับผู้เล่นใหม่ที่อยากฝึกเก็บเลเวล

นี่ก็เป็นเหตุผลที่อวี๋เสียนเลือกอยู่แถวนี้ สามารถเป็นเทพกระบี่เนินสิบลี้ได้ จะไปเสี่ยงภัยที่อื่นทำไมกันล่ะ?

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

กูลภายใต้การโจมตีด้วยเหรียญทองแดงที่แมวกวักโยนออกไปก็กลายเป็นจุดแสงสีขาวหายไป

อวี๋เสียนมองดูแล้วไม่มีของรางวัลใดๆ ก็เลยอุ้มแมวกวักจากไปอย่างง่ายดาย ช่วงหลายวันที่ผ่านมาเขาฟาร์มกูลมาเยอะ ได้ของรางวัลมามาก แต่ก็เป็นของแปลกๆ ที่ดูพิสดารทั้งนั้น

ตัวอย่างเช่น ‘ผ้าพันเท้าของคุณย่ากูล’ ‘กรรไกรตัดขนจมูกของคุณลุงกูล’ ‘การบ้านที่ยังทำไม่เสร็จของนักเรียนประถมกูล’ ยังไงก็คือของที่ทำให้คนพูดไม่ออก

แน่นอนว่า ก็มีของที่มีประโยชน์ดรอปออกมาบ้าง เช่น

[ไม้เช็ดก้นของกูล]

[ผล: เมื่อถือยุทธภัณฑ์นี้ กูลจะลังเลว่าจะเข้าใกล้ท่านต่อไปหรือไม่ ทำให้การเคลื่อนไหวช้าลง]

[หมายเหตุ: เห็นได้ชัดว่า ของสิ่งนี้แม้แต่กูลก็ยังรังเกียจ ท่านที่สามารถถือไว้ในมือได้...]

……

...

แน่นอนว่าอวี๋เสียนก็รู้สึกว่าของสิ่งนี้น่าขยะแขยง แต่มันก็ใช้ดีจริงๆ

เขาใช้ผ้าพันเท้าของคุณย่ากูลมาห่อไม้เช็ดก้นของกูลเอาไว้ ผลลัพธ์ชัดเจนมาก หลังจากที่กูลเจอเขา ก็แทบจะเดินช้าเป็นก้าวต่อก้าว ไม่กล้าเข้าใกล้เขาเลยแม้แต่น้อย

แต่ด้วยสัญชาตญาณหรือกลไกของโลกนี้ กูลจึงถูกกำหนดให้ต้องโจมตีผู้เล่นอยู่ดี ผลก็คือ กูลเหล่านั้นต้องฝืนใจเข้ามาใกล้อวี๋เสียนอย่างลำบากใจสุดๆ

ก็เพราะเหตุนี้ ตอนนี้จึงไม่จำเป็นต้องให้อวี๋เสียนลงมือ แค่แมวกวักสุดน่ารักก็เพียงพอที่จะฆ่ากูลได้แล้ว ท้ายที่สุดแล้วความเร็วของพวกมันช้าเกินไป

ต่อจากนั้น ตลอดทั้งเดือน อวี๋เสียนก็ฟาร์มมอนสเตอร์อยู่ระหว่างป่าปีศาจกับเทือกเขาฟู่คังอย่างต่อเนื่อง

ตอนแรกค่อนข้างช้า ใช้เวลาห้าวันถึงจะเลื่อนระดับเป็นเลเวลสอง แต่โชคดีที่ระดับของเขากับระดับของแมวกวักสุดน่ารักเชื่อมโยงกันอยู่

หลังจากที่เขาเลื่อนระดับแล้ว แมวกวักสุดน่ารักก็เลื่อนระดับเป็นเลเวล 2 ทันที ประสิทธิภาพในการฟาร์มมอนสเตอร์จึงเพิ่มขึ้นมาก

การเลื่อนระดับขึ้นเป็นเลเวล 3 อวี๋เสียนใช้เวลาสี่วันกว่าๆ เท่านั้น แต่การเลื่อนระดับเป็นเลเวล 4 กลับใช้เวลาแค่สามวัน สาเหตุหลักมาจากที่เขาเข้าใจป่าปีศาจอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว ทำให้ประสิทธิภาพในการฟาร์มมอนสเตอร์เพิ่มขึ้นตามไปด้วย

อีกอย่างก็คือมีการดรอปเหรียญทองแล้ว

อสูรในโลกมหัศจรรย์เจิน มีโอกาสดรอปสกุลเงินชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า ‘เหรียญทองแห่งความมั่งคั่ง’ สกุลเงินชนิดนี้มีประโยชน์หลากหลายมาก เป็นสกุลเงินหลักของโลกมหัศจรรย์เจิน

หลังจากที่อวี๋เสียนได้รับเหรียญทองแห่งความมั่งคั่งแล้ว ก็ให้แมวกวักสุดน่ารักทันที ดังนั้นแมวกวักสุดน่ารักไม่เพียงแต่ระดับจะเลื่อนขึ้น พลังโจมตีปกติก็เพิ่มขึ้นด้วย

นี่ก็เป็นการช่วยเร่งความเร็วในการเลื่อนระดับของเขาอย่างมาก