(ฟรี) ตอนที่ 236: หนีหม่านตัดสินใจจะแย่งชิง

ฝันไปครั้งใหญ่

เมื่อทุกคนตื่นขึ้นจากความฝัน รอบๆ ก็ปรากฏไอหมอกสีชมพูขึ้นทันที

เมื่อไอหมอกสลายไปอีกครั้ง ทุกคนก็ปรากฏตัวอยู่ข้างลำธารสายหนึ่งแล้ว ชิงเหนี่ยว จางโซ่ว และกงเชี่ยนต่างก็เลือกเห็ดอนาคต ทั้งสามคนรีบมารวมตัวกันทันที เพื่อพูดคุยถึงอนาคตที่แต่ละคนมองเห็น ผลคือพบว่าอนาคตที่แต่ละคนฝันเห็นนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เป็นเส้นทางของโลกที่แตกต่างกันสามเส้นโดยสมบูรณ์

ส่วนนอร่าน้อยนอนอยู่บนพื้นหญ้า ทุบพื้นด้วยสีหน้าไม่เต็มใจ และพูดอย่างผิดหวังว่า "ทั้งๆ ที่ข้ายังกินไม่อิ่มเลย แย่จริงๆ ตื่นเร็วเกินไปแล้ว"

"พี่ใหญ่ ฉันบรรลุธรรมเรื่องเครื่องปรุงเนื้อย่างหนึ่งร้อยแปดชนิดแล้ว" เสี่ยวหวงเฉวียนเดินมานั่งข้างๆ อวี๋เสียน เงยหน้ามองอวี๋เสียน แล้วพูดอย่างดีใจ

หน้าผากของอวี๋เสียนก็มีเหงื่อซึมออกมาทันที ยิ้มอย่างฝืนๆ "ถ้าอย่างนั้นฉันจะตั้งตารอเนื้อย่างครั้งต่อไปของเธอ อย่างใจจดใจจ่อเลยนะ!"

เขาไม่คิดเลยจริงๆ ว่าเสี่ยวหวงเฉวียนจะใช้การบรรลุธรรมในเรื่องแบบนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สามารถสอนเสี่ยวหวงเฉวียนทำอาหารด้วยตัวเองได้ เขาจะต้องส่งเสี่ยวหวงเฉวียนไปโรงเรียนสอนทำอาหารที่เป็นทางการเท่านั้น

มีเพียงโรงเรียนที่เป็นทางการแบบนั้น ถึงจะสามารถฝึกฝนเสี่ยวหวงเฉวียนให้เป็นสุดยอดเชฟผู้เก่งกาจได้

"สยงต๋า เจ้าเลือกอะไร?" สุ่ยเยว่เทียนลูบท้องที่อ้วนกลมของสยงต๋าไปด้วย พร้อมกับถาม

สยงต๋าหยิบแอปเปิ้ลลูกหนึ่งออกมาจากแหวนมิติ เช็ดๆ แล้วก็ยัดเข้าปาก ตอบว่า "แน่นอนว่าเป็นเห็ดบรรลุธรรมสิ"

ถึงแม้เขาจะชอบกินและขี้เกียจ ถึงแม้จะอ้วนจนเกือบจะกลายเป็นลูกบอลอยู่แล้ว แต่จริงๆ แล้วเขาก็พยายามฝึกฝนมาโดยตลอด

การบรรลุธรรมครั้งนี้ ผลลัพธ์ที่เขาได้รับนั้นยิ่งใหญ่มาก วิชาหมีจรวดลุกโชนถูกเขาอนุมานไปถึงระดับใหม่แล้ว ตอนนี้เขาเพียงแค่ฝึกฝนไปตามขั้นตอนก็เพียงพอแล้ว

"แขกทุกท่าน พวกเรามาแล้ว!"

"เฮ้ เฮ้ เฮ้..."

"หนักจัง เห็ดตดเหม็น ขี้เกียจอีกแล้วเหรอ?"

"ฉันคือเห็ด ฉันคือเห็ด ฉันคือเห็ด ดีใจจัง"

ในตอนนี้ มนุษย์เห็ดกลับมาอีกครั้ง บางส่วนแบกผลไม้ บางส่วนก็ถือเครื่องดื่ม และยังมีมนุษย์เห็ดอีกหลายตนที่ร่วมมือกัน ขนย้ายเครื่องใช้บนโต๊ะอาหาร

หลังจากที่พวกเขาย้ายสิ่งของทั้งหมดไปต่อหน้าอวี๋เสียนและคนอื่นๆแล้ว มนุษย์เห็ดทีละตนก็นั่งพักผ่อนบนพื้นหญ้า ราวกับว่าพวกเขาพึ่งจะทำเรื่องใหญ่สำเร็จมา

"ลำบากแล้วนะ"

สุ่ยเยว่เทียนอุ้มมนุษย์เห็ดตัวเล็กตัวหนึ่งที่อยู่ข้างๆขึ้นมา แล้วพูดกับมนุษย์เห็ดด้วยรอยยิ้ม

ในตอนนี้ เธอสังเกตเห็นนอร่าที่อยู่ข้างๆ เมื่อตามสายตาของนอร่าไป เธอก็เห็นอวี๋เสียนที่กำลังพูดคุยกับเสี่ยวหวงเฉวียนอยู่ เธอก็แอบยิ้มขึ้นมาทันที

แน่นอนว่าเนื้อหาในภาพยนตร์ไม่ได้ผิดพลาด คนทั้งสองนี้มีความสัมพันธ์กัน

กลิ่นหอมประหลาดที่น่าดึงดูดนั้นก็โชยมาอีกครั้ง หนีหม่านสวมชุดที่คล้ายกับกี่เพ้าเดินเข้ามาอย่างสง่างาม ยิ้มแล้วพูดว่า "แขกทุกท่านคะ บริการของร้านเรา ท่านพอใจหรือไม่คะ?"

ตอนที่พูดสามคำสุดท้าย สายตาของเธอก็จงใจมองไปที่อวี๋เสียน

พูดให้ถูกก็คือ มองไปที่ปากของอวี๋เสียน

เธอในฐานะเทพที่ถือกำเนิดขึ้นโดยธรรมชาติ และยังเป็นเทพผู้สร้างโลกที่พิเศษที่สุด ย่อมไม่ใช่ว่าจะจูบใครก็ได้

หากไม่ใช่เพื่อที่จะทำให้อวี๋เสียนเข้าสู่สภาวะบรรลุธรรมโดยเร็วที่สุด อันที่จริงเธอสามารถค่อยๆ ดำเนินการได้ โดยค่อยๆใช้ความสามารถ ชี้นำอวี๋เสียน ทำให้อวี๋เสียนค่อยๆ เข้าสู่สภาวะบรรลุธรรม

ปัญหาคือมันต้องใช้เวลา ประมาณครึ่งชั่วโมงจึงจะเสร็จสิ้น

เจินหว่อฉางจิ้งก็อยู่ข้างๆเธอ ดังนั้นเธอจึงไม่อยากจะรอ ดังนั้นจึงได้จูบอวี๋เสียน ใช้ร่างกายที่พิเศษของตัวเอง ทำให้อวี๋เสียนเข้าสู่สภาวะบรรลุธรรมในทันที

จะว่าไป นี่เป็นครั้งแรกที่เธอจูบมนุษย์ ในอดีตเธอเคยจูบมนุษย์เห็ด และมอบพรให้กับพวกเขา

แม้แต่ในบรรดามนุษย์เห็ดที่เธอสร้างขึ้น ก็มีเพียงไม่กี่ตนเท่านั้นที่ได้รับพรจากเธอ อีกทั้ง...มนุษย์เห็ดนั้นไม่มีเพศ เช่นเดียวกับที่เธอเองก็ไม่มีเพศเช่นกัน หลังจากมาถึงอ่าวจันทร์เสี้ยวแล้ว จึงได้เลือกที่จะปรากฏตัวในรูปลักษณ์ของผู้หญิงตามความปรารถนาของตัวเอง

เพราะเธอชอบสร้างชีวิต ชอบมองดูสิ่งมีชีวิตที่ตัวเองสร้างขึ้นค่อยๆเติบโต ซึ่งก็เหมือนกับ 'แม่' นั้นแหละ

"แน่นอนว่าพอใจค่ะ ฉันไม่ได้ฝันดีขนาดนี้มานานแล้ว" ในตอนนี้สุ่ยเยว่เทียนยิ้มตอบ

นอร่าน้อยอยากจะพูดว่าไม่พอใจมาก แต่ในปากก็เต็มไปด้วยอาหารที่มนุษย์เห็ดขนมาให้ สุดท้ายก็ทำได้เพียงล้มเลิกความคิดไป

ในตอนนี้ ทุกคนก็พากันแสดงความพอใจอย่างสุภาพ มีเพียงนอร่าเท่านั้นที่สายตาสลับมองไปมาระหว่างอวี๋เสียนกับหนีหม่าน เธอสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่าสายตาที่หนีหม่านมองอวี๋เสียนเมื่อครู่นั้นดูไม่ปกติ

ผ่านทางฝันบอกเหตุการณ์ล่วงหน้า เธอรู้ว่าหนีหม่านจะต้องเข้าร่วมทีมของอวี๋เสียนอย่างแน่นอน

เกรงว่า ตอนนี้หนีหม่านก็คงจะหมายตาอวี๋เสียนไว้แล้ว

นอร่าสงสัยด้วยซ้ำว่า สาเหตุที่อวี๋เสียนไม่กลับไปยังโลกอีกต่อไป อาจจะเป็นเพราะเขามีหนีหม่านอยู่เคียงข้างเขาแล้ว

ศัตรูหัวใจ!

จู่ๆ ก็มีคำๆ หนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของนอร่า

หมัดของเธอกำแน่นอย่างเงียบๆ ทันใดนั้นก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย เพราะไม่เคยคิดถึงปัญหาเรื่องศัตรูหัวใจมาก่อน ดังนั้นเธอจึงไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำตัวยังไง

นอกจากนี้ ทุกอย่างเป็นเพียงการคาดเดาของเธอ แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอเดาผิด?

"น้องสาวตัวน้อย อย่ากังวลกับความฝันบอกเหตุการณ์ล่วงหน้าเลย ฝันบอกเหตุการณ์ล่วงหน้านั้นแสดงให้เห็นความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียวจากความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน ที่จริงแล้ว มันก็แค่การอนุมานเท่านั้น และอัตราความแม่นยำก็ไม่ได้สูงอย่างที่คุณคิด ท้ายที่สุดแล้ว เราก็อยู่ในสถานที่ที่มีตัวแปรมากที่สุด นั่นก็คือ เหวนรก!" ขณะที่นอร่ากำลังอยู่ในภาวะสับสนวุ่นวาย หนีหม่านก็ได้มาอยู่ข้างๆนอร่าอย่างเงียบๆ เธอก้มหน้ากระซิบข้างหูนอร่าจบแล้วก็ลุกขึ้นเดินไปหาอวี๋เสียน

เมื่อหนีหม่านเข้ามาใกล้ อวี๋เสียนก็ถามด้วยความอยากรู้ว่า "คุณพูดอะไรกับนอร่า?"

เขาก็สังเกตเห็นว่าอารมณ์ของนอร่าไม่ปกติ แต่พอหนีหม่านเข้ามาและพูดอะไรบางอย่าง สีหน้าของนอร่าก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ แค่เรื่องซุบซิบของผู้หญิงนิดหน่อย"

หนีหม่านนั่งลงข้างๆ อวี๋เสียน ยิ้มให้อวี๋เสียนอย่างลึกลับ

จากนั้นเธอก็สร้างเกราะป้องกันมิติที่มองไม่เห็นขึ้นรอบๆ แล้วพูดว่า "พวกเรามาทำข้อตกลงกันหน่อยดีไหมคะ?"

"ข้อตกลงอะไร?" อวี๋เสียนมองดูเกราะป้องกันมิติแวบหนึ่ง แล้วถามต่อ

หนีหม่านตอบว่า "ฉันต้องการเข้าร่วมทีมของคุณ แต่สถานะของฉันจะต้องเป็นรองแค่เพียงคุณเท่านั้น หากคุณเป็นหัวหน้าทีม ฉันก็จะต้องเป็นรองหัวหน้าทีม หากคุณเป็นหัวหน้าแก๊งค์ ฉันก็คือรองหัวหน้าแก๊งค์ หากคุณเป็นประธานบริษัท ฉันก็คือรองประธานบริษัท ส่วนสิ่งที่คุณจะได้รับ นั่นก็คือความภักดีของฉัน!"

"อ่า... อย่างนี้คุณอาจจะเข้าใจผิดก็ได้ จริงๆ แล้วผมไม่มีทีม" อวี๋เสียนอ้าปากค้างมองหนีหม่าน และไม่ได้พูดอธิบายอะไร

หนีหม่านขมวดคิ้ว "ไม่มีทีม ถ้าอย่างนั้นพวกเขาคือ..."

หลังจากฟังคำแนะนำของเจินหว่อฉางจิ้งแล้ว เธอก็ค้นหาข้อมูลของอวี๋เสียนโดยเฉพาะ และยังพบกับภาพยนตร์ของอวี๋เสียนบนอินเทอร์เน็ตอีกด้วย หลังจากดูจบแล้วเธอก็ยังวิเคราะห์นิสัยของอวี๋เสียนอย่างละเอียด

เมื่อทราบว่าอวี๋เสียนไม่ชอบแผนการร้าย ดังนั้นครั้งนี้เธอจึงเปิดไพ่โดยตรง และยังเป็นการโจมตีแบบตรงไปตรงมาอีกด้วย

ผลคืออวี๋เสียนบอกเธอว่า เขาไม่มีทีม ไม่มีอิทธิพล?

"พวกเขาเป็นเพื่อนของฉัน" อวี๋เสียนมองจางโซ่วและคนอื่นๆ แวบหนึ่ง แล้วตอบเป็นเรื่องปรกติ

คราวนี้หนีหม่านถึงกับพูดไม่ออก หรือว่าความหมายของเจินหว่อฉางจิ้งคือให้เธอกับอวี๋เสียนเป็นเพื่อนกัน และยังมีความสัมพันธ์แบบนั้นด้วยเหรอ?

เธอมองไปยังทิศทางของเจินหว่อฉางจิ้งโดยไม่รู้ตัว แต่เจินหว่อฉางจิ้งไม่ได้มีท่าทีจะมองเธอเลย ยังคงยิ้มมองอวี๋เสียน ราวกับมีเพียงอวี๋เสียนเท่านั้นที่คู่ควรกับสายตาของนาง

เป็นแบบนี้จริงๆ!

สายตาของเจินหว่อฉางจิ้งทำให้เธอยิ่งมั่นใจในความคิดของตัวเองมากขึ้น

เธอมองไปยังนอร่า ในใจก็กล่าวขอโทษนอร่า โอกาสในการทะลวงผ่านไปยังระดับอนันต์ของเธออยู่ที่ตัวอวี๋เสียนเท่านั้น ดังนั้นไม่ว่าคู่ต่อสู้ของเธอจะเป็นใคร เธอก็จะต้องแย่งชิงมันมาให้ได้