(ฟรี) ตอนที่ 101: คำสั่งนิรันดร์

แรกเริ่มเดิมที มีเพียงการกินผลต้องห้ามเท่านั้น จึงจะได้รับพลังที่เหนือกว่าคนธรรมดาสามัญ

ในตอนนั้น เหล่าผู้มีพลังพิเศษ ก็ไม่ต่างอะไรกับซูเปอร์ฮีโร่หรือซูเปอร์วายร้าย ที่ต่อสู้กันอย่างดุเดือดครั้งแล้วครั้งเล่าในโลกที่เต็มไปด้วยคนธรรมดา

แต่ด้วยการปรากฏตัวของสัตว์อสูรที่น่าอัศจรรย์ ความสมดุลก็ถูกทำลายลง

หมู่บ้านหลายแห่งถูกทำลายโดยสัตว์อสูรที่แปลกประหลาดอย่างง่ายดาย ผู้คนนับหมื่นนับแสน ไม่ว่าเด็กหรือผู้ใหญ่ ถูกสังหารและถูกล่าเป็นอาหารในชั่วข้ามคืน

มีการส่งกองทัพ จัดตั้งกองกำลังอาสาสมัคร แต่ความสูญเสียก็ยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง มนุษยชาติไม่ใช่จุดสูงสุดของพีระมิดอีกต่อไป จำนวนของสัตว์อสูรเหนือธรรมชาติเพิ่มขึ้นเร็วเกินไป

เพียงไม่กี่เดือน สัตว์ร้ายก็สามารถให้กำเนิดลูกอ่อนได้หนึ่งครอก และในเวลาเพียงสองปี ลูกอ่อนเหล่านั้นก็เติบโตเป็นอสูรกายที่ฟันแทงไม่เข้าและเลือกกินคน

ขอบเขตกิจกรรมของมนุษย์หดแคบลงเรื่อยๆ การปีนเขา การเดินป่า กลายเป็นการผจญภัยที่อันตรายอย่างยิ่ง

ในเวลานี้เอง นักรบสิงเทียนก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

ตำรวจติดอาวุธ จำนวนมากที่ได้รับการฉีดโลหิตสิงเทียน ถูกส่งไปยังสถานที่ต่างๆ ถือขวานเล่มใหญ่ ต่อสู้กับสัตว์อสูรเหนือธรรมชาติหลากหลายชนิด พร้อมทั้งสังหารผู้มีพลังพิเศษ ที่กระทำความชั่วทั้งหมด

ไม่มีใครรู้ที่มาของนักรบสิงเทียน ไม่มีใครรู้ว่าปกติแล้วนักรบสิงเทียนฝึกฝนอยู่ที่ใด แต่ทุกครั้งที่พลังเหนือธรรมชาติรุกราน นักรบสิงเทียนก็จะปรากฏตัวขึ้น

ในตอนนั้น นักรบสิงเทียนคือตัวแทนของความหวัง คือตัวแทนของแสงสว่าง

……

แต่...

เบื้องหลังความสงบสุขนี้ แท้จริงแล้วคือชีวิตของคนหนุ่มสาวจำนวนมากที่กำลังดับสูญไป

นักรบสิงเทียนมีอายุขัยเฉลี่ยเพียง 2 ปี หลังจากตายแล้วยังสามารถต่อสู้เพื่อมนุษยชาติได้อีก 3 ปี ในที่สุดโลหิตสิงเทียน ในร่างกายก็จะหมดสิ้น และตายอย่างสมบูรณ์

โจวเส้าหยางเกิดในยุคแห่งสันติภาพที่ได้รับการคุ้มครองจากนักรบสิงเทียน เป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในการเข้าร่วมกองทัพของเขาคือการเป็นนักรบสิงเทียน

แต่ด้วยความผิดพลาดจับพลัดจับผลู เขากลับกลายเป็นผู้บัญชาการ

นักรบสิงเทียนที่ตายไปแล้ว ยังสามารถต่อสู้ได้อีกสามปี แต่หากไม่มีผู้บัญชาการ นักรบสิงเทียนก็เป็นเพียงอสูรกายที่ฆ่าไม่เลือกหน้าเท่านั้น

ดังนั้น นับตั้งแต่วันที่กลายเป็นนักรบสิงเทียน นอกจากการต่อสู้แล้ว นักรบสิงเทียนยังต้องใช้เครื่องมือช่วยในการสะกดจิตตนเอง กำหนดแนวทางการปฏิบัติการ และประทับแนวทางการปฏิบัติการนั้นไว้ในทุกเซลล์ของร่างกาย

เมื่อตายไปแล้ว ผู้บัญชาการก็จะสามารถใช้คำสั่งเฉพาะในการควบคุมนักรบสิงเทียน บังคับให้นักรบสิงเทียนต่อสู้ต่อไป แทนที่จะปล่อยให้กลายเป็นอสูรกายหรือภัยพิบัติ

"จางเซินเฉิง หมายเลข 7323 แถวตรง!"

"ไป๋เหอซี หมายเลข 6557 แถวตรง!"

"กู่เยว่เทา หมายเลข 5244 แถวตรง!"

"ถังหวินหัว หมายเลข 2288 แถวตรง!"

"กวนอวี่หลิน หมายเลข 6699 แถวตรง!"

ภายใต้การบังคับบัญชาของโจวเส้าหยาง มีนักรบสิงเทียนทั้งหมดห้าคน คอยพิทักษ์ความปลอดภัยของเมืองซิลเวอร์

วันที่เขากลายเป็นผู้บัญชาการ เขาก็ได้รับรู้ความลับของนักรบสิงเทียน เขายอมรับว่าในตอนนั้นเขากลัว เขายังหนุ่มและไม่อยากตายเร็ว

ตอนนี้ในฐานะผู้บัญชาการ เขายังคงสามารถปกป้องความปลอดภัยของผู้คนได้ อย่างน้อยเขาก็พอใจกับสิ่งนี้มาก

สิ่งที่เขาทำมากที่สุดในแต่ละวันคือการใช้คำสั่งควบคุมนักรบสิงเทียนให้ลาดตระเวน วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า ตั้งแต่อายุสิบแปดถึงยี่สิบปี เป็นเช่นนี้มาโดยตลอด

แต่เมื่ออายุยี่สิบเอ็ดปี นักรบสิงเทียนที่เขาควบคุมก็ไม่ขยับเขยื้อนอีกต่อไป เนื่องจากโลหิตสิงเทียน หมดสิ้น

และในปีเดียวกันนั้นเอง เขาได้รับมอบหมายให้นักรบสิงเทียนกลุ่มใหม่ และเข้าร่วมใน ‘ศึกทะเลโลหิต’ ในศึกครั้งนั้น เขาได้เห็นนักรบสิงเทียนจำนวนนับไม่ถ้วนต่อสู้อย่างไม่กลัวตาย นักรบสิงเทียนใต้บังคับบัญชาของเขาถูกเปลี่ยนกลุ่มแล้วกลุ่มเล่า นักรบสิงเทียนที่ตายไปแล้วเหล่านั้นยังคงต่อสู้ ไม่หยุดจนกว่าร่างจะแหลกสลาย

สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงที่สุดคือเพื่อนผู้บัญชาการหลายคนที่เขารู้จัก ได้ตัดสินใจเป็นนักรบสิงเทียนในระหว่างการรบ และต่อสู้ไม่ถึงหนึ่งเดือน ก็กลายเป็นทหารใต้บังคับบัญชาของเขา

พวกเขาตายในสนามรบ แต่หลังจากตายแล้วก็ยังคงต่อสู้

ศึกทะเลโลหิตกินเวลานานเก้าเดือน สังเวยชีวิตทหารนับแสนนาย ในที่สุดก็สามารถเอาชนะองค์กรชั่วร้าย ‘เนตรทะเลโลหิต’ ได้

โจวเส้าหยางพานักรบสิงเทียนที่บ้างก็เสียแขน บ้างก็เสียขา บ้างก็เสียตาข้างหนึ่ง บ้างก็เสียหูข้างหนึ่ง กลับไปยังเมืองซิลเวอร์

หนึ่งเดือนต่อมา นักรบสิงเทียนที่เขาควบคุมก็ตายทั้งหมด เนื่องจากสูญเสียโลหิตสิงเทียน มากเกินไปในการต่อสู้

อีกครึ่งเดือนต่อมา เขาก็สมัครเป็นนักรบสิงเทียน

เขายังจำได้เสมอว่าตอนที่เขาตามหาเพื่อนผู้บัญชาการเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่ง และถามพวกเขาว่าทำไม คำตอบของพวกเขาคืออะไร

ยุคสมัยนี้มันยากลำบาก มีผู้คนนับไม่ถ้วนที่เสียสละชีวิตวัยหนุ่มสาวของตนอย่างเงียบๆ เพื่อปกป้องสันติภาพนี้ และความคิดของพวกเขาก็ง่ายมาก เพื่อนร่วมรบที่ดีที่สุดของพวกเขาได้เสียสละไปแล้ว และตอนนี้ก็ยังมีผู้คนอีกนับไม่ถ้วนที่กำลังเสียสละชีวิตเพื่อต่อสู้

ดังนั้น หากพวกเขายอมอุทิศตนและเสียสละก่อน บางทีอาจจะทำให้คนอื่นเสียสละน้อยลงหนึ่งหรือสองคน

และตอนนี้ ก็ถึงตาของเขาแล้ว

เขาหวังว่า ณ ที่แห่งใดสักแห่ง จะมีเด็กคนใดคนหนึ่ง จะไม่ต้องเสียสละอีกต่อไป ไม่ต้องต่อสู้อีกต่อไป เพราะการเสียสละของเขา

…

…

เวลากลับมาสู่ปัจจุบัน การต่อสู้เบื้องล่างยังคงดำเนินต่อไป

ราชันย์ซอมบี้สิงเทียนฟาดขวานใส่อวี๋เลี่ย จนถอยร่นไป จากนั้นในพริบตาก็ซัดหมัดใส่เฉิงไฉเทียน ผู้อำนวยการกองพัฒนายาและเวชภัณฑ์ จนกระเด็น

ตูม!

เฉิงไฉเทียน กระแทกพื้น ในทันใดนั้นก็เกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นบนพื้น

เขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง รีบใช้มือขวาตบพื้น ร่างกายตีลังกากลางอากาศ ขวานของราชันย์ซอมบี้สิงเทียนฟาดลงมาอย่างหวุดหวิด ผ่าหลุมขนาดใหญ่ออกเป็นสองส่วน

ราชันย์ซอมบี้สิงเทียนโจมตีพลาด และเนื่องจากเฉิงไฉเทียน กลิ้งไปทางขวามือของมัน มันจึงฉวยโอกาสเตะออกไปอย่างคล่องแคล่ว ในทันใดนั้นก็เตะเฉิงไฉเทียนที่ยังไม่ทันถึงพื้นกระเด็นออกไป

"ธนูกวางฮั่นสวรรค์ ศรเดียวหนักทั่วเก้าชั้นฟ้า!"

ฮวาเฉียง ยืนอยู่ห่างออกไปในตอนนี้ ในชั่วพริบตาก็ยิงแสงเย็นเยียบออกมาหลายสาย

ราชันย์ซอมบี้สิงเทียนที่เดิมทีตั้งใจจะไล่ตามเฉิงไฉเทียน ก็รีบหลบอย่างรวดเร็ว ลูกศร จำนวนนับไม่ถ้วนตกลงบนพื้น ในพริบตาก็เปลี่ยนพื้นดินให้กลายเป็นธารน้ำแข็ง

"จะคว้าจันทร์บนฟ้า มาโค้งงอเป็นคันธนู!"

ฮวาเฉียง ดึงคันธนูยาวจนโค้งเป็นรูปพระจันทร์เต็มดวง จากนั้นก็ยิงลูกศรออกไปอีกดอก

แต่คราวนี้ราชันย์ซอมบี้สิงเทียนสังเกตเห็นฮวาเฉียงแล้ว มันจึงฟาดขวานทำลายลูกศร ทันที พุ่งออกมาจากเปลวไฟสีขาวอันน่าสะพรึงกลัว เพียงไม่กี่ก้าวก็ราวกับเคลื่อนย้ายในพริบตามาอยู่หน้าฮวาเฉียง ฟาดฟันจากบนลงล่างใส่ฮวาเฉียงด้วยท่าผ่าภูผา

ทันใดนั้น ลำแสงสีทองสายหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่ราชันย์ซอมบี้สิงเทียน เพื่อช่วยคลี่คลายสถานการณ์

แต่ราชันย์ซอมบี้สิงเทียนดูเหมือนจะคาดการณ์ไว้แล้ว มันหมุนตัวอย่างคล่องแคล่ว อ้อมจากด้านหน้าไปอยู่ด้านหลังฮวาเฉียง พลังของขวานไม่ลดลงเลยแม้แต่น้อย

แย่แล้ว!

อวี๋เลี่ย ไม่คิดว่าราชันย์ซอมบี้สิงเทียนจะคอยระวังเนตรสวรรค์ของเขาอยู่ตลอดเวลา

ในตอนนี้ อวี๋เสียน ที่อยู่ด้านบนก็ลืมตาขึ้นทันที เมื่อเห็นภาพนี้ก็ตะโกนลั่นว่า: "โจวเส้าหยาง หมายเลข 7623 แถวตรง!"

อันที่จริง ด้วยความเร็วของเสียง มันตามความเร็วของราชันย์ซอมบี้สิงเทียนไม่ทันแล้ว แต่โชคดีที่ในหูของฮวาเฉียง มีฟองอากาศของอวี๋เสียน ซ่อนอยู่ เสียงจึงผ่านทะลุฟองอากาศไปถึงหูของราชันย์ซอมบี้สิงเทียนโดยตรง

ตูม!

ขวานอยู่ห่างจากศีรษะของฮวาเฉียง เพียงหนึ่งเซนติเมตร แต่แรงอัดอากาศกลับทำให้หนังศีรษะของฮวาเฉียงฉีกขาด เลือดไหลอาบลงมาจากศีรษะของเขา

ลูกตาของราชันย์ซอมบี้สิงเทียนสั่นระริกอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายก็สั่นเทาเพราะการต่อต้าน แต่ไม่ว่ามันจะพยายามแค่ไหน ร่างกายก็ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

จากนั้นร่างกายก็เริ่มเคลื่อนไหวโดยไม่ขึ้นกับเจตจำนงของซอมบี้ ค่อยๆ เงยหน้า ยืดอก ในท่ายืนตรง

นี่ไม่ใช่คาถา แต่เป็นความเชื่อมั่นอันแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง คือการเชื่อฟังคำสั่งอย่างไม่ยอมแพ้ คือการต่อสู้เพื่อประเทศชาติและประชาชน

โจวเส้าหยาง หมายเลข 7623 แถวตรง!