บทที่ 2 : กักตุนเสบียง (1)

บทที่ 2: กักตุนเสบียง (1)

"ฮัลโหล?"

เสียงเรียบเฉยของหญิงสาวดังลอดออกมาจากปลายสาย

"พี่ลี่ ฉันเองนะ เย่หนานซี พี่มีโกดังว่างเหลือให้เช่าบ้างไหมคะ?"

เย่หนานซีไม่อ้อมค้อมและเข้าประเด็นทันที

ระยะเวลาหนึ่งเดือนไม่ถือว่าสั้นแต่ก็ไม่ได้ยาวนานนัก เธอต้องรีบฉวยช่วงเวลานี้เตรียมการให้พร้อม

"มีอยู่หนหนึ่ง แถวชานเมือง พื้นที่สามร้อยกว่าตารางเมตร ปล่อยเช่ารายเดือน เดือนละสองหมื่น ถ้าเธอจะเช่า พี่ลดให้สิบเปอร์เซ็นต์"

น้ำเสียงของพี่ลี่ดูมีความกระตือรือร้นขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

"ตกลงค่ะ ฉันเช่า ถ้าเป็นไปได้ฉันขอเข้าไปดูโกดังตอนนี้เลย"

ขณะที่พูด เย่หนานซีก็ค้นหาบัญชีของพี่ลี่และโอนค่าเช่าครึ่งแรกไปให้ทันที

"ตอนนี้เลยเหรอ? โอ้! ได้สิ ได้ๆๆ!"

เดิมทีพี่ลี่ตั้งใจจะปฏิเสธคำขอของเย่หนานซี แต่พอเห็นยอดเงินแจ้งเตือนเข้ามา ใบหน้าของเธอก็ยิ้มแย้มและตอบตกลงทันที

"เธอยังอยู่ที่ชุมชนหลงหูใช่ไหม? เดี๋ยวอีกครึ่งชั่วโมงพี่ไปรับ" เสียงล็อกประตูดังมาจากฝั่งของพี่ลี่ แสดงว่าเธอออกจากบ้านแล้ว

"อืม"

หลังจากวางสาย เย่หนานซีก็จัดการเก็บข้าวของทุกอย่างในห้องเข้าไปในพื้นที่มิติ

แม้ว่าของพวกนี้จะไม่มีประโยชน์มากนักในวันสิ้นโลก แต่มันก็ยังพอใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ในยามที่อากาศหนาวจัด

เย่หนานซีมองห้องที่เธออาศัยมานานถึงสามปีเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองอีก

เมื่อมาถึงหน้าทางเข้าชุมชน รอเพียงไม่กี่นาทีพี่ลี่ก็ขับรถมาถึง

"หนานซี ทางนี้"

พี่ลี่ในชุดทำงานดูทะมัดทะแมงชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างรถแล้วโบกมือเรียก

เย่หนานซีเดินเข้าไปหาและขึ้นรถอย่างรวดเร็ว

ระหว่างทาง พี่ลี่ลอบมองเย่หนานซีที่นั่งเงียบและหลับตาพักผ่อนอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับอยู่หลายครั้ง คำพูดที่อยากจะเอ่ยทักทายค้างอยู่ที่ริมฝีปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองก็มาถึงจุดหมาย

ภายใต้แสงไฟ โกดังตรงหน้าดูเต็มไปด้วยฝุ่นเขรอะและสีผนังที่หลุดล่อน

พี่ลี่มองเย่หนานซีด้วยความเกรงใจเล็กน้อย "ถึงข้างนอกจะดูเก่าไปหน่อย แต่รับรองว่าไม่มีผลต่อการใช้งานแน่นอนจ้ะ"

เธอกลัวว่าเย่หนานซีจะเปลี่ยนใจไม่เช่า

เย่หนานซีกวาดสายตามองไปรอบๆ

หมู่บ้านในเมืองที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปนับพันเมตร ทำเลนี้เหมาะมากสำหรับการรวบรวมเสบียงของเธอ

เย่หนานซีโอนค่าเช่าส่วนที่เหลือให้พี่ลี่ทันทีโดยไม่รีรอ

รอยยิ้มของพี่ลี่กว้างขึ้นจนเห็นได้ชัด หลังจากขับรถไปส่งเย่หนานซีที่ใจกลางเมืองตามคำขอ เธอก็กล่าวลาและขับรถจากไป

เย่หนานซีหาโรงแรมที่อยู่ติดกับร้านเช่ารถ เช็กอินเข้าพัก แล้วกดสั่งอาหารโปรดหลายอย่างผ่านแอปพลิเคชัน

หลังจากทานอาหารเสร็จ เธอยกนาฬิกาขึ้นดูเวลาก็พบว่าเลยเที่ยงคืนไปแล้ว

เย่หนานซีไม่ทำอะไรอื่นอีก เธอชาร์จแบตเตอรี่โทรศัพท์ อาบน้ำชำระร่างกาย และเข้านอนทันที

สถานที่สำหรับรับของเตรียมพร้อมแล้ว ขอแค่พักผ่อนให้เพียงพอ พรุ่งนี้เช้าเธอก็สามารถเริ่มงานได้ทันที

คืนนั้นเธอนอนหลับสนิทตลอดคืน

ตีสี่ เย่หนานซีลืมตาตื่นขึ้น

เมื่อมองเห็นเฟอร์นิเจอร์ที่ไม่คุ้นตา เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะลุกจากเตียง

เธอหยิบอาหารที่สั่งมาเมื่อคืนและกินไม่หมดออกมาจากพื้นที่มิติ

เมื่อเห็นว่าอาหารยังคงมีควันร้อนลอยฉุย เย่หนานซีก็ยิ้มออกมา คุณสมบัติการคงสภาพความสดใหม่ของมิติช่วยให้เธอมีทางเลือกในการกักตุนเสบียงมากขึ้นอีกเยอะ

เย่หนานซีเดินเข้าห้องน้ำ จัดการธุระส่วนตัวอย่างรวดเร็ว แล้วจัดการอาหารที่เหลือจากเมื่อคืนจนเกลี้ยงเป็นมื้อเช้า

การใช้ชีวิตแปดปีในวันสิ้นโลกสอนให้เธอรู้ซึ้งถึงคุณค่าของอาหารเป็นอย่างดี

เมื่ออิ่มท้อง เย่หนานซีก็ออกจากโรงแรม

เธอเดินตรงไปยังร้านเช่ารถที่อยู่ติดกัน

เธาะเจ้าของร้านเช่ารถที่ยังนอนหลับอุตุถูกเสียงเคาะประตูของเย่หนานซีปลุกให้ตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน

หลังจากต่อรองราคากันอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดเย่หนานซีก็ได้เช่ารถสมรรถนะสูงมาหนึ่งคันในราคา 8,000 หยวน ด้วยสัญญาเช่าหนึ่งเดือน

เมื่อได้รถมาแล้ว เย่หนานซีก็สวมหน้ากากอนามัยและแต่งแต้มเครื่องสำอางบริเวณรอบดวงตา

เมื่อมั่นใจว่าใบหน้าเดิมจำแทบไม่ได้ เธอก็ขับรถมุ่งหน้าไปยังตลาดค้าส่งที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเจียงทันที

ตอนที่เธอมาถึงตลาดค้าส่งเป็นเวลาเพิ่งจะหกโมงเช้า ฟ้ายังสว่างไม่เต็มที่ และบรรดาเจ้าของร้านก็เพิ่งจะเริ่มเปิดประตูร้านกัน

เย่หนานซีมุ่งตรงไปยังโซนอาหารหลักอย่างไม่ลังเล

ข้าวสารกระสอบละ 50 จิน จำนวน 500 กระสอบ, แป้งสาลีกระสอบละ 50 จิน จำนวน 500 กระสอบ

แป้งธัญพืชไม่ขัดสีอย่าง ข้าวโพด, บัควีท, ข้าวไรย์, ข้าวฟ่าง, ถั่วเหลือง, ถั่วเขียว ถุงละ 30 จิน อย่างละ 500 ถุง

ถั่วเหลือง, ถั่วเขียว, ถั่วแดง, ถั่วดำ, ข้าวเหนียว, ข้าวไรซ์เบอร์รี่, ข้าวจ้าว, ข้าวกล้อง, ข้าวมันปู, ลูกเดือย, ข้าวฟ่าง, ข้าวโอ๊ต และธัญพืชอื่นๆ อีกอย่างละ 1,000 จิน

วุ้นเส้นมันเทศ, บะหมี่อบแห้ง, เส้นหมี่อบแห้ง, เส้นก๋วยเตี๋ยวอบแห้ง, วุ้นเส้นมันฝรั่ง และวุ้นเส้นรากเฟิร์น อย่างละ 500 จิน

รายการสั่งซื้อจำนวนมหาศาลนี้ปลุกให้เจ้าของร้านที่ยังงัวเงียตาสว่างขึ้นมาทันที

เย่หนานซีไม่มีเจตนาจะอธิบายอะไร เธอสั่งให้เจ้าของร้านคิดเงินทันที

เจ้าของร้านที่ยังมึนงงอยู่บ้าง กดเครื่องคิดเลขคำนวณราคาอย่างรวดเร็ว

ในที่สุด เขาก็ยื่นตัวเลขให้เย่หนานซีดู: สี่แสนหนึ่งหมื่นสามพันหยวน

เย่หนานซีพยักหน้า ก่อนจะโอนเงินมัดจำ 50,000 หยวนให้เจ้าของร้าน พร้อมทิ้งที่อยู่โกดังและเบอร์โทรศัพท์ไว้ให้

"รบกวนช่วยไปส่งของตามที่อยู่นี้ในอีกสองวันนะคะ"

"อ้อ... ครับๆๆ ได้ครับ" เจ้าของร้านพยักหน้าหงึกหงักอย่างเหม่อลอย จนกระทั่งเย่หนานซีเดินจากไปแล้ว เขาถึงเพิ่งได้สติ

"คุณ... คุณว่าเขาซื้อข้าวไปทำไมเยอะแยะขนาดนั้น?"

เจ้าของร้านหันไปถามภรรยาที่ตอนนี้กำลังยิ้มหน้าบานด้วยความงุนงง

"จะสนใจทำไมว่าเขาเอาไปทำอะไร ขอแค่พวกเราได้กำไรก้อนโตก็พอแล้ว เร็วเข้าๆ รีบยกร้านให้ฉันดูแล คุณรีบไปเตรียมของเดี๋ยวนี้เลย"

เธาะแกของร้านรีบดันหลังสามีออกไปอย่างอารมณ์ดี

เย่หนานซีเดินมาถึงร้านขายน้ามันพืชที่อยู่ไม่ไกลกันนัก

น้ำมันมีหลายประเภทให้เลือก เย่หนานซีขี้เกียจเลือกมากความ จึงสั่งมาอย่างละหน่อย

น้ำมันมะกอกถังละ 5 ลิตร 500 ถัง, น้ำมันถั่วเหลืองถังละ 5 ลิตร 1,000 ถัง

น้ำมันเมล็ดชาถังละ 3 ลิตร 500 ถัง, น้ำมันเมล็ดแฟลกซ์ถังละ 5 ลิตร 500 ถัง

น้ำมันเรพซีดถังละ 5 ลิตร 500 ถัง, น้ำมันถั่วลิสงถังละ 5 ลิตร 1,000 ถัง

น้ำมันข้าวโพดถังละ 4 ลิตร 1,000 ถัง, น้ำมันงาขี้ม่อนขวดละ 1 ลิตร 2,000 ขวด, น้ำมันเมล็ดฝ้ายถังละ 5 ลิตร 1,000 ถัง

น้ำมันรำข้าวถังละ 3 ลิตร 2,000 ถัง, น้ำมันงาดำถังละ 2 ลิตร 1,000 ถัง

เจ้าของร้านน้ำมันตกตะลึงไม่แพ้กัน แต่เขาก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็วและคิดเงินด้วยรอยยิ้มกว้าง

ได้ลูกค้า รายใหญ่ตั้งแต่เช้าตรู่แบบนี้ เขาแทบจะกระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ!

หลังจากปัดเศษออก ยอดรวมทั้งหมดอยู่ที่หกแสนหนึ่งหมื่นหยวน

เย่หนานซีโอนเงินมัดจำ 50,000 หยวนให้อีกเช่นเคย พร้อมทิ้งที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ไว้ "ไปส่งของที่นี่ในอีกสามวันนะคะ"

การสั่งซื้อล็อตใหญ่ติดต่อกันสองเจ้า ทำให้บรรดาเจ้าของร้านรอบๆ โซนข้าวและน้ำมันเริ่มตื่นตัวและอยากขายบ้าง

"น้องสาว น้องสาว อยากได้เครื่องปรุงรสไหม? เดี๋ยวพี่ลดราคาให้พิเศษเลย!"

ทันทีที่เย่หนานซีเดินออกจากร้านน้ำมัน เจ้าของร้านเครื่องปรุงรสก็รีบเดินเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้ม

เย่หนานซีพยักหน้าและเดินตามเจ้าของร้านไปยังร้านฝั่งตรงข้าม

เกลือหนึ่งลังมี 50 ถุง เย่หนานซีสั่งไป 1,000 ลัง

ในวันสิ้นโลก เกลือสามารถใช้แทนเงินตราได้ และเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้รองลงมาจากอาหาร

ซีอิ๊วขาว, ซีอิ๊วดำ, น้ำส้มสายชู, ซอสหอยนางรม, ซอสปรุงรส, เหล้าจีน และอื่นๆ บรรจุลังละ 12 ขวด เย่หนานซีเหมามาอย่างละ 1,000 ลัง

พริกป่น, ผงยี่หร่า, พริกไทยป่น, ผงปรุงรสบาร์บีคิว, ก้อนซุปหม่าล่า และเครื่องเทศทำนองนี้ เย่หนานซีสั่งไปอย่างละ 800 ลัง

เครื่องเทศแห้งอย่างพริกเสฉวน, โป๊ยกั๊ก, ยี่หร่า และใบกระวาน สั่งไปอย่างละ 500 จิน

ซอสประเภทต่างๆ เช่น เต้าเจี้ยว, มันปูเสวย, น้ำพริกถั่วหมักผีเซี่ยน, ซอสมะเขือเทศ, ซอสหวาน, ซอสพริกกระเทียม, ซอสเนื้อ และซอสงาบด สั่งไปอย่างละ 300 ลัง

เจ้าของร้านจดรายการยิกๆ ลงในกระดาษข้างกาย รอยยิ้มบนใบหน้าปิดไม่มิดอีกต่อไป

เงิน... ที่เขาจดอยู่นี่คือเงินทั้งนั้น!

สุดท้ายหลังจากปัดเศษ ยอดรวมจบที่แปดแสนสองหมื่นหยวน

เนื่องจากรายการสินค้ามีจำนวนมากและหลากหลาย เจ้าของร้านจึงแจ้งว่าต้องใช้เวลาเตรียมของหนึ่งสัปดาห์

เย่หนานซีไม่มีปัญหา เธอโอนมัดจำ 50,000 หยวน ให้ที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ แล้วหันหลังเดินออกจากร้านไป