(ฟรี) บทที่ 441: หลอมรวมในพริบตา
(ฟรี) บทที่ 441: หลอมรวมในพริบตา
“อั่ก!”
เมื่อร่างแยกวิญญาณถูกบดขยี้จนแหลกละเอียด ร่างต้นของเหยียนถงก็ราวกับถูกค้อนหนักทุบเข้าอย่างจัง! เขากระอักเลือดคำโตออกมาทันที กลิ่นอายพลันอ่อนระโหยโรยแรงลงถึงขีดสุดในบัดดล
“นี่ นี่ไม่ใช่พลังของโลกนี้อย่างแน่นอน!”
ใบหน้าของเขาซีดเผือด กล่าวเสียงสั่นอย่างไม่อยากจะเชื่อ: “เจ้า เจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่?!”
มุมปากของกู้ฉางชิงยกยิ้มเย็นชา “เป็นคนที่ ส่งเจ้าลงนรก”
ในชั่วพริบตาที่สิ้นเสียง ร่างเงาแมลงอันดุร้ายสิบสายก็พลันปรากฏตัวออกมา!
“ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!!”
ทันทีที่พวกแมงมุมเงาปรากฏตัว พวกมันก็เปิดฉากโจมตีก่อนในทันที! พุ่งเข้าจู่โจมเหยียนถงจากมุมต่างๆ โดยไม่เปิดช่องว่างให้ฝ่ายตรงข้ามได้ทันตั้งตัวแม้แต่น้อย!
“นี่มัน”
เหยียนถงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายประหลาดสิบสายที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง!
ในดวงตาสีเทาขาวคู่นั้น ลายอัสนีสว่างวาบอย่างบ้าคลั่ง ภายในร่างกายที่หลังค่อมพลันระเบิดพลังอัสนีอันมหาศาลออกมาในทันที!
“กำแพงอัสนีเมฆาม่วง!”
พร้อมกับเสียงคำรามแหบแห้ง แสงอัสนีสีม่วงก็ระเบิดตูมออกมาโดยมีร่างกายของเขาเป็นศูนย์กลาง ในพริบตาก็กลายเป็นม่านพลังอัสนีรูปทรงกลมหนาทึบ ห่อหุ้มร่างของเขาทั้งหมดไว้ภายใน
เกือบจะในเวลาเดียวกันกับที่กำแพงอัสนีปรากฏขึ้น การโจมตีของเหล่าอสูรเผ่าแมลงก็มาถึงแล้ว!
“ปังๆๆ!!”
ในทันใดนั้น เสียงโจมตีที่ดังถี่ยิบก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย แต่กลับถูกกำแพงอัสนีที่แข็งแกร่งนี้ต้านทานไว้ได้อย่างสิ้นเชิง!
“เจ้าพวกสัตว์เดรัจฉาน!”
เหยียนถงกัดฟันกรอด แต่สีหน้ากลับซีดเซียวลงไปอีกหลายส่วน
เมื่อครู่วิญญาณเพิ่งจะโดนสะท้อนกลับ ตอนนี้ยังต้องใช้พลังป้องกันที่รุนแรงถึงเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นภาระที่หนักหน่วงอย่างยิ่งสำหรับสภาพของเขาในตอนนี้
“เจ้าเด็กสารเลว เจ้ามีของดีจริงๆ! ถึงกับสามารถควบคุมแมลงอสูรที่ประหลาดเช่นนี้ได้! แต่คิดจะอาศัยพวกมันมาจัดการข้าผู้เฒ่า มันช่างเพ้อฝันสิ้นดี!”
พลังจิตของเหยียนถงจับจ้องกู้ฉางชิงที่อยู่ไม่ไกลไว้แน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวตะคอกอย่างเกรี้ยวกราด
“งั้นรึ?”
สายตาของกู้ฉางชิงแข็งกร้าว เขามองออกแล้วว่าเหยียนถงในตอนนี้ ก็เป็นเพียง ‘เกาทัณฑ์ที่หมดแรงส่ง’ เท่านั้น
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องยื้อเยื้อกับเขาอีกต่อไป
“รบเร็วตัดสินเร็ว!”
ในชั่วพริบตาที่กู้ฉางชิงออกคำสั่ง หนวดรับสัมผัสทั้งสองเส้นบนหน้าผากของกุ่ยเอ๋อพลันสั่นสะเทือนเล็กน้อย คลื่นกระแทกจิตวิญญาณที่ไร้รูปไร้ลักษณ์แผ่ออกไปราวกับระลอกน้ำ ทะลวงผ่านกำแพงอัสนี เข้าโจมตีวิญญาณของเหยียนถงในทันที!
‘สังหารมายาวัฏสงสาร’!
ร่างของเหยียนถงสั่นสะท้าน เขารู้สึกเพียงภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว ภาพมายาอันนองเลือดนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้าสู่ส่วนลึกของทะเลแห่งจิตสำนึกราวกับคลื่นยักษ์ ฉีกกระชากจิตวิญญาณของเขาอย่างบ้าคลั่ง!
แม้ว่าเขาจะมีพลังจิตระดับจักรพรรดิครึ่งก้าว แต่หลังจากที่ถูกระบบสะท้อนกลับ ในตอนนี้ยังมาถูกโจมตีทางวิญญาณอย่างหนักหน่วงอีก ก็แทบจะพังทลายลง!
เพียงชั่วพริบตา กำแพงอัสนีที่เคยหนาทึบ ก็พลันหม่นแสงลงไปมาก
ฉวยโอกาสนี้! ตาวหลาง, แมงป่องมาร, เมี่ยป้า, ต่อหัวเสือ และเซว่หลิง ก็ร่วมมือกันปลดปล่อยกระบวนท่าสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดออกมาในทันที!
ในชั่วพริบตา
คมดาบสีฟ้าน้ำแข็ง กรงเล็บมาร เหล็กในพิษระเบิด ผนึกโลหิตอสูร คลื่นกระแทกสั่นสะเทือน
การโจมตีด้วยทักษะทั้งหมด ก็ระดมโจมตีใส่กำแพงอัสนีอย่างหนักหน่วง!
“เปรี้ยง!”
ท่ามกลางเสียงระเบิดที่ดังสนั่นหวั่นไหว ก็เห็นเพียงกำแพงอัสนีสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง และพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง!
“ไม่ดีแล้ว!”
จิตใจของเหยียนถงสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เขาอดทนต่อความเจ็บปวดที่วิญญาณถูกฉีกกระชาก ดิ้นรนหลุดออกจากภาพมายาวัฏสงสาร ร่างก็ถอยหนีอย่างรวดเร็ว!
คาดไม่ถึงเลยว่า เพิ่งจะถอยไปได้เพียงไม่กี่ก้าว เขาก็พลันรู้สึกว่าทั่วร่างของตนถูกบีบรัดอย่างรุนแรง! เขาพบด้วยความตื่นตระหนก ว่าร่างกายของตนกลับถูกพันธนาการไว้กับที่อย่างแน่นหนาจนไม่อาจขยับได้!
ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือทักษะของแมงมุมเงา ‘คุกใยเงาพันธนาการ’!
“ทลายให้ข้า!”
เหยียนถงคำรามลั่น ประกายอัสนีเจิดจ้าระเบิดออกมาจากไม้เท้าไผ่ในมือ พรั่งพรูออกมาดั่งสายน้ำที่เขื่อนแตก!
ทว่า ในตอนนี้ แขนปืนใหญ่อันดุร้ายของจั่นเสินก็ได้สะสมพลังงานเสร็จสิ้นแล้ว ที่ปากกระบอกปืนปรากฏแสงวังวนพลังงานที่น่าใจสั่น
ปืนใหญ่ทำลายเทพทลายมิติ!
“ตูม!!”
พร้อมกับเสียงระเบิดสะท้านฟ้า ลำแสงปืนใหญ่สายหนึ่งก็ฉีกกระชากมิติ พุ่งเข้าใส่เหยียนถงอย่างรุนแรง พร้อมกับกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่จะทำลายล้างทุกสิ่ง!
แม้ว่าพลังจิตของเหยียนถงจะจับการโจมตีที่ถึงตายนี้ได้ แต่ในตอนนี้ก็สายเกินไปที่จะป้องกันได้อย่างมีประสิทธิภาพแล้ว!
“ไม่!!!”
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวน ลำแสงปืนใหญ่สายนั้นก็ทะลวงผ่านหน้าอกของเขาในทันที!
พลังงานอันบ้าคลั่งแผ่ซ่านไปทั่วร่างของเขา ทำลายล้างพลังชีวิตทั้งหมดในทันที!
“ฟิ้ว!”
ทว่า ในชั่วพริบตาที่เหยียนถงล้มลงกับพื้น วิญญาณที่เหลืออยู่สายหนึ่งที่ห่อหุ้มด้วยแสงอัสนีสีม่วง พลันทะลุออกจากร่าง จากนั้นก็หลบหนีขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกป่าไผ่ ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!
“เจ้าเด็กสารเลว! เจ้าคิดว่าทำเช่นนี้จะฆ่าข้าได้งั้นรึ?!”
วิญญาณที่เหลืออยู่สายนั้นส่งเสียงที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นของเหยียนถงออกมา “เจ้ารอข้าก่อนเถอะ ข้าผู้เฒ่าจะกลับมาหาเจ้าอีกแน่นอน!!”
ขอเพียงวิญญาณที่เหลืออยู่สามารถหลบหนีไปได้ ด้วยรากฐานระดับจักรพรรดิครึ่งก้าวของเขา ก็ใช่ว่าจะไม่มีโอกาสหวนกลับมาอีกครั้ง
“คิดจะหนีรึ? ถามข้ารึยัง!”
บนท้องฟ้ายามค่ำคืน เสียงอันเย็นเยียบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ในเวลาต่อมา ร่างเงาแมลงอันดุร้ายร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้น ขวางหน้าเส้นทางหลบหนีของวิญญาณที่เหลืออยู่ของเหยียนถง ราวกับภูตผี
เห็นเพียงขานับสิบเส้นบนหลังของมันสั่นไหวเล็กน้อย แผ่กลิ่นอายอันร้อนระอุออกมา
อสูรเผ่าแมลงตัวนี้ คืออู๋ตาน
มันกางแขนออก หม้อยาที่ปลายขาก็เปิดออกทันที พลังดูดที่มุ่งเป้าไปที่วิญญาณโดยเฉพาะ ก็ระเบิดออกมาในบัดดล!
“อะไรกัน?! ไสหัวไป!”
วิญญาณที่เหลืออยู่ของเหยียนถงตื่นตระหนกจนแทบสิ้นสติ เขาดิ้นรนอย่างสุดชีวิต
แต่พลังวิญญาณที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังดูดที่กำราบวิญญาณโดยเฉพาะ กลับไม่มีแรงต้านทานแม้แต่น้อย
“ฟิ้ว!”
ในชั่วพริบตา วิญญาณที่เหลืออยู่ของเหยียนถง ก็ถูกดูดเข้าไปในเตาหลอมอันหนึ่ง!
“ชี่ๆๆ!!”
ในทันใดนั้น เปลวไฟภายในเตาหลอมก็เริ่มลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง หลอมวิญญาณที่เหลืออยู่ที่กำลังบิดเบี้ยวและดิ้นรนไม่หยุด
“อ๊า!! ปล่อยข้าไป! กู้ฉางชิง! ข้าผู้เฒ่ายอมรับเจ้าเป็นนาย! ข้าผู้เฒ่ารู้ความลับมากมาย”
ในที่สุดเหยียนถงก็ตื่นตระหนก กรีดร้องขอความเมตตา: “ขอเพียงเจ้าปล่อยข้าไป ข้าผู้เฒ่าจะบอกเจ้าทั้งหมดแน่นอน!”
สีหน้าของกู้ฉางชิงไม่ไหวติง เขากล่าวอย่างเฉยเมย: “ไม่สนใจ”
“ดี! ดีมาก!”
เมื่อเผชิญกับการปฏิเสธอย่างเด็ดขาดของกู้ฉางชิง เหยียนถงก็สิ้นหวัง โกรธจนหัวเราะออกมา: “ข้าผู้เฒ่าท่องไปในโลกแห่งการฝึกยุทธ์มากว่าพันปี ไม่คิดว่าวันนี้จะมาพลาดท่าให้กับเจ้าเด็กที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมเช่นนี้”
“แต่! เจ้าคิดว่าการได้รับมรดกจักรพรรดิอัสนีแล้วจะอย่างไร?”
“ต่อให้บวกพวกแมลงชั้นต่ำเหล่านี้เข้าไปด้วย เจ้าก็ถูกกำหนดไว้แล้วว่าไม่อาจหนีพ้นจากเงื้อมมือของตำหนักยุทธ์ ไม่อาจกระโดดออกจากกระดานหมากใหญ่ที่ตระกูลโบราณแห่งแดนสวรรค์วางไว้ได้!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า”
เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งที่แฝงไว้ด้วยความคับแค้นใจนั้น ดำเนินอยู่ได้เพียงชั่วไม่กี่อึดใจ... ก็พลันขาดสะบั้นลง!
อู๋ตานแบมือออก ยาเม็ดกลมใสเม็ดหนึ่งก็ลอยอยู่เหนือฝ่ามือของมัน
บนผิวของยาเม็ดเต็มไปด้วยลายอัสนีละเอียด แผ่คลื่นพลังวิญญาณที่บริสุทธิ์อย่างยิ่งออกมา
เพียงแค่ได้กลิ่น ก็ทำให้ผู้คนรู้สึกสดชื่นเบิกบานใจแล้ว
“นายท่าน วิญญาณของเจ้าผีเฒ่าตนนี้มีคุณสมบัติอัสนี สามารถหลอมเป็น 'ยาเม็ดผลึกวิญญาณอัสนีม่วง' ได้พอดิบพอดี”
ร่างของอู๋ตานไหววูบ นำยาเม็ดวิญญาณที่เพิ่งหลอมเสร็จใหม่ๆ นี้ ยื่นไปตรงหน้ากู้ฉางชิงอย่างนอบน้อม
“ยาเม็ดวิญญาณระดับจักรพรรดิครึ่งก้าว นับเป็นเรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง”
กู้ฉางชิงยื่นมือไปรับ จ้องมองยาเม็ดที่ส่องประกายลายแสงในฝ่ามือ ในดวงตาฉายแววพึงพอใจ
ยาเม็ดนี้มีพลังวิญญาณแก่นแท้ของผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิครึ่งก้าวเป็นวัตถุดิบหลัก ไม่เพียงแต่ควบแน่นพลังวิญญาณแก่นแท้ที่บริสุทธิ์ไว้ แต่ยังประทับสัจธรรมแห่งอัสนีที่เขาบำเพ็ญเพียรมาทั้งชีวิตเอาไว้ด้วย
ยาเม็ดวิญญาณระดับนี้ สรรพคุณ ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน