- หน้าแรก
- จักรพรรดิเงา ผู้สร้างกองทัพอสูรนักฆ่า
- (ฟรี) บทที่ 281: เขตแดนเงาพันธนาการ มายาวัฏสงสาร
(ฟรี) บทที่ 281: เขตแดนเงาพันธนาการ มายาวัฏสงสาร
(ฟรี) บทที่ 281: เขตแดนเงาพันธนาการ มายาวัฏสงสาร
[ติ๊ง! อัปเกรดซิงโครไนซ์สำเร็จ!]
[แมงมุมเงาของท่านได้วิวัฒนาการเป็นร่างระดับราชันย์สำเร็จแล้ว พลังต่อสู้ได้รับการพัฒนาอย่างเต็มที่!]
[ทักษะเดิม ‘คุกใยเงาพันธนาการ’ ได้เลื่อนขั้นเป็นทักษะระดับราชันย์ เขตแดนเงาพันธนาการ!]
[ทักษะนี้สามารถสร้างเขตเงาในรัศมีร้อยจ้าง และควบคุมเงาของศัตรูได้อย่างอิสระ และเพิ่มประสิทธิภาพในการพันธนาการอย่างมาก!]
ในขณะที่เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น ข้อมูลบนแผงสถานะของแมงมุมเงาก็เปลี่ยนแปลงไปทันที
[แมงมุมเงา]
หมายเลข: 001
ระดับ: ราชันย์
ประเมินพลังต่อสู้: เทียบเท่ากับผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์ระดับเสวียนหยาง
ทักษะโจมตี: พิษร้ายแรง, ใยสั่นสะเทือนมิติ
ทักษะเสริม: ซ่อนเร้นร่องรอย, ทะลุมิติเงา, เขตแดนเงาพันธนาการ
ความสามารถพิเศษ: ภูมิคุ้มกันพิษ สามารถแปลงร่างเป็นอสูรเผ่าแมลงในร่างมนุษย์ได้
……
...
และในห้วงเวลานั้นเอง ร่างของแมงมุมเงาในหุบเขาก็ถูกโอบล้อมด้วยแสงเรืองรองที่สว่างเจิดจ้า ร่างกายของนางเริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าทึ่ง
เมื่อแสงสว่างสลายไป ร่างกายของผู้หญิงที่เกือบจะสมบูรณ์แบบก็ค่อยๆ ยืดออก...
เผยให้เห็นทุกสัดส่วนชวนตกตะลึง หน้าอกอวบอิ่ม สะโพกผาย เอวบางราวคอดกิ่ว รูปร่างทั้งร่างเต็มไปด้วยสัดส่วนที่งดงามลงตัว จนทำให้ผู้มองไม่อาจละสายตา จากเสน่ห์แห่งส่วนเว้าโค้งอันชวนให้หลงใหลนั้นได้
ขาหกข้างที่แวววาวดั่งโลหะของนาง กางออกและหุบเข้าด้วยท่วงท่างดงามอยู่ด้านหลัง เหมือนบัลลังก์มีชีวิตที่คอยประคองร่างอันเย้ายวนเซ็กซี่ของนางให้โดดเด่นยิ่งกว่าเดิม
“หึ…ร่างใหม่นี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ~”
ริมฝีปากสีแดงสดของแมงมุมเงายกขึ้นเล็กน้อย ในดวงตาสีม่วงที่แปลกประหลาดก็ฉายแววยินดี
นางหมุนร่างกายอย่างช้าๆ ราวกับกำลังชื่นชมผลงานศิลปะอันล้ำค่า ผมยาวสีดำขลับพลิ้วไหวเป็นระลอกคลื่นที่เอวตามการเคลื่อนไหว ขับให้ภาพลักษณ์งดงามชวนหลงใหลยิ่งกว่าเดิม
"ว้าว!"
ต่อหัวเสือเบิกตากว้างทันที ริมฝีปากยังสั่นระริก "นี่... นี่คือจูจูของข้าจริงๆรึ?!"
มันพูดยังไม่ทันขาดคำก็รีบร้อนอ้าแขน เตรียมจะโผเข้ามาสวมกอดอย่างแสนรัก
ทว่าทันใดนั้นเอง!
เขตแดนเงาพันธนาการ ก็ถูกกระตุ้นขึ้นในชั่วพริบตา!
ต่อหัวเสือเพิ่งจะก้าวไปได้เพียงสองก้าว ร่างกายกลับแข็งค้างราวกับถูกตรึงไว้กับที่
เงาของมันพลันบิดเบี้ยว กลายเป็นโซ่ตรวนสีดำทมิฬรัดพันร่างต้นเอาไว้อย่างแน่นหนา!
"นอกจากนายท่านแล้ว... ไม่มีผู้ใดมีสิทธิ์แตะต้องข้า"
ในดวงตาคู่คมงดงามของแมงมุมเงาเผยประกายอันตราย ขาแมงมุมทั้งหกข้างไขว้กันอย่างสง่างาม ก่อนเปล่งวาจาเย็นเยียบออกมาอย่างเด็ดขาด.
"จูจู..."
ต่อหัวเสือมีสีหน้าที่น้อยใจ กล่าวอย่างซื่อสัตย์ไม่เปลี่ยนแปลง "ข้ายินดีที่จะถูกเจ้ากักขัง และจะไม่แยกจากกันไปชั่วชีวิต"
แม้จะเป็นเช่นนั้น สายตาที่ร้อนแรงของมัน กลับยังคงเลื่อนไปมาบนเรือนร่างที่อรชรอ้อนแอ้นของแมงมุมเงา และในตารวมก็ส่องประกายความตื่นเต้นอย่างยากที่จะปิดบัง
ชิชิ ก้นนี้... อกใหญ่นี้...
ถ้าได้บีบสักสองสามที สัมผัสไม่รู้ว่าจะดีแค่ไหน?!
"หึ่ง!!"
ในตอนนั้นเอง กุยเอ๋อที่อยู่ข้างๆ ก็เริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง แสงเรืองรองนับไม่ถ้วนส่องออกมาจากใต้ผิวที่ซีดขาวของนาง และสานกันเป็นดักแด้แสงห้อมล้อมนางเอาไว้ข้างในอย่างแน่นหนา
หลังจากนั้นไม่กี่ลมหายใจ ในหัวของกู้ฉางชิงก็มีเสียงที่เหมือนเครื่องจักรของระบบดังขึ้น
[ติ๊ง กุยเอ๋อของท่านอัปเกรดสำเร็จแล้ว และได้วิวัฒนาการระดับราชันย์เสร็จสิ้น!]
[ปลดล็อกทักษะใหม่: ฝันร้ายวัฏสงสาร!]
[ทักษะนี้จะปล่อยคลื่นพลังจิตผ่านม่านตา และบังคับให้เป้าหมายตกสู่มายาวัฏสงสารที่ลึก และวนเวียนผ่านเศษเสี้ยวความทรงจำที่น่ากลัวที่สุดในใจของตนเอง หากอีกฝ่ายไม่สามารถหลุดพ้นจากมายาได้ วิญญาณก็จะพังทลายอย่างถาวร!]
"เปร๊าะ... เปร๊าะ!"
ในชั่วพริบตาที่ดักแด้แห่งแสงแตกออก เงาร่างอรชรสูงเพรียวก็ลอยขึ้นกลางอากาศ
สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้านั้น กลับไม่ใช่กุยเอ๋อในรูปร่างเดิมอีกต่อไป ร่างกายของนางแปรเปลี่ยนไปอย่างน่าตกตะลึง ผิวซีดขาวถูกแต่งแต้มด้วยลวดลายน้ำเงินเข้มราวกับอักขระต้องสาป เล็บเรียวยาวกลับยืดกลายเป็นกรงเล็บผลึกสีขาวโปร่งใสที่สะท้อนแสงวาววับ โครงร่างโดยรวมยิ่งชัดเจนถึงส่วนเว้าส่วนโค้ง อกผายสะโพกผายจนดูสง่างามยิ่ง
บนใบหน้าที่เคยงดงามกลับปรากฏลวดลายอสูรน่าสะพรึงผสานอยู่ ยิ่งทำให้เค้าหน้ายิ่งประหลาดและชวนให้ผู้มองรู้สึกไม่อาจเข้าใกล้
สิ่งที่น่าตื่นตะลึงที่สุดคือเส้นผมยาวสีขาวที่พลิ้วสยายไปตามแรงลม บัดนี้มันกลับไม่ใช่เพียงเส้นผมธรรมดาอีกต่อไป หากแต่กลายเป็นเส้นด้ายวิญญาณนับหมื่นเส้นที่ลอยพลิ้วอย่างอิสระ และในทุกเส้นล้วนแผ่รัศมีแห่งพลังวิญญาณที่คมกริบอันตราย ราวกับเพียงแค่สัมผัสก็พร้อมจะกรีดเฉือนทุกสิ่งให้แหลกสลาย
น้องเอ๋อ!
ความสนใจของต่อหัวเสือถูกกุยเอ๋อดึงดูดไปในพริบตา มันเงยหน้าขึ้นทันที มองไปยังกุยเอ๋อที่ลอยอยู่กลางอากาศ สายตาจับจ้องไปที่ระหว่างขาทั้งสองข้างของนาง หนวดรับสัมผัสสองสามเส้นที่มุมปากสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้
“ภาพตรงหน้านี้… งดงามเกินบรรยายจริงๆ…”
ตารวมของต่อหัวเสือโฟกัสอย่างบ้าคลั่ง พยายามเก็บทุกรายละเอียดไว้ในสายตา
กุยเอ๋อก้มมองต่อหัวเสือ เสียงของนางดังเหมือนสะท้อนจากเก้าขุมนรก
"เจ้า… อยากสัมผัสความเจ็บปวดนิรันดร์ไหม?"
"ข้าแค่อยากนิรันดร์ ไม่อยากเจ็บปวด"
ต่อหัวเสือยิ้มกว้าง มองขึ้นไปด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ไม่เลิก ก่อนเอ่ยเสียงหื่นกระหาย
“ระหว่างขาของเจ้า… อยากให้ข้าเข้าไปช่วยเติมเต็มหน่อยไหม?”
ทันใดนั้น อุณหภูมิในหุบเขาลดลงทันที คลื่นพลังจิตจากม่านตาของกุยเอ๋อแผ่ออกมา
"หึ่ง!"
พายุจิตของฝันร้ายวัฏสงสารระเบิดขึ้นทันที แทรกซึมเข้าไปในหัวของต่อหัวเสืออย่างรวดเร็ว ทำให้สติและร่างกายของมันถูกยึดครองในพริบตา
"อึก…"
ต่อหัวเสือสั่นไปทั้งตัว ตารวมพร่าเลือนทันที สติของมันถูกดึงเข้าไปในวัฏสงสารที่ไม่สิ้นสุด
ชาติที่หนึ่ง: มันกลับกลายเป็นไข่ต่อที่ยังไม่ฟัก และยังไม่ทันได้ตื่น ก็ถูกแมงมุมที่แฝงตัวเข้ารังต่อกัดกิน
ชาติที่สอง: มันเพิ่งลอกคราบ ก็ถูกโยนเข้าสู่เวทีผสมพันธุ์ ในพริบตาถูกต่อตัวผู้หลายสิบตัวกัดตายทั้งเป็น
ชาติที่สาม: มันกลายเป็นต่อพ่อพันธุ์เต็มตัว ถูกล่ามไว้บนแท่นผสมพันธุ์ ทุกวันต้องทำภารกิจผสมเทียมถึงสามร้อยครั้ง และสุดท้ายก็เสียชีวิตอย่างอนาถระหว่างการผสมพันธุ์กับต่อราชินี
ชาติที่สี่: วัฏสงสารรีเซ็ตกลับสู่รังที่คุ้นเคยอีกครั้ง…
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าหลายสิบครั้ง จิตวิญญาณของต่อหัวเสือพังทลายลงเรื่อยๆ และถึงขั้นสูญเสียความทรงจำ
"ฟู่!"
ในขณะที่วิญญาณมันกำลังถูกทำลาย กรงเล็บผลึกขาวของกุยเอ๋อก็แทงเข้าไปในมายาทันที แล้วฉีกกระฉากวัฏสงสารจนเกิดเป็นรอยแยก และดึงสติของมันกลับคืนมา
"อ้วก!!"
ขาทั้งสองข้างของต่อหัวเสืออ่อนแรงทันที คุกเข่าลงบนพื้นอย่างแรง เสียงอาเจียนแห้งผุดขึ้นจากลำคอ และทั้งตัวสั่นไม่หยุดราวกับพลังชีวิตถูกดูดออกไป
"อย่า… ข้าจะไม่เป็นต่อพ่อพันธุ์เด็ดขาด… เด็ดขาด…!!"
แม้ว่าวิญญาณจะไม่ได้รับความเสียหายโดยตรง แต่การกัดกร่อนที่เหลืออยู่จากมายาวัฏสงสารได้ทิ้งเงามืดลึกลงไปในหัวใจของต่อหัวเสืออย่างไม่ต้องสงสัย
"เกิดอะไรขึ้น? เจ้าได้เป็นต่อพ่อพันธุ์ให้ต่อราชินีในมายารึ?"
เมี่ยป้ายิ้มกริ่ม เดินเข้ามาใกล้และหยอกล้อ
เมื่อได้ยินดังนั้น ต่อหัวเสือแข็งทื่อทันที ก่อนจะค่อยๆฟื้นสติ ร่างกายดีดตัวไปที่ผนังหินที่อยู่ห่างออกไปหลายสิบจ้างราวกับถูกไฟฟ้าช็อต
"น้องเอ๋อ! มายาวัฏสงสารของเจ้าโหดเกินไปแล้ว"
มุมปากของต่อหัวเสือกระตุก และกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ "ตั้งแต่บัดนี้ไป ห้ามทำแบบนี้อีกเด็ดขาด! ไม่งั้นข้าจะจับเจ้าให้บวมเลยนะ…"
แต่พูดถึงตรงนี้ มันก็รีบหุบปาก และไม่กล้าที่จะมีคำพูดที่ลามปามอีกต่อไป
มิฉะนั้นหากได้เจอมายาวัฏสงสารอีกครั้ง… รสชาตินั่น… แทบเรียกได้ว่าน่ากลัวยิ่งกว่าตายจริงๆ!"
"รู้ก็ดีแล้ว ครั้งนี้ถือว่าเป็นบทเรียนให้เจ้า"
กุยเอ๋อยิ้มอย่างอ่อนโยน พร้อมกระพือปีกบางกึ่งโปร่งใสคู่นั้น แล้วค่อยๆ ลอยลงมา
"เจ้าหนูนี่ สมควรถูกสั่งสอนแบบนี้จริงๆ!"
มุมปากของกู้ฉางชิงยกขึ้นเพียงเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆปรากฏอยู่ในแววตาของเขา
หลังจากที่ได้ทดลองกับต่อหัวเสือครั้งนี้ ตอนนี้เขาก็ได้เห็นความสามารถของแมงมุมเงาและกุยเอ๋อหลังจากที่เลื่อนขึ้นสู่ระดับราชันย์แล้วอย่างแท้จริง
อสูรแมลงทั้งสองตัวนี้ในทีม แม้จะบอกว่าเป็นบทบาทเสริม แต่หากจะพูดถึงพลังต่อสู้จริงๆ ก็ถือว่าน่าดูชมทีเดียว
โดยเฉพาะการโจมตีทางจิตของกุยเอ๋อ ที่มองไม่เห็นและจับต้องไม่ได้ เมื่อปล่อยออกมาก็แทบไม่มีทางต่อต้านได้เลย
"เก็บ!"
กู้ฉางชิงคิดในใจ และเผ่าแมลงทั้งเจ็ดตัวก็ถูกเก็บกลับเข้าไปในมิติระบบในทันที...