บทที่ 770 - อาวุธลับ

บทที่ 770 - อาวุธลับ

"หลบหลีก หลบหลีกด้วยความเร็วเต็มพิกัด"

ซานเหอเซินตะโกนลั่นห้องบัญชาการ พยายามสั่งการให้กองยานกระจายตัวออกเพื่อลดความเสียหาย

แต่ภายใต้การระดมยิงของอาวุธพลังงานมืดที่แม่นยำและรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ การหลบหลีกของยานรบระดับเจ็ดดูเชื่องช้าและไร้ผลสิ้นดี ราวกับฝูงมดที่พยายามวิ่งหนีฝนลูกเห็บ

"รายงานความเสียหาย"

"กองยานปีกซ้ายเสียหายหนักครับ ยานรบกว่าสามพันล้านลำขาดการติดต่อ"

"กองยานส่วนหน้าถูกทำลายไปแล้วกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์ แนวป้องกันกำลังจะแตกครับ"

เสียงรายงานความเสียหายดังเข้ามาไม่ขาดสาย ยิ่งฟัง ซานเหอเซินก็ยิ่งหน้าซีดเผือด

นี่มันไม่ใช่สงครามแล้ว นี่มันการสังหารหมู่ชัดๆ

"ท่านผู้บัญชาการครับ เราต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นเราตายกันหมดแน่"

รองผู้การตะโกนเรียกสติซานเหอเซิน

"ข้ารู้แล้ว ข้ารู้แล้วน่า"

ซานเหอเซินกัดฟันกรอด สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางรอด

อาวุธเชิงมิติใช้ไม่ได้ผลเพราะกระแสปั่นป่วนที่พวกเขาสร้างขึ้นเอง ยานรบฝ่ายตรงข้ามมีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ แถมพลังโจมตียังรุนแรงและแม่นยำ

จะหนีก็ไม่ได้ เพราะฝ่ายตรงข้ามมีความเร็วและระยะยิงที่เหนือกว่า

ทางรอดเดียวคือ...

"อาวุธลับ... เราต้องใช้อาวุธลับ"

ซานเหอเซินพึมพำออกมา ดวงตาเป็นประกายด้วยความหวังอันริบหรี่

"อาวุธลับ? ท่านหมายถึง 'ผู้กลืนกินดวงดาว' หรือครับ?" รองผู้การถามด้วยความตกใจ "แต่มันยังอยู่ในขั้นทดลองนะครับ และเราควบคุมมันได้ไม่สมบูรณ์"

"ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ถ้าไม่ใช้ตอนนี้ พวกเราก็ตายกันหมดอยู่ดี สั่งการลงไป ปล่อยผู้กลืนกินดวงดาวออกมา"

"ครับ"

คำสั่งถูกถ่ายทอดออกไปอย่างรวดเร็ว

ณ ใจกลางขบวนทัพของกองทัพพันธมิตร ยานขนส่งขนาดยักษ์ลำหนึ่งค่อยๆ เปิดช่องเก็บสัมภาระออก

สิ่งที่ปรากฏออกมาคือสิ่งมีชีวิตรูปร่างประหลาดคล้ายแมงกะพรุนขนาดยักษ์ ลำตัวโปร่งแสงส่องแสงเรืองรอง หนวดนับพันเส้นยาวเหยียดไปในอวกาศ

นี่คือ "ผู้กลืนกินดวงดาว" สิ่งมีชีวิตชีวภาพที่สหพันธ์ออลเซ่นค้นพบในซากโบราณสถานและพยายามเพาะเลี้ยงขึ้นมา มันมีความสามารถในการดูดกลืนพลังงานทุกรูปแบบและเปลี่ยนมาเป็นพลังของตัวเอง

ทันทีที่ถูกปล่อยออกมา ผู้กลืนกินดวงดาวก็สัมผัสได้ถึงพลังงานมหาศาลในสนามรบ หนวดของมันเริ่มโบกสะบัด ดูดกลืนพลังงานจากการระเบิดและซากยานรบโดยรอบ ร่างกายของมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ

"นั่นมันตัวอะไร?"

บนยานธงของกองยานไร้พ่าย หลินเข่อซินมองดูภาพบนหน้าจอด้วยความประหลาดใจ

"ตรวจพบสัญญาณพลังงานชีวภาพระดับสูง... ระดับพลังงานกำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว... นี่มัน สิ่งมีชีวิตระดับแปด?"

เจ้าหน้าที่เทคนิครายงานด้วยเสียงสั่นเครือ

"สิ่งมีชีวิตระดับแปดงั้นเหรอ? น่าสนใจ" หลินเข่อซินยิ้มมุมปาก "ดูเหมือนพวกมันจะงัดไม้ตายออกมาแล้วสินะ"

"ท่านรองผู้บัญชาการครับ สิ่งมีชีวิตนั้นกำลังดูดกลืนพลังงานจากการโจมตีของเราครับ การโจมตีด้วยพลังงานมืดดูเหมือนจะเป็นอาหารชั้นดีให้กับมัน"

"งั้นเหรอ? กินเก่งนักใช่ไหม งั้นมาดูกันว่าจะกินได้แค่ไหน"

"สั่งการกองยาน เปลี่ยนเป้าหมายการโจมตีไปที่เจ้านั่น ระดมยิงเต็มกำลัง"

"รับทราบ"

ลำแสงพลังงานมืดนับไม่ถ้วนเปลี่ยนทิศทาง พุ่งเป้าไปที่ผู้กลืนกินดวงดาวเพียงจุดเดียว

ผู้กลืนกินดวงดาวกรีดร้องด้วยความยินดี (ในแบบของมัน) มันกางหนวดออกรับพลังงานเหล่านั้นอย่างตะกละตะกลาม ร่างกายของมันส่องแสงจ้าขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะกลายเป็นดวงอาทิตย์ดวงใหม่ในสนามรบ

"ฮ่าๆๆ ดูสิ มันได้ผล การโจมตีของพวกมันถูกดูดกลืนไปหมดแล้ว" ซานเหอเซินหัวเราะร่าด้วยความดีใจ

แต่ความดีใจนั้นอยู่ได้ไม่นาน

"ท่านผู้บัญชาการครับ... ระดับพลังงานของผู้กลืนกินดวงดาว... มัน... มันเกินขีดจำกัดแล้วครับ"

"อะไรนะ?"

ตูม

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วห้วงอวกาศ (ผ่านเซนเซอร์จำลองเสียง) ร่างของผู้กลืนกินดวงดาวทนรับพลังงานมหาศาลจากกองยานไร้พ่ายไม่ไหว ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แรงระเบิดรุนแรงกวาดล้างยานรบของกองทัพพันธมิตรที่อยู่โดยรอบไปเป็นจำนวนมาก

"ไม่..." ซานเหอเซินกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง

ความหวังสุดท้ายของเขา พังทลายลงไปต่อหน้าต่อตา แถมยังสร้างความเสียหายให้กับกองทัพของตัวเองซ้ำเติมเข้าไปอีก

"จบแล้ว... จบสิ้นแล้ว"

ซานเหอเซินทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้บัญชาการอย่างหมดแรง

เขาแพ้แล้ว แพ้อย่างราบคาบ

กองทัพพันธมิตรสิบหกอารยธรรม ยานรบกว่า 3 ล้านล้านลำ ต้องมาพ่ายแพ้ให้กับยานรบเพียง 5 พันล้านลำของฝ่ายตรงข้าม

นี่มันเรื่องตลกชัดๆ

แต่เป็นเรื่องตลกที่เขาขำไม่ออกเลยสักนิด

"ท่านรองผู้บัญชาการครับ เป้าหมายถูกทำลายแล้วครับ กองทัพฝ่ายตรงข้ามกำลังแตกพ่าย"

"ดีมาก สั่งการให้ไล่ล่ากวาดล้างให้สิ้นซาก อย่าให้เหลือรอดกลับไปได้แม้แต่ลำเดียว"

"รับทราบครับ"

สงครามดำเนินต่อไปอีกไม่กี่ชั่วโมง แต่ผลลัพธ์นั้นถูกกำหนดไว้แล้วตั้งแต่ต้น

กองทัพพันธมิตรถูกทำลายล้างจนเกือบหมดสิ้น มีเพียงยานรบจำนวนน้อยนิดที่หนีรอดไปได้ แต่ก็คงหนีไปได้ไม่ไกล เพราะกองยานของจักรวรรดิคริทที่นำโดยชาร์ลีและสามแม่ทัพใหญ่ กำลังรอเก็บตกอยู่แนวหลังตามแผนที่วางไว้

ชัยชนะครั้งนี้ เป็นการประกาศศักดาของสหพันธ์มนุษย์ในกลุ่มกระจุกดาราจักรบอสเนียอย่างแท้จริง และเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่จะตามมา