บทที่ 650 - ช่องทางช่องว่างมืด

บทที่ 650 - ช่องทางช่องว่างมืด

กลุ่มกระจุกดาราจักรเวอร์สเตอร์, เขตดาวซาซาร์ ฐานทัพใหญ่ของกองยานสหพันธ์

นับตั้งแต่การรบเมื่อสองวันก่อน หลินฟานก็ได้เสนอต่ออาลีอาน่าว่าให้ใช้เขตดาวซาซาร์เป็นฐานทัพใหญ่ของกองทัพสำรวจสหพันธ์ ซึ่งอาลีอาน่าก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเล

เพราะอย่างไรเสีย จะให้คนอื่นเดินทางมาไกลแสนไกลเพื่อร่วมต่อต้านขุมนรก แต่กลับไม่จัดหาที่ตั้งกองทัพให้ก็คงไม่ได้ใช่ไหม?

เพียงแต่ว่า หลินฟานกลับคิดไปไกลกว่านั้น หากเป็นเพียงแค่การขับไล่กองทัพสิ่งมีชีวิตแห่งขุมนรกของอีปูโนสออกจากกลุ่มกระจุกดาราจักรเวอร์สเตอร์ กองทัพสำรวจก็ไม่จำเป็นต้องสร้างฐานทัพใหญ่ให้ยุ่งยาก

แค่บุกตะลุยไปเรื่อยๆ แล้วก็ยกทัพกลับก็สิ้นเรื่อง!

สิ่งที่หลินฟานกังวลคือ อีกฝ่ายไม่ใช่กำลังรบทั้งหมดของขุมนรก แต่อาจจะเป็นเพียงหนึ่งในกองกำลังของพวกเขาเท่านั้น

หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ สงครามครั้งนี้ก็คงจะไม่จบลงง่ายๆ แน่นอน

ดังนั้น เพื่อการรบระยะยาว การมีพื้นที่ที่ใหญ่พอสมควรเพื่อใช้เป็นฐานทัพใหญ่ของกองยานสำรวจจึงเป็นเรื่องที่จำเป็นอย่างยิ่ง

ในเวลาเดียวกัน

กลุ่มกระจุกดาราจักรนีลไคเนีย, สถานศักดิ์สิทธิ์เฮลาวี, ด้านนอกทวีปแห่งดวงดาว

สิ่งมีชีวิตแห่งขุมนรกจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ นับหมื่นล้านตัว ตอนนี้ได้จัดตั้งเป็นกระบวนทัพสี่เหลี่ยมหลายกระบวนทัพ ที่ด้านหน้าของแต่ละกระบวนทัพ จะมีสิ่งมีชีวิตแห่งขุมนรกระดับผู้นำขั้นเจ็ดอยู่หนึ่งตัว

นี่คือกองทัพขุมนรกที่หนึ่งที่นำโดยเฮก ประกอบด้วยเผ่าพันธุ์ต่างๆ 45 เผ่า

"พี่ใหญ่ กองทัพขุมนรกที่หนึ่งมาพร้อมแล้ว เราออกเดินทางได้แล้ว!"

"อืม พอถึงช่องว่างมืดแล้ว จำคำที่ข้าบอกเจ้าไว้ให้ดี อย่าได้ประมาทเป็นอันขาด!"

"ข้าเข้าใจ!"

การเดินทางผ่านช่องทางช่องว่างมืดสามารถข้ามผ่านจักรวาลได้เร็วกว่าก็จริง แต่ในขณะเดียวกัน ในช่องว่างมืดก็อันตรายอย่างยิ่ง อย่างน้อยสำหรับอารยธรรมชีวภาพที่ยังไม่ถึงระดับสิบเหล่านี้ หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นก็อาจจะพินาศย่อยยับทั้งกองทัพได้

หลังจากกำชับเฮกเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว เจียหลงก็ไม่พูดอะไรอีก ค่อยๆ ปิดตาลง

แม้ว่าเผ่าพันธุ์กิเลนจะพิเศษมาก สามารถวิวัฒนาการอวัยวะที่สามารถเชื่อมต่อกับช่องทางช่องว่างมืดได้เมื่อถึงระดับสิบ แต่ก็ยังเป็นแค่ระดับสิบเท่านั้น พลังงานของมันเองยังไม่แข็งแกร่งพอ ดังนั้นทุกครั้งที่เปิดช่องทางช่องว่างมืด ก็แทบจะใช้พลังงานส่วนใหญ่ไปจนหมด ทำให้เกิดสภาวะอ่อนแอเป็นระยะเวลาหนึ่ง

ดังนั้น หากไม่จำเป็น เผ่าพันธุ์กิเลนในระดับสิบจะไม่ใช้ความสามารถนี้เด็ดขาด

เขากวางบนหัวของมันเริ่มส่องแสงสีเงินขาวเจิดจ้า พลังงานในร่างกายของเจียหลงก็เริ่มเดือดพล่าน ความรุนแรงของพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวนั้น แม้แต่เฮกที่อยู่ข้างๆ ก็ยังรู้สึกสั่นสะท้าน ไม่ต้องพูดถึงสิ่งมีชีวิตแห่งขุมนรกระดับผู้นำขั้นเจ็ด หรือสิ่งมีชีวิตแห่งขุมนรกระดับเผ่าพันธุ์ทั่วไปเหล่านั้นเลย

กระบวนการสะสมพลังงานเป็นไปอย่างเชื่องช้า ใช้เวลาถึงสามนาทีเต็ม

เมื่อเจียหลงที่หลับตาอยู่ลืมตาขึ้นมาอย่างฉับพลัน พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวที่รวมตัวอยู่เหนือเขากวางของมันก็พุ่งเข้าใส่พื้นที่ว่างเปล่าเบื้องหน้าโดยตรง

พื้นที่ทั้งหมดราวกับเกิดการระเบิดของจุดเอกฐาน แสงสีเงินขาวที่เจิดจ้านั้น ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดไม่สามารถมองตรงได้ และไม่มีทีท่าว่าจะจางหายไปเป็นเวลานาน จนกระทั่งสองนาทีต่อมา...

เมื่อแสงจางหายไป ก็ปรากฏโพรงขนาดใหญ่ขึ้นในพื้นที่ว่างเปล่า มองผ่านโพรงนี้จะเห็นว่าอีกด้านหนึ่งของโพรงนั้นเป็นความมืดมิด ราวกับจะกลืนกินทุกสรรพสิ่งในโลก ความมืดมิดอันสุดขั้ว

"นี่คือช่องว่างมืดเหรอ?"

เมื่อมองดูความมืดมิดนั้น เฮกก็อดที่จะเสียงสั่นไม่ได้!

"ใช่ รีบหน่อย ข้าสามารถรักษาช่องทางนี้ไว้ได้มากที่สุดแค่สิบวันเท่านั้น!"

"ครับ พี่ใหญ่!"

โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ด้วยความไว้วางใจในตัวเจียหลง เฮกก็พุ่งเข้าไปในช่องทางช่องว่างมืดทันที จากนั้น กระบวนทัพจากเผ่าพันธุ์ต่างๆ 45 เผ่าที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว ก็ทยอยเข้าไปในช่องทางนั้น

ตาพร่ามัวไปหมด มองไม่เห็นอะไรเลย

แต่กระบวนการนี้ไม่ได้เกิดขึ้นนานนัก เพียงสามวินาทีต่อมา เฮกก็กลับมามองเห็นได้อีกครั้ง

บางที ในจักรวาลนี้ เมื่อมองออกไปนอกช่องทางช่องว่างมืดอาจจะเป็นความมืดมิด แต่เมื่อเฮกข้ามผ่านช่องทางและมาถึงช่องว่างมืดที่อยู่นอกจักรวาลจริงๆ กลับพบว่าเบื้องหน้าของตนมีวัตถุขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถมองเห็นขอบเขตได้

และรอบนอกของวัตถุนี้ มีพลังงานที่ไม่รู้จักซึ่งโปร่งใสราวกับโล่พลังงานอยู่ชั้นหนึ่ง

"นี่คงไม่ใช่จักรวาลที่เราอยู่หรอกนะ?"

เมื่อเฮกเห็นว่าบนโล่ที่สร้างขึ้นจากพลังงานที่ไม่รู้จักนี้มีโพรงอยู่ และกองทัพขุมนรกก็กำลังทะลักออกมาจากโพรงนั้นอย่างต่อเนื่อง เขาก็ตระหนักได้ว่า...

สิ่งที่อยู่ภายในโล่นี้ น่าจะเป็นจักรวาลที่ตนเองอาศัยอยู่

"อย่ามัวแต่งงอยู่ รีบๆ หน่อย อย่าลืมว่าข้าสามารถค้ำจุนได้มากที่สุดแค่สิบวันเท่านั้น ถ้าภายในสิบวันพวกเจ้ายังหาช่องทางกลับสู่จักรวาลไม่เจอ ก็จะต้องหลงทางอยู่ในช่องว่างมืดไปตลอดกาล!"

ขณะที่เฮกกำลังทึ่งกับภาพเบื้องหน้าอยู่นั้น เสียงของเจียหลงก็ดังขึ้นในใจของมัน

มันจึงนึกถึงเรื่องที่เจียหลงกำชับมันครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนออกเดินทางขึ้นมาได้!

มองไปรอบๆ บนล่างซ้ายขวาอย่างต่อเนื่อง ทันใดนั้น เฮกก็สังเกตเห็นว่า ที่ไกลออกไป ดูเหมือนจะมีแสงริบหรี่ส่องประกายอยู่

"นั่นน่าจะเป็นแสงจักรวาลที่พี่ใหญ่พูดถึงสินะ?"

"ตามข้ามา เร็วเข้า!"

ในเมื่อตัดสินใจแล้ว ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป หลังจากออกคำสั่งให้ทั้งกองทัพแล้ว ก็เคลื่อนที่ไปตามแนวโล่นั้นมุ่งหน้าไปยังที่ที่เกิดแสงจักรวาล

"จำไว้ พอถึงช่องว่างมืดแล้ว เจ้าจะเชื่อใจอะไรไม่ได้เลย สิ่งเดียวที่เจ้าสามารถเชื่อใจได้คือผนังจักรวาล อย่าได้พยายามที่จะออกห่างจากผนังจักรวาลเพื่อเดินทางไปข้างหน้าเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นด้วยระดับของเจ้าในปัจจุบัน จะต้องหลงทางอยู่ในช่องว่างมืดอย่างแน่นอน!"

นี่คือคำที่เจียหลงกำชับเฮกซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนออกเดินทาง และในตอนนี้เฮกก็จำเรื่องนี้ไว้ในใจอย่างแม่นยำ นำกองทัพใหญ่เคลื่อนที่ไปตามแนวผนังจักรวาล

...

เป็นเวลาเจ็ดวันเต็ม เฮกปฏิบัติตามคำสั่งของเจียหลงมาโดยตลอด ในที่สุดก็มาถึงที่ที่เกิดแสงจักรวาล นี่คือถ้ำ... ไม่สิ คือโพรง เหมือนกับโพรงที่ตนเองเคยผ่านตอนออกจากจักรวาล

ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ มองผ่านโพรงนี้จะเห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ไม่ใช่ความมืดมิดเหมือนตอนที่มองออกมาจากจักรวาลก่อนหน้านี้

เพียงแต่ว่า แสงของช่องทางนี้ ดูเหมือนจะมืดกว่าตอนที่ตนเองออกเดินทางมามาก

น่าจะเป็นเพราะพี่ใหญ่ใช้พลังงานไปมากเกินไป ต้องรีบผ่านไปให้ได้!

เมื่อตระหนักถึงเรื่องนี้ เฮกก็ได้นำกองทัพใหญ่บินเข้าไปในโพรงทันที

เขตดาวซาซาร์, ยานกงกงใหม่

ในขณะนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยที่แหลมคมก็ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งดาวสงคราม

"เกิดอะไรขึ้น?"

หลินฟานเดินเข้าไปในศูนย์บัญชาการอย่างรวดเร็ว ถามเสียงดัง

"รายงานท่านจอมพล เราตรวจพบพลังงานมหาศาลปรากฏขึ้นในกลุ่มกระจุกดาราจักรเวอร์สเตอร์อย่างกะทันหัน"

"ตำแหน่ง?"

"บริเวณขอบนอกของโพรงโบโอทีส สงสัยว่าเป็นที่ซ่อนตัวของกองทัพขุมนรกครับ!"

"เปิดใช้งานอุปกรณ์สแกนทั้งหมด ให้ตรวจจับพื้นที่นั้นอย่างละเอียดทุกมิติ พร้อมกับส่งยานสอดแนมทางยุทธศาสตร์ไปยังพื้นที่นั้นโดยด่วน!"

"รับทราบ!"

หลินฟานมองดูข้อมูลที่แสดงบนหน้าจอเสมือนจริงเบื้องหน้า สีหน้าของเขาเคร่งขรึม

"หวังว่าข้าจะเดาผิดนะ..."