บทที่ 48 เยี่ยมปาร์คเกอร์อีกครั้ง
บทที่ 48 เยี่ยมปาร์คเกอร์อีกครั้ง
ในใจกลางนิวยอร์ก บุรุษร่างสีแดงกำลังเหินไปมาระหว่างตึกสูง ความเร็วของเขารวดเร็วราวกับสายฟ้า
ในขณะเดียวกัน ในอาคารที่ห่างจากเขาไม่ถึงหนึ่งถนน ไฟก็โหมกระหน่ำพร้อมกับเสียงกรีดร้อง
วี้หว่อ~
รถดับเพลิงได้ปรากฏขึ้น และนักดับเพลิงเดินมาพร้อมสายยาง มองไปที่ห้องเผาชั้นที่ 20
“แรงดันน้ำต่ำเกินไป” เจ้าหน้าที่ดับเพลิงพูด
ชั้น 20 นั้นสูงเกินไปจริงๆ และปืนฉีดน้ำธรรมดาไม่สามารถไปถึงที่นั่นได้ เนื่องจากอุบัติเหตุไฟไหม้เกิดขึ้นกะทันหันนักผจญเพลิงจึงไม่มีเวลาเตรียมตัว
ในฐานะผู้รับผิดชอบ การรับมือกับสถานการณ์นี้เป็นเรื่องยากมาก
“เพิ่มแรงดันทันที โทรไปที่สำนักงานและบอกให้มาถึงโดยเร็วที่สุด”
แม้ว่าเขาจะพูดอย่างมั่นใจ แต่เขาก็รู้ดีว่าต้องเผชิญกับไฟไหม้ครั้งใหญ่ ในขณะที่กำลังเสริมเข้ามาทั้งห้องจะถูกไฟไหม้ไปนานแล้ว
“แย่แล้ว ยังมีเด็กอยู่ข้างในครับ!” นักผจญเพลิงพูขึ้น พวกเขาได้ยินเรื่องนี้จากผู้อยู่อาศัยที่นี่
หัวหน้ามองดูทุกอย่างอีกครั้งและแม้จะทำดีที่สุดแล้ว แต่เขาก็ยังเต็มไปด้วยความกังวล เมื่อเผชิญกับไฟไหม้ครั้งใหญ่เขาไม่สามารถปล่อยให้คนของเขาต้องเสี่ยงได้ แม้ว่าเขาต้องการ แต่อุปกรณ์ปัจจุบันของพวกเขาก็ไม่สามารถรับมือกับไฟไหม้ครั้งใหญ่แบบนี้ได้
“ดูนั่น นั่นมันอะไรหน่ะ!”
ทันใดนั้นก็มีเสียงมาจากชายคนหนึ่งที่ชี้ขึ้นไปบนฟ้า ทันใดนั้นทุกคนก็มองไปที่สถานที่ที่เขาชี้ไป พวกเขาแทบจะไม่สามารถมองร่างสีแดงที่พุ่งเข้ามาห้องที่เกิดไฟไหม้ได้ทัน
“สไปเดอร์แมน สไปเดอร์แมน!” เด็กคนนึงตะโกนขณะที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ในระหว่างการฝึกของบรูซ ได้ข่าวเกี่ยวกับสไปเดอร์แมนปรากฏอยู่ในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ แต่จนถึงขณะนี้ไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นใคร
เมื่อเห็นเช่นนี้เจ้าหน้าที่ดับเพลิงทุกคนก็ต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก เด็กคงจะมีชีวิตอยู่ได้ถ้าไม่เกิดอุบัติเหตุอีก
“เดี๋ยวก่อน ดูนั่นสิ ยังมีอีกคน!”
อีกเสียงหนึ่งพูด ทุกคนก็อุทานออกมา พวกเขาเห็นร่างสีดำห้อยโหนจากท้องฟ้า และเดินตามร่างสีแดงเข้าไปในห้องที่เกิดไฟไหม้
เกิดอะไรขึ้นมีสไปเดอร์แมน 2 คนงั้นเหรอ? ทุกคนตกตะลึงอีกครั้ง
หลังจากนั้นไม่นาน ร่างสีแดงและดำก็รีบวิ่งออกไปจากห้อง ในอ้อมแขนของร่างสีแดงมีเด็กที่ติดอยู่ในห้องอยู่
“ว้าว!!” ฝูงชนต่างปรบมือให้ เด็กคนนั้นรอดแล้ว!
ขณะที่พวกเขากำลังปรบมือ ร่างสีดำก็หายไปต่อหน้าฝูงชนทันที
เห็นได้ชัดว่าร่างสีแดงคือปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เขามองไปที่ร่างสีดำที่หายไปและตะโกนด้วยความตื่นเต้น
“คุณบรูซ!”
หลังจากนั้นปาร์กเกอร์ก็วางเด็กลงและออกจากพื้นที่อย่างรวดเร็วเช่นกัน ไม่มีคนในที่เกิดเหตุรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ปาร์คเกอร์ได้ฝึกฝนความสามารถของเขาแล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถเดินทางไปทั่วเมืองได้อย่างอิสระ
ความเร็วของเขาเร็วมากเช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถติดตามร่างดำได้ ปาร์คเกอร์ยืนอยู่บนตึกสูง เขาถอดหน้ากากและแสดงความผิดหวังในดวงตาของเขา
คุณบรูซผิดหวังในตัวฉันงั้นเหรอ?
“ปาร์คเกอร์ การเคลื่อนไหวของนายเร็วขึ้นเรื่อยๆเลยนะ” ทันใดนั้นก็มีเสียงมาจากด้านหลังเขา
ความตื่นเต้นของเขากลับมาทันทีและเมื่อเขาหันกลับไปเขาก็เห็น
ชายที่คุ้นเคยที่เขาหวังว่าจะได้เห็นอีกครั้ง คุณบรูซนั้นเอง
“คุณบรูซ ผมคิดว่าคุณไม่อยากเจอผมแล้วซะอีก” สำหรับเขาบรูซเป็นครู และไอดอล
“ไม่หรอก ฉันแค่อยากจะทดสอบความสามารถนายเล็กน้อย และก็พอใจกับสิ่งที่ฉันเห็นมาก”
จากสิ่งที่เห็นปาร์คเกอร์ได้เผยความเร็วของเขาก่อนหน้านี้ บรูซบอกได้เลยว่าเขาฝึกฝนมาอย่างหนัก มิฉะนั้นความเร็วของเขาคงจะไม่ดีอย่างแน่นอน
“ขอบคุณมากครับ” ปาร์คเกอร์กล่าว เขามีความสุขที่ได้รับคำชมจากผู้ชายที่เขาชื่นชม
บรูซวางมือลงบนไหล่ของปาร์คเกอร์โดยไม่พูดอะไร ข้อมูลของเขาปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาทันที
[ชื่อ] ปีเตอร์ เบนจามิน ปาร์คเกอร์
[อัตลักษณ์] นักเรียนม.ปลาย สไปเดอร์แมน
[ความสามารถ] สัญชาตญาณแมงมุม (100gb), ความแข็งแกร่งของแมงมุม (50gb, ไม่สมบูรณ์), ความสามารถในการดูดซับ (100gb),ร่างกายแมงมุม (70gb ไม่สมบูรณ์)
ในที่สุดความสามารถในการดูดซับก็สมบูรณ์ ตอนนี้มีเพียงสองความสามารถที่ยังไม่สมบูรณ์
หลังจากนั้นบรูซดาวน์โหลดความสามารถโดยไม่ลังเล
“ปี๊บ เชื่อมต่อสำเร็จ”
“ปี๊บ ความสามารถในการดูดซับขนาด 100GB ดาวน์โหลดเริ่มต้น!”
“ปี๊บ ความเร็วในการดาวน์โหลดปัจจุบันคือ 2mb / s (ใช้ได้ภายใน10 เมตร)”
ตอนนี้เขามีเงินเพียง 500,000 เหรียญสหรัฐ ซึ่งไม่มาก แต่ก็เพียงพอแล้วที่จะซื้อสปีดอัพ 500 เท่า
ด้วยการเร่งความเร็วเพิ่มเติมการดาวน์โหลดจะเสร็จสิ้นภายในเวลาไม่ถึงสองนาที สำหรับเงิน 500,000 เหรียญสหรัฐที่เขาเพิ่งใช้ บรูซไม่สนใจ ในไม่ช้าเขาจะเสร็จสิ้นภารกิจของกัปตันอเมริกา และเขาจะได้รับ 5 ล้านเหรียญสหรัฐหลังจากนั้น
สำหรับบรูซในปัจจุบัน เงินครึ่งล้านเป็นเพียงเงินก้อนเล็กๆ
“คุณบรูซ คราวนี้มีอะไรให้ผมช่วยกันครับ?” น้ำเสียงปาร์คเกอร์ฟังดูตื่นเต้นมาก เขาหวังว่าเขาจะทำบางอย่างเพื่อช่วยบรูซได้
อย่างไรก็ตามบรูซส่ายหัวเล็กน้อย
“วันหยุดฤดูร้อนของนายใกล้จะมาแล้วไม่ใช่หรอ?”
“ในอนาคต ฉันหวังว่านายจะไม่ใช้ความสามารถของเธออีกต่อไปและพาป้าของนายออกไปจากนิวยอร์กก่อน อย่างน้อยก็จนกว่าจะหมดวันหยุดฤดูร้อน แล้วค่อยกลับมา”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ปาร์คเกอร์ก็รู้สึกสับสนเล็กน้อยเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น บรูซเองก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม
สงครามนิวยอร์กครั้งแรกจะเริ่มในเวลาไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์และปาร์กเกอร์ยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะทำอะไรในสงครามครั้งนี้
สุดท้าย บรูซก็ถือว่าปาร์คเกอร์เป็นคนของเขาคนนึงแล้ว
ดังนั้นเขาจึงต้องให้คำแนะนำและดูแลเขาสักหน่อย
ในอนาคต ปาร์คเกอร์จะได้มีโอกาสแสดงความแข็งแกร่งของเขามากกว่านี้อย่างแน่นอน!
กลุ่มที่ 1
โดยลงวันละ 5 ตอนต่อวัน