ตอนที่ 30 ผู้ติดตามที่ไม่คาดคิด

หลังจากรู้สึกตัวว่าเขาถูกติดตาม บรูซไม่ได้เร่งความเร็วหรือช้าลง เขาอยากจะรู้ว่าใครติดตามเขามากันแน่

ในขณะเดียวกันไม่ไกลจากบรูซ เงาที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดนั้นเร็วมาก

“เขารู้ตัวแล้วงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้!” เงาพึมพำกับตัวเองชั่วขณะ และสรุปได้ว่าบรูซยังหาเขาไม่พบ

ในขณะที่ทั้งสองยังคงเดินหน้าต่อไป เงาก็ยืนยันว่าแล้วว่าเขาถูกค้นพบ และหลังจากนั้นไม่นานบรูซก็หยุดอยู่ในโรงงานร้างแห่งหนึ่ง

เขาสามารถเลือกที่จะเริ่มการต่อสู้ในเมืองได้ แต่เขาไม่ทำเช่นนั้น ท้ายที่สุดการต่อสู้อาจทำให้เกิดเสียงดังและดึงดูดความสนใจได้มาก ซึ่งเขาก็ไม่ได้ต้องการ

ดังนั้นเขาจึงเลือกโรงงานร้างที่อยู่ใกล้ ๆ

และเมื่อเขาเข้ามาในโรงงานก็เกิดเสียงดังขึ้นในอากาศ

มันเป็นลูกศรโลหะผสมสีดำ

ลูกศรเป็นราวกับสายฟ้าสีดำ ที่บินเข้ามาหาเขาในมุมที่เหมาะสมด้วยความเร็วที่น่ากลัว

บรูซสามารถหลบลูกศรสีดำได้ทันทีด้วยความเร็วสูง แต่ถึงอย่างนั้น

เขาก็รู้สึกถึงกังวล

จากนั้นลูกศรห้าดอกพุ่งเข้าหาเขาจากทิศทางที่ต่างกัน

“ฉันหลบมันหมดได้ไม่หมดแน่” บรูซตื่นตระหนก ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ลังเล แม้แต่น้อยและมือของเขาเปลี่ยนเป็นสีโลหะโดยตรง

ขณะนี้เขาสวมถุงมือคนอื่นจึงมองไม่เห็นว่ามือของเขาเปลี่ยนไปยังไง

ปัง ปัง ปัง

ในช่วงเวลาสั้น ๆ เขาสามารถสกัดกั้นลูกศรทุกดอกได้ อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นานใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป

มีระเบิดแสงผูกติดอยู่กับลูกศรดอกหนึ่ง ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่สังเกตเห็นจนกระทั่งมันสายเกินไป

ปัง!!!

แสงสีขาวที่จ้าที่ดูราวแดดที่ส่องสว่างในยามค่ำคืน และทำให้เขาต้องหลับตาลง เพื่อหวังว่าจะไม่ได้รับผลกระทบ

เขารู้ว่าการทำเช่นนั้นอันตราย แต่มันเป็นทางเลือกเดียวของเขา

วูบ!

เสียงของบางอย่างที่ตัดผ่านอากาศดังขึ้นมาอีกครั้งและบรูซก็ทุบ

กำแพงโรงงานด้วยหมัดและยกมันขึ้นเหนือหัวของเขา

แคร้ง!

ลูกธนูพุ่งเข้าใส่กำแพงทำให้บรูซไม่ได้รับบาดเจ็บ

บูม!!

หลังจากนั้นก็มีเสียงระเบิดดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันคือแก๊สน้ำตา

บรูซรีบถอย

ในการต่อสู้ครั้งนี้บรูซตกอยู่สถานะที่เสียเปรียบและไม่สามารถหนีได้

ความแม่นยำในการยิงที่สมบูรณ์แบบ บวกกับการใช้ลูกศรชนิดต่างๆ เพื่อยืดหยุ่นตามสถานการณ์ การโจมตีที่ปราศจากจิตสังหาร… ฮ็อคอาย ถ้าไม่ใช่คุณก็ไม่รู้จะเป็นใครแล้ว คุณมาที่นี่เพื่อทดสอบผมงั้นเหรอ?

หลังจากการต่อสู้สั้น ๆ บรูซได้เปิดเผยตัวตนและจุดประสงค์ของชายคนนั้นแล้ว

ได้ ฉันจะเล่นเป็นเพื่อนด้วยก็ได้ ปากของบรูซยกขึ้นอย่างรวดเร็วและมีดบินห้าเล่มปรากฏในมือของเขาทันที

ในแง่ของความแม่นยำในการยิงบรูซและฮอว์คอายแทบจะเหมือนกัน เมื่อเปรียบเทียบด้านการมองเห็นแล้ว บรูซยังด้อยกว่าเล็กน้อย

ดังนั้นเขาต้องฉวยโอกาสไว้

หลังจากลูกศรดอกสุดท้ายของฮอว์กอายถูกยิง บรูซได้เข้าใจตำแหน่งคร่าว ๆ ของเขา

วูบบบ

บรูซขว้างมีดบินทั้งหมดในมือโดยไม่ลังเล

และเมื่อฮอว์คอายซึ่งซ่อนตัวอยู่ในความมืดตลอดการต่อสู้จู่ ๆ ก็เห็นมีดบินห้าเล่มพุ่งเข้ามาหาเขาสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

เขาตกใจมากที่บรูซหาตำแหน่งของเขาได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง?

เขารีบหลบพวกมัน เผยให้เห็นตัวเองเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่การต่อสู้เริ่มขึ้น

แต่ในขณะที่ฮอว์กอายได้ออกจากตำแหน่งก็มีมีดบินมากกว่าสิบเล่มบินมาที่เขา

ฮอว์กอายทำได้แค่ยิ้มเจื่อน แต่มีกำแพงอยู่ข้างหน้าเขา ไม่มีทางที่มีดบินของบรูซจะเจาะทะลุมันได้

แคร่ก!

แต่ไม่เกินรอ วินาทีต่อมาเขาก็พบกับความสยองมากกว่าที่เขาคิด

มีดบินของบรูซรวมกลุ่มกันเพื่อตีไปยังจุดเดียวกัน ความแม่นระดับนี้เทียบได้กับเขาเลย!

กำแพงหนา แต่มีดบินก็ไม่ใช่มีดธรรมดา มีดบินแต่ละเล่มสามารถเจาะทะลุกำแพงได้ถึงหนึ่งในสาม

และมันคือมีดบินสิบเล่ม... เขาตกอยู่ในอันตรายแน่แล้วไง!

เมื่อมาถึงจุดนี้ฮอว์กอาย ต้องการหนี แต่เขารู้ว่ามันสายไปแล้ว โชคดีที่ฮอว์กอายสามารถขยับได้เล็กน้อยด้วยความช่วยเหลือจากความสามารถของเขาสุดยอดความเร็ว การเคลื่อนไหวเล็ก ๆ นั้นสามารถช่วยชีวิตเขาได้ในที่สุดเนื่องจากมีเพียงไหล่ของเขาเท่านั้นที่ถูกกระแทก

“ปัดโธ่เว้ย...” ฮอว์คอายอึ้งไปเล็กน้อย

เขาแค่อยากจะทดสอบบรูซ แต่สุดท้ายเขาก็ไม่คาดคิดว่าจะได้รับบาดเจ็บจากเขา

และจะว่าเขาได้ยังไง?

ไม่ เพราะในใจของเขา บรูซยังคงไม่รู้จักตัวตนของเขาเขาแค่ปกป้องตัวเองเท่านั้น

ในตอนนี้บรูซใช้โอกาสนี้และลดระยะห่างระหว่างตัวเขากับฮอว์คอายลงอย่างรวดเร็ว

เขารู้ว่าความแม่นยำของเขาเหมือนกับฮอว์กอายทุกประการ

แต่ฮอว์กอายเหนือกว่าเขาทั้งในด้านประสบการณ์และทักษะ และเขายังขาดความสามารถสุดยอดวิสัยทัศน์ ที่ฮอว์กอายมี

หากทั้งสองคนอยู่ในระยะห่างที่เพียงพอ เขาจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวยอีกครั้งแน่

ดังนั้นเขาจึงเข้าใจจุดอ่อนของฮอว์กอายและเข้าสู้ระยะประชิด

ฮอว์คอายจับความตั้งใจของเขาได้ แต่ไม่มีอะไรที่เขาทำได้ มันสายเกินไปที่จะยิงด้วยธนูของเขา

เอเจนท์ใหม่พวกนี้น่ากลัวกันทุกคนเลยเหรอ?

ฮอว์กอายทำอะไรไม่ถูกและสามารถต่อสู้กับบรูซได้ในการต่อสู้ระยะประชิด

ทันใดนั้นทั้งสองก็เคลื่อนไหวหลายสิบครั้ง

ฮอว์กอายมีเทคนิคการต่อสู้ที่ทรงพลัง แต่เขาก็ยังสู้บรูซไม่ได้ ท้ายที่สุดบรูซมีเทคนิคการต่อสู้ระดับสุดยอดซึ่งเขาได้รับจากแบล็ควิโดว์

หลังจากนั้นไม่กี่นาทีฮอว์กอายก็ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวย

“หยุดๆ”ฮอว์คอายตะโกน

ไม่มีประเด็นในการต่อสู้ต่อไป ในการต่อสู้ระยะประชิดเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของบรูซ

อย่างไรก็ตามสิ่งที่เขาถูกตอบกลับด้วยกำปั้นของบรูซ

ฮอว์กอายถูกชกล้มลงบนพื้น และบรูซดึงมีดสั้นออกมาอย่างรวดเร็ว เพื่อพยายามยุติการต่อสู้

ใบหน้าของฮอว์กอายเปลี่ยนไปและเขาก็รีบเอาตรา ชี.ล.ด์.และแสดงให้บรูซเห็น

“บรูซ นี้ฉันเอง!”

บรูซหยุดโจมตีและมองไปที่ฮอว์กอายผู้น่าสงสารด้วยความประหลาดใจ

“นั่นคุณเหรอ คุณบาร์ตัน?”