ตอนที่ 20 กลับไปที่ฐานอเวนเจอร์ส

“คุณบรูซ เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอครับ?”

ปาร์คเกอร์ที่เดินออกจากสถานีตำรวจยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาเข้าไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงไม่ได้สอบปากคำและจากนั้นก็ถูกปล่อยตัว

เขาคิดไม่ออก

ในความคิดของเขากรณีเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะมองข้ามไปได้ง่ายๆ

แต่ตอนนี้บรูซกำลังเดินมาตรงหน้าเขาด้วยสีหน้าสงบเหมือนเดิม

ชี.ล.ด์. ไม่เป็นสองรองใครและอิทธิพลของมันขยายไปไกลกว่าองค์กรต่าง ๆ ของอเมริกา

ถ้าเป็น FBI บางทีเขาอาจจะมีปัญหา แต่นี่เป็นเพียงสถานีตำรวจท้องที่

เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายที่ต่ำที่สุดในอเมริกา

ต่อหน้า ชี.ล.ด์. ตำรวจท้องที่แทบไม่มีค่า

ผู้อำนวยการของ ชี.ล.ด์. สามารถพบกับประธานาธิบดีสหรัฐฯและสมาชิกรัฐสภาได้โดยตรง

เขาเป็นคนใหญ่คนโตในอเมริกา

และบรูซเป็นเอเจนท์ระดับ 5 ของ ชี.ล.ด์. ในความคิดของตำรวจเหล่านี้ เขาเองก็เป็นคนใหญ่คนโตเหมือนกัน

แล้วพวกเขาจะกล้าหาเรื่องกับบรูซได้ยังไง?

“เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้อย่าเอาไปบอกใครละ” บรูซมองไปที่ปาร์กเกอร์แล้วพูด

เขาไม่ต้องการเปิดเผยตัวตน

“คุณบรูซ เชื่อใจผมได้เลย” ปาร์คเกอร์ตอบ ใบหน้าของเขาแสดงให้เห็นว่าเขาให้ความสำคัญกับเรื่องนี้อย่างจริงจัง

บรูซกลายเป็นไอดอลของเขาโดยไม่รู้ตัว

เขาอยากจะกลายเป็นคนแบบบรูซเหมือนกัน

“ดี กลับบ้านไปได้แล้วเดี๋ยวป้าของเธอจะเป็นห่วง” บรูซกล่าว

ปาร์คเกอร์พยักหน้าจากนั้นก็จากไปพร้อมกับกระเป๋าโรงเรียน

เรื่องนี้จบลงแล้ว บรูซก็เตรียมตัวกลับบ้านเช่นกัน

สามวันต่อมาแบล็ควิโดว์จะมาที่ฐานอเวนเจอร์สดังนั้นเขาจึงต้องกลับไปก่อนหน้านั้น

มันเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้

เมื่อเขากลับมาที่บ้านเขาส่งข้อความให้กับตั๊กแตนกระหายเลือดเพื่อขอให้กลับไปที่ฐานทันที

จนถึงตอนนี้ปาร์คเกอร์ไม่พบอันตรายใดๆ ดังนั้นคำขอของบรูซจึงผ่านได้อย่างราบรื่น

ต่อไปก็ถึงเวลารอคอย

.....

ชี.ล.ด์. มีงานรางวัลมากมาย แต่มีไม่มากนักที่อยู่ในนิวยอร์ก

บรูซมีภารกิจของเขาและเขาไม่สามารถออกจากนิวยอร์กได้ตามต้องการ

หลังจากเหตุการณ์ที่แล้วปาร์คเกอร์ไว้ใจบรูซอย่างหมดใจ

เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้อุบัติเหตุลักษณะเดียวกันนี้เกิดขึ้นอีกบรูซได้ติดตั้งอุปกรณ์ติดตามสามตัวไว้ที่ปาร์กเกอร์

....

เช้าหลังจากวันที่สามบรูซได้เตรียมทุกอย่างแล้ว

เขาได้ขอลาพักร้อนกับโรงเรียนแล้ว

“ตามข้อมูลที่บิลให้ไว้แบล็ควิโดว์ จะมาที่ฐานอเวนเจอร์สในเวลาประมาณ 18 นาฬิกา ฉันมีเวลามากพอ”

หลังจากทำความสะอาดแล้วบรูซก็ขับรถออกไปจากที่พัก

สามชั่วโมงต่อมาบรูซมาถึงฐานทัพ

หลังจากได้รับการตรวจสอบบรูซก็เข้ามาในฐานได้สำเร็จ

ตอนนี้เป็นเวลา 13.00 น.

“เฮ้ บรูซ นายกลับมาแล้ว!”

ขณะที่บรูซเข้าไปในฐานเสียงของบิลก็ดังขึ้นมา

“สวัสดีตอนบ่าย บิล” บรูซตอบด้วยรอยยิ้ม

หลังจากเห็นบรูซเอเจนท์ระดับ 3 และ 4 รอบบิลก็ลุกขึ้นยืนทันที

“สวัสดีตอนบ่ายครับ คุณบรูซ”

“ยินดีต้อนรับกลับครับท่าน”

เอเจนท์ระดับล่างทักทายเขาทีละคน

แม้แต่คนที่เคยดูถูกก็ยังทักทายเขา!

การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นกับเขาเพราะอัตลักษณ์และความแข็งแกร่ง

“ฉันได้ยินมาว่านายฆ่าพวกในใบนำจับเมื่อเร็วๆนี้ คุณโซอี้พอใจมากเลยล่ะ”

บิลพูดด้วยสีหน้าอิจฉา

เอเจนท์ทุกคนรู้เรื่องเหล่านี้ ในเวลาเดียวกันพวกเขาประหลาดใจที่ความแข็งแกร่งของบรูซนั้นทรงพลังมาก เขาสามารถฆ่าคนที่มีความสามารถระดับ 6 และ 7 ได้ด้วยซ้ำ

โดยเฉพาะโซอี้ เขาขอให้โคลสันเลื่อนระดับเขาเป็นเอเจนท์ระดับ 6

ตราบใดที่บรูซยังคงทำแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ เขาก็มีโอกาสที่จะเป็นเอเจนท์ระดับ 7

นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเป็นเอเจนท์ชั้นแนวหน้าที่ที่แท้จริง

ใน ชี.ล.ด์. การได้รับการเลื่อนตำแหน่งนั่นยากมาก

แม้แต่การได้รับการเลื่อนตำแหน่งในระดับหนึ่งก็มีความหมายมาก

เพียงแค่การเพิ่มสถานะเพียงอย่างเดียวก็เป็นเรื่องใหญ่

“แค่โชคดีหน่ะ!” บรูซยิ้ม ยังไงก็ตามเขาไม่สนใจอยู่แล้ว

ถ้าไม่ใช่เพื่อเงินเขาก็คงจะไม่ทำภารกิจ

“โชคที่สามารถฆ่าพวกนั้นได้งั้นเหรอ?” ในขณะที่พวกเขาสนทนากันก็มีเสียงดังมาจากระยะไกล

เขาคือโซอี้ บลัดดี้แมนทิส(ตั๊กแตนกระหายเลือด)ที่มีชื่อเสียง

“คุณโซอี้” บิลลุกขึ้นยืน

โซอี้พยักหน้าและมองไปที่บรูซ

วันนี้เขาพอใจเพราะศักยภาพของบรูซทำให้เขาได้รับคำชมเชยจากโคลสัน

“ดีมาก คำขอของฉันได้รับการยืนยันแล้ว นายจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นเอเจนท์ระดับ 6 หลังจากที่เสร็จงานนี้”

บิลและเพื่อนร่วมงานต่างก็ตกใจ

เอเจนท์ระดับ 6?

ในเวลาไม่ถึงเดือน?

เป็นความเร็วในการเลื่อนระดับที่เหลือเชื่อเกินไปหน่อยไหม!?