บทที่ 25 - การได้มาซึ่งเครื่องมือ

บทที่ 25 - การได้มาซึ่งเครื่องมือ

จวงไฉยืนรออยู่ที่ทางออกของลานจอดรถใต้ดิน

คำนวณเวลาดูแล้วน่าจะใกล้ได้เวลา

และก็เป็นไปตามคาด รอไม่นานหนานซูเป่ยก็เดินออกมาจากลานจอดรถ ในมือหิ้วกระเป๋าผ้าสีขาวบริสุทธิ์ใบหนึ่ง

พอเดินออกมาเห็นจวงไฉ เขาก็รีบวิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาด้วยความตื่นเต้น

"พี่ คลิปพี่คนดูทะลุร้อยล้านแล้วนะ นี่มันเพิ่งผ่านไปแป๊บเดียวเองไม่ใช่เหรอ"

จวงไฉได้แต่ยิ้ม

พวกเขานั่งรถกลับมาที่บ้าน พอมาถึงหนานซูเป่ยก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในบ้าน

"นี่จะย้ายบ้านเหรอครับ" เขาถามด้วยความแปลกใจ

จวงไฉพยักหน้า พอรู้รายได้คร่าวๆ ที่กำลังจะเข้ามา สิ่งแรกที่เขาทำคือการย้ายบ้านทันที

ชั้นบนของตึกเก่าๆ นี่มันไม่สะดวกเอาซะเลย ไม่ว่าจะฝึกซ้อมหรือทำอะไรอย่างอื่น ก็ทำไม่ได้เต็มที่

ต้องเลือกที่ที่ห่างไกลผู้คนหน่อยถึงจะดี

"ใช่แล้ว เรื่องอื่นเอาไว้ก่อน บริษัทขนย้ายกำลังจะมาถึงแล้ว"

ช่วงบ่ายแก่ๆ เกือบเย็น ทุกอย่างก็เตรียมพร้อม ของส่วนใหญ่ที่แพ็กไว้ถูกขนย้ายเข้าบ้านใหม่เรียบร้อย

"เลือกห้องเอาเลย" จวงไฉบอก

"ทำไมถึงเลือกที่ที่เปลี่ยวขนาดนี้ล่ะครับ" หนานซูเป่ยถาม

พอเห็นยอดวิววิดีโอ เขาก็รู้แล้วว่าเรื่องเงินคงไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป แค่สงสัยว่าทำไมพี่ชายถึงเลือกทำเลแบบนี้

จวงไฉตอบ "เงียบสงบ ห่างไกลผู้คน พื้นที่กว้างขวาง และใกล้สนามบิน"

ที่นี่เหมือนวิลล่าปลูกเองแถบชานเมือง รอบข้างเงียบเชียบและวังเวงมาก

"เอาล่ะ พักเรื่องนั้นไว้ก่อน นายได้คะแนนประเมินระดับไหน"

พอได้ยินคำถาม หนานซูเป่ยก็ทำหน้าตื่นเต้นทันที "ได้ระดับ A ครับ ได้แต้มมา 110 แต้ม"

"ไม่ได้ S เหรอ"

หนานซูเป่ยส่ายหน้า แล้วพูดด้วยความสงสัย "แปลกมาก ผมทำตามที่พี่ทำทุกอย่างเป๊ะๆ แต่กลับไม่ได้ S"

จวงไฉพยักหน้า

"ดูเหมือนจะเป็นอย่างที่ในบอร์ดบอกจริงๆ คู่มือพวกนี้ถ้าดูแล้วทำตามเป๊ะๆ คะแนนจะโดนหัก"

ในบอร์ดเคยมีกระทู้พูดถึงเรื่องนี้ ระบบตัดสินของดันเจี้ยนมันฉลาดมาก มันแยกออกชัดเจนว่าคุณดูโพยมาหรือเปล่า

ยิ่งคู่มือละเอียดและครอบคลุมเท่าไหร่ ต่อให้คุณทำตามคู่มือได้สมบูรณ์แบบ คุณก็ไม่มีทางได้คะแนนหรือแต้มเท่ากับต้นฉบับ โดยทั่วไปจะถูกลดลงมาหนึ่งระดับ

คิดได้ดังนั้นจวงไฉก็มองน้องชาย "แล้วนายเลือกสกิลอะไร"

"การเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว"

"ความหมายตามชื่อเลยใช่ไหม" จวงไฉถาม

แม้สกิลส่วนใหญ่จะไม่มีคำอธิบาย แต่โดยปกติแล้วคำตอบก็อยู่ในชื่อนั่นแหละ

มันสัมพันธ์กับชื่ออย่างมาก

หนานซูเป่ยคิดนิดนึงแล้วบอกจวงไฉ "พี่ ลองต่อยผมที"

จวงไฉพยักหน้า แล้วปล่อยหมัดตรงใส่ทันที

หมัดพุ่งเข้าไป หนานซูเป่ยเอนตัวหลบหมัดที่เล็งเข้าอกได้อย่างสวยงาม

ท่าหลบดูเวอร์วังมาก แต่ไอ้ท่าเอนหลังเวอร์ๆ นั่นกลับไม่ได้ทำให้เขาเสียหลักเลย กลับกันเขาหมุนตัวด้วยท่าทางที่จวงไฉดูไม่ทัน แล้วดีดตัวกลับมายืนพร้อมหวดแข้งสวนกลับมา

จวงไฉคว้าขาที่เตะเข้ามาไว้แน่น แล้วกระชากอย่างแรง จนหนานซูเป่ยตัวลอยปลิวออกไป

หนานซูเป่ยที่กระเด็นออกไปใช้มือยันพื้นตีลังกากลับมายืนได้อย่างมั่นคง

พอยืนได้เขาก็มองมือตัวเองด้วยความทึ่ง

"ผมเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย" เมื่อกี้เขาแค่คิดจะเอามือยันพื้นตามสัญชาตญาณ แต่ร่างกายกลับขยับได้พลิ้วไวกว่าที่คิดเยอะ

"ผลของสกิลน่ะ นอกจากจะช่วยเรื่องการใช้พลังงานแล้ว ยังมีเรื่องความจำกล้ามเนื้อด้วย ถ้าอยากจะคุมสกิลให้ได้ดั่งใจ นายต้องฝึกให้ชินกับมันหน่อย" จวงไฉอธิบายอยู่ข้างๆ

หนานซูเป่ยพยักหน้าแล้วถามกลับ "พี่ แรงพี่เยอะกว่าผมมากเลย พี่เลือกสกิลสายเพิ่มพละกำลังมาเหรอ"

จวงไฉพยักหน้า "แขนทรงพลัง"

พูดจบเขาก็ถามต่อ "ของที่พี่สั่งให้แลกมา แลกมาหรือเปล่า"

หนานซูเป่ยพยักหน้า แล้วเปิดกระเป๋าที่วางอยู่ข้างๆ ออก

พอกางปากถุง ของจำนวนมหาศาลก็ทะลักออกมา ดูเยอะกว่าขนาดกระเป๋าเสียอีก

น่าเสียดายที่กระเป๋าใบนี้ใช้ได้แค่ครั้งเดียว

ของที่เทออกมามีแต่อุปกรณ์จักรกลหน้าตาแปลกๆ ดูเหมือนเครื่องมือช่างทั้งนั้น

จวงไฉตรวจสอบเครื่องมือพวกนั้นสักพัก แล้วก็พยักหน้าอย่างพอใจ

เครื่องมือพวกนี้คืออุปกรณ์คุณภาพดีจากในโรงงานและห้องใต้ดิน

เขาใช้สมุดบันทึกวิจัยในมือคัดเลือกรายการของที่จำเป็น แล้วบอกให้น้องชายแลกออกมา

"แล้วส่วนตัวนายแลกอะไรมาบ้าง" จวงไฉถามด้วยความอยากรู้

"ตะขอเกี่ยว ผ้าคลุม แล้วก็ป้ายหยก"

เครื่องมือที่จวงไฉสั่งมีไม่เยอะ แถมราคาถูก แต้มเลยเหลือเพียบให้น้องชายเลือกของที่อยากได้ตามใจชอบ

ส่วนป้ายหยก แน่นอนว่าเป็นไฟต์บังคับจากเขา

มันเป็นของที่มีค่าแก่การแลกมากกว่าค้อนนั่นเยอะ

แต่สำหรับค้อนของซอมบี้ หนานซูเป่ยไม่ได้แลกมา ดูเหมือนเขาจะไม่ค่อยชอบอาวุธชิ้นนั้นเท่าไหร่

"เอาล่ะ นายเลือกห้องแล้วไปจัดของซะ พี่จะขนของพวกนี้ลงไปข้างล่าง" จวงไฉพูดพลางขนเครื่องมือไปยังห้องทำงานช่างที่เขาเล็งไว้

เขาเตรียมจะทำห้องนี้เป็นห้องเครื่องมือสำหรับสร้างไอเทมของตัวเอง

การจะสร้างป้ายหยกจำลอง จำเป็นต้องมีเครื่องมือและวัตถุดิบ

วัตถุดิบเขาสั่งจองไปเมื่อตอนเที่ยงแล้ว พรุ่งนี้เช้าน่าจะมาส่ง

แต่สิ่งที่ต้องแลกคือ เงินเก็บของเขาแทบจะเกลี้ยงกระเป๋า

ต้องรอรายได้จากวิดีโอเดือนหน้าอย่างเดียว

ถึงวิดีโอฟรีจะมียอดวิวเป็นร้อยล้าน แต่แบบเสียเงินจริงๆ ไม่ได้เยอะขนาดนั้น มีแค่ประมาณ 3 ล้านกว่าวิว

ไม่ใช่ว่าคนไม่อยากจ่าย แต่พวกเขาพบว่าคู่มือดันเจี้ยนของจวงไฉแทบจะเอาไปใช้จริงไม่ได้

เพราะคิวจองดันเจี้ยนปาร์ตี้ถนนซากศพมันเต็มเอี๊ยด ยาวไปถึงเดือนหน้าแล้ว

พอคนเริ่มได้สติก็รู้ว่าวิดีโอเสียเงินซื้อไปก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์

อย่างมากก็มีแค่คนที่สนใจยอมจ่าย 10 หยวนเพื่อดูเป็นความรู้ หรือเอาไว้เป็นแนวทางอ้างอิง

แค่ค่าคลิปเขาก็ได้มา 30 กว่าล้าน หักส่วนแบ่งเว็บไซต์และภาษีแล้ว เขาก็ยังเหลือถึง 10 กว่าล้าน

แถมยังเป็นรายได้ต่อเนื่อง แค่ช่วงนี้มันบูมตูมเดียวเยอะหน่อย

คลิปเดียวเปลี่ยนเขาเป็นเศรษฐีเงินล้านทันที

แต่พอไปเห็นราคาวัตถุดิบในร้านค้าออนไลน์ ความรู้สึกรวยก็หดหายไปเลย

เหมือนกับระดับของดันเจี้ยน วัตถุดิบในดันเจี้ยนก็แบ่งเกรดเหมือนกัน

วัตถุดิบที่ใช้ 1 แต้มในดันเจี้ยน LV.0 แลกมา มีค่าเท่ากับเงินจริง 1,000 หยวน

วัตถุดิบที่ใช้ 1 แต้มในดันเจี้ยน LV.1 แลกมา มีค่าเท่ากับเงินจริง 4,000 ถึง 5,000 หยวน

เงินแค่นี้ อย่างมากก็ช่วยให้ช่วงเริ่มต้นของเขาสบายขึ้นนิดหน่อยเท่านั้น

คิดไปพลางเขาก็จัดเรียงเครื่องมือพวกนี้ให้เข้าที่

ไม่นานหนานซูเป่ยก็ลงมาด้อมๆ มองๆ ด้วยความสงสัย

"พี่ พี่ได้ระดับ S งั้นอีกสกิลที่พี่ได้คืออะไรอ่ะ"

"สกิลไก่กามาก"

ความจริงมันก็ไก่กาจริงๆ นั่นแหละ แค่มันมีประโยชน์และเหมาะกับเขาเฉยๆ

เห็นสายตาสงสัยของน้องชาย

จวงไฉเลยอธิบายผ่านๆ "มันทำให้พี่มีโอกาสสร้างป้ายหยกแบบที่ให้นายแลกออกมาได้"

"เทพขนาดนั้นเชียว?"

หนานซูเป่ยตาโต

เขาเคยใช้ในดันเจี้ยนมาแล้ว รู้ซึ้งถึงประสิทธิภาพความเทพของป้ายหยกนั่นดี

"แค่มีโอกาส แล้วคุณภาพก็อาจจะไม่ดีเท่าของจริงด้วย"

"เสร็จแล้ว ไปพักผ่อนเถอะ พรุ่งนี้เรามีธุระต้องทำกันอีก"

[จบแล้ว]