บทที่ 241 สนามรบเบื้องหน้า เขตหวงห้ามพิเศษ

บทที่ 241 สนามรบเบื้องหน้า เขตหวงห้ามพิเศษ

เมืองที่เคยเงียบสงัด บัดนี้ลุกโชนไปด้วยไฟสงคราม เสียงคำรามกึกก้องและการปะทะกันของอาวุธปืนนานาชนิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ยามาโตะยืนอยู่บนยอดตึกใกล้เคียง สวมหน้ากากยมทูต จ้องมองไปยังเป้าหมายของ CCG ในปฏิบัติการครั้งนี้

ที่ตึกหลัก

ร่างปราดเปรียวร่างหนึ่งเคลื่อนไหวผ่านความมืดอย่างต่อเนื่อง ยามาโตะรู้ดีว่านั่นคือโทกะ ที่มาเพื่อช่วยคาเนกิ

อย่างไรก็ตาม เหมือนกับในต้นฉบับ

เธอได้พบกับอามอน โคทาโร่ ที่กำลังกวาดล้างกูลภายในตึกหลัก!

ศัตรูคู่อาฆาตมาเจอกัน ดวงตาของพวกเขาลุกโชนไปด้วยความโกรธแค้น!

วินาทีที่อามอน โคทาโร่ เห็นหน้ากากกระต่ายบนใบหน้าของโทกะ ความโกรธก็พวยพุ่งขึ้นมาเต็มอก!

เมื่อนึกถึงการตายของมาโดะ คุเรโอะ อามอน โคทาโร่ ก็ไล่ล่าโทกะทันที

เขาไม่สนว่าจุดประสงค์ของโทกะคืออะไร ในใจมีเพียงเสียงเดียว: ฆ่าเธอซะ แล้วล้างแค้นให้มาโดะ!

“หยุดนะ! แกมาทำอะไรที่นี่ เจ้ากระต่าย!”

อามอน โคทาโร่ ตะโกนด้วยความโกรธ

“หมอนั่น... คนเมื่อตอนนั้น...”

โทกะหันกลับมามองและคิดในใจ

...

ที่ตึกรองและพื้นที่ส่วนกลาง ก็เกิดการเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่ CCG เช่นกัน!

บนดาดฟ้าตึกรอง

ทันทีที่เห็นอายาโตะ เจ้าหน้าที่ CCG ก็ยกปืนขึ้นและเปิดฉากยิงใส่ทันที!

กระสุนหนาแน่นพุ่งเข้าใส่ร่างของอายาโตะ แต่ไม่สร้างความเสียหายใดๆ

ราวกับชุดเกราะสีดำแดง อุคาคุของเขาห่อหุ้มตัวเขาไว้อย่างมิดชิด ป้องกันกระสุนทั้งหมด

“แก๊ง แก๊ง แก๊ง!”

กระสุนร่วงกราวลงสู่พื้น

จากนั้น

อายาโตะก็เคลื่อนไหว กระโดดลอยตัวขึ้นไปในอากาศ

ปีกอุคาคุสีแดงฉานกางออก!

ศรขนนกถูกปลดปล่อย!

เพียงชั่วอึดใจ หน่วย CCG ทั้งหมดยกเว้นอายาโตะก็นอนจมกองเลือด

ร่างกายของพวกเขาเต็มไปด้วยบาดแผลจากศรขนนก และเลือดสดยังคงไหลรินจากศพ

...

ภายในพื้นที่ส่วนกลาง

หน่วย CCG หลายหน่วยต้องจบชีวิตลงอย่างน่าเศร้าสลดเมื่อเผชิญหน้ากับโนโระ!

ภายในเวลาไม่ถึงไม่กี่นาที พวกเขาทั้งหมดก็ตายด้วยน้ำมือของโนโระ

ศพนอนเรียงรายเกลื่อนพื้น ราวกับนรกบนดิน

“แก... เป็นใคร?”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ผมตามกลิ่นของผู้แข็งแกร่งที่สุดมาครับ ไม่นึกเลยว่าจะได้ร่วมทานมื้อค่ำกับคุณอุตะ!”

“อย่าประมาท เจ้านั่นดูไม่ใช่กูลธรรมดา!”

อุตะ, ซึกิยามะ ชู และ โยโมะ เร็นจิ ล้อมกรอบโนโระเอาไว้

“โอ้ ริมฝีปากนั่นช่างมีเสน่ห์ งั้นขอผมจุมพิตอย่างสง่างามหน่อยเถอะครับ!”

“ลุย!”

ซึกิยามะ ชู และ โยโมะ เร็นจิ ปลดปล่อยคาคุโฮและพุ่งเข้าใส่โนโระโดยตรง

โนโระไม่ได้ขยับตัวทำท่าทางอื่นใด ปล่อยให้การโจมตีของทั้งสามปะทะเข้ากับร่างกาย

“ฉึก!”

อุตะเป็นคนแรก เขาประสานมือเข้าด้วยกันแล้วแทงทะลุร่างของโนโระ

แต่เขาก็สังเกตเห็นความผิดปกติอย่างรวดเร็ว ร่างกายของโนโระเหมือนสไลม์ สมานแผลได้อย่างรวดเร็ว

เมื่อมองดูซึกิยามะ ชู ที่ใช้คาคุโฮของเขาจ้วงแทงโนโระอย่างต่อเนื่องเพื่อมอบ 'ความหนาวเหน็บเสียดแทงหัวใจ' ให้ อุตะก็พูดขึ้นว่า “แปลกจัง แทงเข้าไปชัดๆ แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น...”

“สัมผัสนุ่มนิ่มนี้ รสชาติที่เป็นเอกลักษณ์นี้!”

ซึกิยามะ ชู ตะโกน

อย่างไรก็ตาม โนโระเมินเฉยต่อพวกเขา และเดินผ่านพวกเขาไปดื้อๆ

...

โทกะยังคงถูกอามอน โคทาโร่ ไล่ล่าอย่างบ้าคลั่ง และเธอก็สังเกตเห็นว่าความแข็งแกร่งของอามอน โคทาโร่ เพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับเมื่อก่อน

แต่อาศัยความได้เปรียบของตัวเอง อามอน โคทาโร่ ก็ไม่สามารถทำอันตรายโทกะได้แม้แต่น้อย จนกระทั่งทั้งสองมาถึงสะพานเหล็ก

หางบิคาคุสองหางที่พันกันเหมือนงู ไขว้กันเป็นรูปตัว X ขวางทางอามอน โคทาโร่ ไว้

เมื่อเห็นดังนั้น โทกะก็กระโดดขึ้นไปบนสะพานเหล็กและหนีไปจากที่เกิดเหตุทันที

“คนเมื่อกี้ใครกัน?”

“ใครจะไปรู้ ไม่เคยเห็นหน้า...”

“มีควิกเก้ในมือ คงเป็นพวกนกพิราบสินะ...”

“อืม แต่ขนาดท่าประสานของพวกเรายังทำอะไรมันไม่ได้ ประมาทไม่ได้เลยนะ...”

พี่น้องบินปรากฏตัวขึ้นจากระยะไกล

“อะไรกัน กูลระดับ S พี่น้องบิน... นี่ชั้นต้องรับมือกับระดับ S คนเดียวเลยเหรอเนี่ย...?”

หัวใจของอามอน โคทาโร่ กระตุกวูบเมื่อเห็นกูลระดับ S แต่ก่อนที่เขาจะได้คิดอะไร การโจมตีของพี่น้องบินก็มาถึงแล้ว!

...

“อุณหภูมิคืนนี้ต่ำไปหน่อยนะ...”

ลมหนาวพัดกรรโชกผ่านเมือง ปลุกเร้าอารมณ์ความรู้สึกและทำให้ต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ

“ไม่รู้ป่านนี้พวกนั้นจะเป็นยังไงบ้าง...”

ยามาโตะพึมพำ

“รอชั้นก่อนนะ... รอให้ชั้นกลับไป...”

“แต่ว่า... ชั้นก็ต้องพยายามให้หนักขึ้น... นี่ก็เป็นโอกาส... โอกาสในการเก็บเกี่ยวแต้มต้นกำเนิดโลก...”

จากนั้น เขาก็กระโดดลงไป

พลังกูลปะทุขึ้นทั่วร่าง อุคาคุและรินคาคุปรากฏขึ้นพร้อมกัน เกราะกูลกระดูกขาวขนาดมหึมาสูงสิบเมตรห่อหุ้มร่างยามาโตะ ทำให้เขาดูเหมือนเทพเจ้าแห่งการสังหารที่มีจิตสังหารท่วมท้น!

ทั่วทั้งร่างปกคลุมด้วยเกล็ดสีขาว มีปีกสีขาวขนาดยักษ์เหมือนปีกนกนางแอ่นอยู่บนหลัง และศีรษะดูคล้ายหน้ากากยมทูต มีใบหน้าสีเขียวและเขี้ยวที่น่าสะพรึงกลัว!

ทุกลมหายใจเข้าออกแฝงไปด้วยออร่าอันทรงพลัง!

อุคาคุสีขาวกระพือปีก ทำให้ยามาโตะร่อนไปในอากาศได้

“นี่คือร่างคาคุจา ... พลังมหาศาลจริงๆ...”

“มิน่าล่ะ ช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างกูลร่างคาคุจากับกึ่งคาคุจาถึงได้ห่างชั้นกันขนาดนี้...”

ถ้าความแข็งแกร่งของร่างกึ่งคาคุจาก่อนหน้านี้คือหนึ่งหน่วย ร่างคาคุจาที่สมบูรณ์ในตอนนี้ก็เท่ากับสามหน่วยครึ่งของความแข็งแกร่งแบบคาคุจารวมกัน!

ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสามเท่า ไม่ว่าจะเป็นพลังทำลายล้างหรือพลังป้องกัน ยามาโตะสัมผัสได้ว่าผนึกกดดันทางจิตวิญญาณของเขาเริ่มมีรอยร้าวเล็กน้อย

ตามหลักพลังจิตอันมหาศาลในโลกดาบพิฆาตอสูร เพียงแค่ส่วนเล็กๆ ที่ไหลออกมาก็มีประโยชน์มหาศาลแล้ว

กฎของสองโลกนั้นแตกต่างกัน ในดาบพิฆาตอสูร สามารถฝึกฝนพลังจิตเพื่อทะลวงขีดจำกัดไปสู่ขอบเขตพิเศษได้

แต่โลกกูลนั้นต่างออกไป

การต่อสู้ทั้งหมดพึ่งพาพลังภายนอก ไม่ว่าจะเป็นคาคุโฮของกูลหรือควิกเก้ของ CCG ล้วนเป็นพลังภายนอกทั้งสิ้น!

...

“ทีม 1 รายงาน เคลียร์ชั้น 1 ตึกหลักเรียบร้อย!”

“ทีม 2 รายงาน เคลียร์ชั้น 1 ตึกรองเรียบร้อย!”

...

ทีมที่ส่งออกไปทยอยรายงานชัยชนะ แต่มารุเดะ อิทสึกิ กลับไม่รู้สึกยินดี เพราะมีหลายหน่วยที่ขาดการติดต่อไปแล้ว

การขาดการติดต่อในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้ หมายถึงการถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น

“บ้าเอ๊ย!”

มารุเดะ อิทสึกิ ทุบตัวรถระบายอารมณ์และสบถออกมา!

แต่ไม่นานเขาก็ได้รับรายงานจากคนอื่นๆ...

บนดาดฟ้าของสาขา CCG

ชิโนฮาระ ยูกิโนริ และ คุโรอิวะ อิวาโอะ ที่นำทีมขึ้นมา คาดว่าจะพบสมาชิกระดับสูงของกลุ่มต้นไม้สำริดที่นั่น แต่กลับไม่พบอะไรเลย

“ไม่มีใครเลย...?”

คุโรอิวะ อิวาโอะ และ ชิโนฮาระ ยูกิโนริ หันมามองหน้ากัน

“หัวหน้าครับ นั่นมันอะไร!”

สมาชิกทีมคนหนึ่งด้านหลังตะโกนด้วยความหวาดกลัว ชี้ไปที่ท้องฟ้า!

ทุกคนเงยหน้ามอง

ร่างที่น่าสะพรึงกลัวกำลังพุ่งตรงดิ่งลงมาหาพวกเขา!

“ตูม!”

แรงกระแทกมหาศาลทำให้ตึกทั้งหลังสั่นสะเทือน รอยแตกร้าวแผ่ขยายออกจากจุดที่ยามาโตะเหยียบบนพื้นผิวตึก!

“สนามรบเบื้องหน้า ไม่เหมาะสำหรับคนหมู่มาก!”

...

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═