บทที่ 295: หน้ากากเงาดำสุดโกง ฟันคอก็ไม่ตาย! (ฟรี)

พูดตามตรง เสินหลางยังคงรู้สึกชื่นชมผู้นำเก่าอยู่ไม่น้อย

ไม่ใช่ใครก็กล้าสละตำแหน่งนั้นได้โดยสมัครใจ แม้ว่าจะมีผู้นำคนปัจจุบันที่แข็งแกร่งคอยหนุนอยู่ก็ตาม แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ประวัติศาสตร์มักเต็มไปด้วยผู้ยึดมั่นอำนาจ

การจะ “ลงจากเวที” ด้วยตัวเองน่ะ...หาได้ยากยิ่งนัก

โดยเฉพาะคนในระดับนั้น ถึงจะสละตำแหน่งไปแล้ว

แต่เวลาย่อมไม่ลืมเลือนเขาเด็ดขาด

เหตุผลที่เขาไม่ปรากฏตัวอีก อาจเป็นเพราะข้อตกลงบางอย่างกับผู้นำคนปัจจุบัน

หรือไม่ก็อาจออกจากโลกนี้ไปแล้ว มุ่งสู่ “จักรวาลดวงดาว”

แต่ถ้าเขายังอยู่บนโลก... อีกไม่นาน เสินหลางก็คงได้พบหน้าแน่

“ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาว... คงไม่ต้องใช้เวลานานนักหรอกใช่ไหม?”

รอยยิ้มบางปรากฏที่มุมปากของเสินหลาง ก่อนที่เขาจะหัวเราะเยาะตนเองเบาๆ

บางครั้ง... การได้คลุกคลีกับคนระดับสูงมากเกินไป ก็ไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป

ตัวเขาเพิ่งเป็นแค่ผู้ปลุกอาชีพระดับสี่ดาวแท้ๆ แต่กลับเอาแต่คิดว่าจะไปสู้กับพวกสิบดาว

ไม่นานนัก รถตู้หรูหราก็จอดลงหน้าสีเหยียนขนาดใหญ่หลังหนึ่ง

“ถึงแล้วพี่ชาย!”

คนขับจอดรถเสร็จก็กระโดดลงมาเปิดประตูให้บรรดาสาวหูสัตว์ทันที

ชายผู้นี้ยอมละทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อหญิงงามโดยแท้

เสินหลางส่ายหน้าพลางหัวเราะ แล้วก้าวลงจากรถพร้อมสแกนจ่ายเงิน

“ขอบคุณมากครับคุณลุง”

“ขอให้ท่านและคุณหนูๆ ทุกคนทานให้อิ่มอร่อยนะครับ!”

แววตาของคนขับที่มองเสินหลางเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาและเจ็บใจในคราวเดียว

ผู้ชายคนเดียว กับผู้หญิงหกคน… ไหวเหรอ?

ถ้าไม่ไหว... ก็ขอแบ่งให้ฉันซักคนก็ยังดี ฉันไม่เลือกมากหรอกนะ!

แน่นอนว่าบรรดาสาวหูสัตว์ไม่แม้แต่จะปรายตามองคนขับสักนิด

พวกเธอรุมล้อมเสินหลางอย่างสนิทสนม แล้วพากันเดินตรงไปยังโรงแรมอ้ายลั่ว

“เฮ้อ... ก็คนเหมือนกันแท้ๆ ทำไมมันต่างกันขนาดนี้!”

คนขับมองพวกเขาจากกระจกหลังอย่างสิ้นหวัง ก่อนจะก้มหน้าทุบพวงมาลัย

พลางนึกถึงภรรยาขี้บ่นที่รออยู่ที่บ้าน... อยากจะนอนแล้วไม่ลืมตาตื่นอีกเลยจริงๆ

กลุ่มของเสินหลางเดินเข้ามาถึงทางต้อนรับด้านหน้าของโรงแรมอ้ายลั่ว

ที่นี่ใหญ่โตโอ่อ่าจนไม่ต้องพูดอะไรให้มากความ แค่เห็นก็รู้ว่า “ไม่ใช่สถานที่สำหรับคนธรรมดา”

จากจุดที่รถจอด ต้องเดินอีกสองกิโลเมตรถึงจะถึงตัวอาคารหลักของโรงแรม

พนักงานสาวในชุดกี่เพ้าเดินออกมาต้อนรับอย่างสุภาพ พร้อมจัดรถรับส่งไฟฟ้าให้

เมื่อมาถึงประตูหลัก อาคารสูงที่ตั้งอยู่ใจกลางเป็น “เรือนไม้ไผ่” ที่สร้างในสไตล์โบราณ

แม้จะเป็นอาคารสูงหลายชั้น แต่ทุกชั้นล้วนตกแต่งด้วยสถาปัตยกรรมแบบจีนโบราณทั้งสิ้น

แค่เดินเข้าไป เสินหลางก็อดไม่ได้ที่จะอุทานเบาๆ

“นี่มันไม่ต่างจากวังหลวงเลยสักนิด…”

เขาเหลียวมองโดยรอบ แม้แต่ตัวเขายังรู้สึกตาลาย เพราะทุกอย่างดูหรูหราตระการตาไปหมด

ไม่นาน พนักงานก็พาพวกเขามาถึง “ห้องส่วนตัว” ที่จองไว้

แต่จะเรียกว่าห้อง ก็ไม่ถูกนัก เพราะที่นี่คือ “สีเหยียน” ขนาดเล็กที่มีแม้กระทั่งบ่อน้ำกลางสวน!

ถึงเวลาสั่งอาหาร สาวหูสัตว์ต่างตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

เมนูที่นี่เต็มไปด้วย “อาหารจากสัตว์อสูรป่า” ตามที่คนขับรถบอกไว้ไม่มีผิด

แม้กระทั่ง “เนื้อสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบดาว” ก็มีให้เลือก—แต่ราคาก็แพงหูฉี่เช่นกัน

พูดง่ายๆ ถ้าเป็นผู้ปลุกอาชีพระดับห้าดาวหรือต่ำกว่า

มากินที่นี่มื้อเดียว... อาจต้องกินมาม่าทั้งปี!

แต่สำหรับเสินหลาง มันแค่เงินจิ๊บจ๊อย

“ให้กินทั้งเมนูก็ยังได้!”

เขายิ้มมุมปาก ปล่อยให้สาวๆ สั่งกันตามใจ

แม้กระทั่งปล่อย “เสี่ยวเฮย” ออกมาร่วมวงด้วย เพราะเห็นว่าเป็นมื้อพิเศษของครอบครัว

เมื่อไม่มีอะไรทำ เสินหลางจึงหยิบ “หีบสมบัติระดับสูงสุด” ที่สะสมไว้ในกระเป๋าออกมาเปิดเล่น

“โอ้โห มีตั้ง 4 ใบ!”

เขาโยนหีบสี่ใบลงบนโต๊ะ จากนั้นก็ใช้พลังสั่งเปิด

【คุณได้เปิดหีบสมบัติระดับสูงสุดระดับสี่ดาว * 4!】

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับอุปกรณ์ระดับตำนาน — หอกทองต้นกำเนิด!】

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับอุปกรณ์ระดับตำนาน — รองเท้าก้อนเมฆล่องลอย!】

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับอุปกรณ์ระดับตำนาน — หน้ากากเงา!】

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับอุปกรณ์ระดับตำนาน — คฑาทูตสวรรค์!】

(หอกทองต้นกำเนิด): พลังโจมตีดีเยี่ยม เหมาะสำหรับสายหอกที่มีพลังความแข็งแกร่งสูง

(รองเท้าก้อนเมฆล่องลอย): ความเร็วเคลื่อนที่ +13% ความคล่องตัวและวิญญาณสูงขึ้น เหมาะกับเขาโดยตรง จึงเปลี่ยนมาใส่ทันที

(หน้ากากเงา): “เอฟเฟกต์พิเศษ: ป้องกันการตัดหัว -100%”

หรือก็คือ ไม่สามารถโดนสังหารในทีเดียว จากการโจมตีใดๆ ได้

“ของวิเศษชัดๆ! ถึงจะเป็นแค่อุปกรณ์สี่ดาว แต่มีเอฟเฟกต์แบบนี้ ยังไงก็ต้องใส่!”

แม้ว่าความสามารถนี้จะมี คูลดาวน์สิบวัน

แต่เท่ากับว่าเสินหลางมี “หนึ่งชีวิตพิเศษ” ทุกสิบวัน—คุ้มเกินคุ้ม

เขาสวมหน้ากากเงาไว้ทันที พร้อมเก็บเงียบไม่ให้ใครเห็นว่ากำลังถือของเทพอยู่

(คฑาทูตสวรรค์): อุปกรณ์สายเวทระดับสูง สำหรับสายซัพพอร์ตโดยเฉพาะ

เสินหลางมอบให้ “อาลี” หนึ่งในสาวหูสัตว์ของเขาที่มีหน้าที่ซัพพอร์ตโดยตรง

ขณะที่เสินหลางนอนเล่นอยู่บนโซฟา อาลีกับสาวๆ ก็กำลังพูดคุยเรื่องอาหารกันอย่างสนุกสนาน

เธอได้รับข้อความจากเสินหลางผ่านพันธสัญญาโดยตรงว่า

“มีของใหม่ให้นะ อาลี ไปเปิดดูในกระเป๋าเลย เหมาะกับเธอมาก”

เธอยิ้มหวานแล้วตอบกลับทันที

“ขอบคุณค่ะเจ้านาย! เจ้านายดีที่สุดเลย จุ๊บ~”

ทันใดนั้น เมดูซ่าเอ่ยขึ้น

“เจ้านาย สั่งอาหารเสร็จแล้วค่ะ”

เสินหลางดีดนิ้วหนึ่งครั้งเป็นสัญญาณ

พนักงานสาวในชุดกี่เพ้าที่รออยู่ด้านนอกรีบเปิดประตูเข้ามาทันที

หญิงสาวผู้นี้ แม้หน้าตาจะโดดเด่น แต่เมื่อเจอกับสาวหูสัตว์ทั้งหลาย ก็ถึงกับตัวหด

เพราะระดับความงามของพวกเธออยู่คนละจักรวาลโดยสิ้นเชิง

เธอเดินเข้ามาอย่างหวาดหวั่น

พอรับเมนูจากเมดูซ่า เธอก็หันหลังจะเดินออก... แต่สายตาเหลือบไปเห็น “เมนูอาหาร”

เธอถึงกับก้าวขาพลาด เกือบสะดุดตัวเอง!

รายการอาหารด้านล่างของเมนู…

ถูกติ๊กทุกเมนู! แม้กระทั่ง “เนื้อสัตว์อสูรระดับสิบดาว”!

คนพวกนี้... จะกินได้หมดจริงๆ เหรอ!?

แต่นั่นไม่ใช่หน้าที่ของเธอ

เธอจึงถือเมนูไปส่งให้หัวหน้าเชฟ—ผู้ซึ่งทำงานที่นี่มานานกว่ายี่สิบปี

ทันทีที่เชฟเห็นเมนู... มือถึงกับสั่น

“นี่มัน... เมนูเลี้ยงจักรพรรดิชัดๆ!”

แน่นอนว่า เชฟไม่กล้าเสี่ยง

จึงให้พนักงานรีบรายงานไปถึงฝ่ายบริหาร เพื่อให้ “ผู้มีอำนาจของโรงแรม” รับรู้

ภายในเรือน

เสินหลางยังคงเอนกายอย่างสบาย ข้างๆ มีเสี่ยวเฮยนอนกรนเบาๆ

สาวหูสัตว์เริ่มบ่นเบาๆ เรื่องอาหารที่ยังมาไม่ถึง

แน่นอนว่าขนมที่วางบนโต๊ะตอนมา ก็ไม่เพียงพอสำหรับพวกเธอที่เป็นถึงสัตว์อสูรระดับสิบดาว

และในขณะนั้นเอง...

เสียงแจ้งเตือนจากระบบของเสินหลางดังขึ้น

“เย่หงอวี่ส่งอีเมลมาแล้ว”

หนังสือสกิล... ได้เวลาเปิดดูแล้ว!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….