บทที่ 285: ความสามารถด้านข่าวกรองของต้าฮั่นแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เลยหรอ? (ฟรี)

พูดตามตรง เสินหลางไม่เคยคาดคิดเลยว่าจนถึงตอนนี้ สหรัฐอเมริกายังไม่ยอมล้มเลิกความพยายามในการส่งคนมาลอบสังหารเขา

ที่น่าประหลาดใจก็คือ คนที่พวกเขาส่งมานั้นมาจากเกาหลีเหนือ

ดูจากท่าทีของชูเจิ้นฮวาในตอนที่จากไป ก็น่าจะจินตนาการได้ไม่ยากว่า คราวนี้เกาหลีเหนือคงต้องให้คำอธิบายแก่ต้าฮั่นแน่ๆ

เพราะยังไงซะ คนของพวกเขาก็มาลอบสังหารผู้มีโอกาสกลายเป็นผู้ปลุกอาชีพของต้าฮั่น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใด ก็ไม่อาจปัดความรับผิดชอบได้

อย่างไรก็ตาม เรื่องพวกนี้ไม่ใช่เรื่องที่เสินหลางต้องสนใจ เทพสงครามและคนอื่นๆ จะเป็นผู้จัดการ

ส่วนเรื่องของสหรัฐอเมริกา เสินหลางเองก็ยังไม่มีวิธีจัดการใดๆ

ด้วยความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ ถ้าจะนำสัตว์อสูรบุกไปยังสหรัฐ ก็เท่ากับเดินทางเที่ยวเดียวไปตาย

เทพสงครามพูดถูก โลกกว้างใหญ่เกินกว่าจะไปยึดติดแค่สหรัฐ เขาจะสะสางบัญชีเมื่อถึงเวลาอันสมควร

ตอนนี้ เขาควรให้ความสำคัญกับการพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองก่อน แล้วค่อยไป “เก็บดอกเบี้ย” จากที่อื่นแทน!

เสินหลางมองกระเป๋าของตัวเองแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลนว่า

"เป็นถึงผู้ปลุกอาชีพระดับแปดดาว แต่จนซะไม่มีของดีให้ใช้เลย!"

ถึงจะมีอุปกรณ์ระดับแปดดาวและเก้าดาวอยู่บ้าง แต่มีแค่ชิ้นเดียวที่เป็นระดับทองคำ แถมคุณภาพก็แย่เหมือนผ้าห่มธรรมดาๆ

มีจานอักขระอยู่บางชิ้น ทว่าเสินหลางไม่ใช่ปรมาจารย์อักขระ จึงแทบไม่มีประโยชน์กับเขา

ยังมีวัตถุดิบบางอย่างด้วย แต่ก็เป็นของที่ใช้ในด้านอักขระทั้งสิ้น สุดท้ายก็แค่เก็บไว้จนฝุ่นเกาะ

“ช่างมัน กลับไปฟาร์มดันเจี้ยนต่อเถอะ!” เสินหลางพูดพลางไหล่ตกเล็กน้อย

เมดูซ่าหันมามองเสินหลางแล้วถามว่า

"นายท่าน เรายังจะไปฟาร์มดันเจี้ยนกันต่ออีกเหรอ?"

เสินหลางมองไปรอบๆ แล้วตอบว่า

"ตอนนี้ไม่น่ามีปัญหาแล้วล่ะ ถ้ายังมีปัญหาอยู่ เทพสงครามคงไม่จากไปง่ายๆ แบบนั้นหรอก"

"อื้ม!" เมดูซ่าพยักหน้าโดยไม่พูดอะไรอีก

ความโกลาหลจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ไม่ได้รุนแรงมากนัก ต้องขอบคุณอักขระของจินกั่งเลี่ยที่ช่วยปิดบังการสั่นสะเทือนของธาตุเกือบทั้งหมด

ส่วนแรงสั่นสะเทือนนั้น ถึงจะมีบ้าง... แต่เกิดขึ้นหลังจากที่ชูเจิ้นฮวาปรากฏตัว!

แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เกิดจากการลงจอดของชูเจิ้นฮวาทำลายอักขระทั้งหมดของจินกั่งเลี่ยในพริบตา แถมยังส่งผลกระทบทะลุเข้าไปถึงดันเจี้ยนเพลิงเมฆ

ด้วยแรงสั่นสะเทือนมหาศาลขนาดนี้ เหล่าผู้ปลุกอาชีพใกล้เคียงแม้จะไม่ได้รับอันตราย แต่ก็ไม่มีใครกล้าอยู่ต่อ ต่างพากันหลบหนีไปหมดแล้ว

ใครจะกล้าเข้าใกล้แรงสั่นสะเทือนระดับนั้น ถ้าไม่บ้าไปแล้วจริงๆ!

ดันเจี้ยนเพลิงเมฆจึงกลับมาเป็นพื้นที่ส่วนตัวของเขาอีกครั้ง

ไม่นานนัก เสินหลางกับสัตว์อสูรก็เข้าสู่ดันเจี้ยน เริ่มต้นความท้าทายระดับนรกแบบลุยเดี่ยว

ทว่าชูเจิ้นฮวาในเวลานั้นยังไม่กลับสู่พระราชวังต้องห้าม

ตำแหน่งของเสินหลางถูกเปิดเผย หากยังมีศัตรูแฝงตัวอยู่ ก็น่าจะซุ่มโจมตีในดันเจี้ยนอื่นที่ยังไม่มีบันทึกการผ่านด่าน เพราะจินกั่งเลี่ยและพรรคพวกแค่คาดเดาเส้นทางของเสินหลาง จึงเป็นไปได้ที่จะมีการคาดเคลื่อน

โชคดีที่ชูเจิ้นฮวาได้ไปตรวจสอบดันเจี้ยนระดับสี่ดาว เลเวล 90 อีกหลายแห่ง และไม่พบสิ่งผิดปกติใดๆ

"ดูเหมือนว่าการซุ่มโจมตีเสินหลางครั้งนี้ จะมีแค่พวกจินกั่งเลี่ยเท่านั้นที่เกี่ยวข้อง"

"จริงอย่างว่า หลังจากศึกชายแดนอินเดีย มีเพียงสหรัฐที่ยังกล้าเล่นตุกติกภายในประเทศ..."

"ถึงประเทศอื่นจะคิด แต่ก็คงไม่มีใครกล้าลงมือ!"

"อีกอย่าง ประเทศเราก็ผ่านการกวาดล้างมาแล้วหลายครั้ง... จินกั่งเลี่ยเป็นชาวเกาหลีเหนือ ไม่ใช่คนของเรา..."

"แม้ว่าจะยังมีสายลับจากสหรัฐซ่อนตัวอยู่ในประเทศ แต่ไม่ว่าพวกนั้นจะมีตำแหน่งหรือความแข็งแกร่งระดับไหน ก็คงไม่กล้าโผล่หน้าออกมาหาเรื่องตอนนี้หรอก!"

"ส่วนเกาหลีเหนือ เรื่องก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว แต่ยังไม่มีใครส่งตัวแทนมาเลย... ฮึ คิดว่าตัวเองใหญ่โตนักสินะ?"

ชูเจิ้นฮวาหัวเราะเย็นๆ ก่อนที่ร่างของเขาจะหายวับไปในชั้นฟ้า

ข้ามน้ำข้ามทะเล ไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา ภายในสำนักงานของ "เฒ่าเหยา"

เฒ่าเหยาเป็นผู้ควบคุมปฏิบัติการลอบสังหาร "มังกรเร้นลับ" ครั้งนี้ด้วยตนเอง ดังนั้นนางจึงเฝ้ารอฟังข่าวจากเมืองฮาแห่งต้าฮั่นอย่างใจจดใจจ่อ

ตั้งแต่วินาทีที่หน่วยข่าวกรองเริ่มติดต่อกับจินกั่งเลี่ย ยายเฒ่าเหยาก็เฝ้ารอข่าวดีด้วยความคาดหวัง

"เป้าหมายควรจะระบุตัวไม่ยากนัก แม้ประเทศต้าฮั่นจะตอบสนองรวดเร็ว แต่ก็คงไม่เงียบสนิทถึงขนาดนี้หรอกมั้ง?"

"โอกาสล้มเหลวมีสูงก็จริง แต่ไม่น่าจะไร้วี่แววข่าวใดๆ เลย..."

ยายเฒ่าเหยารู้ดีว่า จินกั่งเลี่ยกับพรรคพวกอาจไม่สามารถปฏิบัติภารกิจได้สมบูรณ์แบบ เพราะเป็นภารกิจที่เกิดขึ้นในถิ่นของต้าฮั่น

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “มังกรเร้นลับ” ไม่มีทางจะไร้การคุ้มกันได้หรอก!

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้นางหยุดคาดหวัง เพราะหากภารกิจสำเร็จจริง มันก็จะเป็นชัยชนะอันยิ่งใหญ่

ทว่าเมื่อเวลาผ่านไป ความคาดหวังนั้นก็ค่อยๆ เลือนหายไปทีละนิด

"คงจะล้มเหลวแล้วล่ะ..."

ยายเฒ่าเหยาถอนหายใจเบาๆ ในใจ โชคดีที่นางไม่ได้ฝากความหวังไว้มากนัก ไม่เช่นนั้นคงเดือดพล่านไปแล้ว

ทันใดนั้น เสียงประกาศระดับโลกก็ดังขึ้นอีกครั้ง

【ขอแสดงความยินดีกับผู้ปลุกอาชีพจากประเทศต้าฮั่น "มังกรเร้นลับ" ที่ได้รับการประเมินระดับ SSS จากดันเจี้ยนระดับนรก สี่ดาว!】

【ขอแสดงความยินดีกับผู้ปลุกอาชีพจากประเทศต้าฮั่น "มังกรเร้นลับ" ที่ได้รับการประเมินระดับ SSS จากดันเจี้ยนระดับนรก สี่ดาว!】

【ขอแสดงความยินดีกับผู้ปลุกอาชีพจากประเทศต้าฮั่น "มังกรเร้นลับ" ที่ได้รับการประเมินระดับ SSS จากดันเจี้ยนระดับนรก สี่ดาว!】

ทันทีที่ได้ยินประกาศนั้น ดวงตาของยายเฒ่าเหยาก็สว่างวาบขึ้นมาทันที

เวลานี้ "มังกรเร้นลับ" เพิ่งเคลียร์ดันเจี้ยนเสร็จหมาดๆ มีความเป็นไปได้ว่า จินกั่งเลี่ยและพรรคพวกยังไม่ทันได้ยืนยันว่าใครคือเป้าหมายตัวจริง

และในเมื่อ "มังกรเร้นลับ" เพิ่งเคลียร์ดันเจี้ยนเสร็จ ขั้นตอนต่อไปก็คือ “ออกจากดันเจี้ยน”!

นางเชื่อว่า ถึงแม้จินกั่งเลี่ยจะยังไม่พบตัว "มังกรเร้นลับ" แต่พวกเขาก็ต้องรออยู่หน้าดันเจี้ยน และต้องได้ยินเสียงประกาศระดับโลกแน่นอน!

นั่นหมายความว่า พอ "มังกรเร้นลับ" ออกจากดันเจี้ยนเมื่อไร จินกั่งเลี่ยก็จะสามารถระบุตัวได้ในทันที!

ถึงตอนนั้น ด้วยการนำทีมของปรมาจารย์อักขระระดับแปดดาวอย่างจินกั่งเลี่ย จะต้องสามารถฆ่าผู้อัญเชิญ "มังกรเร้นลับ" ได้อย่างแน่นอน!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ความหวังก็ผุดขึ้นอีกครั้งในใจลึกๆ ของยายเฒ่าเหยา รู้สึกว่า... ยังพอมีโอกาสฆ่ามังกรเร้นลับได้!

ทว่าไม่กี่นาทีต่อมา เสียงเคาะประตูสำนักงานก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ท่านประธาน!"

เนตส์เปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าหม่นหมอง

ยายเฒ่าเหยาเพียงแค่เหลือบตามอง ความรู้สึกแย่ก็แล่นวาบขึ้นมา และความหวังสุดท้ายก็แตกสลายอย่างสิ้นเชิง

“ล้มเหลวสินะ?” ยายเฒ่าเหยาสูดหายใจลึก

เนตส์ยิ้มอย่างฝืดเฝื่อนก่อนตอบว่า

"เราเพิ่งได้รับข่าวเมื่อไม่กี่นาทีมานี้ว่า เจ้าหน้าที่ระดับสูงของเมืองฮาเคลื่อนไหว... ชูเจิ้นฮวาได้เดินทางไปเมืองฮาด้วยค่ายเวทข้ามระยะทาง!"

"ชูเจิ้นฮวา? เขาไปเมืองฮาเองงั้นเหรอ?"

ยายเฒ่าเหยาส่ายหน้าเบาๆ พลางถอนหายใจ

"ฉันคิดว่าพวกเขาจะส่งแค่ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวมาคุ้มกันมังกรเร้นลับเท่านั้น ไม่คาดเลยว่าจะเป็นชูเจิ้นฮวาที่ไปด้วยตนเอง นั่นหมายความว่า จินกั่งเลี่ยและพรรคพวกอาจถูกตรวจพบก่อนจะเริ่มปฏิบัติการเสียอีก ต้าฮั่นมีความสามารถด้านข่าวกรองแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เลยหรอ?"

หลังจากหยุดคิดไปครู่หนึ่ง ยายเฒ่าเหยาก็เอ่ยถามต่อ

"แล้วจินกั่งเลี่ยกับพวกเขาล่ะ? มีข่าวอะไรส่งกลับมาหรือยัง?"

โชคยังดีที่ก่อนภารกิจจะเริ่ม นางได้ลดความคาดหวังลงบ้างแล้ว จึงไม่โกรธเกรี้ยวเหมือนครั้งก่อนๆ แต่ถึงภารกิจล้มเหลว นางก็เคยสั่งไว้ชัดเจนว่า อย่างน้อยที่สุดก็ต้องส่งข้อมูลของมังกรเร้นลับกลับมาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เนตส์ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า

"ขออภัยค่ะ ท่านประธาน... เราขาดการติดต่อกับจินกั่งเลี่ยโดยสิ้นเชิง!"

“ไร้ประโยชน์!” ยายเฒ่าเหยาสบถเสียงเย็น ก่อนเอ่ยอย่างเยือกเย็น

"ไม่มีแม้แต่ข้อมูลเดียวที่ส่งกลับมา แสดงว่าพวกไร้ประโยชน์เหล่านั้นคงยังไม่ได้เห็นหน้ามังกรเร้นลับด้วยซ้ำ ก็โดนชูเจิ้นฮวาและพรรคพวกจัดการไปหมดแล้ว"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]