บทที่ 155: ฉันจะฆ่ามันเป็นสองเท่า เพื่อล้างแค้นให้พวกเขา! (ฟรี)

“เขาแข็งแกร่งเกินไปแล้ว... เทพสงครามโลหิตมังกรแห่งต้าฮั่นคนนี้ สมควรเป็นอันดับหนึ่งของโลกเลยใช่ไหม?!”

“แม้แต่แอนโทนี่ยังหนีไปเลย เฮ้อ ใครจะไม่พูดแบบนี้ล่ะ?”

“ไม่น่าเชื่อ แค่ท่าเดียว ผู้ปลุกอาชีพที่แข็งแกร่งที่สุดของอินเดียยังถูกฆ่าตายได้!”

“ผู้ปลุกอาชีพที่หลอมธาตุคู่ได้ตายง่ายขนาดนี้เลยเหรอ? หรือว่าควงเล่ยกับเหยาเหร่าแค่แกล้งทำเป็นสู้ไม่ได้?”

“พูดอะไรเพ้อเจ้อ? ไม่ใช่ว่าคุนาอ่อนหัด แต่เป็นเพราะชูเจิ้นฮวา แข็งแกร่งเกินไป ต่างหาก!”

“ใช่เลย ฆ่าด้วยท่าเดียว ช่องว่างมันห่างกันเกินไปจริง ๆ! ดูแล้วชูเจิ้นฮวาคงหลอมรวมได้ไม่ต่ำกว่าห้าธาตุ!”

“จะพูดยังไงดี... เราทุกคนก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน เป็นผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวเหมือนกัน แต่เทียบกับพวกเขาแล้ว พวกเรานี่มันไร้ค่าเลย”

“ถ้าอินเดียรู้ว่าคุนาโดนฆ่าบนสนามรบระดับชาติล่ะก็ เรื่องนี้คงบานปลายแน่! ฉันได้ยินว่าคุนาเป็น พี่เขย ของประธานาธิบดีอินเดียด้วย!”

“ไม่ใช่แค่อินเดียหรอก—สหรัฐฯ กับญี่ปุ่นก็คงไม่ยอมด้วยเหมือนกัน”

“แต่ประเทศต้าฮั่นโดยทั่วไปไม่ค่อยทำตัวเด่น ๆ เท่าไหร่ นอกจากเทพสงครามโลหิตมังกรที่ออกไปตะลุยต่างแดนบ่อย ๆ แล้ว ครั้งนี้ทำไมถึงได้ฮึกเหิมขนาดนี้? พวกเขาไม่กลัวพวกผู้ปลุกอาชีพสามชาติบุกกลับในโลกจริงเลยหรือ?”

“บางที การตายของคุนาอาจจะทำให้ ระเบียบโลก เปลี่ยนไปก็ได้นะ!”

“แต่จะเปลี่ยนระเบียบโลกมันไม่ง่ายหรอกนะ อย่างไรเสีย สหรัฐฯ ก็เป็นผู้นำโลกมาตั้งเป็นร้อย ๆ ปีแล้ว ทั้งก่อนยุคผู้ปลุกอาชีพและหลังจากเข้าสู่ยุคนี้ 300 ปี—สหรัฐฯ ก็ยังเป็นผู้นำโลกเสมอ!”

“แต่โลกนี้มีที่ไหนบ้างที่ มหาอำนาจจะยืนยาวไปตลอดกาล? อย่าลืมว่า ต้าฮั่นก็เคยเป็นเจ้าโลกในยุคโบราณเหมือนกัน!”

“สุดท้ายแล้ว การแย่งชิงระหว่างมหาอำนาจ ก็มีแต่พวกประเทศเล็ก ๆ อย่างเราที่ต้องรับกรรม”

“เฮ้อ... ใกล้จะครบ 36 ชั่วโมงแล้ว ฉันไม่อยู่ในสนามรบสิบดาวต่อแล้วล่ะ ทุกคนกลับไปเตรียมตัวกันเถอะ!”

“ไม่ต้องสิ้นหวังขนาดนั้นก็ได้ ไม่มีใครอยากให้เกิดสงครามโลกหรอก สุดท้ายแล้ว ในยุคของผู้ปลุกอาชีพนี้ นอกจากการขัดแย้งระหว่างประเทศ มนุษยชาติทั้งโลกยังต้องเผชิญกับศัตรูตัวจริง นั่นคือ สัตว์อสูร ทั่วโลก!”

“ถ้ามนุษย์เปิดศึกกันเอง พวกสัตว์อสูรนั่นอาจฉวยโอกาสบุกเมืองของมนุษย์ก็ได้!”

“เหอะ เหอะ ชาติใหญ่ ๆ พวกนั้นจะสนใจเรื่องแบบนี้รึ? พวกเขามีพลังมากพอจะรับมือคลื่นอสูรอยู่แล้ว แล้วพวกเขาจะสนใจเหรอว่ามีคนตายไปกี่คน? นั่นล่ะ! ฉันถึงบอกไงว่า ประเทศเล็ก ๆ อย่างพวกเราคือตัวรับกรรม!”

“ฉันไม่แน่ใจเรื่องของสหรัฐฯ แต่ประเทศต้าฮั่นคงไม่ทำแบบนั้นหรอกใช่ไหม? พวกเขาดูใส่ใจประชาชนดีนี่...”

“จะพูดยังไงดีล่ะ? ในเมื่อเป็นเรื่องของผลประโยชน์ของชาติ ก็ไม่มีใคร ที่สละไม่ได้ หรอก!”

ท่ามกลางบทสนทนาของผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวจากหลากหลายประเทศ ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของประเทศต้าฮั่นทุกคน ก็ได้รับคำสั่งจาก หน่วยเทพสงคราม พร้อมกัน

“คำสั่งเทพสงคราม—”

“ผู้ปลุกอาชีพอันดับหนึ่งของอินเดีย ถูกสังหารโดยเทพสงครามโลหิตมังกร บนสนามรบระดับสิบดาว!”

“เพื่อป้องกันไม่ให้ประเทศอินเดีย และพันธมิตรอย่างญี่ปุ่นกับสหรัฐฯ ตอบโต้ในโลกจริง ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของประเทศต้าฮั่นทุกคนในสนามรบสิบดาว จงล่าผู้ปลุกอาชีพของสามประเทศศัตรูเต็มกำลัง!”

“เมื่อครบกำหนด 36 ชั่วโมง ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของประเทศต้าฮั่นทุกคน จงถอนตัวออกจากสนามรบสิบดาวทันที เพื่อกลับไปป้องกันโลกจริง!”

“หากผู้ใดฝ่าฝืน จะถือว่า ทรยศต่อชาติ!”

ข้อมูลนี้ถูกส่งผ่านช่องทางพิเศษ และปรากฏขึ้นโดยตรงใน ระบบแชตของผู้ปลุกอาชีพ ทุกคนที่จดทะเบียนในประเทศต้าฮั่น โดยขึ้นเป็นการแจ้งเตือนให้เห็นชัดเจนในทันที

การที่คุนา ถูกสังหารโดยเทพสงครามโลหิตมังกร ทำให้ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของต้าฮั่นทั่วทั้งสนามรบตื่นตระหนกไม่น้อย

เพราะอย่างไรเสีย คุนาในฐานะผู้ปลุกอาชีพอันดับหนึ่งของอินเดีย ก็เป็นตัวตนที่น่าเกรงขามอย่างที่สุด

แต่เมื่อรู้ว่าคนที่ฆ่าเขาคือ ชูเจิ้นฮวา ทุกคนก็รู้สึกว่า มันก็สมควรแล้ว แม้จะตกใจอยู่บ้าง แต่ก็เข้าใจดีว่าการตายของคุนา ต้องทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ในโลกจริงแน่นอน

ประเทศต้าฮั่น อาจจะต้องเผชิญกับการตอบโต้จากอินเดียและพันธมิตรของพวกเขา!

ในประเทศต้าฮั่น คำสั่งเทพสงคราม ถือเป็นคำสั่งที่มีลำดับความสำคัญรองจากคำสั่งผู้นำสูงสุด และผู้ปลุกอาชีพทุกคน ต้องเชื่อฟังโดยไม่มีเงื่อนไข!

ดังนั้นแม้จะมีผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวบางคนไม่พอใจ ก็ยังจำต้องเชื่อฟังคำสั่ง อย่างมากก็แค่ไม่กล้าไล่ล่าผู้ปลุกอาชีพศัตรูอย่างสุดกำลัง แต่เมื่อครบเวลาก็ต้องถอนตัวออกจากสนามรบทันที

ไม่มีใครในประเทศต้าฮั่นที่แบกรับความผิดของ การทรยศชาติ ได้ เว้นแต่เขาจะ เลือกหักหลังชาติจริง ๆ!

ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวสายพลเรือนบางคนอาจลังเล แต่สำหรับ หน่วยเทพสงคราม ทั้งรุ่นเก่าและรุ่นใหม่—ช่วงเวลาหลังจากนั้น พวกเขาเปิดฉากไล่ล่าเหล่าผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของสามประเทศศัตรูแบบเต็มกำลัง!

แอนโทนี่แห่งสหรัฐฯ กับมุราคามิแห่งญี่ปุ่น ย่อมไม่อยู่นิ่งเช่นกัน พวกเขานำผู้ปลุกอาชีพของตนสู้กลับเต็มที่กับฝ่ายต้าฮั่น!

ครึ่งชั่วโมงสุดท้ายของสนามรบสิบดาว เต็มไปด้วยความโกลาหลแทบถึงขั้นบ้าคลั่ง กลายเป็นสงครามขนาดย่อมที่ประเทศต้าฮั่นเปิดฉากถล่มญี่ปุ่น อินเดีย และสหรัฐฯ จนผู้ปลุกอาชีพจากประเทศอื่น ๆ เห็นก็ต้องหลีกทางไกล

ในที่สุด เวลาครบ 36 ชั่วโมงก็มาถึง

ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของต้าฮั่นที่ยังอยู่ในสนามรบ ไม่ว่าจะกำลังสู้กับผู้ปลุกอาชีพศัตรู หรือกำลังล่าสัตว์อสูรระดับสิบดาว พวกเขาทั้งหมดก็ ถอนตัวออกจากสนามรบในทันที

สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ผู้ปลุกอาชีพจากประเทศต่าง ๆ ในสนามรบงุนงง โดยเฉพาะฝั่งสหรัฐฯ ญี่ปุ่น และอินเดีย

แอนโทนี่ได้รับข่าวทันที เขาพูดเสียงเข้มว่า “พวกมันถอนตัวจากสนามรบสิบดาวกันหมดแล้วงั้นหรอ?”

แววตาของแอนโทนี่พลันเป็นประกายคมกริบ หรือต้าฮั่นคิดจะลงมือก่อนเพื่อชิงความได้เปรียบ?

เขารู้ดีว่าสถานการณ์ของทั้งสนามรบสองดาวและสิบดาวดุเดือดมาก แม้ยังไม่รู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรในสนามรบสองดาว แต่ในสนามรบสิบดาวนั้น สามประเทศสูญเสียอย่างหนัก โดยเฉพาะการที่ คุนา ถูกฆ่า!

การที่ต้าฮั่นถอนผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวออกจากสนามรบทั้งหมด แสดงว่ามีเพียง สองความเป็นไปได้

หนึ่ง—กลับไปป้องกันโลกจริง เพราะสามชาติศัตรูย่อมไม่ปล่อยต้าฮั่นไว้แน่

สอง—พลิกจากรับเป็นรุก ในช่วงที่อีกฝ่ายยังติดอยู่ในสนามรบ ถล่มประเทศของพวกเขาก่อน!

จากที่แอนโทนี่รู้จักกับประเทศต้าฮั่น พวกเขาไม่น่าทำอะไรดุดันเช่นนี้ เพราะก่อนยุคผู้ปลุกอาชีพ ต้าฮั่นก็มีท่าทีว่า “ใครไม่แตะต้องฉัน ฉันก็ไม่แตะต้องใคร” แทบไม่เคยเปิดศึกเชิงรุก

แต่เขา ไม่กล้าเสี่ยง

เพราะผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของสหรัฐฯ ส่วนใหญ่มาอยู่ในสนามรบแล้ว เหลือไว้แค่หน่วยป้องกันไม่กี่คน หากต้าฮั่นคิดจะบุกสหรัฐฯ จริง—พวกเขาจะเสียหายร้ายแรง!

ดังนั้น แอนโทนี่จึงรีบสั่งทันที: ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวของสหรัฐฯ ถอนตัวทั้งหมดจากสนามรบสิบดาว!

ญี่ปุ่นก็เช่นกัน มุราคามิในฐานะหัวหน้าแผนกนินจา ก็สั่งถอนกำลังผู้ปลุกอาชีพเช่นกัน

ประเทศอื่น ๆ พอวิเคราะห์สถานการณ์ก็ทยอยถอนกำลังออกไปเช่นกัน

แต่คำสั่งจากพวก “ประเทศ” เหล่านั้น มักไม่ค่อยได้ผล

ทหารฟังคำสั่ง แต่ผู้ปลุกอาชีพสายพลเรือนหลายคนก็ อาจไม่ยอมเชื่อฟังง่าย ๆ

ในด้านความเป็นเอกภาพของชาติ สหรัฐฯ กับญี่ปุ่น เทียบกับต้าฮั่นไม่ได้เลยจริง ๆ

แม้กระนั้น สนามรบสิบดาวก็เหลือผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวอยู่เพียง ไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์ ถือเป็นช่วงที่เงียบเหงาที่สุดในรอบหลายปี

ประเทศต้าฮั่น เมืองต้องห้าม—กองบัญชาการหน่วยเทพสงคราม

หลังครบเวลา ทุกคนในหน่วยเทพสงครามก็ ถอนตัวออกจากสนามรบทันที

ขณะนี้ ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวทั้งหมดของหน่วยเทพสงคราม ได้กลับสู่ฐานเรียบร้อยแล้ว

แต่ไม่ว่าจะเป็นรุ่นเก่าหรือรุ่นกลาง กลับมีตำแหน่งว่าง ถึงหนึ่งในสาม นั่นหมายความว่า—มีคนจำนวนไม่น้อยที่ไม่ได้กลับมา!

เทพสงครามโลหิตมังกร ชูเจิ้นฮวา ยืนอยู่บนแท่นบัญชาการ แววตาแทบไม่เปลี่ยนสีแม้แต่น้อย เขากล่าวเสียงเรียบว่า

“ส่งวีรบุรุษกลับสู่ฟ้า!”

“ส่งวีรบุรุษกลับสู่ฟ้า!”

ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวทุกคนที่กลับมา ตะโกนประสานเสียงกึกก้องทั่วท้องฟ้า

ชะตากรรมของพวกที่ไม่ได้กลับมานั้นชัดเจน—พวกเขา สละชีพเพื่อชาติ บนสนามรบระดับสิบดาว!

ยามนี้ ในหน่วยเทพสงคราม ไม่มีกลิ่นไอของความเศร้า มีเพียง ความเคารพและศรัทธา

เพราะในฐานะทหาร ตั้งแต่ก้าวเข้าสู่ค่ายทหาร โดยเฉพาะเมื่อเข้าร่วม หน่วยเทพสงคราม พวกเขาก็ รู้ชะตาของตนดี

“ตายในสนามรบ คือเกียรติสูงสุด!”

แต่หลังจากพิธีรำลึกอันเรียบง่ายจบลง ชูเจิ้นฮวากล่าวเสียงเข้มอีกครั้ง

“ออกคำสั่งเทพสงคราม: ผู้ปลุกอาชีพระดับสิบดาวทุกนาย เตรียมพร้อมเข้าสู่กองกำลังป้องกันประเทศทันทีเมื่อจำเป็น!”

“แต่ละหน่วยของหน่วยเทพสงคราม จงแยกย้ายไปประจำยังเขตทหารตามลำดับ!”

และในเวลาเดียวกันนั้นเอง คำสั่งจากผู้นำสูงสุดของประเทศก็ถูกประกาศออกมา

“ประกาศระดับความพร้อมรบทั่วประเทศ—ยกระดับเป็นระดับ 3!”

ในชั่วพริบตาเดียว ทั่วประเทศต้าฮั่น ไม่ว่าจะเป็นเมืองหรือเขตทหารต่างก็เริ่มเข้าสู่ โหมดเตรียมสงคราม อย่างจริงจัง

บรรยากาศทั่วประเทศตรึงเครียด—ราวกับสงครามใกล้ระเบิดเต็มที!

แต่ภายในกองบัญชาการเทพสงคราม ชูเจิ้นฮวากลับนั่งกินบะหมี่อยู่เงียบ ๆ โดยมีเพียงควงเล่ยนั่งอยู่ข้าง ๆ

เหยาเหร่าในฐานะหญิงละเอียดถี่ถ้วน ได้ออกไปประสานงานหน้าที่ภายในกองรบแล้ว

ชูเจิ้นฮวาซู้ดเส้นบะหมี่พลางถามว่า “ไม่กลับมากี่คน?”

ควงเล่ยตอบเสียงเบา “หนึ่งพันสามร้อยสี่สิบสองคน”

การซู้ดเส้นของชูเจิ้นฮวาหยุดไปชั่วขณะ ก่อนเขาจะพูดเสียงหนักแน่นว่า

“ฉันจะฆ่าพวกมันเป็น สองเท่า เพื่อล้างแค้นให้พวกเขา!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….