บทที่ 90: แดนลับเอลฟ์! ต้นแม่แห่งเอลฟ์! (ฟรี)

เสินหลางปิดระบบแชตของโลกผู้ปลุกอาชีพ รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏบนใบหน้า

เมื่อมีเงิน 3.6 พันล้านโอนเข้ามา รวมกับเงินเก่าที่เคยมี ตอนนี้ยอดในบัญชีของเขาได้ทะลุ 5พันล้านเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ต้องยอมรับว่า ตอนนี้เสินหลางเริ่มรู้สึกแล้วว่า “เงิน” มันก็เป็นแค่ตัวเลขจริง ๆ

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินอีกต่อไป แต่พอเห็นตัวเลขในบัญชีพุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ ก็ยังอดรู้สึกดีไม่ได้อยู่ดี

ตัวเลขก็แค่ตัวเลข...แต่ตราบใดที่มันยาวขึ้นเรื่อย ๆ มันก็ทำให้คนมีความสุขได้!

วันนี้เสินหลางล่ามอนสเตอร์ไปจนถึงสี่โมงเย็น และสุดท้ายระดับของเขาก็ขึ้นไปถึงเลเวล 34

ไม่ใช่ว่าเมดูซ่ากับราชาเงาล่ามอนสเตอร์ไม่ได้เรื่อง แต่เพราะค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการอัปเกรดช่วงหลังมันมากเกินไปต่างหาก สังหารสัตว์อสูรนับหมื่นตน ยังแทบไม่ขยับขึ้นเลย โชคดีที่เสินหลางไม่ได้เร่งรีบอะไรนัก เขายังมีเวลามากพอ

“พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันต่อ!”

เสินหลางเริ่มรู้สึกได้แล้วว่า ความมั่งคั่งทางวัตถุสามารถทำให้คนเสื่อมถอยได้ง่ายจริง ๆ

เมื่อก่อน เขาไม่เคยกลับเมืองก่อนฟ้ามืดแน่ ๆ แต่ตอนนี้กลับคิดถึงแต่อาหารมื้อโต กับการหลอมรวมร่างกับเมดูซ่าและราชาเงา!

ก่อนฟ้ามืด เสินหลางกับพวกก็กลับมาถึงลานน้ำพุหน้าทางเข้าโรงแรมใหญ่

เขาได้สั่งอาหารไว้ล่วงหน้าผ่านเครื่องสื่อสารแล้ว และตอนนี้อาหารก็คงถูกส่งขึ้นไปยังห้องพักเรียบร้อยแล้ว แต่ระหว่างที่กำลังเดินผ่านลานน้ำพุอยู่นั้น เสินหลางกลับได้ยินบทสนทนาของผู้ปลุกอาชีพสองคนที่ทำให้เขาต้องหยุดฟัง

ทั้งสองเป็นผู้ปลุกอาชีพระดับสามดาว สวมชุดแดงซึ่งบ่งบอกสถานะที่ไม่ธรรมดา

เพราะอุปกรณ์ระดับสีม่วงนั้น แม้แต่ระดับสามดาวก็หาได้ยาก โดยเฉพาะแบบที่เข้ากับระดับดาวของตนเอง

ในตอนนี้ ทั้งสองกำลังพูดคุยกันถึงสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กบางอย่าง

“โห เอลฟ์นี่หว่า! น้องชาย ไปเก็บมาจากไหนเนี่ย?”

“น่ารักใช่มะ? เสียดายที่เป็นเอลฟ์ตัวเล็ก พวกที่โตไม่ได้ ไม่งั้นล่ะก็...เหอะๆๆ!”

“อย่าหัวเราะแบบลามกได้มั้ย! เร็ว บอกมาเอาจากไหน?”

“อยากได้เหรอ? ง่ายจะตาย พอดีช่วงนี้มีสาวสวยคนหนึ่งกำลังขายอยู่หน้าทางเข้าแดนลับเอลฟ์!”

“แดนลับเอลฟ์? นั่นมันแดนลับระดับเจ็ดดาวไม่ใช่เรอะ!? เฮ้ย...อย่าบอกนะว่าเอลฟ์ตัวนี้น่ะ ไปได้มาจากในนั้นจริง ๆ?”

“ไม่รู้ดิ อาจจะใช่ก็ได้ ยังไงเอลฟ์เด็กแบบนี้ก็ต้องมาจากต้นแม่แห่งเอลฟ์เท่านั้นแหละ!”

“กล้ามากนะ ที่ไปเด็ดลูกเอลฟ์จากต้นแม่นั่น! ว่าแต่...ราคาเท่าไหร่?”

“ไม่แพง ๆ ของแบบนี้แค่ 300 ล้านเอง!”

“โห! ถูกขนาดนั้น!? ไป! ไปซื้อมั่งดีกว่า จะได้เอาไปอวดบ้าง! แล้วเอลฟ์โต ๆ ล่ะ?”

“เมื่อกี้ยังว่าเราลามกอยู่เลย...แต่พอพูดถึงเอลฟ์โตแกก็ไม่ต่างกันนี่หว่า! บางทีก็มี บางทีก็ไม่มี!”

“งั้นฉันไปดูเองเลยดีกว่า! คืนนี้งานเลี้ยงห้ามหนี ถ้าหนีเลิกคบ!”

เสินหลางฟังบทสนทนาของผู้ปลุกอาชีพสองคนนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองชายคนที่ยังอยู่ตรงนั้น

บนไหล่ของเขามีสิ่งมีชีวิตขนาดเท่าแมวซึ่งมีรูปร่างเหมือนมนุษย์ สวมเสื้อผ้าบางเบาและกระโปรงตัวเล็ก ดวงตากลมโตชุ่มน้ำ ใบหูแหลม มีปีกใสคู่หนึ่งอยู่ด้านหลัง

สัตว์อสูรเอลฟ์!

เสินหลางพึมพำในใจ พร้อมกับนึกถึงแดนลับเอลฟ์ และต้นแม่แห่งเอลฟ์ที่พวกเขาพูดถึง!

“นายท่าน เป็นอะไรหรือเปล่า?” เมดูซ่าถามขึ้น

เสินหลางส่ายหน้า “ไม่มีอะไร กลับห้องก่อนเถอะ”

หลังจากกลับถึงห้องสวีทในโรงแรม เมดูซ่ากับราชาเงาซึ่งอาบน้ำเป็นกิจวัตรอยู่แล้วก็เข้าไปอาบน้ำก่อนมื้อเย็นตามเคย

แต่เสินหลางยังหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเอลฟ์ จึงหยิบเครื่องสื่อสารขึ้นมา ค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับแดนลับเอลฟ์นอกเมืองหลินไห่

แม้ว่าข้อมูลจะค่อนข้างน้อย แต่เขาก็เจอคลิปวิดีโอแนะนำของสตรีมเมอร์คนหนึ่งที่เลิกอัปเดตไปนานแล้ว

แดนลับเอลฟ์ที่อยู่นอกเมืองหลินไห่นี้ เดิมทีเป็นแค่แดนลับระดับสามดาว และยังไม่ได้ถูกเรียกว่าแดนลับเอลฟ์ด้วยซ้ำ แต่เป็นเพียงแดนลับเล็ก ๆ ที่มีแค่สัตว์อสูรทั่วไป ไม่มีตัวไหนเกินสามดาวเลยด้วยซ้ำ

แต่ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ที่ภายในแดนลับนั้นได้เกิดต้นไม้ต้นหนึ่งขึ้นมา ซึ่งภายหลังก็กลายเป็น “ต้นแม่แห่งเอลฟ์” และเริ่มให้กำเนิดเอลฟ์หลากหลายชนิด!

จากนั้น แดนลับนี้จึงค่อย ๆ ได้ชื่อใหม่ว่า “แดนลับเอลฟ์”

เมื่อเวลาผ่านไป ต้นแม่แห่งเอลฟ์ก็เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ จนปัจจุบันกลายเป็นต้นไม้ระดับเจ็ดดาวแล้ว!

สำหรับศักยภาพในการเติบโตและสายเลือดของต้นแม่แห่งเอลฟ์ สตรีมเมอร์คนนี้ไม่ได้กล่าวไว้ คาดว่าคงไม่รู้ข้อมูลเชิงลึก แต่มีจุดหนึ่งที่เขาระบุไว้อย่างชัดเจน—เอลฟ์ทุกตนในแดนลับเอลฟ์นี้ ล้วนถือกำเนิดจากลูกเอลฟ์ที่ต้นแม่แห่งเอลฟ์ผลิตออกมา

สายเลือดและศักยภาพในการเติบโตของเอลฟ์แต่ละตนจะถูกกำหนดไว้ตั้งแต่ยังเป็นลูกเอลฟ์

ระดับดาวของสายเลือดจะขึ้นอยู่กับว่า ต้นแม่แห่งเอลฟ์ทุ่มพลังในการฟูมฟักมากน้อยเพียงใด

เหมือนกับเอลฟ์ตัวเล็กที่เห็นในลานน้ำพุของโรงแรม มันคือ “เอลฟ์ขาว” พันธุ์พื้นฐานที่พึ่งถูกฟักจากลูกเอลฟ์

นอกจากเอลฟ์ขาวแล้ว ยังมีเอลฟ์ดำ เอลฟ์ฟ้า เอลฟ์วารี และอื่น ๆ อีก

ตอนที่เสินหลางเห็นเอลฟ์ขาวตัวนั้น เขาใช้การหยั่งรู้แห่งสายเลือดตรวจสอบด้วย ผลลัพธ์คือ—เอลฟ์ตัวเล็กนั่นมีศักยภาพสายเลือดระดับสามดาว!

และนั่นยังเป็นเอลฟ์ขาวพันธุ์พื้นฐานที่สุด หากเป็นเอลฟ์ระดับสูงกว่านี้ล่ะ?

ใช่แล้ว เสินหลางเริ่มสนใจ “เอลฟ์” ขึ้นมาแล้ว!

ในฐานะสัตว์อสูร เอลฟ์จัดว่าดีมาก โดยเฉพาะเพราะมัน ไม่ขี้เหร่—ตรงกันข้าม มัน งดงามเหลือเกิน และความสามารถก็ดูแข็งแกร่งไม่น้อย!

“พรุ่งนี้ต้องไปดูด้วยตาตัวเองสักหน่อยแล้ว!”

“ด้วยโชคระดับพระเอกของฉัน ถ้าเก็บเอลฟ์ระดับสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์สิบดาวมาได้อีกสักตัว...ก็สมบูรณ์แบบเลยล่ะ!”

ในขณะนั้น เมดูซ่าก็ตะโกนเรียกมาจากในห้องน้ำ

“นายท่าน ไม่มาหรอ?”

“ไปแล้ว ๆ รอเดี๋ยวนะ!”

เสินหลางปรับอารมณ์ ทิ้งเครื่องสื่อสารลง แล้วเดินถอดอุปกรณ์ไปยังห้องน้ำอย่างใจเย็น

รุ่งเช้าในวันถัดมา หลังรับประทานอาหารเช้าเรียบร้อย เสินหลางกับพวกก็ออกจากโรงแรม มุ่งหน้าสู่แดนลับเอลฟ์นอกเมืองทันที

เสินหลางเป็นคนลงมือไว คิดอะไรได้ก็ทำทันทีไม่รีรอ

แดนลับเอลฟ์อยู่ค่อนข้างไกลจากตัวเมือง ตั้งอยู่บนภูเขาสูงที่มีหมอกหนาทึบปกคลุม

แต่แน่นอนว่าสำหรับเสี่ยวเฮยแล้วไม่มีปัญหา มันแบกเสินหลางกับเมดูซ่าไว้บนหลัง พุ่งขึ้นเขาด้วยความเร็วสูง

ระหว่างทาง พวกเขาก็พบผู้ปลุกอาชีพบางกลุ่ม เพราะแดนลับแห่งนี้สามารถล่าเอลฟ์ได้ด้วย

แม้ว่าเอลฟ์จะไม่ดุร้ายเท่าสัตว์อสูรสายอื่น ๆ แต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่มาเพื่อจับพวกมัน

แน่นอนว่า คนที่มาส่วนใหญ่ก็เพื่อ “จับเอลฟ์” มากกว่าจะมาตีมอนสเตอร์

ไม่นานนัก เสี่ยวเฮยก็นำเสินหลางมาถึงหน้าทางเข้าแดนลับ ข้างหน้าเป็นหน้าผา และแดนลับนั้นอยู่ด้านล่างหน้าผานี้

หลังหน้าผาเป็นลานกว้าง ที่มีผู้ปลุกอาชีพเดินเข้าออกกันบางตา

สายตาของเสินหลางกวาดไปทั่วลานนั้น และไม่นานก็สะดุดกับร่างสีแดงผู้หนึ่ง

“นี่แหละ...คงเป็นหญิงสาวที่พวกนั้นพูดถึงเมื่อวานแน่ ๆ สาวสวยที่ขายเอลฟ์อยู่หน้าด่าน”

เสินหลางมองเธอจากระยะไกล สีหน้าแปลกประหลาดเล็กน้อย ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ใส่อุปกรณ์อะไรเลย แต่สวมเพียงชุดต่อสู้ผ้าฝ้ายธรรมดาเท่านั้น

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….