บทที่ 60: ฆ่า ฆ่า ฆ่า เก็บ เก็บ เก็บ ทำเงิน ทำเงิน ทำเงิน! (ฟรี)

ภายใต้คำสั่งของเสินหลาง เมดูซ่ากับราชาเงา—สองพี่น้องแห่งสัตว์อสูร—สบตากันครู่หนึ่งก่อนจะหายวับไปจากจุดเดิมในทันที

แน่นอนว่า ก่อนหน้านั้น เสินหลางก็ได้ร่าย สกิลเสริม ทุกชนิดที่เขามีใส่ให้สัตว์อสูรทั้งสองตัวอย่างครบถ้วน

ในฐานะเจ้านายผู้ใส่ใจแน่นอนว่าต้องมีส่วนร่วมบ้าง

พร้อมกันนั้น เสินหลางยังได้ใช้ สกิลล่องหนระดับหนึ่งดาวของผู้ปลุกอาชีพสัตว์อสูร อีกด้วย เพราะในเมื่อเมดูซ่ากับราชาเงาออกไปฟาร์มมอนสเตอร์ เขาเองก็จำเป็นต้องมีสกิลป้องกันตัว—ถ้าสัตว์อสูรดุร้ายโผล่มาจากไหนสักแห่งโดยไม่คาดคิด มันจะยุ่งเอาได้

ในชั่วพริบตา เมดูซ่าและราชาเงาก็ไปปรากฏตัวยังปลายทะเลทรายแดงในทิศทางตรงข้ามกัน

ไม่พูดพร่ำทำเพลง ทั้งสองสาวก็ระเบิดทักษะของตนทันที!

ทางด้านหนึ่ง เปลวเพลิงลุกโชนพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า

อีกด้านหนึ่ง หมอกดำหนาทึบปกคลุมอากาศ

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนการสังหารดังขึ้นในหัวของเสินหลางอย่างต่อเนื่อง!

ภายใต้การโจมตีของ สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ระดับสิบดาว ทั้งสอง ไม่มีสัตว์อสูรดุรายใดในที่นี้สามารถต้านทานได้ พวกมันกลายเป็นเพียงแต้มประสบการณ์เท่านั้น

【สัตว์อสูรของคุณสังหาร…】

【สัตว์อสูรของคุณสังหาร…】

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นไม่หยุด พื้นที่ขนาดใหญ่กลายเป็น สุญญากาศ อีกครั้ง

แค่เมดูซ่าคนเดียว ก็สามารถกวาดล้างพื้นที่หลายกิโลเมตรได้แล้ว—และตอนนี้ เมื่อมี ราชาเงา ร่วมด้วย พื้นที่การสังหารก็เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว!

และแน่นอนว่า จำนวนสัตว์อสูรรูปร่างงูที่ถูกฆ่าก็เพิ่มเป็นสองเท่าเช่นกัน!

เสินหลางเองก็ไม่ได้อยู่นิ่งเฉย เขาใช้โอกาสนี้ค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ พร้อมกับกดใช้ ฟังก์ชันเก็บอัตโนมัติ เพื่อเก็บไอเทมที่ดรอปจากมอนสเตอร์

เก็บ! เก็บ! เก็บ! ...อ้าว? กระเป๋าเต็มแล้ว!

ไม่ต้องคิดให้มาก เสินหลางส่งของทั้งหมดไปให้ เย่หงอวี่ ทันที

เก็บต่อ! เก็บต่อ! ...เฮ้ย! เต็มอีกแล้วเหรอ!?

โยนไปให้เย่หงอวี่!

เก็บ! เก็บ! เก็บ!... โอยย เต็มอีกแล้ว!?

เย่หงอวี่ เตรียมรับของ!

ณ จุดนี้ เย่หงอวี่ได้กลายเป็น กระเป๋าส่วนตัวของเสินหลาง ไปโดยสมบูรณ์ อุปกรณ์ที่ต่ำกว่าระดับสีม่วง เขาไม่แม้แต่จะชายตามอง—พอเก็บจนเต็มปุ๊บ ก็โยนทั้งหมดไปให้เย่หงอวี่ทันที

ส่วนตัวเขาเอง ก็ไม่ได้ใส่ใจนับเลยว่าโยนไปแล้วกี่รอบ—เขาเชื่อว่าเย่หงอวี่คงไม่โกงเขาตอนคิดเงินหรอกนะ

ในระหว่างนี้ ระดับของเสินหลางและสัตว์อสูรทั้งสองของเขา ยังไม่ขยับขึ้น แถมแถบค่าประสบการณ์ก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลง แต่… ค่าประสบการณ์ถูกนำไปใช้กับทักษะทั่วไป ที่ตั้งค่าไว้แล้ว และกำลังเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับจรวดพุ่งทะยาน!

เพราะการเพิ่มระดับของทักษะทั่วไปนั้น ง่ายกว่าการเพิ่มระดับผู้ปลุกอาชีพหลายเท่า

ทุกครั้งที่เพิ่มระดับของทักษะทั่วไป จะใช้ค่าประสบการณ์ไม่มากนัก ถึงจะแบ่งกันสามคน แต่ก็ยังเพิ่มเลเวลได้รัว ๆ แบบ พริบตาเดียวกระโดดขึ้นสามถึงห้าระดับ!

อีกด้านหนึ่ง - ภายในนครทะเลตะวันออก

เย่หงอวี่ ที่เพิ่งนับอุปกรณ์ล็อตก่อนหน้าเสร็จอย่างยากลำบาก กำลังเตรียมจะโอนเงินส่วนที่เหลือไปให้เสินหลาง แล้วกลับบ้านไปพักผ่อน

แต่พอเดินถึงประตูหน้าห้องโถงนิทรรศการ เย่หงอวี่ก็หยุดเดิน

เย่หยุนชางเห็นลูกสาวหยุดเดิน ก็ถามขึ้นอย่างสงสัยว่า

“มีอะไรหรือ หงอวี่?”

เย่หงอวี่เงยหน้ามองบิดา แล้วพูดว่า

“ท่านพ่อ... เสินซานเหลียงเหมือนจะส่งจะหมายมาให้หนูอีกแล้วค่ะ...”

“อย่าบอกนะว่า... มีอุปกรณ์มาเพิ่มอีก?” เย่หยุนชางถามแบบไม่คิดอะไร

เย่หงอวี่ส่ายหัว “หนูเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ”

พูดจบ เธอก็มองไปรอบ ๆ ก่อนจะเอ่ยว่า

“พวกเรา... กลับไปที่ห้องรับรองกันก่อนดีไหมคะ?”

แท้จริงแล้ว นั่นไม่ใช่คำถาม แต่เป็น คำประกาศ เพราะเธอเดินกลับไปก่อนแล้วเรียบร้อย

“โอ้...”

เย่หยุนชางได้แต่ส่ายหน้าระอา แล้วเดินตามลูกสาวกลับไปยังห้องรับรองที่เพิ่งจากมา

แต่ไม่ทันจะเดินได้กี่ก้าว ก็ได้ยินเสียง กริ๊กกริ๊ก! ดังขึ้น พร้อมกับเห็น กองอุปกรณ์มหาศาล พุ่งทะลักออกมาจากประตูห้องรับรอง ราวกับสายน้ำทะลักกระจายเต็มพื้น!

“นี่มัน...”

เย่หยุนชางยืนตะลึงอยู่พักใหญ่ แค่ห้องรับรองยังไม่พอ—อุปกรณ์ที่ไหลออกมา ต่อเนื่องขนาดนี้ น่าจะไม่ต่ำกว่าพันชิ้นแน่นอน!

“ไม่ได้แล้ว หงอวี่!”

เมื่อได้สติ เย่หยุนชางก็รีบพุ่งตัวเข้าไปในห้องรับรองทันที

ถึงแม้จะไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งระดับสิบดาวเหมือนพวกในกองพันเทพสงคราม แต่ในฐานะเจ้าเมือง นครทะเลตะวันออก เขาย่อมมีฝีมือไม่เบา แสงสีม่วงสาดประกายออกมาจากร่าง พร้อมกับที่อุปกรณ์ที่พุ่งกระจายก็ถูกพลังของเขาผลักแยกออกอย่างรวดเร็ว แล้วเย่หยุนชางก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องรับรอง

ไม่กี่อึดใจต่อมา เย่หยุนชางก็อุ้มเย่หงอวี่ที่ถูก ฝังอยู่ใต้กองอุปกรณ์ ออกมาได้สำเร็จ

ความจริงแล้ว เย่หงอวี่เตรียมใจไว้ระดับหนึ่งแล้ว เพราะเคยรับของจากเสินหลางมาสองรอบ แต่ต่อให้เตรียมใจไว้แค่ไหน ก็ไม่คิดมาก่อนว่า อุปกรณ์จะล้นจนห้องรับรองรับไม่ไหวขนาดนี้!

ทันทีที่เริ่มรับของ ห้องก็เต็มทันใด และเธอก็ไม่มีพื้นที่แม้แต่จะขยับตัว!

สุดท้าย เธอถูก ฝังทั้งเป็น อยู่ใต้กองอุปกรณ์—เยอะเกินไปจนกระดิกตัวไม่ได้! โชคดีที่เย่หยุนชางเข้าช่วยไว้ทัน

พ่อกับลูกสาวถอยร่นออกจากห้องรับรองพร้อมกัน

เพราะอุปกรณ์... ยังคงไหลทะลักออกมาไม่หยุด! ประหนึ่งน้ำพุแตก ล้นเกือบเข้ามาถึงห้องโถงจัดนิทรรศการแล้ว!

“ท่านพ่อ รีบกันพวกมันไว้! อย่าให้ไหลเข้าห้องจัดแสดงเด็ดขาด!”

เย่หงอวี่ที่ตั้งสติได้รีบร้องขอให้พ่อช่วย พร้อมกับเริ่มร่ายเวทอีกครั้ง

ถ้าอุปกรณ์มหาศาลขนาดนี้กระจายเข้าไปในห้องจัดแสดง เรื่องคงบานปลายเหมือนตอนศาลาหมื่นอสูรแน่ ๆ! ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีเลย

“โอเค เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

เย่หยุนชางตอบรับ แล้วขัดจังหวะการร่ายเวทของเย่หงอวี่ ก่อนจะผลักเธอไปอยู่ด้านหลัง

วินาทีถัดมา เย่หยุนชางก็ระเบิด สกิลพิเศษของตน ขึ้น—กำแพงลม หนาแน่นพัดพุ่งก่อตัวขึ้นตรงหน้า บล็อกอุปกรณ์ไว้ทั้งหมด

พร้อมกันนั้น พายุลมแรงก็โหมพัดต้านกระแสของที่ไหลออกมาอย่างไม่ลดละ

พ่อกับลูกสาวยืนอยู่ด้านหลัง กำแพงลม มองดูอุปกรณ์ที่ทะลักออกมาอย่างต่อเนื่องจนแทบล้นออกจากห้อง

จากตอนแรกที่ ตะลึงและตกใจ แต่พอมองไปเรื่อย ๆ ความตกใจก็เริ่มกลายเป็น ความชา…

เพราะมันเยอะเกินไปแล้ว!

สามพันชิ้น? ห้าพันชิ้น? หรือ… หมื่นชิ้น!?

เย่หงอวี่เอ่ยเบา ๆ ว่า

“ท่านพ่อ... วันนี้ลูกคงไม่มีเวลากลับบ้านกับท่านแล้วล่ะค่ะ…”

เย่หยุนชางไม่ตอบอะไร ดวงตาเขาเฉียบคมจ้องมองกองอุปกรณ์ด้านใน น้ำเสียงอาจนิ่ง แต่ในใจก็ทั้งงง ทั้งทึ่ง

แม้จะรู้ว่าเสินหลางไม่ธรรมดา ทั้งเคลียร์ดันเจี้ยนระดับนรกได้ในระดับ SSS แถมยังถูก เทพสงครามโลหิตมังกร ชูเจิ้นฮวามอบตำแหน่ง หน่วยสำรองกองพันเทพสงคราม ให้ด้วยตัวเอง แต่... นี่มันเพิ่งเปลี่ยนอาชีพมาไม่นาน เขาจะไปเอา อุปกรณ์ระดับต่ำ มาจากไหนมากมายขนาดนี้?

ถึงแม้ชูเจิ้นฮวาจะให้ความสำคัญกับเขามากแค่ไหน แต่ด้วยสถานะและบุคลิกของชูเจิ้นฮวา ก็ไม่มีทาง ประเคนอุปกรณ์ระดับต่ำ ให้เขามากมายขนาดนี้แน่นอน

และเย่หยุนชางก็รู้ภูมิหลังของเสินหลางดี—ไม่มีญาติผู้ใหญ่ที่ไหนจะให้ของมากขนาดนี้แน่

ดังนั้น มีความเป็นไปได้เดียว—อุปกรณ์ทั้งหมดนี้ เสินหลาง “ฟาร์มมาเอง!”

แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง!?

ของมากขนาดนี้ ต้องฆ่าสัตว์อสูรดุร้ายไป กี่ตัว ถึงจะได้ขนาดนี้!?

แสนตัว?

ล้านตัว!?

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….