บทที่ 10: ถ้าไม่เลือกระดับนรก มันก็ไม่ยุติธรรมต่อเมดูซ่าของเราสิ!

บทที่ 10: ถ้าไม่เลือกระดับนรก มันก็ไม่ยุติธรรมต่อเมดูซ่าของเราสิ!

เช่นเดียวกับตอนอยู่ที่โรงแรม การปรากฏตัวของเสินหลางและเมดูซ่า ยังคงดึงดูดสายตาของเหล่าหนุ่มสาวที่อยู่บริเวณหน้าทางเข้าดันเจี้ยนได้อย่างไม่ต้องสงสัย

แม้เมดูซ่าจะพรางกายให้ดูเป็นมนุษย์ แต่เธอก็คือสัตว์อสูรระดับศักดิ์สิทธิ์ สิบดาว ราชินีเมดูซ่า ที่มีสายเลือดทรงเกียรติและเปี่ยมพลังอย่างแท้จริง

ในสายตาของนาง เหล่าผู้ปลุกอาชีพหน้าใหม่พวกนี้ก็เป็นเพียง “มดปลวก” ที่เธอสามารถบดขยี้ได้ด้วยการพ่นลมหายใจเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

เมดูซ่าไม่สนใจใครทั้งนั้น ไม่ว่าจะชายหรือหญิง ยกเว้นเพียง “นายท่าน” ของเธอคือเสินหลาง ผู้เดียวเท่านั้นที่เธอยอมมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้

ส่วนเสินหลางนั้น ก็ชินเสียแล้วกับการถูกสายตานับร้อยจับจ้อง เขาเพียงเลือกเมินเฉยและเดินตรงไปยังแท่นเวทของดันเจี้ยนสัตว์อสูรพร้อมเมดูซ่าที่ตามอยู่ข้างกาย

ใต้แสงรูนที่ส่องแววพร่างพราว พลังประหลาดบางอย่างแผ่ซ่านออกมาปกคลุมร่างของเสินหลาง ก่อนที่หน้าจอข้อความจะลอยขึ้นตรงหน้าเขา

[ขอต้อนรับสู่ดันเจี้ยนมือใหม่หมายเลข 1314 ป่าหอนครวญ ]

[กรุณาเลือกโหมดท้าทาย]

[โหมดเดี่ยว / โหมดทีม]

เสินหลางไม่ลังเลเลย เขากดเลือก โหมดเดี่ยว ทันที

[กรุณาเลือกระดับความยาก]

[ง่าย / ปกติ / ยาก / ฝันร้าย / นรก]

เสินหลางเหลียวมองเมดูซ่าข้างตัว มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง

ถ้าเขาไม่เลือกระดับ “นรก” ก็คงจะไม่สมศักดิ์ศรีของราชินีเมดูซ่าระดับศักดิ์สิทธิ์ สิบดาวแน่!

แม้แต่ลังเลชั่วครู่... ก็ถือว่าเป็นการ “ไม่ให้เกียรติราชินีของเขา” แล้ว!

เมดูซ่าสามารถสังหารผู้ปลุกอาชีพหรือสัตว์อสูรระดับต่ำกว่าระดับ 120 ได้สบาย ๆ อยู่แล้ว

ดันเจี้ยนมือใหม่แบบนี้ ต่อให้เลือกระดับนรก สุดท้ายบอสก็ไม่เกินระดับ 10 ด้วยซ้ำ!

[ท่านได้เลือกระดับนรก กำลังปรับข้อมูลของดันเจี้ยน “ป่าหอนครวญ”... ปรับข้อมูลสำเร็จ!]

[ในอีก 10 วินาที คุณจะถูกส่งเข้าสู่ดันเจี้ยน โปรดเตรียมตัวให้พร้อม!]

[10... 9... 8... 7... 6... 5... 4... 3... 2... 1... 0!]

เมื่อคำว่า “ศูนย์” ปรากฏขึ้น แสงดาววงหนึ่งก็ส่องสว่างใต้เท้าของเสินหลางและเมดูซ่า ก่อนที่ทั้งคู่จะหายวับไปจากแท่นบูชา

เมื่อรู้สึกตัวอีกที เสินหลางก็พบว่าตนยืนอยู่กลางป่ามืดทึบ

ท้องฟ้าที่หม่นหมองราวกำลังจะถล่มลงมา ต้นไม้หนาทึบและเถาวัลย์พันกันยุ่งเหยิงรอบด้าน กลิ่นอับชื้นของใบไม้ผุกรุ่นอยู่ในอากาศ พร้อมเสียงหอนโหยหวนของหมาป่าดังสะท้อนก้องอยู่ทั่วทุกทิศ

“ไม่แปลกเลยที่ชื่อว่า ป่าหอนครวญ …” เสินหลางพึมพำในใจ

เมดูซ่าก้าวมายืนข้างหน้าเขาทันที ดวงตาสีอำพันฉายแสงดุดัน เห็นได้ชัดว่าเสียงหอนเหล่านั้นรบกวนใจนายท่านของเธอ ทำให้นางไม่พอใจเป็นอย่างมาก

“อย่าเพิ่งเครียด เมดูซ่า จากเสียงที่ได้ยิน คงมีสัตว์อสูรอยู่แถวนั้น” เสินหลางพูดปลอบ แล้วนำทางไปยังทิศที่ได้ยินเสียงหอน

ไม่นาน หลังจากเดินไปได้ไม่ถึงร้อยเมตร ทั้งสองก็เจอกับที่โล่งกลางป่า ซึ่งมีหมาป่าขนเทาอยู่สองตัวกำลังส่งเสียงหอน

เสินหลางร่ายเวทตรวจสอบทันที ข้อมูลของหมาป่าทั้งสองตัวก็ปรากฏขึ้น

[หมาป่าขนเทา ]

[ระดับ: 9]

[ความแข็งแกร่ง: 145]

[ความว่องไว: 160]

[ร่างกาย: 139]

[วิญญาณ: 16]

หมาป่าทั้งสองมีค่าสถานะเท่ากัน รวมกันสี่ด้านได้ 460 หน่วย ถือว่าแข็งแกร่งไม่น้อยเมื่อเทียบกับสัตว์อสูรมือใหม่ทั่วไป

ผู้ปลุกอาชีพหน้าใหม่ที่ฝึกจนถึงระดับ 5 มักมีค่าสถานะรวมเพียง 150 เท่านั้น โดยเฉลี่ยด้านละสี่สิบถึงห้าสิบเอง

แน่นอนว่าผู้ปลุกอาชีพจริง ๆ ยังมีอุปกรณ์และทักษะช่วยเสริม จึงไม่อาจวัดกันด้วยค่าสถานะเปล่า ๆ ได้

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ปลุกอาชีพส่วนใหญ่ไม่เลือกเข้าสู้ดันเจี้ยนคนเดียว แต่จะรวมทีมกันมากกว่า ไม่มีใครบ้าเลือกระดับ “นรก” ตั้งแต่ครั้งแรกหรอก!

ในบันทึกตลอดสามร้อยปีของโลก มีผู้ปลุกอาชีพเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เคยเคลียร์ดันเจี้ยนมือใหม่ระดับนรกได้สำเร็จ และในจำนวนนี้ มีเพียงไม่กี่คนที่ทำ “คนเดียว”!

สำหรับเสินหลางแล้ว ยิ่งสัตว์อสูรแข็งแกร่งเท่าไรยิ่งดี เพราะยิ่งเก่ง ยิ่งให้ค่าประสบการณ์สูง และโอกาสดรอปอุปกรณ์ก็มากขึ้นด้วย

เขามองหมาป่าขนเทาทั้งสองแล้วหันไปบอกเมดูซ่าว่า

“เมดูซ่า ฝากด้วยนะ จัดการพวกมันเลย”

“ค่ะ นายท่านของข้า~”

เมดูซ่ายิ้มหวาน ก่อนจะเดินออกไปข้างหน้าอย่างอ่อนช้อย

หมาป่าระดับ 9 สองตัว? สำหรับราชินีอย่างเธอ มันก็แค่เศษฝุ่นในรองเท้าเท่านั้น ไม่มีแม้แต่ความจำเป็นต้องแอบโจมตีด้วยซ้ำ

ทันทีที่เมดูซ่าเดินออกมา หมาป่าทั้งคู่ก็หันมามองเธอพร้อมกัน

แรกเริ่ม พวกมันขู่ฟ่อโชว์เขี้ยวเต็มปาก แต่เพียงอึดใจเดียว สีหน้าทั้งคู่ก็เปลี่ยนไป ร่างกายสั่นสะท้าน เข่าทรุดลงพร้อมกันทั้งสี่ขา ส่งเสียงครางแผ่วจากลำคอ หางงอติดก้นราวกับกำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าเทพเจ้า!

สายเลือดระดับศักดิ์สิทธิ์ สิบดาว คือสิ่งสูงสุดที่สัตว์อสูรระดับต่ำเหล่านี้ไม่อาจต้านทานได้!

ไม่ต้องพูดถึงการโจมตี แม้แต่จะ “ลุกขึ้นยืน” พวกมันก็ยังทำไม่ได้!

และในวินาทีนั้นเอง ภายใต้อำนาจกดข่มของสายเลือดราชินีเมดูซ่า หมาป่าทั้งสองก็สั่นสะท้าน ก่อนร่างจะสลายกลายเป็นผง ล่องหายไปในอากาศ

เมดูซ่าไม่แม้แต่จะยกมือ เพียง “อำนาจสายเลือด” ก็เพียงพอจะสังหารพวกมันได้แล้ว!

[ขอแสดงความยินดี! สัตว์อสูรของคุณสังหารหมาป่าขนเทาได้

คุณและสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์คนละ +25]

[ขอแสดงความยินดี! สัตว์อสูรของคุณสังหารหมาป่าขนเทาได้

คุณและสัตว์อสูรได้รับค่าประสบการณ์คนละ +25]

เสินหลางยังไม่ทันตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ ก็ได้รับค่าประสบการณ์รวม 50 หน่วยเรียบร้อย

ง่ายเกินไป... ง่ายจนแทบไม่ต้องทำอะไรเลย!

เมดูซ่าหันกลับมามองเขา ดวงตาอำพันฉายรอยยิ้มอ่อนโยนราวจะบอกว่า

“เห็นไหม นายท่าน ข้าเก่งไหม~?”