บทที่ 20: การต้อนรับของแบล็กวิโดว์

บทที่ 20: การต้อนรับของแบล็กวิโดว์

"โครกกกก~ โครกกกก~"

พอได้ยินคำว่า "กิน" ท้องของโกคูก็ร้องจ๊อกๆ ขึ้นมาทันที

เมื่อคืนเขาใช้พลังไปเยอะมาก

แถมยังไม่ได้กินข้าวเย็นแล้วเผลอหลับไปอีก ตอนนี้ก็เช้าอีกวันแล้ว แน่นอนว่าเขาหิวแทบแย่

หิวชนิดที่ว่าท้องแฟบติดหลังเลยทีเดียว

"ขอบคุณมากนะครับ! คุณป้าเป็นคนดีสุดๆ ไปเลย"

"เด็กน้อยไร้เดียงสาจริงๆ..." แบล็กวิโดว์ที่มองเข้าไปในดวงตากลมโตแสนใสซื่อของโกคู ก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ในใจ

แต่เรื่องนี้ก็ไม่กระทบกับภารกิจของเธอแต่อย่างใด เพราะทั้งหมดก็เพื่อความปลอดภัยของเด็กคนนี้เอง

"ไปหาเสื้อผ้ามาให้เขาใส่ แล้วก็เตรียมอาหารมาให้ด้วย แล้วถามทีมค้นหาด้วยว่าเจอกระบองวิเศษสีแดงกับลูกแก้วที่เขาบอกไหม"

เธอสั่งการเจ้าหน้าที่ชีลด์สองคนอย่างรวดเร็ว แล้วพาโกคูตัวน้อยเดินไปยังเต็นท์พักชั่วคราวที่อยู่ใกล้ๆ

"เด็กน้อย เธอชื่ออะไร อายุเท่าไหร่แล้ว?"

พอเข้าไปในเต็นท์ เธอก็รินน้ำให้โกคูหนึ่งแก้ว ส่งเสื้อแจ็กเก็ตของผู้ใหญ่ให้ใส่ แล้วเริ่มถามข้อมูลทันที

โกคูดื่มน้ำหมดในอึกเดียว ก่อนตอบกลับอย่างสุภาพ "ผมชื่อซุนโกคู อายุสิบสองขวบครับ!"

ชื่อแบบจีน แถมหน้าตาก็เป็นคนเอเชีย ซึ่งก็ตรงตามที่เธอคาดไว้

แบล็กวิโดว์ยิ้มบางๆ แล้วถามต่อ "เมื่อกี้ที่พูดถึงสถาบันวิจัยนั่น พวกเขาเป็นคนไม่ดีเหรอ?"

"ใช่ครับ พวกเขาเลวมากๆ เลย ป้ากาเบรียลาบอกว่าพวกนั้นทำการทดลองมิวแทนท์ แล้วก็ฝึกเด็กๆ ให้เป็นนักฆ่าด้วย"

"พวกเขานั่นแหละที่ส่งคนมาตามล่าพวกเรา"

โกคูเห็นเจ้าหน้าที่ชีลด์คนหนึ่งถือจานใส่ไก่ทอดกับเบอร์เกอร์เข้ามา น้ำลายก็ไหลย้อย เขาหยิบขึ้นมากินทันทีอย่างไม่ลังเล

"ทดลอง? มิวแทนท์? แสดงว่าลิงยักษ์กับเด็กคนนี้เป็นมิวแทนท์ทั้งคู่?" แบล็กวิโดว์ทั้งตกใจและไม่ตกใจเท่าไหร่ในเวลาเดียวกัน

ที่ตกใจก็คือ มิวแทนท์ที่หายสาบสูญไปหลายสิบปี กลับปรากฏตัวอีกครั้ง

ส่วนที่ไม่ตกใจก็เพราะ ถ้าเป็นมิวแทนท์ พลังของลิงยักษ์ก็พอจะเข้าใจได้

ในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับสูงของชีลด์ เธอยังจำข้อมูลเกี่ยวกับมิวแทนท์ได้พอสมควร

เธอรู้ว่าถ้ามิวแทนท์มีพลังอยู่ในระดับสี่ ก็มีศักยภาพที่จะทำลายทั้งโลกได้

"มีอีกไหมครับ?" โกคูที่ซัดไก่ทอดกับเบอร์เกอร์หมดเกลี้ยงแล้ว เงยหน้ามองแบล็กวิโดว์ด้วยตากลมเป็นประกาย

อาหารพวกนั้นก็แค่ของรองท้อง ไม่ถึงหนึ่งในยี่สิบของกระเพาะเลย

ไม่รู้ทำไมวันนี้เขาถึงหิวกว่าปกติ

"กินเก่งขนาดนี้เลยเหรอ... พลังเผาผลาญสูงเกินคนจริงๆ สมกับเป็นมิวแทนท์" แบล็กวิโดว์หันไปสั่งเจ้าหน้าที่

"ไปเอามาเพิ่มอีก"

ในขณะที่รออาหาร เธอก็ถามต่อ

"เธอรู้ตำแหน่งของสถาบันวิจัยนั้นไหม?"

เธอต้องรู้ให้ได้ว่าสถาบันวิจัยอยู่ที่ไหน จะได้รีบส่งฮอว์คอายพาไปตรวจสอบก่อนที่พวกมันจะเก็บของหนีไป

เพราะตั้งแต่ลิงยักษ์หายตัวไปจนถึงตอนนี้ก็ผ่านไปแปดชั่วโมงแล้ว

ถ้าพวกในห้องทดลองไหวตัวทัน ก็อาจจะเก็บร่องรอยไปหมดแล้ว แล้วเธอก็จะเสียเบาะแสอีกครั้ง

"ไม่รู้ครับ คงมีแต่ป้ากาเบรียลาเท่านั้นที่รู้" โกคูส่ายหัวแรงๆ ถ้าเขารู้ เขาคงไปถล่มที่นั่นนานแล้ว

แบล็กวิโดว์ขมวดคิ้ว แต่ก็ยังถามอย่างใจเย็น "เมื่อกี้ที่พูดถึงป้ากาเบรียลา ป้าคนนั้นคือใครเหรอ? แล้วตอนนี้อยู่ที่ไหน?"

"ป้ากาเบรียลาเป็นพยาบาลของสถาบันวิจัยครับ ตอนหลังหนีออกมากับลอร่าแล้วก็เพื่อนคนอื่นๆ"

"แล้วพวกเขาก็พลัดหลงกัน ผมได้รับหน้าที่คุ้มกันป้ากาเบรียลากับลอร่าเพื่อไปหาพวกเพื่อนที่หายไป"

"ระหว่างทางพวกเราถูกสถาบันวิจัยโจมตีอีก แล้วตาแก่ที่ชื่อแม็กนีโต้ก็โผล่มา เขาเก่งมากเลย ผมสู้กับเขาตั้งนาน"

"สุดท้ายก็ไม่รู้เกิดอะไรขึ้น ผมหลับไปเฉยเลยครับ…"

โกคูเอียงคอทำหน้าครุ่นคิด เขายังไม่เข้าใจว่าตัวเองหลับไประหว่างต่อสู้ได้ยังไง หรือว่าตาแก่คนนั้นจะรู้ท่าที่ปู่แจ็คกี้ ชุนเคยใช้?

ตอนแข่งศึกชิงจ้าวยุทธภพ ปู่แจ็คกี้ ชุนใช้หมัดนั่นใส่เขา แล้วเขาก็หลับปุ๋ยไปเลย

"ตอนนี้ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าป้ากาเบรียลากับคนอื่นๆ อยู่ที่ไหนแล้ว…"

"เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้เธอบอกว่า คนที่ไล่ล่าเธอคือ… แม็กนีโต้เหรอ?" แบล็กวิโดว์เด้งตัวลุกจากเก้าอี้ สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เพราะตามบันทึกของชีลด์ มิวแทนท์ระดับสี่อย่างแม็กนีโต้ "ควรจะ" ตายไปตั้งแต่สามสิบห้าปีก่อน ด้วยพลังจิตของศาสตราจารย์ X ที่ควบคุมไม่อยู่

"อืม… ศาสตราจารย์ X กับลุงโลแกนเรียกเขาแบบนั้น แต่แม็กนีโต้คนนั้นบอกว่าเขาไม่ใช่แม็กนีโต้"

"ชื่อแปลกๆ เนอะ ‘แม็กนีโต้’ เหมือนชื่อบูลม่าเลย ฟังดูตลกดี"

โกคูเห็นเจ้าหน้าที่ชีลด์ถืออาหารกองโตเดินเข้ามา ก็เริ่มซัดต่อแบบไม่เกรงใจ

"ทั้งศาสตราจารย์ X ทั้งวูล์ฟเวอรีน... เรื่องมันซับซ้อนกว่าที่คิดแล้ว"

ระหว่างที่โกคูกำลังกินอย่างบ้าคลั่ง แบล็กวิโดว์ก็เดินออกจากเต็นท์ไปโทรหานิค ฟิวรี่

"ผู้อำนวยการคะ ฉันมีข้อมูลสำคัญต้องรายงาน…"

"ตรงกับที่จอห์นเพิ่งรายงานมาพอดี…"

ฝั่งนิค ฟิวรี่ดูไม่แปลกใจนักกับข้อมูลที่แบล็กวิโดว์ได้มา

เพราะก่อนหน้านั้น เจ้าหน้าระดับ 7 "จอห์น การ์เร็ตต์" เพิ่งโทรมา

เขาบอกว่าระหว่างที่ช่วยสืบหาลิงยักษ์ เขาค้นพบว่าเจ้าหน้าที่ชีลด์คนหนึ่งทรยศ ชื่อรหัสว่า "สติ๊กอินเซ็กต์"

สติ๊กอินเซ็กต์คนนี้เคยได้รับหน้าที่ติดตามวูล์ฟเวอรีนกับศาสตราจารย์ X แต่ถูก "ดร. ไรซ์" กล่อมจนเปลี่ยนข้าง

เขายังใช้อำนาจของตัวเองช่วยดร.ไรซ์ตั้งฐานลับใกล้เมืองฮัวเรซ ประเทศเม็กซิโกอีกด้วย

"นาตาชา ปล่อยให้จอห์นจัดการเรื่องตามหาลิงยักษ์ ส่วนคุณ พาเด็กที่ชื่อซุนโกคูไปที่เมืองพินยอน"

"วูล์ฟเวอรีนกับศาสตราจารย์ X ถูกพบตัวที่นั่น"

"ตอนนี้สภาพจิตของศาสตราจารย์ X ไม่ค่อยมั่นคงนัก…"

จอห์นเป็นคนรับผิดชอบพื้นที่นั้นอยู่แล้ว และการที่มีคนในหน่วยหักหลังก็ทำให้เขาโกรธมาก เขาจึงขอไปจัดการเอง ซึ่งนิค ฟิวรี่ก็ไม่ขัด

ส่วนแบล็กวิโดว์นั้นมีความเชี่ยวชาญด้านจิตวิทยา เก่งในการพูดเกลี้ยกล่อม แถมยังได้เปรียบเรื่องรูปลักษณ์ จึงเหมาะกับภารกิจนำตัววูล์ฟเวอรีนกับศาสตราจารย์ X กลับมามากกว่า

"รับทราบค่ะ!" แบล็กวิโดว์ไม่มีปัญหากับการที่ผู้อำนวยการเปลี่ยนภารกิจของเธอ

ไม่ว่าเธอจะได้รับมอบหมายอะไร เธอก็จะทำให้ดีที่สุดเสมอ

เหตุผลที่เธอยอมเข้าร่วมชีลด์ในตอนนั้น ก็เพื่อไถ่บาปที่เคยก่อไว้

เธอไม่สนเงิน อำนาจ หรือสิ่งตอบแทนอะไรทั้งนั้น

หลังวางสาย เธอก็เดินกลับเข้าไปในเต็นท์ แล้วก็พบว่าอาหารที่เพิ่งยกเข้ามากองโต หายเกลี้ยงไปอีกครั้ง

แบล็กวิโดว์ได้แต่ตกตะลึงกับความสามารถในการกินของเด็กคนนี้

ต้องรู้ไว้ว่าของกินพวกนั้น เป็นอาหารพลังงานสูงที่ปริมาณเพียงพอจะแบ่งให้ผู้ใหญ่หลายสิบคนเลยนะ...

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

🐒โกคูทะลุมิติ เริ่มต้นที่จักรวาลมาร์เวล