บทที่ 455: สนามรบแนวหน้า (ฟรี)

“ชิซุย นายทำได้ขนาดนี้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว ไม่ต้องโทษตัวเองขนาดนั้นหรอก!”

นารูโตะพูดพร้อมรอยยิ้มพลางมองชิซุยที่ยังดูไม่ค่อยพอใจกับตัวเองเท่าไหร่

ตั้งแต่นารูโตะถ่ายทอดวิธีฝึกฝน “หนทางแห่งโชคลาภ” ให้ชิซุย ความก้าวหน้าของเขาก็พุ่งทะยานอย่างกับจรวด

จนตอนนี้ เขาอาศัยพลังโชคลาภมหาศาลของจักรวรรดิจนแตะระดับ “พลังการต่อสู้ระดับเทพแท้” ไปแล้วด้วยซ้ำ

แต่ถึงอย่างนั้น ชิซุยก็ยังรู้สึกไม่พอใจอยู่ดี

นารูโตะเองก็เข้าใจความรู้สึกนั้นดี ตอนนี้ชิซุยอยู่ในสถานะที่เรียกว่า “อึดอัด” พอสมควร

เพราะในหมู่ผู้แข็งแกร่งระดับเทพแท้ปัจจุบัน ไม่มีใครเลยที่มีพลังต่ำกว่าสิบเท่าของเทพแท้ แต่ในขณะเดียวกัน ชิซุยก็ไม่ใช่แค่กึ่งเทพอีกต่อไปแล้ว พลังของเขาแตะระดับเทพแท้จริงๆ

แม้ว่าจะอาศัย “วิธีลัด” บางอย่างก็ตาม แต่มันก็เป็นพลังระดับนั้นจริงๆ

เพียงแต่เขายัง “ต่อกรกับเทพแท้ตัวจริง” ไม่ได้เลยซักคนเดียว ซึ่งมันก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจไม่น้อย

“ฉันรู้ครับ นารูโตะ... แต่ฉันคงต้านศัตรูระดับเทพแท้ให้นายไม่ได้แน่ๆ...”

ชิซุยพูดอย่างจริงใจ สีหน้าแสดงออกชัดเจนถึงความรู้สึกเสียใจและผิดหวังในตัวเอง

นารูโตะหัวเราะเบาๆ ตอบแบบไม่ซีเรียสว่า

“ศัตรูของฉันไม่ใช่พวกนั้นหรอก… เป้าหมายของฉันคือ ‘ทำยังไงให้โลกนี้อยู่รอดต่อไปให้ได้’ มากกว่า”

ความมั่นใจของเขามาจากพลังในตอนนี้

“อืม… ฉันเชื่อในตัวนายอยู่แล้วเหมือนเดิมนั่นแหละ!”

“ถึงเวลาพอดีเลยนะ พวกเผ่าแมลงส่งกองทัพใหญ่เข้ามาแล้ว ดูทรงแล้ว สงครามใหญ่กำลังจะปะทุเต็มตัว! ฉันต้องไปแนวหน้าละ!”

ชิซุยพูดจริงจัง จริงๆ แล้วเขาควรไปแนวหน้าแต่แรกด้วยซ้ำ แต่เพราะกำลังจะทะลวงระดับ จึงต้องเลื่อนออกไปก่อน

นารูโตะเลยอยู่เฝ้าให้ชิซุยทะลวงผ่าน ส่วนซาสึเกะไปรับหน้าที่บัญชาการแนวหน้าแทน

เส้นทางโชคลาภที่ชิซุยเดินในตอนนี้ ถูกนารูโตะถ่ายทอดให้โดยตรง เพราะงั้นนารูโตะจึงเหมาะกับบทบาทนี้มากกว่าซาสึเกะ

ในขณะที่ซาสึเกะก็กำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างก้าวกระโดด ด้วยสถานะ “จ้าวแห่งยมโลก” ของเขา เหมือนโลกทั้งใบกำลังผลักเขาให้เดินไปข้างหน้า

ในอีกโลกหนึ่ง เขาคงถูกเรียกว่า “ลูกรักของจักรวาล” ไปแล้ว

นารูโตะพยักหน้า ก่อนเตรียมตัวออกเดินทางไปแนวหน้าด้วย

ตอนนี้ชิซุยทะลวงระดับสำเร็จแล้ว ก็ถึงเวลาต้องยุติสงครามนี้ซักที

ทั้งคู่สบตากัน ก่อนจะหายวับไปในมิติ

ด้วยพลังระดับนี้ พวกเขาสามารถเคลื่อนย้ายข้ามระยะทางมหาศาลในจักรวาลได้ทันที

แต่ถึงอย่างนั้น ท้องฟ้ากลางหมู่ดาวก็ยังกว้างใหญ่มหาศาล ใช้เวลาเดินทางถึง “สามวัน” กว่าจะถึงแนวหน้าสนามรบ

แต่ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะนารูโตะ “รอชิซุย” ถ้าเขามาคนเดียว ความเร็วจะเร็วกว่านี้มาก

ระหว่างทาง ทั้งคู่ก็จัดการพวกเผ่าแมลงที่ลอยเคว้งอยู่ในท้องฟ้ากลางจักรวาลไปตามทางแบบไม่ใส่ใจ

ในระยะร้อยปีแสงจากสนามรบหลัก มีทั้งพวกเผ่าแมลงกระจัดกระจาย และยานรบดวงดาวของเผ่ามนุษย์ให้เห็นประปราย

ทั้งในอวกาศและบนดาวเคราะห์ต่างๆ ก็กลายเป็นสนามรบระหว่างเผ่าแมลงกับเผ่าต่างๆ ในจักรวาลไปหมดแล้ว

และเผ่าแมลงในตอนนี้... ไม่อาจเรียกว่าเผ่าเดิมได้อีกแล้ว เพราะพลังแห่งห้วงมิติที่หนาแน่นรอบตัวพวกมัน ทำให้สิ่งมีชีวิตจากจักรวาลนี้รู้สึกไม่สบายเหมือนต้องหายใจในอากาศเป็นพิษ

มันเหม็นคลุ้งจนแทบอาเจียน!

ในที่สุด ทั้งคู่ก็มาถึงเขตแดนของโลกนินจา

ทันทีที่นารูโตะปรากฏตัว หลายคนที่เห็นหน้าเขาก็แสดงสีหน้าโล่งใจแบบชัดเจน

เพราะ “จักรพรรดินีเผ่าแมลง” อาจบุกมาเมื่อไหร่ก็ได้

พวกเขาไม่กลัวตายหรอก แต่กลัว “ตายเปล่า” แบบไม่มีความหมาย

“ชิกามารุ บอกภาพรวมของสถานการณ์ตอนนี้ให้ฉันหน่อย”

นารูโตะเอ่ยเบาๆ กับชิกามารุ แม้ว่าเขาจะรู้อยู่แล้วโดยรวม แต่เรื่องรายละเอียดชิกามารุกับคนอื่นๆ จะเข้าใจลึกซึ้งกว่า

ชิกามารุที่ตอนนี้เติบโตเต็มที่ พยักหน้ารับก่อนจะโบกมือเรียกแผนที่ลอยขึ้นมาตรงหน้า พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า

“นี่คือแผนที่สนามรบตอนนี้ พวกเผ่าแมลงเสริมกำลังเข้ามาอีกจำนวนมาก คาดว่ากำลังเตรียมการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ น่าจะเก็บทรัพยากรครบแล้ว”

“หรือไม่ก็… พวกนั้นคงไม่อยากยืดเยื้ออะไรอีกแล้ว!”

“พื้นที่ต่อสู้อันตรายและสำคัญที่สุดของพวกเราคือ 88 จุดนี้”

ระหว่างพูด ชิกามารุก็ปรับภาพแผนที่ให้ชัดขึ้น แสดงตำแหน่งสนามรบหลักๆ อย่างชัดเจน

พวกเผ่าแมลงตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับ “ภัยพิบัติธรรมชาติ” และพอพัฒนาเป็น “เผ่าแมลงแห่งห้วงมิติ” แล้ว ความน่ากลัวของพวกมันก็เพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดทุกวัน

ถ้าไม่ใช่เพราะโลกนินจามี “ค่ายกลรบ” ที่ทรงพลัง คงต้านไม่ไหวแล้ว แม้จะมีกองกำลังจากเผ่าอื่นร่วมด้วยก็ตาม

“ตรงนี้ คือสนามรบที่สำคัญที่สุดของเรา เป็นจุดยุทธศาสตร์!”

ด้วยการสั่งการของชิกามารุ นารูโตะก็เห็นชัดว่า จุดนี้สำคัญแค่ไหน เพราะถ้าพวกเผ่าแมลงยึดที่นี่ได้ จะเปิดทางตรงเข้าสู่ “แกนกลางของจักรวาล” ทันที

ในยุคโบราณ มันคือจุดที่แม่ทัพทุกคนต้องแย่งชิงให้ได้!

ชิกามารุอธิบายแบบตรงจุด และการต่อสู้ในพื้นที่รอบนั้นก็หมุนรอบจุดนี้ทั้งหมด

“ไม่นานมานี้ พวกเผ่าแมลงเริ่มเพิ่มกำลังเข้าไปที่จุดยุทธศาสตร์แบบชัดเจน ตั้งใจจะใช้ที่นี่เป็น ‘ฐานเหยียบจักรวาล’ อีกทั้งจุดยุทธศาสตร์ยังอุดมไปด้วยทรัพยากรอีกด้วย ถ้าพวกมันยึดสำเร็จ ก็จะเข้าสู่ระบบดาวที่มีสิ่งมีชีวิตโดยตรง และเมื่อได้ทรัพยากรเพิ่ม พวกมันจะยิ่งรับมือยากขึ้นอีก!”

ชิกามารุอธิบายอย่างช้าๆ

เป็นที่รู้กันดีว่า สิ่งมีชีวิตในเผ่าแมลง “พิเศษ” มาก

ขอแค่มีทรัพยากร พวกมันก็สามารถ “ผลิตทหาร” ได้แบบทันทีทันใด และยังสามารถ “กำหนดทิศทางวิวัฒนาการ” ได้อีกด้วย!

แถมรูปแบบการโจมตีของพวกเผ่าแมลงส่วนใหญ่ยังเป็น “พลังงาน” ทั้งสิ้น เช่นลูกพลัง ฯลฯ

กองทัพเผ่าแมลงจำนวนมาก แทบไม่ต่างจาก “ทะเลสัตว์หาง” เลย

สัตว์หางในอดีต สู้พวกมันไม่ได้แน่นอน

แต่ตอนนี้ “สัตว์หางทั้ง 9” ต่างก็กำลังแข็งแกร่งขึ้นทุกวัน

สัตว์หางเองก็สามารถพัฒนาได้เหมือนกัน พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษที่มีพรสวรรค์สูงยิ่งกว่ามนุษย์ธรรมดา!

ทุกคนที่อยู่ในที่นั้น ล้วนฉลาดและผ่านประสบการณ์รบมานับไม่ถ้วน

พวกเขาเข้าใจสิ่งที่ชิกามารุพูดอย่างชัดเจน

หรือจะพูดอีกแบบก็ได้ นี่มันคือศึก “วัดกันด้วยพลังล้วนๆ” เพื่อชี้ชะตาสงคราม

แต่สำหรับพวกเผ่าแมลงแล้ว จักรพรรดินีเผ่าแมลงไม่เห็นค่าชีวิตของพวกมันเลยแม้แต่น้อย

เพราะขอแค่มี “ทรัพยากร” พวกมันก็สามารถผลิตกองทัพใหม่ได้เรื่อยๆ แบบไม่รู้จบ

โลกนินจาไม่ใช่แบบนั้น ทุกคนคือ “ทรัพยากรล้ำค่า”

เพราะฉะนั้น “การวางแผน” และ “กลยุทธ์” จึงสำคัญไม่แพ้พลัง

“ฮ่าฮ่าฮ่า ข้า... ขอลงสนามเองเลยเถอะ! ถ้าไอ้พวกแมลงเวรนั่นกล้าเปิดศึกเต็มรูปแบบล่ะก็ ฉันจะให้พวกมันรู้ซึ้งถึง ‘พลังของพวกเรา’!”

เสียงที่พูดขึ้นคือของ “ไรคาเงะ เอ” รุ่นก่อนนั่นเอง

ตอนนี้อายุขัยเขาใกล้หมดเต็มทีแล้ว เขาจึงตั้งใจจะเอาชีวิตไปฝากไว้ในสนามรบ

เพื่อรอศึกสุดท้าย เขาได้ผลักขีดจำกัดของร่างกายไปถึงขีดสุด เพื่อแลกกับพลังที่เพิ่มขึ้น

คนอื่นๆ ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบเดียวกัน ทุกคน “เตรียมใจไว้หมดแล้ว”

เพื่อที่จะได้ “สู้จนสุดกำลัง” โดยไม่ต้องถ่วงทีม!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….