บทที่ 445: การเปลี่ยนแปลงชวนช็อก ผู้เดินทางข้ามเวลา! (ฟรี)

ในเวลาเดียวกัน ในฝั่งที่กำลังทดสอบอยู่อีกด้านหนึ่ง เด็กบางคนก็เริ่มไม่อยู่สุข เพราะการที่โบโร่จงใจแสดง “จุดอ่อน” ออกมา

รอยร้าวค่อยๆ ปรากฏขึ้นในทีมที่จับกันแบบฉุกละหุก!

เสน่ห์ของ “อันดับหนึ่ง” ยังเย้ายวนใจเด็กๆ เหล่านี้อยู่มาก และคะแนนการเรียนที่ได้ก็สามารถนำไปใช้เรียน วิชานินจา ดีๆ ได้เลย

ร่างแยกทั้งสามอยู่คนละตำแหน่ง และแค่คนเดียวก็สามารถจัดการได้!

หลายคนรู้ว่านี่คือการทดสอบทีมเวิร์ก แต่เมื่อความโลภเข้ามาเกี่ยวข้อง...จะมีสักกี่คนที่ยังรักษาหัวใจให้มั่นคงได้?

การร่วมมือเป็นทีมสามารถพาไปสู่ชัยชนะ แต่ตอนนี้ ถ้าเสี่ยงแค่นิดเดียว...ก็อาจจะได้ผลลัพธ์เท่าเดิม

ความอยากเอาชนะ เริ่มกระจายอยู่ในหัวใจของพวกเขา

ถ้าได้อันดับหนึ่งขึ้นมา รับรองว่าครูต้องชมแน่นอน!

“พาโทร! แกจะทำอะไรน่ะ?”

เพื่อนร่วมทีมบางคนเห็นว่าพาโทรเริ่มออกนอกแผน ก็ถามขึ้นทันที และเมื่อเห็นการกระทำของพาโทร พวกเขาก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่าง

“พวกนายก็เห็นแล้วนี่ ว่าถึงเราจะร่วมมือกันดีแค่ไหน ก็สู้ไม่ได้อยู่ดี แต่ตอนนี้...ฉันไม่อยากพลาดโอกาสนี้แล้ว!”

พาโทรส่งเสียงผ่านจักระ และพอเขาพูดจบ ดวงตาของเพื่อนอีกสองคนก็พลันวูบวาบ

ใช่ แม้พวกเขาจะมีทักษะและประสานงานดี แต่ทีมของพวกเขาก็ไม่ใช่ทีมแข็งแกร่ง ถ้าไปอยู่กับทีมของอุจิวะ ชี่หยวน หรือ อุซึมากิ นัตสึกิ โอกาสชนะอาจจะสูงขึ้นก็จริง...แต่จะไม่ได้คะแนนสูงสุด

แต่ตอนนี้ โอกาสมันอยู่ตรงหน้า!

โอกาสที่จะเอาชนะพวกนั้นได้!!

...

นาราตัวน้อยสัมผัสได้ทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ ร่างแยกเหล่านี้มันอ่อนเกินไป

หรือว่าครูกำลังวางกับดักอีกขั้น?

โบโร่มองดูคนที่เริ่มลังเลอยู่ตรงหน้า แล้วก็แอบยิ้มในใจ

“พวกนายลังเลกันแล้วสินะ...งั้นวันนี้ ฉันจะสั่งสอนให้รู้ว่าอะไรคือบทเรียนที่แท้จริง”

หลายคนที่เริ่มพุ่งเข้าโจมตีร่างแยกก็พบว่า...พลังของร่างแยกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า!

ทันใดนั้น พวกเขาก็เข้าใจแผนของครูแล้ว พร้อมกับสบถในใจเป็นล้านคำ...

แต่สิ่งที่แน่ชัดก็คือ เพื่อนร่วมทีมของนาราตัวน้อยนั้น ไว้ใจได้สุดๆ   พี่น้องสองคนทำตามแผนที่เขาวางไว้อย่างเคร่งครัด

แต่แล้ว ในวินาทีนั้นเอง โบโร่ก็แสดงให้เห็นว่า “ประสบการณ์” มันสำคัญแค่ไหน

เขาไม่ได้ใช้วิชาอะไรพิเศษเลย แต่ใช้แค่ “ร่างกาย” ของตัวเองพุ่งทะลวงแนวป้องกันของเด็กๆ ได้เลย

ในโลกนินจาปัจจุบัน ทุกคนล้วนฝึกทั้ง “ศาสตร์ต่อสู้” และ “จักระ” ไปพร้อมกัน

ศิลปะการต่อสู้ สามารถเสริมร่างกาย ปลดล็อกศักยภาพแฝง และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของจักระได้มากขึ้น

ยิ่งร่างกายแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ เมื่อใช้ควบคู่กับ “วิธีมองปรัชญา” ก็ยิ่งกลั่นจักระได้มาก แต่การพัฒนาไปพร้อมกันทั้งสองทางนี่แหละ...คือเรื่องที่โคตรยาก

มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ทำได้ โบโร่เองเน้นไปทาง “จักระ” เป็นหลัก ส่วนสายร่างกายมีไว้เสริม

ประกอบกับเทคนิคลับต่างๆ ในยุคนี้ จึงทำให้เขามีพลังสูสีเทียบได้กับ “สุดยอดคาเงะ” ยุคเก่า

แต่ยังไม่ถึงขั้นของพวก “อุจิวะ มาดาระ” หรือ “เซ็นจู ฮาชิรามะ”!

“วิชานินจา: มือมายา!”

นาราตัวน้อยยิ้มร้าย แล้วจากเงาเล็กๆ ที่เกิดจากร่างของเขา ก็มี “เงามือ” เล็กๆ โผล่ออกมาเงียบๆ คว้ากระดิ่งที่ผูกเอวโบโร่เอาไว้แน่น

เขายิ้มมุมปากอย่างมีความหมาย

“อย่าประมาท ‘เงา’ เด็ดขาด!”

จากนั้นเขาใช้จังหวะที่นาราตัวน้อยกำลังใช้จักระอยู่ เตะสวนเข้าใส่ทันที แล้วใช้ วิชาลวงตา ที่ระดับพอๆ กันกับเขา ทำให้เด็กสาวจากตระกูลยามานากะเกิดอาการ “ตื้อ” ขึ้นมาในทันที

เธอถูกตัดออกจากเกมเรียบร้อย

ทีมที่เสียสมาชิกไปสองคนในทันที ก็เริ่ม “เปราะบาง” อย่างเห็นได้ชัด และถูกโบโร่โค่นลงในพริบตา

ขณะเดียวกัน การทดสอบของทีมอื่นๆ ก็กำลังใกล้จบลง

และในตอนนั้นเอง อุจิวะ ชี่หยวนก็มีสีหน้า “ไม่พอใจ” อย่างเห็นได้ชัด

บึ้ม...

เสียงดังสนั่นลั่นท้องฟ้า พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนประหลาดปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า และทันใดนั้น ฟ้าทั้งผืนก็ถูกคลุมด้วยชั้นสีดำ

ในตอนนั้นเอง อุจิวะ ชี่หยวน, อุซึมากิ นัตสึกิ, อาคิมิจิ เก็งมุ และคนอื่นๆ ก็มีแวว “สับสน” ในดวงตา

ส่วนลึกที่สุดของพระราชวัง…

นารูโตะลืมตาขึ้นทันที ความสั่นสะเทือนแปลกประหลาดแผ่ซ่านออกมา

“ทำไมมิติเวลาถึงสั่นไหวขนาดนี้?”

นัยน์ตาของนารูโตะแสดงออกถึงความสงสัย

เหตุการณ์แบบเดียวกันนี้ก็เกิดขึ้นในตระกูลใหญ่ระดับท็อปต่างๆ ทั่วโลก

ขณะที่นารูโตะยังคงครุ่นคิดอยู่ ซาสึเกะก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาทันที

ยังไม่ทันที่นารูโตะจะถามอะไร ซาสึเกะก็รีบพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน

“นารูโตะ...เรื่องใหญ่แล้ว!”

“เนตรสังสาระ..แสดงความ ‘กลัว’ ออกมาเลยนะ!”

น้ำเสียงของซาสึเกะเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

“ว่าไงนะ?”

นารูโตะตกใจทันที ในฐานะเจ้าของเนตรสังสาระ การได้รับข้อมูลจากมันเป็นเรื่องปกติ แต่โดยหลักการแล้ว มันไม่ควรจะแสดง “อารมณ์” ได้เลย

แสดงว่า...มีบางอย่าง “ใหญ่พอจะสะเทือนทั้งโลก” เกิดขึ้นแน่นอน

“หรือว่า...มันคือหายนะแห่งกาลเวลา?” นารูโตะพึมพำ

ขณะที่นารูโตะยังไม่ทันสรุปคำตอบ…

ดวงตาของอุจิวะ ชี่หยวน และคนอื่นๆ ก็กลับมาใสแจ๋วอีกครั้ง!

“ที่นี่คือ...ใช่แล้ว...สำเร็จ! เรากลับมาอดีตได้จริงๆ!”

“ที่นี่คือจุดเริ่มต้นของชีวิตฉัน...ใช่เลย! ที่นี่คือจุดเปลี่ยนแรกในชีวิต ที่ครูโบโร่ทำให้ฉันเข้าใจคำว่า ‘ความไว้ใจ’ และ ‘สิ่งที่ควรหวงแหน’!”

“ฉันยังจำได้เลยว่า ตอนฉันแย่งกระดิ่งมาได้ด้วยกำลัง ทีมที่ไม่ร่วมมือกันถูกหักคะแนนถึงสิบ! แล้วทีมที่ได้คะแนนดีที่สุดมีแค่ทีมของนัตสึกิ กับทีมอิโนะ–ชิกะ–โจ เท่านั้น!”

“ตลอดพันปีต่อมา ฉันก็กลายเป็นผู้มีพลังระดับ ‘กึ่งเทพ’ ได้สำเร็จ…”

“อนาคต...ใช่ ฉันต้องส่งข้อความกลับไป ฉันต้องไม่ให้การเสียสละของท่านโบรุโตะสูญเปล่า!”

สีหน้าเป็นผู้ใหญ่ฉายชัดขึ้นบนใบหน้าของเขา เด็กชายที่เคยดูเยาว์วัยพลันดู “โตขึ้น” หลายระดับในพริบตา

ในขณะเดียวกัน ดวงตาของอาคิมิจิ เก็งมุก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ทั้งกลุ่มหันไปมองหน้ากันและกัน ราวกับว่า “เข้าใจอะไรบางอย่าง”

พวกเขาเงียบๆ ฟังคำพูดของครูโบโร่ ไม่แม้แต่จะตั้งใจฟังจริงๆ ด้วยซ้ำ เพราะในหัวมัวแต่จัดเรียงข้อมูลที่ตัวเองรู้อยู่

พวกเขาไม่ได้บอกโบโร่ถึงความเปลี่ยนแปลงของตน แต่ตั้งใจจะไปบอกนารูโตะทีหลัง

พอเจอคำพูดเตือนของโบโร่ อุจิวะ ชี่หยวนก็ไม่โต้แย้งเลยสักคำ ทำเอาเพื่อนๆ งงกันเล็กน้อย

ครู่ต่อมา อุจิวะ ชี่หยวนก็พูดแทรกขึ้น

“ขออภัยครับคุณครู ผมมีเรื่องสำคัญ ต้องขออนุญาตออกก่อน!”

พูดจบ ยังไม่ทันให้โบโร่ตอบ เขาก็เดินจากไปทันที

และในตอนนั้นเอง อุซึมากิ นัตสึกิก็พูดขึ้นบ้าง

“คุณครูคะ หนูก็มีเรื่องสำคัญเหมือนกัน ขอโทษด้วยค่ะ!”

จากนั้นเธอก็รีบเดินตามอุจิวะ ชี่หยวนไปติดๆ

“เดี๋ยวๆ...คุณครูครับ...”

“พอเลย! พวกเธอด้วยเหรอ? เอาเถอะๆ เลิกเรียนก่อนวันนี้ก็แล้วกัน!”

โบโร่พูดอย่างงงๆ แต่ก็ไม่เป็นไรอยู่ดี เพราะก็ใกล้หมดคาบแล้วเหมือนกัน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….