บทที่ 425: ศึกของคาคาชิ! (ฟรี)

“ไม่ได้... แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด! ที่นี่มันคือถิ่นของหมอนั่น แถมมันโดนดาเมจน้อยกว่าฉันมาก ถ้าปล่อยให้ยืดไปแบบนี้ ฉันมีแต่จะโดนลากไปตายช้า ๆ เท่านั้น!”

คาคาชิหายใจหอบเบา ๆ ดวงตาแดงก่ำ ขณะจ้องมองไปที่โอซึซึกิ โซจิทสึ

ที่นี่มันแทบจะเหมือนโลกจริงทุกอย่าง... คาคาชิไม่สงสัยเลยว่าถ้าเขาตายที่นี่ มันจะหมายถึง "ตายจริง" แน่นอน เพราะแม้แต่เลือดที่กระเซ็น กลิ่นคาวเลือด ยังเหมือนจริงจนน่าขนลุก

“นี่เหรอ? นี่คือทั้งหมดที่เจ้ามีงั้นเหรอ? ทำได้แค่หลบซ่อนเป็นหนูแบบนี้รึไง?”

โอซึซึกิ โซจิทสึพูดเสียงดัง แววตาเหยียดหยามเต็มเปี่ยมขณะมองคาคาชิที่กำลังหลบพลังดาบของเขา

เขาปล่อยคลื่นดาบออกมาอย่างต่อเนื่อง คล้ายกับเหล่านางฟ้าที่กำลังร่ายรำ แต่คาคาชิก็ราวกับภูตดอกไม้ที่ไถลผ่านเกสรของดาบไปได้ทุกครั้ง

เขากระโดดขึ้นสูง ก่อนจะฟาดดาบลงมา ดาบในมือนั้นพุ่งเป็นแสงที่ขยายขนาดทันทีเป็นหลายสิบเท่า คาคาชิอาศัยสัญชาตญาณที่เฉียบคม หมุนตัวกลางอากาศหลบไปด้านข้าง มันอาจจะไม่งามเท่าไหร่ แต่มันคือการหลบการโจมตีแบบสุดขั้วของโซจิทสึ!

...

ในโลกภายนอก... คนจากโลกนินจายังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคาคาชิ พวกเขาเห็นแค่คาคาชิยืนนิ่งสนิท และโอซึซึกิ โซจิทสึก็ยืนนิ่งไม่ต่างกัน

พวกเขารู้ทันทีว่า คาคาชิโดนเทคนิคของอีกฝ่ายเล่นงานเข้าแล้ว

“ฆ่ามัน!!”

“ฆ่าหมอนั่นให้ได้! ถ้าอีกฝ่ายตาย รุ่นพี่คาคาชิก็จะปลอดภัยเอง!”

มีบางคนเสนอขึ้นมา และความคิดนั้นก็ได้รับเสียงเห็นด้วยทันที ทุกคนเริ่มวิ่งเข้าหาโอซึซึกิ โซจิทสึ

แต่จะให้พวกโอซึซึกิคนอื่นปล่อยให้พวกเขาเข้าไปใกล้โซจิทสึง่าย ๆ ได้ยังไงกันล่ะ?

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันทันที และเพราะกลัวจะกระทบถึงทั้งสองคนที่กำลัง "จิตประลอง" กันอยู่ ทุกคนจึงขยับออกจากพื้นที่ตรงกลาง แล้วเริ่มระดมวิชานินจาใส่กันแทน

ร่างของคนจากโลกนินจาในตอนนี้ ไม่มีแค่จักระธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นจักระที่ผสมพลังธรรมชาติเข้าไปด้วย ซึ่งทำให้พวกโอซึซึกิหงุดหงิดหนัก

ในจักรวาล จุดแข็งที่แท้จริงของตระกูลโอซึซึกิไม่ใช่พลังของเนตรสังสาระ แต่คือความสามารถของรินเนแกนในการดูดจักระ

หลายครั้ง จักระคือสิ่งที่ตัดสินชัยชนะทุกอย่าง

แต่เมื่อเจอกับพวกโลกนินจา ความสามารถนั้นกลับใช้ไม่ได้ผล พอเจอคลื่นวิชานินจาถล่มใส่ ก็มีแค่ป้องกันหรือต้องหลบเท่านั้น

“หยุดพวกมัน! อย่าให้เข้าใกล้ท่านโซจิทสึ!!”

โอซึซึกิบางคนเริ่มเข้าขวางคนจากโลกนินจาอย่างบ้าคลั่ง

“ปกป้องรุ่นพี่คาคาชิ!!”

สองฝ่ายเริ่มบวกกันแบบไม่มีถอย วิชานินจาต่าง ๆ ถล่มลงมาเหมือนฝน

...

ขณะเดียวกัน...

ในอีกมุมของโลกแห่งต้นไม้ มีคนจากโลกนินจากลุ่มอื่นกำลังวุ่นวายกันอยู่

“เร็วเข้า! พวกเซ็ตสึขาวเพิ่มขึ้นอีกแล้ว! แถมมีพวกโอซึซึกิบางคนกำลังมาทางนี้ด้วย!”

เพราะจำนวนประชากรของโลกนินจาไม่มาก พวกเขาจึงใช้กลยุทธ์แบบเต็มกำลัง เมื่อเจอกลุ่มเซ็ตสึขาวจำนวนน้อยก็จะบุกเข้าโจมตีเต็มที่ แต่พอเซ็ตสึขาวรอบข้างรู้ตัวแล้วมาช่วย พวกเขาก็ถอยทันที

แล้วพอได้จังหวะอีกครั้ง ก็โผล่มาจากมุมมืดอีกรอบ!

ด้วยการประสานงานที่แน่นหนา บวกกับเทคนิคลับที่รวมพลังทุกคนเข้าด้วยกัน ทำให้พวกเขาสู้ได้แบบยืดหยุ่นมาก

แม้แต่โอซึซึกิระดับหกวิถีก็ยังตามพวกเขาไม่ทัน

...

ภายในโลกจิต...

บาดแผลของคาคาชิเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ขณะเดียวกัน โซจิทสึก็มีแผลเช่นกัน แต่ก็เทียบไม่ได้กับแผลของคาคาชิ

ถึงอย่างนั้น คาคาชิก็ไม่หยุดเคลื่อนไหว ไม่หยุดโจมตีเลย

“ดิ้นรนไปก็เท่านั้น ทำไมไม่ตายอย่างมีศักดิ์ศรีแบบคนแกร่งซะ?”

โซจิทสึมองคาคาชิที่ร่างมอมแมม แล้วพูดอย่างนิ่ง ๆ แต่สิ่งที่เขาได้กลับมา... คือฟันดาบหนึ่งจังหวะจากคาคาชิ!

คาคาชิเคลื่อนไหวราวกับสายฟ้า พุ่งไปมาไม่หยุด

ดาบในมือของคาคาชิปะทะกับดาบของโซจิทสึ เกิดสะเก็ดไฟเล็ก ๆ ทันที

สายฟ้าเส้นบางเท่านิ้วก้อยแผ่พุ่งไปตามดาบเข้าสู่ร่างของโซจิทสึทันที!

ถึงจะไม่ได้รุนแรงมาก แต่ในหมู่จอมยุทธ์ การเสียจังหวะแค่เสี้ยววิก็อาจหมายถึงความตาย

ปลายดาบของคาคาชิบิดเล็กน้อย แล้วเลือดก็พุ่งกระเซ็นออกมา!

จากนั้น เขาก็กระโดดถอยหลัง!

คาคาชิแตะสองนิ้วเข้าปาก... แล้วหมอกขาวก็คลุมทั่วทั้งสมรภูมิทันที!

“คิดว่าลูกเล่นแค่นี้จะได้ผลกับข้าเหรอ? ต่อให้หมอกจะหนาแค่ไหน ตราบใดที่ยังอยู่ต่อหน้าดวงตาของข้า ทุกอย่างก็ไร้ความหมาย!”

โซจิทสึพูดอย่างดูถูก ในสายตาเขา มันเป็นแค่การดิ้นรนแบบไร้ความหวัง

เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ บาดแผลของคาคาชิก็จะยิ่งหนักขึ้น

ช่องว่างของพวกเขาไม่มากนัก แต่ในมิตินี้ พลังของโซจิทสึเหนือกว่าคาคาชิอย่างเห็นได้ชัด

ลูกไฟยักษ์ถูกสร้างขึ้น กลิ่นร้อนแรงแผ่กระจาย

บึ้มมมมมม!!!

ไฟที่พุ่งออกไปปะทะกับไอน้ำทันที เกิดการระเบิดใหญ่ หมอกหายวับในพริบตา

คาคาชิรีบประสานอินอีกครั้ง

【คาถาน้ำ: กระสุนมังกรน้ำ!】

แค่สี่อิน คาคาชิก็ปล่อยวิชาได้ทันที

เมื่อเทียบกับไทม์ไลน์เดิม นี่มันคนละระดับกัน!

กระสุนมังกรน้ำของคาคาชิในตอนนี้คือมังกรน้ำสูงหลายร้อยเมตร เต็มไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ น่าเกรงขามสุด ๆ

มันคำรามก้อง พุ่งตรงใส่โซจิทสึอย่างรุนแรง

แต่ก่อนที่มันจะถึงตัว... แสงไฟร้อนแรงก็สว่างขึ้นที่ดาบของโซจิทสึ เขาฟันดาบทีเดียว มังกรน้ำแตกตัวกลายเป็นหยดน้ำเล็ก ๆ ร่วงลงพื้นเหมือนฟ้าเปิดรั่ว

คาคาชิบุกอีกครั้ง มือขวาสั่นเบา ๆ แล้วร่างทั้งร่างก็แตกออกเป็นเงาหลายร่าง!

ดาบถูกแทงใส่โซจิทสึด้วยความเร็วสูง และในชั่วพริบตา ร่างของคาคาชิ 4 คนก็ปรากฏขึ้นพร้อมกัน!

ทั้งสี่ร่างแทงดาบในท่าทางเดียวกัน ปิดเส้นทางหลบของโซจิทสึอย่างสมบูรณ์

แสงดาบขนาดจิ๋วเป็นหมื่นเส้นผุดออกจากตรงกลาง!

โซจิทสึกำลังจะเทเลพอร์ตหนี แต่กลับพบว่าตัวเองโดนผนึกไว้ ไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้เลย ต้องยืนรับการโจมตีของคาคาชิแบบเต็ม ๆ!

แสงดาบนับไม่ถ้วนฟาดลงมา ทั้งสองคนปะทะกัน ดาบของคาคาชิมีไฟฟ้าแฝงอยู่น้อยนิด แต่ถึงมันจะไม่สามารถทำอะไรโซจิทสึได้...

แต่ “เจตจำนงแห่งดาบ” ที่ซ่อนอยู่ข้างใน... เริ่มเจาะทะลุเข้าร่างของเขาอย่างช้า ๆ!

เพล้งงง!!!

โซจิทสึกระอักเลือดออกมาทันที เขารีบขับไล่เจตจำนงของคาคาชิออกจากร่าง แล้วจ้องเขม็งไปที่อีกฝ่าย

“ข้าเบื่อจะเล่นกับแกแล้ว!”

ในสายตาเขา คาคาชิเป็นคู่ต่อสู้ที่ดี... แต่แค่นั้น

เขากระโดดถอยหลัง ตั้งดาบในแนวนอนอย่างช้า ๆ ก่อนจะลากกลับเข้าหาลำตัว แล้วตั้งดาบขึ้นในแนวตั้งอยู่กลางอก

เขาเริ่มพึมพำคำพูดบางอย่างที่ไม่มีใครเข้าใจได้ พร้อมกับพลังบางอย่างที่พุ่งขึ้นจากร่างเขาอย่างรุนแรง ใบดาบค่อย ๆ ถูกปกคลุมด้วยพลังงานลึกลับและน่ากลัว...

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….