บทที่ 400: ทำไมเซียนหกวิถีถึงจากไปก่อนวัยอันควร! (ฟรี)

“ฮ่าๆๆๆ พี่ชาย! แค่เราทำให้ผลไม้นี่สุกสำเร็จ เราก็มีโอกาสทะลุเข้าสู่ระดับ กึ่งเทพ แล้ว! ระดับกึ่งเทพนี่ในจักรวาลถือว่าสูงส่งสุด ๆ เลยนะ!”

แววตาของ โอซึซึกิ ฮามูระ เป็นประกายแรงกล้า

เซียนหกวิถี ส่ายหน้าอย่างช้า ๆ ก่อนพูดว่า

“ข้าน่ะ… แก่มากแล้ว ไม่มีแรงผลักดันแบบเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว เรื่องสู้รบปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเด็กรุ่นใหม่เถอะ”

เขารู้ดีว่าฮามูระต้องการจะพูดอะไร แต่เขาเองก็มีแผนในใจ และที่สำคัญ… โลกนินจาในตอนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ถึงจะเล่าเรื่องราวล่าสุดให้ฮามูระฟัง แต่เขาก็ยัง ไม่ได้บอก ถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของพวกโอซึซึกิที่เคยบุกโลกนินจา

ฮามูระ จึงเข้าใจผิด คิดว่า โอซึซึกิ บุชิกิ เป็นแค่พวกหกวิถีธรรมดาเท่านั้น

“พี่ชาย… ท่านมันโง่! เพราะท่านไม่เคยออกไปเห็นจักรวาล เลยไม่รู้หรอกว่า ระดับกึ่งเทพ น่ะ คืออะไร… พวกเขาเป็นเหมือนเทพเจ้า เป็นตัวตนที่แค่คิดก็ทำลายทั้งกาแล็กซีได้เลย!”

ฮามูระพูดเสียงหนักแน่น พร้อมสีหน้าเร่งร้อน

หากเขากับเซียนหกวิถีสามารถเร่งให้ผลไม้สุกได้สำเร็จ พวกเขาก็มีโอกาสจะก้าวเข้าสู่ระดับกึ่งเทพ และถึงแม้จะไม่สำเร็จ ก็ยังได้พลังสายเลือดที่ใกล้เคียงระดับนั้น ซึ่งนั่นก็เพียงพอจะใช้ต้านทานตระกูลโอซึซึกิได้แล้ว!

“แต่น้อง… ผลไม้สองลูกนี่มันล้ำค่าเกินกว่าจะให้ข้ากินเองได้จริง ๆ”

“แต่ข้ามีคนมาแนะนำ สองคนที่เหมาะกับมันมากที่สุด”

เซียนหกวิถีเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ

“อ้อ… แล้วเกือบลืมบอกไป ตอนนี้โลกนินจาของเรามี ตัวตนระดับกึ่งเทพ ถึงสองคนแล้วนะ! และพวกโอซึซึกิที่บุกมาก่อนหน้านั้น ก็เป็นพวกระดับกึ่งเทพด้วยเหมือนกัน!”

“ว่าไงนะ!? เป็นไปได้ยังไง?”

“โลกนินจาของเราจะมีพลังขนาดนั้นได้ยังไงกัน?”

โอซึซึกิ ฮามูระ ตกใจสุดขีด ในตอนแรกเขาเข้าใจผิด คิดว่าศึกที่เซียนหกวิถีพูดถึงนั้นแค่โอซึซึกิธรรมดามาบุก เพราะเวลาผ่านไปนานขนาดนี้ มันก็ไม่แปลกที่โอซึซึกิบางคนจะโผล่มาโลกนินจาบ้าง

แถมดูจากคนรอบตัวเขา ไม่ว่าจะเป็น คางุยะ, อุจิวะ มาดาระ, เซ็นจู ฮาชิรามะ, ไมโตะ ไก, อุจิวะ ชิซุย, และแม้แต่ โอซึซึกิ โทเนริ ก็ล้วนมีกลิ่นอายของระดับหกวิถีทั้งนั้น   จะสู้กับโอซึซึกิสักคนก็คงไม่ใช่เรื่องเหลือเชื่อ

แต่… นารูโตะ กลับเป็นคนที่เขามองข้ามไปโดยสิ้นเชิง เพราะด้วยพลังของเขาในตอนนี้ ก็ยังไม่สามารถสัมผัสได้ถึงระดับลึกของนารูโตะเลยด้วยซ้ำ

ซาสึเกะ เองก็ยังไม่ได้มา เพราะกำลังฝึกฝนในโลกวิญญาณแบบเอาเป็นเอาตาย เพื่อให้พร้อมสำหรับวันที่จะได้ยืนเคียงข้างนารูโตะอีกครั้ง

“พวกนั้น… คือเหล่าลูกหลานของพี่ชายเหรอ?”

ฮามูระ สัมผัสถึงกลิ่นอายบางอย่างจากพวกมาดาระและคนอื่น ๆ ทำให้เข้าใจว่าพวกเขาน่าจะเป็นนินจาที่เซียนหกวิถีฝึกฝนขึ้นมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ส่วน โทเนริ ก็เป็นลูกหลานของเขาเอง เพราะแค่ดูจาก เนตรสีขาว คู่ของโทเนริก็บ่งบอกชัดเจน

“หรือว่าพี่พูดถึงคนพวกนี้?”

“แต่… พลังของพวกเขา ยังไม่เพียงพอจะปลดปล่อยศักยภาพของผลไม้สองลูกนี้ได้นี่นา?”

ฮามูระเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก

“ดูท่าฉันจะโดนดูถูกซะแล้วสินะ…”

มาดาระ หัวเราะเยาะในลำคอ ก่อนจะปล่อยกลิ่นอายระดับหกวิถีขั้นสูงสุดออกมาอย่างเต็มพิกัด!

“อะ… อะไรนะ!? เป็นไปได้ยังไง?!”

พอรู้สึกถึงพลังที่ สูงกว่าตัวเขาเอง, ฮามูระถึงกับอึ้ง พูดไม่ออกเลยจริง ๆ

เพราะถ้าเป็นแค่ระดับหกวิถีทั่วไป ก็พอเข้าใจได้ แต่ “ลูกหลาน” ของพี่ชายของเขาดันพุ่งไปถึงระดับนี้แล้ว มันเกินคำว่า “เหลือเชื่อ” ไปไกล

ต้องเข้าใจก่อนว่า สายเลือดของลูกหลานรุ่นหลัง ย่อมเจือจางกว่ารุ่นก่อน ๆ มาก แล้วเติบโตถึงระดับนี้ได้ยังไงกัน!?

เซียนหกวิถีเองก็ไม่ได้อธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับการ “เปลี่ยนแปลงของวิธีฝึกฝนพลัง” ในโลกนินจาให้ฟังชัด ๆ ทำให้ ฮามูระยังเข้าใจอยู่ในกรอบเดิม ว่าพลังจะเพิ่มได้ก็ต้องมาจากสายเลือดเป็นหลัก

ทั้งฮามูระและเซียนหกวิถี แท้จริงแล้วก็ไม่ใช่ผู้เข้าใจ “การฝึกพลัง” อย่างแท้จริง พวกเขาแข็งแกร่งมาแต่เกิด สืบทอดพลังจากจักระโดยธรรมชาติ

ตอนแรกที่กระจายจักระออกไปให้ผู้คนก็แค่หวังว่าจะช่วยให้ทุกคน “อยู่รอด” เท่านั้นเอง

ส่วน วิชานินจา ก็เป็นผลงานของลูกชายของเซียนหกวิถีที่พัฒนาต่อ ๆ กันมา

“ทั้งหมดเป็นเพราะ…”

เซียนหกวิถียิ้มบาง ๆ แล้วตบไหล่น้องชาย ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องของ นารูโตะ และสิ่งที่เขาทำมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา

หลังจากฟังจบ…

“นี่มัน…!”

ฮามูระถึงกับพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง

“ร่างของพวกเขา… ยังมีหมอกบาง ๆ ปกคลุมอยู่…”

หลังจากนั้นเขาก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่ม… แต่ทันใดนั้น เขาก็เบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น

“พี่ชาย! ข้าคิดว่าเข้าใจแล้ว! คนสองคนนี้… พลังสายเลือดของพวกเขายังไม่สมบูรณ์!”

“ถ้าเราช่วยให้สายเลือดของพวกเขาสมบูรณ์เมื่อไร พวกเขาอาจทะลุขีดจำกัดระดับกึ่งเทพได้ในทันที!”

ฮามูระรู้ว่า หากวัดจากพลังในตอนนี้ เขามีโอกาสแค่ 10% เท่านั้นที่จะทะลุระดับกึ่งเทพ

ส่วนพี่ชายของเขา… คงไม่ถึง 5% ด้วยซ้ำ ความหวังต่ำมาก

แต่ถ้าพลังของ มาดาระ กับ ฮาชิรามะ คือพลังปัจจุบันแล้วหล่ะก็… โอกาสของพวกเขาอาจสูงถึง 80% เลยด้วยซ้ำ!

พอเห็นมาดาระปล่อยกลิ่นอายออกมา ฮาชิรามะ เองก็ไม่ยอมแพ้

เขาก็ปล่อยพลังเต็มที่ออกมาเช่นกัน ไม่อยากโดนบรรพบุรุษมองข้าม

ในสายตาของฮามูระ พวกเขาทั้งสองคือตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด เพราะพวกเขาแทบไม่มีสายเลือดโอซึซึกิเหลืออยู่เลยด้วยซ้ำ!

ไม่มีแม้แต่ลักษณะภายนอกแบบโอซึซึกิพื้นฐาน!

แต่ที่สำคัญที่สุด คนสองคนนี้ไม่เห็นแก่ตัว ถ้าพวกเขาเห็นแก่ตัว… ก็คงไม่เลือกจะ ผนึกแม่ของตัวเอง เพื่อปกป้องผู้คนทั้งโลกแบบในอดีตหรอก

ในตอนนี้ ฮามูระยังคงดูอ่อนเยาว์ เพราะผู้มีพลังระดับหกวิถีสามารถมีอายุยืนได้ “หลายหมื่นปี”

แต่สำหรับ ระดับกึ่งเทพ อายุขัยเริ่มต้นอยู่ที่หลัก แสนปี ไปจนถึง หลายแสนปี

ส่วนสาเหตุที่ เซียนหกวิถีตายก่อนวัยอันควร นั้น…

ก็เพราะ “สิบหาง”!

สิบหางนั้น แท้จริงแล้วก็คือ ต้นไม้ ที่มีคุณสมบัติ ดูดกลืนชีวิต อยู่ในตัวแต่เดิมอยู่แล้ว

เพื่อไม่ให้โลกนินจาถูกมันดูดพลังชีวิตไปทั้งโลก เซียนหกวิถีจึงตัดสินใจ กลายเป็นสถิตร่างของสิบหางเอง!

แม้สิ่งนี้จะมอบพลังมหาศาลให้กับเขา แต่เขาก็ต้อง แลก ด้วยผลข้างเคียง เพราะ เทพต้นไม้จะค่อย ๆ ดูดพลังชีวิตของเขาอย่างต่อเนื่อง

นี่คือเหตุผลว่าทำไมแม้แต่ โอซึซึกิ อิชิกิ ที่หน้าตายังดูหนุ่มอยู่ แต่ก็ต้องตายเร็วกว่าที่ควร

เพราะเขาเองก็ผนึกตัวกับสิบหางบางส่วน ทำให้พลังชีวิตค่อย ๆ หายไปเรื่อย ๆ จนสุดท้ายร่างกายก็แบกรับไม่ไหว

เพื่อไม่ให้สิบหางสร้างหายนะอีก เซียนหกวิถีจึงเลือก แบ่งพลังของมันออกเป็นสัตว์หางทั้ง 9 ตน

และที่จักระของสัตว์หางแต่ละตน “ไม่เท่ากัน” ก็เพราะ… “เขาทำครั้งแรก!”

ใส่ให้นิด ใส่ให้น้อย พอแยกสิบหางออกเสร็จแล้วดันเหลือจักระเยอะอยู่ เลยยัดใส่ เก้าหาง ไปหมด เพราะดูแล้วมันเท่ดี ส่วน สามหาง นั้น… หน้าตาน่าเกลียด เลยไม่ได้เพิ่มให้อีก

ที่จริง… ชูคาคุ ก็ไม่ได้มีจักระน้อยที่สุดนะ เพราะสามหางมีน้อยกว่าอีก

แล้วทำไมไม่จัดสรรให้ใหม่?

ก็เพราะตอนนั้น สัตว์หางมีจิตสำนึกแล้ว ถ้าจะจัดใหม่ก็ต้องลบความทรงจำทิ้ง ซึ่งไม่จำเป็นอีกแล้ว

สุดท้าย… จักระของสัตว์หางแต่ละตัวจึง “เป็นแบบที่มันเป็น” มาจนถึงทุกวันนี้

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….