บทที่ 385: โมโมชิกิผู้อาฆาต! (ฟรี)

ทั้งสามคนถูกอัดกระเด็นออกไปในพริบตา ร่องลึกที่ผ่ากลางพื้นเป็นหลักฐานชัดเจนว่าเพิ่งเกิดอะไรขึ้น

โอซึซึกิ โมโมชิกิค่อย ๆ ได้สติกลับมา เขาสูดหายใจลึก ด้านหน้าเขาคือโอซึซึกิ คินชิกิที่เพิ่งอาเจียนเลือดออกมา เพราะโดนใช้เป็นโล่รับแรงปะทะ เลยกระเด็นออกไปแต่ไม่ได้บาดเจ็บอะไรมากนัก

เขาแค่ดูมอมแมมหน่อย ๆ แต่เหตุการณ์นี้ก็จุดไฟแค้นในใจโมโมชิกิขึ้นทันที!

เขา ผู้เป็นถึงสมาชิกอันทรงเกียรติของตระกูลโอซึซึกิ กลับถูกพวกพื้นถิ่นอัดจนเละได้ขนาดนี้เนี่ยนะ?!

“บ้าชะมัด ไอ้สารเลวนั่น!!!”

โอซึซึกิ โมโมชิกิระเบิดจักระออกจากร่าง รุนแรงจนสัมผัสได้ทั่วสนาม เป็นสัญญาณว่าเขากำลังเดือดจัดสุด ๆ

โอซึซึกิ คินชิกิเองก็มองไปที่นารูโตะกับพวกอย่างระวัง สีหน้าตึงเครียด!

“อ๊ากกกกกก!!!”

“ข้าจะฆ่าพวกแกให้หมด!!!”

เสียงคำรามดังสนั่น นั่นคือโอซึซึกิ อุราชิกิ ที่ตอนนี้แถบเขาบนหัวของเขาแตกกระจายไปแล้ว ทำให้รู้สึกอับอายอย่างถึงที่สุด

ทั้งมวลอวกาศรอบตัวเหมือนหยุดนิ่ง ราวกับกระจกใสที่พร้อมจะแตกออกได้ทุกเมื่อ

โอซึซึกิ อุราชิกิเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ในขณะที่โมโมชิกิเปิดใช้งาน “โยโมทสึ ฮิราซากะ” ช่องว่างสีดำเปิดขึ้น แล้วทั้งโมโมชิกิกับคินชิกิก็ก้าวเข้าไปในมิติ จากนั้นก็ปรากฏตัวใหม่ข้าง ๆ มาดาระกับไมโตะ ไก

ที่น่าแปลกคือ นารูโตะและพวกไม่ได้ขยับเลยแม้แต่น้อย แม้พวกเขาจะเข้ามาใกล้ขนาดนี้แล้วก็ตาม

แต่ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็นว่านารูโตะกับซาสึเกะเหลือบมองพวกเขาอยู่ เพียงแค่ไม่ได้ลงมือ

โอซึซึกิ อุราชิกิหยิบเครื่องมือระดับหกวิถีออกมา ลักษณะคล้ายคันเบ็ด แล้วก็เหวี่ยงออกไปอย่างแรง เส้นเอ็นสีแดงแทงเข้าร่างของไมโตะ ไก

แม้ร่างของไมโตะ ไกจะไม่ได้รับความเสียหาย แต่เพียงชั่วพริบตา คันเบ็ดนั้นก็ดึงกลับมาอย่างแรง ฉุดจักระลูกหนึ่งออกมาจากร่างเขาได้สำเร็จ เครื่องมือนี้คือสิ่งที่อุราชิกิเคยใช้ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ เพื่อขโมยจักระจากนินจาคนอื่น

ในเวลาเดียวกัน โอซึซึกิ อุราชิกิก็พุ่งเข้าโจมตีไมโตะ ไกทันที!

ร่างของไมโตะ ไกถูกอัดกระเด็นออกไป ในขณะนั้นเอง ความรู้สึกเหมือนเวลาแตกกระจายก็พุ่งเข้ามา แล้วทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

ขณะเดียวกัน โอซึซึกิ โมโมชิกิก็ไม่อยู่นิ่ง เขาเปิดฉากโจมตีใส่มาดาระกับฮาชิรามะด้วยเช่นกัน

มาดาระกับฮาชิรามะกระเด็นลงกระแทกพื้นอย่างแรง พวกเขาทั้งคู่ตกใจทันทีเมื่อพบว่าตัวเองขยับตัวได้อีกครั้ง

ทางด้านโอซึซึกิ คางุยะ ใช้โยโมทสึ ฮิราซากะเพื่อหลบการโจมตีทันเวลา ทุกอย่างเกิดขึ้นฉับพลัน ควันพวยพุ่งขึ้นมา และพื้นที่รอบ ๆ ถูกแช่แข็งโดยสมบูรณ์

โอโรจิมารุกับคนอื่นที่พลังน้อยกว่าสับสนไปหมด ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมมาดาระกับคนอื่นถึงถูกอัดกระเด็นไปได้

ชิซุยที่มีพลัง “เจตจำนงดาบขั้นสูง” จึงยังรักษาสติไว้ได้ มาดาระกับฮาชิรามะก็ยังมีสติอยู่ แต่โอโรจิมารุกับคนอื่น ๆ ดวงไม่ดีหน่อย จิตสำนึกของพวกเขาถูกแช่แข็งไปพร้อมกับร่างกาย

ในหมู่พวกเขา ทุกคนต่างตกใจ แต่มีเพียงคนเดียวที่รู้สึกยินดี

นั่นคือนารูโตะ ที่ผ่านมาเขาเข้าใจพลังแห่ง "เวลา" แค่ผิวเผิน แต่เมื่อกี้ ด้วยพลัง “ตอบแทนความขยัน” เขากลับเข้าใจมิติเวลาได้ลึกขึ้นอีกขั้น

เขารู้ทันทีว่านี่เป็นเพราะเขาสัมผัสกับพลังแห่งเวลาโดยตรง เท่ากับว่าเขาข้ามการฝึกหนักไปหลายเดือนในพริบตาเดียว

เขามองไปยังโอซึซึกิ อุราชิกิ ด้วยความสนใจ เห็นได้ชัดว่าหมอนี่มีของดีหลายอย่าง นอกจากเครื่องมือขโมยจักระแล้ว สิ่งที่นารูโตะสนใจมากที่สุดก็คือความสามารถในการ "แช่แข็งเวลา"

แต่ดูเหมือนว่าความสามารถนี้จะใช้ได้แค่กับสิ่งมีชีวิตที่ต่ำกว่าระดับกึ่งเทพ

จากที่เห็นในเนื้อเรื่องเดิม ตระกูลโอซึซึกิยังมีสมบัติเยอะมาก แม้ว่าจักรวาลนี้จะยิ่งใหญ่เหนือทุกสิ่ง แต่ก็ยังมีสมบัติสุดยอดอยู่เพียบ

“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

โอโรจิมารุอุทานออกมาด้วยความงุนงง

“นี่เป็นหนึ่งในสมบัติของตระกูลโอซึซึกิ   ข้อจำกัดแห่งมิติ! มันสามารถแช่แข็งเวลาได้ เป็นการประยุกต์ระดับสูงของพลังมิติ ทั่วไปแล้วระดับหกวิถียังใช้ไม่ได้ ต้องเป็นนินจารุ่นเก่าที่เชี่ยวชาญด้านการหลอมอุปกรณ์เท่านั้นถึงจะทำได้!”

โอซึซึกิ คางุยะอธิบายอย่างช้า ๆ

ดวงตาของโอโรจิมารุสว่างวาบด้วยความคลั่งไคล้ วิญญาณนักวิจัยของเขากลับมาเต็มสูบอีกครั้ง

“คาถาไม้: หนามสังหาร!!!”

โฮคาเงะรุ่นหนึ่งโจมตีทันที ต้นไม้หนาทึบจำนวนมากพุ่งออกจากแขนเขา

โอซึซึกิ โมโมชิกิเหลือบตามองฮาชิรามะอย่างดูแคลน เปิดใช้งานเนตรสังสาระกันที่ฝ่ามือซ้าย แล้วดูดกลืนการโจมตีทั้งหมดของฮาชิรามะไปในทันที

จากนั้น ทุกคนก็ต้องตกตะลึง เมื่อเขาคืนการโจมตีนั้นกลับมาในรูปแบบที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม วิชาไม้อันมหึมาพวยพุ่งขึ้นฟ้า ราวกับคลื่นยักษ์ที่จะกลืนกินโลกทั้งใบ

ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็พุ่งเข้ามา เข็มจำนวนมากที่เกิดจากสายฟ้าแทงเข้าใส่วิชาไม้ขนาดยักษ์อย่างแม่นยำ

วิชาไม้ยักษ์นั้นแห้งเหี่ยวทันทีเหมือนใบไม้ตาย แล้วสลายกลายเป็นขี้เถ้าปลิวว่อนทั่วฟ้า

มองอีกที คนที่โจมตีนั้นคือซาสึเกะ!

นี่เป็นการโจมตีครั้งแรกของเขาหลังได้รับ “ตราแห่งการเวียนว่าย” มารวมร่าง เขาเงียบมาตลอด แต่พอลงมือก็ทำให้ทุกคนตะลึง

เขาทำลายวิชาของเซ็นจู ฮาชิรามะที่ถูกโมโมชิกิเพิ่มพลังให้ได้อย่างง่ายดาย

ทางฝั่งโอซึซึกิ อุราชิกิคิดว่า พอขโมยจักระของไมโตะ ไกได้ ก็คงสามารถควบคุมเขาไว้ได้สบาย ๆ แล้วก็กระทืบให้ยับได้เลย แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตรงกันข้าม

เพราะนอกจากจักระแล้ว ไมโตะ ไกยังสามารถควบคุมพลังเลือดและพลังชีวิตของตัวเองได้อีก ในเนื้อเรื่องเดิม พอทุกคนเสียจักระ ก็กลายเป็นเหมือนตุ๊กตาหมดพลัง ขยับแทบไม่ได้ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แบบนั้น ไมโตะ ไกเด้งตัวกลับขึ้นมา ยืนกลับหัวแล้วเตะเข้าคางของอุราชิกิอย่างจัง

จากนั้นเตะซ้ำรัว ๆ ก่อนจะหมุนตัวฟาดเข้าใส่อีกข้าง เตะจนขาอีกข้างของอุราชิกิขาดกระเด็น

ฟิ้ววว!!!!

เสียงแหวกอากาศดังขึ้นเบา ๆ

ตามมาด้วยเสียงพ่นเลือดกระจาย

โอซึซึกิ อุราชิกิมองชายหนุ่มที่ปรากฏตัวเบื้องหน้าเขาด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ เขามาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง?

คนคนนั้นคือซาสึเกะ! หลังจากดูดซับพลังอันมหาศาลในตราแห่งการเวียนว่าย เขาก็กลายเป็นผู้มีพลังระดับสูงที่สุดในโลกนินจา!

ระดับ "กึ่งเทพสี่วงจร!"

ต้องรู้ไว้ว่านารูโตะในตอนนี้เพิ่งอยู่ที่ระดับ "กึ่งเทพสองวงจร" เท่านั้น!

แต่ซาสึเกะไม่ได้คิดเลยว่าการมีระดับสูงกว่าจะหมายถึงเหนือกว่านารูโตะ เพราะพลังในการต่อสู้ของนารูโตะนั้นลึกเกินกว่าจะวัดด้วยระดับได้

“ไม่…”

โอซึซึกิ โมโมชิกิอาเจียนเป็นเลือดออกมา พูดด้วยเสียงสั่นว่า “ไม่... ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้ พวกเจ้าไม่มีทางมีพลังขนาดนี้!”

เมื่อรู้สึกได้ถึงพลังทำลายล้างอันมหาศาลที่กำลังปะทุภายในร่าง เขาก็ไม่อยากเชื่อเลยจริง ๆ พลังนั่นมันไม่ใช่พลังหกวิถีธรรมดาแน่นอน

“พระเจ้า... ข้า... ข้าคือพระเจ้าแท้จริง... พระเจ้า...! ข้า... ไม่ยอมรับชะตานี้...!”

เมื่อรู้ว่าร่างของตนกำลังเปลี่ยนแปลง แต่ไม่สามารถกลายเป็น “ผนึกคาร์ม่า” ได้ เขาก็รู้สึกสิ้นหวังและอาฆาตสุดใจ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….