บทที่ 375: พันธมิตรและพันธมิตร! (ฟรี)

“รวบรวม!”

เสียงของนารูโตะดังขึ้น แฝงไปด้วยอำนาจบางอย่าง

จากนั้น วัตถุหลายชิ้นก็ตกลงมาจากท้องฟ้า

นารูโตะยื่นมือไปรับช้า ๆ สิ่งหนึ่งคือ “หินสามภพ”

อีกชิ้นคือ “บันทึกชีวิตและความตาย” และสุดท้ายคือ “ตราวัฏสงสาร” อันสำคัญยิ่ง

นารูโตะมองสิ่งของในมือเขา อย่างถ้าเขาหลอมรวมตราวัฏสงสารได้สำเร็จ ก็จะสามารถควบคุมอำนาจส่วนใหญ่ของแผ่นดินวัฏสงสารได้เลย และในฐานะผู้สร้าง ถึงจะไม่มีตรานี้ เขาก็ยังควบคุมวัฏสงสารได้บางส่วนอยู่ดี

และตอนนี้เอง เขาก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมนารูโตะจากอนาคตถึงไม่เลือกสืบทอดแผ่นดินวัฏสงสาร

การเป็นเจ้าแห่งวัฏสงสาร แน่นอนว่าเปิดทางสู่การกลายเป็น “เทพแท้จริง” ได้โดยตรง แต่ในส่วนลึกของจิตใจ… นารูโตะกลับรู้สึกว่า “ตำแหน่งนี้” ก็เหมือนเป็นพันธนาการรูปแบบหนึ่ง

“แต่แค่นี้… ก็เพียงพอแล้ว!”

นารูโตะยิ้มบาง ๆ รู้สึกถึงพลังมหาศาลในร่างตนเอง แข็งแกร่งกว่าก่อนหน้าอย่างน้อยสิบเท่า!

พลังที่อยู่ในร่างเขาตอนนี้ ก็เหมือนถูกเติมเต็มด้วยแรงลึกลับบางอย่าง

พลังนี้… สูงกว่าพลังธรรมชาติด้วยซ้ำ อาจจะเรียกได้ว่าเป็น “พลังเทพ” ไปแล้วก็ได้!

พอทุกอย่างจบลง แดนสุขาวดีก็เปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้า มันไม่ควรถูกเรียกว่า “แดนสุขาวดี” อีกต่อไป แต่ต้องเรียกว่า “ยมโลก” หรือ “วัฏสงสาร” ต่างหาก!

เซียนหกวิถีมองพื้นที่ที่เขาเคยอาศัย หากเปรียบกับบ้านหลังเดิมที่เคยเป็นแค่กระท่อมมุงจาก… ตอนนี้ มันก็กลายเป็น “วิลล่าหรู” ไปแล้ว

จากนั้น นารูโตะก็มองไปยัง “แขกไม่ได้รับเชิญ”

ยาชิยะกลืนน้ำลายอย่างฝืดเคือง พลังออร่าน่ากลัวที่แผ่ออกมาจากนารูโตะทำให้หัวใจเขาสั่นสะท้าน

เขาอดหัวเราะแห้ง ๆ ในใจไม่ได้… แม่งเอ๊ย ฉันมาที่นี่ทำไมเนี่ย? ไอ้นี่ใช่คู่ต่อสู้ที่ฉันควรจะเผชิญมั้ย?

ไอ้พวกบ้า 2 ตัวนั่น กลับไปเมื่อไหร่กูจะถลกหนังทิ้งเลย

แต่พอเขามองไปยัง “ตราวัฏสงสาร” ในมือนารูโตะ ความอยากครอบครองแบบสุดขั้วก็ผุดขึ้นมาในใจ

ทว่าเขาก็รีบดึงสติกับมา… ที่นี่มัน “ถิ่นของอีกฝ่าย” แล้วพลังที่แผ่ออกมาจากนารูโตะตอนนี้ น่าจะมีแค่ “ปู่ของเขา” เท่านั้นที่พอสู้ได้

ถ้าเขาเดาไม่ผิด เด็กหนุ่มคนนี้อายุไม่น่าจะเกิน “ยี่สิบต้น ๆ”!

ตระกูลมัจจุราชไวต่อกลิ่นอายุขัยของสิ่งมีชีวิตมาก เพราะงั้นเขาไม่ผิดแน่ ๆ

เด็กหนุ่มที่อยู่ในระดับ “กึ่งเทพ” นี่มันของจริงเลย!

ถ้าเป็นนารูโตะก่อนหน้านี้ ใช้ไพ่ตายทั้งหมด บางทีเขาอาจจะพอสู้ได้ แต่ตอนนี้ ช่องว่างระหว่าง “เซียน” กับ “กึ่งเทพ” มันคือเหวลึก คนละระดับของการมีอยู่เลย

พอนารูโตะหันมามองเขา หัวใจเขาก็เริ่มเต้นแรงแทบจะทะลุอก

อย่าดูถูกร่างกำยำสูง 2 เมตรของเขา… แต่อันที่จริงแล้ว “ขี้กลัวสุด ๆ”

เห็นแบบนั้น นารูโตะก็ยกเลิกการตรึงร่างของมาดาระและยาชิยะทันที

มาดาระแม้จะยังไม่ค่อยพอใจนัก แต่แค่พลังที่ควบคุม “ความเป็นความตาย” ของเขาได้ขนาดนี้ ก็ทำให้เขารู้สึกเกรงขามขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ส่วนยาชิยะ พอขยับร่างได้ปุ๊บ ก็ร้องลั่นทันที แล้วรีบคุกเข่าลงตรงหน้านารูโตะ!

“คุณพ่อครับ! ผมมันไม่รู้อะไรเลย! โปรดไว้ชีวิตลูกด้วย!”

นารูโตะถึงกับเหวอ... ผู้ชายตัวโตสองเมตรคุกเข่าข้างเขาเนี่ยนะ?

เขาคิดไว้หลายแบบเลยว่าจะโดนขู่ โดนสู้ดิ้นรน หรือไม่ก็พยายามหนี

แต่นี่… กลับกลายเป็น “ยอมแพ้สายฟ้าแลบ” แบบไม่มีฟอร์มเลย!

ถ้ายาชิยะได้ยินที่นารูโตะคิดอยู่ล่ะก็ เขาคงตอบว่า…

“ศักดิ์ศรีเหรอ? มันกินได้มั้ย? ที่ฉันรอดจนถึงตอนนี้ กลายเป็นหนึ่งในเทพมรณะที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับเทพเสมือน มันไม่ได้มาจากศักดิ์ศรีหรอกนะ”

“บางที… นายต้องรู้จัก ‘สละศักดิ์ศรี’ บ้าง ยอมรับความพ่ายแพ้ให้เร็ว แล้วรีบกลับไปเรียกพวกให้ทันเวลาเถอะ! ในโลกนี้ ไม่มีอะไรน่าอายกว่าตายฟรีหรอก!”

เขาเตร็ดเตร่ไปทั่วจักรวาลมาเป็นร้อย ๆ ปี เห็นพวกถือศักดิ์ศรีมานักต่อนัก ส่วนใหญ่ลงเอยแบบอนาถทั้งนั้น

โดยเฉพาะเวลาชนกำแพงเข้าอย่างจังนะ อย่าได้หลงคิดว่ามีพื้นฐานดีแล้วจะทำอะไรก็ได้

ผ่านความมืดมนมามากเกินไป เขารู้เลยว่า ถ้าเจอคนเก่งกว่า ถ้าสู้ได้ ก็สู้ ถ้าสู้ไม่ได้ ก็หนี ถ้าหนีไม่ได้… ก็กราบ!

จากนั้นก็รีบ “เรียกพวก” มาช่วย!!

ยาชิยะน้ำตาซึม พูดถึงพ่อของเขา พ่อของยาชิยะเคยตายในสงครามกับตระกูลโอซึซึกิ นั่นแหละทำให้เขาเกลียดโอซึซึกิฝังลึก

ตอนมาถึงโลกนี้ เขาก็รู้ทันทีว่ามีหลายคนที่มีความเกี่ยวข้องกับโอซึซึกิ โดยเฉพาะคุณตานั่นที่เป็นสายเลือดแท้ และอีกหลายคนก็เหมือนเป็นชาวพื้นเมืองของดาวนี้

มาดาระกับฮาชิรามะมองหน้ากัน… ไอ้นี่ใช่เทพมรณะอวดดีเมื่อกี้แน่นะ?

โดยเฉพาะเซียนหกวิถี เขาไม่เคยเห็นใครไร้ยางอายขนาดนี้มาก่อนเลยในชีวิต

แถมตอนก่อนหน้านี้ เขาก็เคยเจอเทพมรณะคนหนึ่งที่หยิ่งผยองสุด ๆ แม้พลังจะยังไม่เหนือกว่ายาชิยะตอนนี้ แต่ก็ไม่ใช่คนที่กลัวตายง่าย ๆ

แล้วทำไม… คนในตระกูลเดียวกันมันถึงต่างกันขนาดนี้!?

นารูโตะเองก็อดยิ้มแห้งไม่ได้ จู่ ๆ ได้ลูกชายโตขนาดนี้… กลับไปฮินาตะคงจับกราบกระดานซักผ้าชัวร์

“ไปได้แล้ว พวกของนายอย่าได้คิดมาโลกนินจาอีก ไม่งั้นจะเป็นแบบนาย!”

นารูโตะโบกมือเบา ๆ ฟ้าแลบฟาดกลางอากาศ!

ยาชิยะสัมผัสได้ทันทีว่า พลังสายฟ้านั้น “เขาต้านไม่ได้แน่ ๆ!”

หน้าซีดเป็นไก่ต้มทันที!

“ขอบพระคุณท่านพ่อครับ! ลูกขอลา!”

ยาชิยะไม่กล้าอยู่ต่อแม้แต่วินาทีเดียว รีบใช้พลังมิติเพื่อจะหนีทันที!

แต่พอลองหลายรอบแล้ว ก็พบว่า “พรมแดนมิตินี่แน่นหนาเกินไป” เข้ามาง่าย แต่จะออกล่ะยากสุด ๆ

น้ำตาแทบไหล เขาหันไปมองนารูโตะด้วยสายตาอ้อนวอน

นารูโตะโบกมืออีกที ยาชิยะถึงสัมผัสได้ว่าตัวเองสามารถออกไปได้แล้ว และก็ “หนีหัวซุกหัวซุน” ทันที

หลังจากยาชิยะจากไป ทุกคนก็หันมามองนารูโตะด้วยสีหน้างง

“นารูโตะ ทำไมถึงปล่อยหมอนั่นไปล่ะ?”

ซาสึเกะถามด้วยสีหนาสงสัย

“ใช่เลย! ตระกูลมัจจุราชก็เป็นหนึ่งในพวกที่บุกโลกนินจาในอนาคตนะ!”

เซ็นจู ฮาชิรามะก็พูดขึ้น แม้เขาจะรักสงบ ไม่ชอบฆ่าฟัน แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าอีกฝ่ายเป็นใครด้วย!

นารูโตะมองซาสึเกะที่ดูจะไม่พอใจแล้วพูดว่า “เขาไม่ใช่ภัยคุกคามหรอก!”

ตามที่ซาสึเกะจากอนาคตเล่า ยาชิยะในตอนนั้นก็ไม่ได้ขี้ขลาดแบบนี้ บางทีอาจเป็นเพราะตอนนั้น นารูโตะยังไม่ได้อยู่ในระดับกึ่งเทพก็ได้

เพราะงั้น ยาชิยะถึงถอยออกไปหลังจากแพ้ โดยใช้เทคนิคแอบแฝงระดับกึ่งเทพเพื่อเอาตัวรอด

แต่จากข้อมูลบางอย่างในอนาคต ตอนนี้นารูโตะก็มีไอเดียใหม่ขึ้นมาในหัว

“เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังช้า ๆ ละกัน!”

“ในอนาคต สิ่งที่เรารู้คือ ตระกูลมัจจุราชก็ต้องการแผ่นดินวัฏสงสารเหมือนกัน แต่ตัวต้นเหตุที่บุกโลกนินจาอย่างแท้จริงคือ ‘ตระกูลโอซึซึกิ’”

“ฉันมีความคิดว่า พวกนั้นอยากได้ตำแหน่งในระบบวัฏฏะสงสารใช่มั้ยล่ะ?”

“สำหรับพวกเรา ที่ถือครองอำนาจสูงสุดของวัฏสงสาร ตำแหน่งพวกนั้นมันไม่ได้สำคัญมากหรอก แต่สำหรับพวกเทพมรณะ มันมีค่ามหาศาลเลย”

“และที่สำคัญที่สุด เราสามารถเปลี่ยน ‘ศัตรู’ ให้กลายเป็น ‘พันธมิตร’ แล้วจับมือกับพวกเทพมรณะเพื่อต้านตระกูลโอซึซึกิได้!”

“ตราวัฏสงสารจะเป็นตัวจำกัดอำนาจของพวกเขา และอยู่ภายใต้การควบคุมของ ‘โอรสสวรรค์’ ด้วย พวกเราก็ไม่ได้มีคนพอจะกรอกตำแหน่งทั้งหมดในวัฏสงสารอยู่แล้ว”

“ถ้าพวกเทพมรณะเข้าร่วม พวกเขาก็จะช่วยเติมเต็มระบบวัฏฏะสงสาร และในขณะเดียวกัน ก็จะถูกซาสึเกะ ‘ควบคุม’ ไปด้วย!”

“มันเหมือนจ้างแรงงานมาเพิ่มนั่นแหละ! ตอนฉันสร้างวัฏสงสาร ฉันฝังระบบที่ขยายอำนาจการบริหารของโอรสสวรรค์เข้าไปเรียบร้อยแล้ว!”

พอนารูโตะพูดจบ ทุกคนก็ถึงบางอ้อทันที

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….