บทที่ 360: การต่อสู้กับจิเซียน! (ฟรี)

“เจออะไรบ้างหรือยัง?”

นารูโตะนั่งอยู่บนแท่นสูง มองลงมายังคนที่อยู่ด้านล่าง ขณะที่ข้อมูลของคาระเริ่มถูกเปิดเผย ปัญหาภายในอัมเบรลล่าก็เริ่มปรากฏชัดขึ้นเรื่อยๆ

ข่าวกรองที่ลึกลับและถูกซ่อนไว้ในโลกนินจาก็ถูกเปิดเผยออกมาอีกมาก

จนตอนนี้เองที่นารูโตะเพิ่งสังเกตเห็นปัญหาหนึ่ง…

นั่นคือ เทคโนโลยีของโลกนินจาเติบโตเร็วเกินไป ถึงแม้จะรวดเร็ว แต่ยังไงก็รู้สึกว่าเทคโนโลยีของคาระยังคง “ล้ำหน้า” โลกนินจาไปไกลมาก

นารูโตะคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

ต้นตอก็คือ… โอซึซึกิ อิชชิกิ!

พลังเทคโนโลยีของคาระ แท้จริงแล้วมีจุดกำเนิดมาจากโอซึซึกินั่นเอง!

คาระมีเบี้ยล่างแทรกอยู่ทั่วโลกนินจา ปะปนอยู่ตามที่ต่างๆ วิทยาการที่พัฒนาอย่างรวดเร็วในตอนนี้ แทบจะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีคนจากคาระอยู่เบื้องหลัง

เพราะโอซึซึกิเริ่มวางแผนไว้ล่วงหน้านานมากแล้ว จนแม้แต่นารูโตะเองยังไม่รู้ว่า นักวิทยาศาสตร์บางคนที่เขารับเข้าทีมตั้งแต่ต้นดันเป็น “สมาชิกคาระ” แฝงตัวมา

โอซึซึกิ อิชชิกิที่มีชีวิตยืนยาว ไม่ได้แปลว่าไม่มีความสามารถด้านอื่น ตรงกันข้ามเลย สมาชิกตระกูลโอซึซึกิมักมีความรู้รอบด้านสูงมาก!

หนึ่งในวิชาอัญเชิญของเนตรสังสาระ ยังสามารถอัญเชิญเทคโนโลยีออกมาได้เลย เหมือนอย่างตอน “เพน” ใช้ในเรื่องหลัก

งานวิจัยเกี่ยวกับ “เครื่องมือวิชานินจา” ส่วนใหญ่ของคาระ ก็มีจุดเริ่มต้นจากอิชชิกินี่แหละ

เพราะในจักรวาล เทคโนโลยีถือเป็นพลังที่ประมาทไม่ได้! โดยเฉพาะเทคโนโลยีของ “ตระกูลจักรกล” ที่แข็งแกร่งสุดๆ

คาระเองก็เหมือนเป็นผู้ชี้นำการพัฒนาเทคโนโลยีของโลกนินจามาตลอด!

จากการสืบของนารูโตะ พบว่า มีสมาชิกคาระบางส่วนที่เริ่มชอบชีวิตใหม่ในโลกนินจา แล้วก็ลาออกจากคาระไปเอง เพราะสถานะพวกเขาก็ไม่ได้สูงอยู่แล้ว

แต่ก็มีอีกกลุ่มหนึ่งแอบส่งข้อมูลจากอัมเบรลล่ากลับไปให้คาระ ผ่านวิธีพิเศษบางอย่าง

อย่างไรก็ตาม คนพวกนั้นเป็น “นักวิจัย” เสียส่วนใหญ่ ข้อมูลที่พวกเขารู้เลยจำกัดอยู่แค่เรื่องเทคโนโลยีเท่านั้น

“น่าตกใจจริงๆ ไม่คิดเลยว่าจะมีสมาชิกคาระแฝงตัวอยู่ในองค์กรเราตั้งมากมายขนาดนี้…”

อุจิวะ ชิซุย พูดด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด ใบหน้าเต็มไปด้วยความละอาย

เพราะงานคัดกรองส่วนมากก็เป็นหน้าที่ของเขานั่นเอง

นารูโตะให้การดูแลนักวิจัยดีมาก โดยเฉพาะทีมวิจัยยุคแรกๆ ที่เขาลงมือรวบรวมและสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง

พวกเขาตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่ด้วย

ใครจะไปคิดว่าในตอนนั้นยังมีคนของคาระแทรกอยู่!? และใครจะไปรู้ว่า “สมาชิกคาระรุ่นแรก” ดันเป็นแค่นักวิทยาศาสตร์ที่ไม่มีจักระเลยสักหยด!

“ไม่ใช่ความผิดของนายหรอก เรื่องนี้ฉันก็พลาดเหมือนกัน”

นารูโตะพูดเบาๆ ดวงตาฉายแววจริงจัง

“แล้วเราจะจัดการกับพวกนั้นยังไงดี?”

ชิซุยถามต่ออย่างช้าๆ

“ไม่ต้องจัดการอะไรเลย พวกนั้นสำหรับโอซึซึกิก็แค่เครื่องมือธรรมดา แต่สำหรับเรา… พวกเขาคือเครื่องจักรสำคัญที่จะพัฒนาโลกนินจาให้ก้าวหน้า!”

“ให้มาดาระเร่งค้นหาฐานลับของคาระให้เร็วขึ้น พออิชชิกิถูกกำจัดเมื่อไหร่ พวกนั้นจะกลายเป็นของเราเอง!”

“เพราะสำหรับโอซึซึกิ อิชชิกิแล้ว สมาชิกคาระทั้งหมดน่ะ ไม่มีความหมายเลยสักคน ยกเว้นแค่คนเดียว… เขาอาจจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าคนพวกนี้ยังอยู่!”

น้ำเสียงของนารูโตะเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

ความจริงแล้ว คนพวกนี้ก็แค่ “เศษผลผลิต” จากการวางหมากของโอซึซึกิ หรือเรียกให้ถูกคือ “ผู้ใต้บังคับบัญชา” ที่โอซึซึกิใช้ประโยชน์เฉยๆ

โอซึซึกิไม่เคยสนใจเรื่องเทคโนโลยีด้วยซ้ำ เขาสนแค่ว่า “จะเอาจักระของสัตว์หางกลับมา” แล้ว “ปลูกต้นไม้จักระ” ได้ยังไงเท่านั้น

พวกที่ได้รับเทคโนโลยีชั้นสูงจากอิชชิกิ ยังไม่สนใจพวกเบี้ยล่างพวกนี้เลย!

เหมือนคนที่เคยหว่านเมล็ดเอาไว้หวังโตสักวัน แต่พอถูกรางวัลสิบล้านขึ้นมา ก็ไม่สนต้นไม้พวกนั้นแล้ว

ทุกวันนี้ เทคโนโลยีของอัมเบรลล่าในด้าน “จักรกล” และ “พลังงาน” ก็พัฒนาไล่ทันคาระแล้ว แต่ในด้าน “ไซบอร์ก” และ “โคลนนิ่ง” ยังตามไม่ทัน

เพราะการทดลองแบบนั้นต้องผ่านการทดสอบจำนวนมหาศาล ลองนึกถึงพวกทดลองมนุษย์ยุคแรกของโอโรจิมารุก็รู้ได้เลยว่ามันผิดจรรยาบรรณขนาดไหน

ด้วยเหตุนี้ งานวิจัยด้านนั้นเลยคืบหน้าช้ามาก ใช้แค่ “หนูทดลอง” เท่านั้น และต้องยื่นขออนุญาตทุกครั้งหากจะใช้ “นักโทษประหาร”

ข้อมูลพวกนี้นารูโตะไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ แต่ในขณะนั้นเอง มาดาระกับฮาชิรามะก็ทำความคืบหน้าใหญ่แล้ว!

หลังจากเดินทางไปรอบโลกนินจาอยู่พักหนึ่ง…

เดลต้า ก็กลับมาที่ฐานของคาระจนได้!

ทันทีที่กลับมา หญิงสาวผู้ตรงไปตรงมาและอารมณ์ร้อนคนนี้ก็เริ่มโวยวายทันที แถมยังขอให้ อามาโดะ ช่วยดัดแปลงร่างเธอใหม่ด้วย

เธออยาก “กู้ชื่อ” ตัวเองกลับมา!

คัตสึมูระ โยตะ ที่เห็นก็ได้แต่มองด้วยแววตาเย้ยหยัน ผู้หญิงคนนี้โดนเล่นซะรู้สึกแล้วล่ะ!

เซ็นจู ฮาชิรามะ กับ อุจิวะ มาดาระ เคยยืนอยู่จุดสูงสุดของโลกนินจา ไม่ใช่ใครจะเล่นด้วยได้ง่ายๆ หรอกนะ!

ตอนนั้นเอง สีหน้าของ จิเก็น ก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อมองไปทางเดลต้า

เขาพูดออกมาช้าๆ แค่สองคำ

“โง่สิ้นดี”

ร่างของเดลต้ากระตุกทันที เธอถอยหลังออกมาหลายก้าว

เพราะตั้งแต่เข้ามา จิเก็นไม่เคยแสดงอารมณ์แบบนี้เลย!

ในสายตาทุกคน จิเก็นคือคนที่สงบนิ่งเสมอ เฉยชา ไร้ความรู้สึก

แต่วันนี้เขากลับ โมโห แบบเห็นได้ชัด!?

“ออกมา!!”

จิเก็นลุกจากเก้าอี้ช้าๆ

เขามองไปยังพื้นที่ว่างๆ แล้วพูดออกมา

สมาชิกคาระทุกคนต่างหันไปมองตาม แปลกใจสุดขีด

แล้วต่อหน้าต่อตาพวกเขา ร่างของชายสองคนก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น

พวกเขารู้จักดี

เทพแห่งนินจาในอดีต กับ อาชูร่าแห่งโลกนินจา!

ทั้งสองคนนี้ล้วนถูกอุซึมากิ นารูโตะคืนชีพขึ้นมา!

สำหรับนารูโตะ พวกเขามีท่าทีเคารพแบบสุดขั้ว เพราะในสายตาพวกเขา ความสามารถของนารูโตะไม่ต่างอะไรกับ “ผู้นำ” เลย

ในหมู่คนทั้งหมด อาจจะมีแค่ คาวากิ คนเดียวที่ยังไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของจิเก็น!

“นายนี่คือ โอซึซึกิ อิชชิกิสินะ? พลังไม่ธรรมดาเลยนี่…”

ฮาชิรามะ พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง สายตามองชายรูปร่างสง่างามตรงหน้า

สีหน้าของคนรอบข้างเปลี่ยนทันที

เว้นแต่คาวากิ… ที่ยังงงเป็นไก่ตาแตก!

“ถูกเปิดโปงแล้วเหรอ? ได้ข้อมูลมาจากยัยนั่นงั้นเหรอ? ไม่น่าใช่… เดลต้าน่าจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับข้าเลย…”

จิเก็น ขมวดคิ้ว น้ำเสียงเปรยๆ อย่างเคลือบแคลง

เขาเคยสัมผัสจักระของคางุยะเมื่อหลายปีก่อน แล้วแม้แต่ในคาระ คนที่รู้จักตัวจริงของเขาก็มีแค่ไม่กี่คน… แล้วสองคนนี้รู้ได้ยังไง?

ชายแก่ที่ซ่อนตัวอยู่ในแดนบริสุทธิ์?

ไม่… หมอนั่นเป็นแค่จิตวิญญาณ ไม่มีทางรู้เรื่องฉันได้

ยมทูต?

ยิ่งเป็นไปไม่ได้ พวกนั้นดูถูกพวกพื้นเพโลกนินจายิ่งกว่าสิ่งมีชีวิตอะไรทั้งนั้น

อิชชิกิเริ่มสงสัยว่าพวกเขารู้เรื่องของเขาได้ยังไง

ถ้าคิดไม่ออก ก็แค่… “บีบให้พูด!”

ในเสี้ยววินาที จิเก็นเข้าสู่โหมดต่อสู้! เขามีเขายื่นออกมาจากหัวตามแบบฉบับโอซึซึกิ!

เพียงพริบตา เขาก็วาร์ปมาปรากฏตัวตรงหน้ามาดาระ!

ตูม!!!

มาดาระถูกอัดกระเด็นทะลุกำแพงของฐานไปไกลหลายร้อยเมตร!

“มาดาระ!!”

ฮาชิรามะเบิกตาโพลง หัวใจพลุ่งพล่านด้วยความโกรธ!

เขาตบมือ

วิชาไม้!

ปะทุขึ้นสู่ท้องฟ้า!

แต่จิเก็นหายตัวไปอีกครั้ง หลบการโจมตีได้อย่างง่ายดาย แล้วปรากฏตัวข้างๆ ฮาชิรามะ!

ทั้งสองเริ่มปะทะกันด้วยวิชาท่าร่าง เสียงกระแทกดังสนั่นไปทั่วฐาน เป็นสัญญาณว่าพลังของทั้งสองคนนี้ไม่ธรรมดาเลยแม้แต่น้อย!

ในระยะไกล มาดาระที่กระเด็นไปก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

เขาไม่ได้บาดเจ็บอะไรเลย แค่ไม่ทันตั้งตัวเท่านั้นเอง

“สมกับเป็นโอซึซึกิจริงๆ…”

มาดาระพึมพำเบาๆ แล้วรีบพุ่งไปยังจุดที่กำลังสู้กันอยู่

“ฮาชิรามะ! ปล่อยให้ฉันจัดการเอง!!”

เขาตะโกนเสียงดังลั่น

คำพูดนี้ทำให้สมาชิกคาระที่ยืนอึ้งอยู่ฟื้นสติกลับมาทันที

พร้อมๆ กับความโกรธแค้นที่ระเบิดออกมาในใจพวกเขา!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….