บทที่ 350: นิทรรศการหุ่นยนต์ต่อสู้! (ฟรี)

ในบรรดา 12 นินจาโคโนฮะจากเรื่องต้นฉบับ นอกจากนารูโตะกับเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนแล้ว ที่เหลือก็น่าจะหยุดอยู่แค่ระดับคาเงะในอนาคต

ร็อค ลี ถึงจะเปิดประตูแปดได้ พลังต่อสู้ก็พุ่งถึงระดับคาเงะแน่ ๆ

แต่ลีไม่สามารถถูกเรียกว่า “อัจฉริยะ” ได้ เพราะพลังของเขา “แปรผันตรงกับเหงื่อที่เขาหลั่งออกมา!”

คนที่เรียกว่าอัจฉริยะของจริงได้ มีแค่พวกคาคาชิ, โฮคาเงะรุ่นที่สี่, อุจิวะ อิทาจิ และอุจิวะ ชิซุย เท่านั้น!

และเอาจริง ๆ พวกนี้เรียกได้ว่าเป็น “อัจฉริยะระดับท็อป” ด้วยซ้ำ!

ในเรื่องต้นฉบับ พลังแฝงของนารูโตะเพิ่งจะถูกปลดปล่อยจริง ๆ ก็ช่วงปลาย ๆ

ช่วงแรก ๆ เขาไม่แค่ขาดสารอาหาร แต่ยังโดนกลั่นแกล้งอีกต่างหาก

คนที่ปลดล็อกศักยภาพของเขาได้จริง ๆ คือ “จิไรยะ!”

ต้องบอกว่า จิไรยะมีฝีมือการสอนที่ดีมาก ไม่แพ้โอโรจิมารุเลยด้วยซ้ำ

ส่วนซาสึเกะ พลังของเขาก็ถูกกระตุ้นจริง ๆ ก็ด้วยคำแนะนำจากโอโรจิมารุนี่แหละ

ซากุระเองก็แข็งแกร่งขึ้นได้เพราะการฝึกจากซึนาเดะ แบบนี้แหละถึงได้เห็นว่าการมี “อาจารย์เก่ง” มันสำคัญแค่ไหน

12 นินจาโคโนฮะในยุคนั้น ไม่ได้ถูกพัฒนาเต็มศักยภาพเท่าไหร่หรอก

เหตุผลที่ “อัจฉริยะ” หลายคนกลายเป็นที่รู้จักตั้งแต่อายุยังน้อย ก็เพราะพวกเขาทั้ง “เก่งกว่าคนทั่วไป” และ “ขยันกว่าคนทั่วไป” นั่นเอง ไม่แปลกเลยที่พวกเขาจะโด่งดังขนาดนั้น

คนที่สามารถไปถึงระดับ “สุดยอดคาเงะ” ได้ก่อนอายุ 15 นั้น ถูกเรียกว่า “อัจฉริยะเหนืออัจฉริยะ”

และตอนนี้... ยังไม่มีใครที่ทำได้เลย!

บางที... โบรุโตะในอนาคตอาจจะเป็นคนแรกก็ได้!

ส่วนคนที่ไปถึง “ระดับสุดยอดคาเงะ” ได้ก่อนอายุ 20 ก็ถือว่าเป็น “อัจฉริยะ” ได้เหมือนกัน...

และในตอนนี้เอง นารูโตะก็ได้รับข้อมูลบางอย่างที่ทำให้เขาตื่นเต้นมาก

มีเบาะแสขององค์กร “คาระ” ปรากฏขึ้นแล้ว!

ความจริง นารูโตะเริ่มให้คนตามหาเงาขององค์กรคาระตั้งแต่หลังสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4 แล้ว จุดประสงค์ก็เพื่อหา “โอซึซึกิ อิชชิกิ”

นารูโตะไม่แน่ใจว่าในโลกนินจาที่เปลี่ยนไปแบบสุดขั้วนี้

โอซึซึกิ อิชชิกิ จะยังปรากฏตัวอยู่มั้ย

ตลอดห้าปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยพบอะไรเลย

แต่ตอนนี้ เขาเพิ่งได้รับเบาะแสเกี่ยวกับโอซึซึกิเป็นครั้งแรก!

และการพบองค์กรคาระ ก็เท่ากับได้เจอ “โอซึซึกิ อิชชิกิ” แล้วนั่นเอง

อิชชิกิ ก็เหมือน “ตะปู” ที่ฝังลึกลงในโลกนินจา... และในขณะเดียวกันนั้นเอง

งานเลี้ยงของฮาชิรามะกับพรรคพวกก็จบลงพอดีหลังบทสนทนาออกรส

ทุกคนที่ออกมาจากร้าน ก็ตกลงกันว่าจะไป “นิทรรศการหุ่นยนต์ต่อสู้” ซึ่งก็เป็นเป้าหมายหลักของวันนี้นั่นแหละ

“ต้องบอกเลยว่า คนที่คิดค้นหุ่นยนต์นี่มันอัจฉริยะของแท้!”

โมริตะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทึ่งสุด ๆ

เพราะหุ่นยนต์ต่อสู้ทรงพลังเหล่านี้ ได้เพิ่มพลังให้กับโลกนินจาแบบก้าวกระโดดจริง ๆ

“ท่านซาโซริ คืออัจฉริยะของแท้เลยครับ!”

โมริตะพูดอีกครั้งด้วยความเคารพในใจ แต่ที่จริงเขาไม่ค่อยรู้อะไรมากเกี่ยวกับซาโซริหรอก เพราะอีกฝ่ายเพิ่งมาโผล่จริงจังในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

แต่สำหรับโทบิรามะ แน่นอนว่าเขารู้ดีว่าซาโซริเป็นใคร

ใช่แล้ว หุ่นยนต์ต่อสู้นี่ก็คือ “ผลงานของซาโซริ” หรือจะเรียกว่า “กันดั้ม” ก็ไม่ผิด

แรกเริ่มซาโซริใช้ชื่อ “ฮิรุโกะ” ปลอมตัวไว้ แต่พอตัวตนถูกเปิดเผย เขาก็กลับมาใช้ชื่อจริงตามเดิม

เพราะโลกตอนนี้ไม่มีองค์กรแสงอุษาอีกต่อไปแล้ว เขาเลยไปเข้าร่วมกับ “องค์กรอัมเบรลล่า” แทน

โปรเจกต์ “หุ่นยนต์ต่อสู้” คือการที่ซาโซรินำ “ความฝัน” ของเขามาใส่ไว้ในโลกแห่งความจริง

การสร้างหุ่นเชิดแบบเดิมมันซับซ้อนเกินไป ต้องใช้ความรู้เฉพาะทางเยอะ และค่าเรียนก็แพงโคตร!

ถึงแม้การสร้างหุ่นยนต์จะยากกว่า แต่ตอนนี้มี “บุคลากรด้านเทคนิค” โผล่มาไม่หยุด

แถมเทคโนโลยีของเขาก็พัฒนาแบบก้าวกระโดดอีกด้วย

สิ่งสำคัญคือ “ตอนนี้มีวัตถุดิบให้ใช้เยอะขึ้นมาก!”

เทคโนโลยีโลหะยุคนี้อัปเดตตลอดเวลา บางอย่างถึงกับ “สังเคราะห์” ขึ้นมาเองได้ด้วยซ้ำ โดยใช้ทรัพยากรจากทั่วทั้งโลกนินจา

ตอนนี้พูดได้เต็มปากว่า “ซาโซริโคตรรวย!”

แต่เพื่อไม่ให้สิ้นเปลืองวัสดุเกินไป หุ่นยนต์ในปัจจุบันเลยไม่ตัวใหญ่เท่าที่เขาเคยสร้างมาก่อน

ตอนนี้หุ่นโดยทั่วไปจะแบ่งเป็น 3 ขนาด เล็ก, กลาง, ใหญ่!

หุ่นขนาดเล็ก สูงประมาณ 5 ถึง 10 เมตร ใช้งานง่าย ควบคุมไม่ยาก

หุ่นขนาดกลาง เป็นหุ่นต่อสู้หลัก และมีจำนวนเยอะที่สุดในปัจจุบัน สูงราว 20 ถึง 50 เมตร

หุ่นขนาดใหญ่ หรือ “อาวุธจักรวรรดิ”

มีพลังระดับทำลายล้างโลก! ขนาดอยู่ที่ 70 ถึง 100 เมตร!

แต่ละตัวเรียกได้ว่าเป็น “สมบัติประจำชาติ” เลยทีเดียว!

และแล้ว ทั้งกลุ่มก็เดินทางมาถึง “นิทรรศการหุ่นยนต์ต่อสู้!”

ผู้คนจำนวนมากแห่กันมา พอมาถึง มาดาระก็แอบใช้วิชาลวงตาแบบเบา ๆ ใส่ทุกคนรอบข้าง

เพราะคนที่มางานนี้ ส่วนใหญ่มีพลังระดับสูงมาก!

ระดับเดียวกับโมริตะมีอยู่เยอะ บางคนเก่งกว่าก็มีเพียบ

กลุ่มของพวกเขาค่อย ๆ เดินเข้าไปผ่าน “ประตูยักษ์สูง 20 เมตร” ที่เปิดต้อนรับอยู่

มีผู้คนเข้าออกไม่ขาดสาย

แต่สิ่งที่ดึงสายตาที่สุด คือ “หุ่นยนต์สุดเท่” ที่ตั้งโชว์อยู่บนแท่นกลาง

ด้านบนเปิดโล่งเป็นท้องฟ้า!

ชัดเจนเลยว่าเอาไว้สำหรับให้หุ่นบินเข้าออกได้ ประตูของหุ่นก็คือ “ฟากฟ้า!”

ขณะที่ทุกคนกำลังตื่นตาตื่นใจ โทบิรามะก็เหลือบมองไปรอบ ๆ แล้วก็ต้องเบิกตา

“หือ! ท่านฮาชิรามะกับมาดาระไปไหนแล้ว?”

โมริตะก็เพิ่งรู้ตัวเช่นกันว่าหายไปสองคน

“ปล่อยให้เขาเดินเล่นเถอะ!”

โทบิรามะพูดแบบปลง ๆ

เขาเองก็สนใจหุ่นเหมือนกัน แต่งานวิจัยหลักของเขาไม่ใช่ด้านนี้เลย

เขาเน้นไปทาง “วิชานินจา, เทคโนโลยีชีวภาพ, พันธนาการ, วิชาต้องห้าม, เทคนิคฝึกตน” และอื่น ๆ

เรียกได้ว่าเป็น “ปรมาจารย์วิชาต้องห้าม” ตัวจริงเสียงจริง!

เกือบทุกการวิจัยของหมู่บ้านโคโนฮะมีชื่อเขาอยู่เบื้องหลังเสมอ

พื้นที่นิทรรศการหุ่นกว้างใหญ่มาก ตั้งอยู่รอบนอกของเมือง ใกล้กับภูเขาด้านหลัง

ให้บรรยากาศที่ “เปิดโล่ง สบายตา” สุด ๆ

ส่วนฮาชิรามะกับมาดาระที่หายตัวไป ก็เดินมาถึง “โซนจัดแสดง” แห่งหนึ่งอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองมายืนอยู่หน้า “หุ่นขนาดใหญ่” ตัวหนึ่ง สูงถึง 85 เมตรเต็ม ๆ

และมีคนรุมล้อมอยู่แล้วมากมาย

นี่คือหุ่นขนาดใหญ่เพียงตัวเดียวในงานครั้งนี้

ฮาชิรามะยืนตาค้าง มองหุ่นด้วยสีหน้าตื่นเต้นสุดขีด!

รูปร่างภายนอกของมันเท่กว่า “เก้าหาง” ซะอีก!

ส่วนมาดาระนั้นเงียบ แต่แววตาจริงจังขึ้น เนตรวงแหวนของเขาเริ่มหมุนเบา ๆ

เพียงแวบเดียว เขาก็สามารถ “มองทะลุ” เข้าไปถึงโครงสร้างภายในของหุ่นตัวนั้น

และสิ่งที่เขาเห็น... ก็ทำให้เขาหลุดอุทานออกมาเบา ๆ ฮาชิรามะหันมามองด้วยความสงสัย

“น่าสนใจแฮะ...”

มาดาระพึมพำ พร้อมกอดอกนิ่ง ๆ

เพราะตอนที่เขาส่องเข้าไปตรง “ห้องควบคุม” การมองของเขาถูก “ปิดกั้น” ด้วยบาเรียพิเศษบางอย่าง!

จากแค่ข้อมูลเล็ก ๆ ที่เขาเห็น

มาดาระก็รู้เลยว่า หุ่นตัวนี้ “แข็งแกร่งกว่าสัตว์หาง” หลายขุม

หุ่นตัวนี้ใช้ “เครื่องปฏิกรณ์จักระ” เป็นแหล่งพลังงาน

ยังไม่พอ มันยังมีบาเรีย, วิชาผนึก, กับ “อาวุธลึกลับ” ที่เขาไม่เคยเห็นอีกด้วย

แต่สิ่งที่สะดุดตาที่สุด คือ “ดาบยาวโลหะผสม” ขนาดหลายสิบเมตร!

โครงสร้างภายในของดาบก็ไม่ธรรมดาเลย!

ตอนนั้นเอง มาดาระก็เริ่มรู้สึกว่า

“ไอ้เจ้าหุ่นนี่... อาจไม่ได้อ่อนกว่าซูซาโนะโอะของเขาเลยด้วยซ้ำ”

มันดูน่าสนใจขึ้นมาทันที!

แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเขาคิดว่าซูซาโนะโอะของเขาอ่อนกว่าเจ้าหุ่นนี่นะ

แค่... ถ้าเอาซูซาโนะโอะมาครอบหุ่นตัวนี้อีกชั้นล่ะ? จะเกิดอะไรขึ้น?

หรือว่า... เขาควรไปขอให้ซาโซริสร้างให้ซักตัวดี?

ตอนที่มาดาระกำลังคิดอะไรเล่น ๆ อยู่นั้น

ฮาชิรามะก็ปีนขึ้นไปบนหุ่นเฉยเลย!

เสียงฮือฮาเริ่มดังขึ้นรอบ ๆ

คนกลุ่มใหญ่เริ่มล้อมฮาชิรามะเอาไว้ทันที

มาดาระหันไปมองด้วยความสงสัย ได้ยินเสียงเล็ดรอดออกมาว่า...

“ฉันจะซื้อ!!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….