บทที่ 335: ซาสึเกะจากอนาคต! (ฟรี)

ระลอกคลื่นแผ่กระจายออกไปทั่วความว่างเปล่า...

“นี่เหรอ... ยุคของพ่อในตอนนั้นน่ะ?”

เสียงของเด็กหนุ่มที่ยังดูอ่อนวัยเล็กน้อยดังขึ้น เมื่อเทียบกับร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เขาดูผอมบางกว่าเล็กน้อย

เด็กคนนั้นก็ใส่เสื้อคลุมดำเช่นกัน เขาค่อยๆ ดึงฮู้ดสีดำลง เผยให้เห็นผมยาวสีทองสว่าง หน้าตายังดูเป็นเด็กอยู่เลย อายุราวๆ สิบเอ็ดถึงสิบสองขวบเท่านั้น

แต่สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจที่สุดก็คือดวงตาของเขา ดวงตาที่เต็มไปด้วยพลังลึกลับและศักดิ์สิทธิ์ ถึงแม้จะยังเยาว์วัย แต่กลับแฝงไว้ด้วยความเป็นผู้ใหญ่

“ใช่แล้ว…”

ชายเสื้อคลุมดำอีกคนที่ดูอายุมากกว่าตอบกลับพร้อมถอนหายใจเบาๆ

แววตาเขาเต็มไปด้วยความซับซ้อน

“ใช่เลย... ตลอดหลายปีที่ผ่านมา มันเต็มไปด้วยเรื่องเหลือเชื่อ ถ้าไม่มีช่วงเวลานั้น... นายก็รู้ใช่ไหม ว่าในยุคของพวกเรา มันไม่ได้ง่ายเหมือนยุคของนายที่มีคนเก่งโผล่มาไม่หยุด แบบว่าจบโรงเรียนระดับสูงได้ ต้องมีพลังเทียบระดับห้าคาเงะขึ้นไปเลยนะ!”

ระหว่างที่ชายคนนั้นพูด เสียงของเขาก็เต็มไปด้วยทั้งความตื่นเต้นและความหวนคิดถึง

ส่วนเด็กที่อยู่ข้างๆ ถึงจะยังเด็ก แต่ถ้ามีใครอยู่ใกล้จะรู้ทันทีว่า "พลังคุกคาม" ที่แผ่ออกมานั้นไม่ด้อยไปกว่าห้าคาเงะของยุคปัจจุบันเลยด้วยซ้ำ

ชื่อของเด็กคนนั้นคือ โบรูโตะ   อุซึมากิ โบรูโตะ!

“อาจารย์ซาสึเกะ เล่าเรื่องของท่านตอนวัยรุ่นให้ฟังหน่อยสิ!”

เสียงใสของเด็กหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างจริงใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความศรัทธา เพราะคนที่เขานับถือที่สุดก็คือ...พ่อของเขา ใช่แล้ว พ่อของเด็กคนนี้ก็คือ อุซึมากิ นารูโตะ!

และชายผู้ลึกลับผู้มากประสบการณ์คนนั้นก็คือ อุจิวะ ซาสึเกะ ซึ่งมาจากโลกอนาคต...

เรียกเขาว่า “ซาสึเกะจากอนาคต” ก็แล้วกัน สองคนค่อยๆ เดินคุยกันไป พร้อมกับเล่าเรื่องราวต่างๆ ที่โลกนินจาในตอนนี้ยังไม่รู้ โดยเฉพาะเรื่องระหว่างเขากับนารูโตะในอดีต

แต่ถึงจะคุยกัน สองคนก็ไม่ได้ชะลอฝีเท้าเลย พวกเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วเหมือนสายฟ้า แล่นไปเหมือนพายุ!

ในพริบตา พวกเขาก็หายวับไปจากสายตาแล้ว!

...

ณ โคโนฮะ ภายในฐานลับที่มีการป้องกันแน่นหนา จู่ๆ ก็มีเสียงไซเรนร้องลั่น!

“แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! ตรวจพบจักระระดับสูง! กำลังเปิดใช้พลังผนึก พลังบาเรีย... ซซ... ระบบขัดข้อง กำลังปิดระบบ!!!”

เสียงไซเรนทำให้คนในฐานตกใจแทบสิ้นสติ ไม่ช้าก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวกันทั่ว

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมระบบแจ้งเตือนนอกฐานไม่ทำงาน?”

“แย่แล้ว! เราถูกบุกรุกงั้นเหรอ? ทำไมโปรแกรมป้องกันถึงดับไปเฉยๆ?!”

“จะบุกรุกเข้ามาถึงนี่ได้ พลังต้องระดับ S ขึ้นไปแน่นอน!”

นินจาหลายคนเริ่มเคลื่อนไหวทันที มุ่งหน้าไปยังจุดแจ้งเตือน

แต่ทว่าผู้บุกรุกกลับยืนอยู่เฉยๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน ราวกับจงใจรอให้คนมาล้อมไว้

ภายในห้องหนึ่ง ร่างในชุดคลุมดำสองคนก็ค่อยๆ ดึงฮู้ดออกอย่างใจเย็น

หัวหน้ากลุ่มรักษาการณ์ที่อยู่ในห้องถึงกับตะลึงทันที ก่อนจะอุทานเสียงดัง:

“ซาสึเกะ! นี่นายทำอะไรอยู่?! ลืมไปแล้วรึไงว่าเขตนี้ห้ามใช้วิชามิติเวลา!”

“เดี๋ยวๆ…”

มีเสียงหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับมือที่แตะไหล่เขาเบาๆ

“คนนี้... ดูไม่เหมือนซาสึเกะนะ ซาสึเกะไม่... เอ่อ... โตขนาดนี้!”

คนพูดคือ เท็นเท็น ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเจ้าหน้าที่ประจำฐานนี้ และอยู่ในฐานะลูกน้อง ส่วนคนแรกคือ อินุซึกะ คิบะ ที่ตอนนี้ก็เติบโตขึ้นและได้รับมอบหมายหน้าที่สำคัญ

ทั้งสองคนตอนนี้พลังอยู่ในระดับ คาเงะ แล้ว

ได้ยินคิบะพูดแบบนั้น ซาสึเกะจากอนาคตก็อดขมวดคิ้วไม่ได้ เส้นเลือดตรงขมับปูดขึ้นมาทันที แบบนี้ก็เกินไปหน่อยมั้ย!

เขากัดฟันอดกลั้นไว้ ไม่ตอบโต้อะไร แล้วค่อยๆ เปิดเนตรวงแหวนควบคุมทุกคนในห้องในชั่วพริบตาเดียว

เขาลบความทรงจำของทุกคนในห้อง ยกเว้นคิบะกับเท็นเท็น แล้วฝังความทรงจำปลอมว่าเป็น “การซ้อม” ลงไปแทน

เพราะตัวตนของพวกเขายังเปิดเผยไม่ได้

ไม่นาน คิบะกับเท็นเท็นก็เข้าใจเรื่องทั้งหมด และอึ้งไปตามๆ กัน เพราะ “ซาสึเกะ” ตรงหน้าคือ “ซาสึเกะจากอนาคต” นั่นเอง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหน้าถึงเป๊ะขนาดนี้

แค่ดู "แก่กว่า" นิดหน่อย... เอาจริงคือฟีลลุงเลย

แต่แล้วคิบะก็คิดในใจแบบลับๆ ว่า “ทำไมดูเหมือนคนขาดไตก็ไม่รู้... หรือว่า... ซากุระดูดวิญญาณไปหมดแล้ว?”

คิดจบก็แสยะยิ้มเจ้าเล่ห์

เท็นเท็นเห็นสีหน้าคิบะก็รู้ทันทีว่าเขาคิดอะไรแย่ๆ อยู่ เลยซัดหมัดเข้าหัวคิบะไปหนึ่งทีเต็มๆ

“คิดอะไรไร้สาระ! ไปบอกนารูโตะเดี๋ยวนี้เลย!”

เธอหันไปมองซาสึเกะจากอนาคตแล้วโค้งขอโทษ ก่อนที่สายตาจะเลื่อนไปหยุดที่เด็กชายข้างๆ ด้วยความสงสัย

“นี่คือ…”

ก่อนเท็นเท็นจะพูดจบ เด็กหนุ่มก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า

“สวัสดีครับ ป้าเท็นเท็น ผมชื่อโบรูโตะครับ!”

แค่เห็นหน้าก็เดาได้ทันทีว่า อนาคตต้องสนิทกันมากแน่ๆ!

แต่หน้าตาแบบนี้… หรือว่าเขาเป็นลูกของนารูโตะ?

ยิ่งคิดก็ยิ่งใช่ หน้าเหมือนนารูโตะชัดๆ!

แต่... พลังของเขา?

แรงกดดันที่แผ่ออกมายังกับเหนือกว่าตัวเธอเองซะอีก!

เด็กอายุแค่ 11-12 ปี แต่พลังระดับคาเงะ?!

ตั้งแต่เมื่อไหร่การเป็นคาเงะกลายเป็นเรื่องง่ายขนาดนี้?!

แต่พอนึกว่านี่อาจจะเป็นลูกของ "นารูโตะ" ก็เริ่มเข้าใจละ... เด็กของหมอนั่นนี่นา

จะเป็นลูกของซาสึเกะก็คงไม่ใช่ เพราะผมไม่ตรงกันเลย

ไม่นาน นารูโตะก็ได้รับข่าวแล้วรีบมาทันที ช่วงนี้เขาใช้เวลาอยู่ที่ภูเขาเมียวโบคุค่อนข้างบ่อย

เพราะพลังธรรมชาติที่นั่นเข้มข้นมาก ช่วยให้เขาพัฒนาเร็วขึ้น

หลังจากนั้นไม่นาน บุคคลสำคัญก็ทยอยกันมาถึง แม้แต่โอโรจิมารุที่คลั่งงานวิจัยยังรีบละทิ้งโปรเจกต์ปัจจุบันแล้วรีบมาดูด้วยตาตัวเอง

เพราะเรื่องแบบนี้ สำหรับโอโรจิมารุแล้ว มันน่าสนใจมาก!

หนึ่งในนั้น มองหน้าซาสึเกะจากอนาคตแล้วอึ้งไปทันที เพราะเขาคือ "ซาสึเกะคนปัจจุบัน" นั่นเอง มองดูอีกฝ่ายที่เหมือนกับตัวเองเป๊ะ ถึงกับไม่อยากจะเชื่อสายตา

ส่วนโบรูโตะก็มองพ่อของตัวเองในวัยหนุ่มอย่างสนใจ ตื่นเต้น แต่ก็แฝงความเศร้าไว้เล็กน้อยที่หางตา

หลังจากเท็นเท็นอธิบายคร่าวๆ ทุกคนก็เริ่มเข้าใจต้นตอของเรื่องทั้งหมด

และซาสึเกะจากอนาคต ก็บอกจุดประสงค์ของเขาอย่างชัดเจน เขามาเพื่อเตือนทุกคนว่า “อนาคตมันโหดกว่าที่คิด!”

“ใช่ ฉันมาจากโลกอีกสิบสองปีข้างหน้า… และในสิบปีนั้น... พวกเรา แพ้!”

ซาสึเกะพูดตรงๆ ด้วยน้ำเสียงจริงจังจนทุกคนเงียบไปหมด!

“หมายความว่าไง?!”

“อนาคตมันโหดร้ายยิ่งกว่าที่เราจินตนาการไว้ซะอีก…”

ซาสึเกะพูดด้วยน้ำเสียงปนเศร้า

นารูโตะเองก็ขมวดคิ้วหนัก ขนาดเขาอยู่ตรงนั้น ยังแพ้ได้อีกเหรอ?

หรือว่าโอซึซึกิพวกอื่นโผล่มาอีก?

แม้นารูโตะจะไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา แต่คนอื่นๆ เริ่มรู้สึกกังวลแล้ว

“เป็นไปได้ไง? แค่พลังตอนนี้ เราก็ล้มตัวเองในอดีตได้สิบคนแล้ว!”

เสียงนี้เป็นของ “ไรคาเงะคนก่อน” หลังจากระบบหมู่บ้านถูกยกเลิก เขาแม้จะไม่ได้เป็นคาเงะแล้ว แต่ก็ยังเป็นผู้นำที่ทรงอิทธิพลคนหนึ่ง

เขายังมีผู้สนับสนุนมากมาย และพลังของเขาก็พัฒนาขึ้นเยอะด้วย

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….