บทที่ 295: การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ของโลกนินจา (ฟรี)

“ฮู่... ฮู่... ฮู่...”

ท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดงที่ย้อมทุกสิ่งเป็นสีแดงเข้ม ชายคนหนึ่งกำลังฝึกดาบไม่หยุดหย่อนอยู่บนลานฝึก ร่างของเขาชุ่มไปด้วยเหงื่อจนเม็ดโต ๆ ไหลอาบแก้ม

ชิซุยเก็บดาบเข้าฝัก หยิบผ้าเช็ดหน้าจากแหวนมิติมาเช็ดหน้าอย่างลวก ๆ

ตั้งแต่นารูโตะเข้าสู่การปลีกตัว ชิซุยก็ฝึกแบบนี้ทุกวัน ยาวไปจนตะวันจะลับฟ้า

ช่วงเย็น เป็นเวลาจัดการงาน!

ทันใดนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งก็เดินเข้ามาพร้อมยื่นเอกสารที่ดูเหมือนรายงานราชการหลายฉบับให้

“วันนี้ฉันไม่อ่านหรอก ไปเดินด้วยกันหน่อยสิ อาโอกิ!”

ชิซุยพูดช้า ๆ ใบหน้าที่ดูเหนื่อยล้า ทว่าแววตากลับเปล่งประกายด้วยความเฉลียวฉลาด

แรงกดดันที่มองไม่เห็นแผ่ออกจากตัวชิซุย

ชายหนุ่มตรงหน้าเขาชื่อ ซางาวะ อาโอกิ เพราะเป็นคนรอบคอบและมีพรสวรรค์ยอดเยี่ยม ชิซุยจึงเลือกเขามาเป็นเลขา คล้ายกับโจจูโร่ในอดีต แต่ฝีมือกลับเหนือกว่าเสียอีก

เขาถูกคัดเลือกจากกระบวนการคัดกรองสุดเข้มงวดของอัมเบรลล่า คนที่สามารถโดดเด่นจากผู้สมัครนับไม่ถ้วนได้แบบนี้ ทั้งนิสัยและความสามารถของอาโอกิ ย่อมไม่ต้องสงสัยเลย

“รับทราบครับ ท่านชิซุย!”

อาโอกิตอบอย่างเคารพ

เขาสวมเสื้อคลุมสีเขียว ใบหน้ายังดูเยาว์วัย แต่ก็หล่อเหลาคมคาย พรสวรรค์ไม่ธรรมดา อายุแค่ 15 ก็กลายเป็นนินจาระดับโจนินแล้ว ความเป็นผู้นำโดยกำเนิดก็ทำให้ชิซุยชื่นชมเขาอย่างมาก

ที่สำคัญที่สุดคือ อาโอกิมีพื้นเพที่ใสสะอาด ไต่เต้ามาจากสามัญชน เขาจึงเข้าใจดีที่สุดว่า “อัมเบรลล่า” มอบอะไรให้กับโลกนินจานี้

“อาโอกิ ฉันบอกนายแล้วใช่มั้ยว่าไม่ต้องทำตัวทางการขนาดนี้ ถ้านายอยากเรียกฉันว่า ‘พี่ชิซุย’ ก็ได้นะ!”

ชิซุยพูดอย่างเหนื่อยใจนิด ๆ แต่ก็พอใจในตัวชายหนุ่มตรงหน้ามาก

“ท่านชิซุย เคยบอกไว้เองนะครับว่า ผู้นำต้องไม่แสดงอารมณ์ออกทางสีหน้า และต้องรักษาอำนาจไว้ต่อหน้าผู้ใต้บังคับบัญชา เพื่อให้พวกเขาเชื่อมั่น!”

อาโอกิตอบด้วยความเคารพอีกครั้ง สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง แต่ในแววตากลับมีความตื่นเต้นและดีใจอยู่ชัดเจน เขาดีใจมากที่ได้รับการยอมรับจากชิซุย

ยังเป็นเด็กอยู่นั่นแหละ... ชิซุยคิดในใจ เห็นแววตาที่เปล่งประกายของอาโอกิแล้วก็ยิ้มออกมาโดยไม่พูดอะไรต่อ แล้วเดินต่อไปข้างหน้าเงียบ ๆ

อาโอกิเองก็เงียบเช่นกัน เดินตามชิซุยไปอย่างแนบชิด ในแววตาเต็มไปด้วยความเลื่อมใส

‘ผมจะต้องกลายเป็นคนที่ยิ่งใหญ่แบบท่านชิซุยให้ได้! และจะสืบสานอุดมการณ์สีแดง! ผมจะกลายเป็นผู้ช่วยของท่านนารูโตะให้ได้!!’

ในองค์กรอัมเบรลล่า ทุกคนล้วนอยากเป็นแบบชิซุย แต่กับนารูโตะ เขาถูกยกให้เป็นดั่งเทพเจ้า ไม่มีใครกล้าคิดว่า “จะเทียบเขาได้” เพราะเขากลายเป็นสัญลักษณ์ เป็นความศรัทธาไปแล้ว

เวลาผ่านไป ชิซุยเดินออกมาค่อนข้างไกล ออกพ้นเขตศูนย์กลางเมืองหลวงแห่งหิมะ แล้วเข้าสู่พื้นที่ชนบท

ใต้แสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดง ยังเห็นชาวบ้านบางกลุ่มกำลังเพาะปลูกอยู่ตามทุ่งนา

เสียงเครื่องจักรดังกระหึ่ม ชาวนาสมัยนี้ไม่ใช้วัวเทียมไถอีกต่อไปแล้ว และก็ไม่ต้องจ้างนินจามาช่วยเหมือนแต่ก่อน พวกเขามี “เครื่องจักร” แล้ว

เมื่อก่อน คนทั่วไปไม่มีเงินพอจะจ้างนินจาหรอก มีแค่พวกเจ้าที่ดินหรือบ้านรวย ๆ เท่านั้นที่พอจะจ้างได้

ส่วนชาวไร่ชาวนาที่มีที่แค่ไม่กี่แปลง นอกจากต้องปลูกข้าวกินเองแล้ว ก็ยังต้องจ่ายภาษีอีก

แต่ตอนนี้ มันต่างออกไปแล้ว นับตั้งแต่นารูโตะพิชิตห้าประเทศมหาอำนาจได้ สิ่งแรกที่เขาทำก็คือ “กวาดล้างพวกขุนนาง” แล้วกระจายที่ดินให้กับประชาชน เมื่อมีพืชผลสายพันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูงเข้ามา ภาษีก็ลดลงมากกว่าเดิมหลายเท่า

โลกนินจากำลังเปลี่ยนแปลงแบบ “หน้ามือเป็นหลังมือ” ทุกวัน โรงเรียนถูกสร้างขึ้น ถนนถูกปรับปรุง

เมื่อก่อนนินจาหาเงินจากการทำภารกิจ แต่ตอนนี้ นินจาสามารถรับจ้างสร้างถนน สร้างโครงสร้างพื้นฐาน และอื่น ๆ ได้มากมาย

เพราะแค่วิชานินจาเพียงครั้งเดียว บางคนสามารถยืดถนนออกได้เป็นสิบ ๆ เมตร ซึ่งสำหรับโลกเดิมของนารูโตะนั่นมันคือเรื่องเหลือเชื่อ นินจาบางคนสร้างถนนได้เป็นกิโลเมตรในวันเดียว!

ด้วยเหตุนี้ พวกเขาแทบไม่เคยขาดเงินเลย

แต่นารูโตะก็เปิดขาย “วิชานินจาบางส่วน” ด้วยเงินได้เหมือนกัน ยกเว้นวิชาที่หายากต้องใช้แต้มแลก แต่วิชาทั่วไปสามารถให้กับนินจาระดับล่างได้

แม้นินจาจะหาเงินได้ไว แต่ก็ใช้เงินไวเช่นกัน จะซื้อบ้านก็ต้องใช้เงิน จะซื้อรถก็ต้องใช้เงิน

จะซื้ออาวุธก็ต้องใช้เงิน อยากอยู่ในบ้านที่ทำจากคอนกรีตเสริมเหล็ก? งั้นก็รีบหาเงินซะ บ้านหลังเตี้ย ๆ ในอดีตถูกเปลี่ยนเป็นตึกสูงระฟ้าด้วยฝีมือนารูโตะ

ไม่เพียงแต่ช่วยประหยัดพื้นที่ แต่ยังสร้างรายได้มหาศาลอีกด้วย เพราะตอนนี้ นารูโตะกลายเป็น “นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ที่สุดในโลกนินจา”

แน่นอน ด้วยความพิเศษของโลกนินจา บ้านแต่ละหลังจะมี “คาถา” หรือ “สนามพลัง” ป้องกันการถูกรบกวน

และแน่นอนว่า บ้านพวกนี้ “ราคาแพงกว่า” บ้านปกติ

แต่นารูโตะมองว่า “เงินจะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจ” ได้ก็ต่อเมื่อมัน “หมุนเวียน”

พูดได้เลยว่า พลังของนินจาเพิ่มขึ้นเยอะมาก และเพราะเหตุนี้ งานวิจัยด้าน “วิชานินจา” ก็เฟื่องฟูตามไปด้วย

มีบางคนถึงกับ “เชี่ยวชาญในการคิดค้นวิชานินจาใหม่” หรือ “วิชาผสมผสาน” เพื่อนำมาแลกแต้ม หรือแลกเป็นเงิน...

ชิซุยมองวิวรอบ ๆ ไปช้า ๆ แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ในนินจาโลกยุคก่อน คนที่ทำเกษตรส่วนมากผอมแห้งหน้าซีด แต่ตอนนี้ พวกเขากลับสดใส ร่าเริง และมีชีวิตชีวา

นั่นทำให้ชิซุยรู้สึก “พอใจสุด ๆ!”

“เมื่อก่อนฉันเคยคิดว่า สันติคือการไม่มีสงคราม แต่ในมุมมืดหลายแห่ง โลกก็ยังเต็มไปด้วยเรื่องเลวร้ายที่มองไม่เห็น!”

“นี่แหละ... ถึงจะเรียกว่า ‘สันติภาพของจริง!!’”

ชิซุยพูดอย่างซึ้งใจ

“ครับ! ท่านชิซุย ผมเองเมื่อก่อนแค่กินอิ่มก็ถือว่ามีความสุขแล้ว แต่หลังจากเข้าร่วมองค์กร ผมถึงได้เข้าใจว่า... ‘ความสุขที่แท้จริง’ เป็นยังไง!”

“มันคือท่าน! กับท่านนารูโตะ! ที่นำความหวังและการกอบกู้มาสู่โลกใบนี้!!”

อาโอกิก็พูดด้วยความรู้สึกจากใจ เขาเข้าใจความหมายของ “ก่อน” และ “หลัง” ดียิ่งกว่าชิซุยเสียอีก

เขาเป็นแค่สามัญชน เคยกังวลแม้แต่เรื่องข้าวกิน พ่อแม่ของเขากลัวที่สุดคือ “สงครามระหว่างนินจา” ตอนเด็กเขาไม่เข้าใจหรอก แต่พออายุ 8–9 ขวบ เขาก็เริ่มมองเห็นแล้วว่า โลกนินจานั้นโหดร้ายแค่ไหน

“คนธรรมดา” คือกลุ่มที่น่าเวทนาที่สุด... แต่ “อัมเบรลล่า” เปลี่ยนทุกอย่างนั้นไป ท่านนารูโตะนำความคิดใหม่ เทคโนโลยีใหม่เข้ามา ให้เขาได้เข้าโรงเรียน และก้าวขึ้นมาได้ด้วยความสามารถของตัวเอง

และเขาก็ปกป้องผู้คนธรรมดาในพื้นที่ที่เขารับผิดชอบจากโจรและนินจาเถื่อนมาโดยตลอด

“ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ฉันก็จะปกป้องสิ่งเหล่านี้ไว้ให้ได้!!”

ชิซุยมองไปยังขุนเขาและแม่น้ำที่งดงามเบื้องหน้า พูดด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยความแน่วแน่ที่ไม่อาจปฏิเสธได้

‘ท่านชิซุย... ผมเองก็จะปกป้องสิ่งเหล่านี้ด้วย! ด้วยเกียรติ และด้วยชีวิตของผม!!’

ในที่ห่างไกลจากที่ชิซุยยืนอยู่ การเปลี่ยนแปลงก็ยังคงเกิดขึ้นในทุกวินาที

ตึกสูงระฟ้าถูกสร้างขึ้น ถนนแบนราบเรียบโผล่ขึ้นราวกับปาฏิหาริย์

และ “รอยยิ้ม” ของผู้คนในโลกนินจา ก็กำลังเพิ่มขึ้นทุกวัน...

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….