บทที่ 265: กาอาระถูกโจมตี ศิลปะคือการระเบิด! (ฟรี)

หลังจากได้ฟังที่ซาสึเกะเล่า ซึนาเดะก็ได้แต่แอบกลอกตาแล้วบ่นในใจว่า "เกินไปละมั้ง!"

วิชานินจาตามสายเนตรที่ซาสึเกะปลุกขึ้นมา มันไม่ต่างจาก “พลังเทพแห่งยุทธภพ” ของจริง! เทียบกับเธอที่สะสมฝึกฝนมาหลายสิบปี ได้มาแค่พลังระดับเทพหนึ่งอย่าง ซาสึเกะนี่เปิดมาตู้เดียวเหมือนจะได้มาสอง สาม หรืออาจจะมากกว่านั้น บอกเลยว่า “เกินมนุษย์!”

สมกับเป็น “เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุบผา!”

แววตาของโอโรจิมารุถึงกับเป็นประกาย คล้ายเจอขุมทรัพย์ล้ำค่าแห่งโลกนินจา!

แต่ทันทีที่เขาหันไปเจอสายตาคมกริบของนารูโตะ ก็ต้องรีบกลืนแผนในใจกลับไปอย่างเงียบ ๆ

ความสามารถของซาสึเกะน่ะ แน่นอนว่าน่าอิจฉา แต่ไอ้เด็กนี่ที่อยู่ตรงหน้า…ต่างหากที่ห้ามแตะต้องโดยเด็ดขาด! โอโรจิมารุสัมผัสได้เลยว่า…นารูโตะตอนนี้ น่ากลัวพอ ๆ กับเซ็นจู ฮาชิรามะ หรืออุจิวะ มาดาระแล้วด้วยซ้ำ

นารูโตะเองก็รู้สึกดีใจกับซาสึเกะอยู่ในใจ ตอนนี้ซาสึเกะก้าวขึ้นมาอีกขั้นใหญ่ ถ้าเทียบกับเรื่องราวในเส้นเวลาเดิม รากฐานของเขาตอนนี้แน่นกว่าเดิมมาก

ยาคุโมะ คุรามะ ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ก็ประหลาดใจสุด ๆ พลังระดับนี้ ถ้าเข้าไปอยู่ในพื้นที่ภาพลวงตาของเธออีก คงควบคุมเขาไม่ได้แล้วแน่ ๆ

“นี่สินะ…เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุบผาในตำนาน”

ทรงพลังขนาดนี้เลยเหรอ?

แต่ถึงยังไง “ขีดจำกัดสายเลือด” ของฉัน…ก็ไม่ได้แย่เหมือนกันนะ!

ยาคุโมะคิดในใจ พร้อมแรงฮึดลุกโชน!

ซาสึเกะกำหมัดแน่น เขา…มีพลังเพียงพอแล้ว

พลังที่จะ “ล้างแค้นอุจิวะ อิทาจิ!”

แม้จะรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว เขาก็ไม่มีวันให้อภัยสิ่งที่อิทาจิทำ!

และ “ตระกูล”…ก็ไม่มีวันให้อภัยเช่นกัน!

…

ขณะที่ฝั่งนารูโตะดูเหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี แต่ทางกาอาระ…กลับเริ่มเจอปัญหาใหญ่

หลังจากไดเมียวแห่งแคว้นลมล่มสลาย กาอาระก็เชิญ “เอบิโซ” อดีตผู้อาวุโสให้กลับมาช่วยบริหารแคว้นเป็นการชั่วคราว

และจากสถานการณ์ตอนนี้ บอกเลยว่า “กาอาระ” ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ “อัมเบรลล่า” อย่างเต็มตัวแล้ว ทำเอาจิโยะกับเอบิโซถึงกับพูดไม่ออก

ชื่อเสียงของกาอาระพุ่งทะลุฟ้า

แถมยังรวบรวมผู้มีความสามารถไว้เพียบ

ครอบครัวนินจาส่วนใหญ่ในหมู่บ้าน ก็ผูกพันกับ “บริษัทรุ้งเจ็ดสี” ทั้งนั้น

และหลังจากพันธมิตรนินจาแพ้พ่ายแบบหมดรูป พลังของอัมเบรลล่าก็กลายเป็นเบอร์หนึ่งของโลกนินจาแบบไม่มีใครเถียงได้

แถมยังมีแนวโน้มจะขยายอิทธิพลครอบคลุมทั่วทั้งโลกนินจาอีกด้วย

เมื่อเจอแรงกดดันระดับนี้ จิโยะกับเอบิโซก็ไม่คิดจะขวางอีกแล้ว

ยิ่งพอกาอาระเปิดเผย “พลังที่แท้จริง” ของอัมเบรลล่าออกมาให้ดู

พวกเขาก็เข้าใจทันทีว่านี่แค่ “ยอดภูเขาน้ำแข็ง” เท่านั้น

ถ้าต้านไม่ไหว…งั้นก็ “ยอม ๆ ไปแล้วกัน”

แคว้นลมเป็นพื้นที่แห้งแล้ง นารูโตะเลยต้องทุ่มทรัพย์ไปมหาศาลเพื่อพัฒนาแคว้นนี้

และตอนนี้ แคว้นลมกำลัง “เปลี่ยนแปลง” อย่างมหาศาลทุกวัน

ด้วย “น้ำมัน” เป็นทรัพยากรหลัก แคว้นนี้ยังถือว่ามีฐานะ แม้ว่ารายได้ส่วนใหญ่จะต้องแบ่งให้อัมเบรลล่าก็ตาม

แต่ด้วยเทคโนโลยีของอัมเบรลล่า อย่าง “รถยนต์” ก็กลายเป็นของที่คนรวยแย่งกันซื้อ

รถแทนรถม้าเริ่มแพร่หลาย

เขตอุตสาหกรรมเริ่มมีรถวิ่งเต็มถนน

และตอนนี้ เมื่ออัมเบรลล่ายึดห้าแคว้นใหญ่ไปเรียบร้อย แน่นอนว่ามีบางฝ่าย “ต่อต้าน” อยู่บ้าง

แต่คนพวกนั้นไม่ใช่นินจา

ส่วนหมู่บ้านนินจาเล็ก ๆ ก็ไม่มีใครกล้าแตะอัมเบรลล่าเลยด้วยซ้ำ

นารูโตะไม่ได้สั่งจัดการเหล่าขุนนางทันที

กลับกัน เขารับประกัน “สิทธิ” ของพวกเขา

บางคนก็ดึงเข้าร่วม บางคนก็กดให้อยู่เฉย ๆ

และสำหรับพวกที่ “ไม่ยอมรับ”…ตอนนี้ก็ไปนอนอยู่ข้าง ๆ ขุนนางที่จงรักภักดีไปหมดแล้ว

ผลลัพธ์คือ “การปฏิวัติอุตสาหกรรม” เริ่มเปลี่ยนโลกแบบถล่มทลาย!

โดยเริ่มจากการ “สร้างถนน”

นารูโตะทุ่มงบไม่อั้น

ใช้ “นินจาธาตุดิน” สร้างถนนดิน

จากนั้นก็เทพื้นด้วยปูนซีเมนต์

ใช้ “วิชาธาตุดิน” คุมการเทปูนให้เรียบ

ปิดท้ายด้วย “นินจาธาตุไฟ” เป่าแห้งให้เรียบกริบ!

ถนนคอนกรีตสุดไฮเทคจึงถือกำเนิดขึ้น!

ระดับความเร็วในการก่อสร้างนี่…ขนาดคนจากโลกก่อนยังต้องตะลึงเลย!

แต่เพราะแคว้นลมเป็นทะเลทราย การสร้างถนนจึงยากกว่าปกติ

ตอนนี้กาอาระก็อยู่หน้างาน คอยกำกับการสร้างถนนอย่างใกล้ชิด

โดยมีทั้งนินจาและประชาชนช่วยกัน เร่งสร้าง “ถนนลาดยาง” ทั่วแคว้นอย่างรวดเร็ว

แต่แล้ว…แขกไม่ได้รับเชิญก็มาถึง!

“เดอิดาระ” ผู้ถูกมอบหมายให้ล่า “หนึ่งหาง”

และ “โอบิโตะ” ในร่าง “โทบิ!”

เดอิดาระไม่โจมตีมั่ว ๆ เขาสอดแนมกาอาระอยู่หลายวันก่อนจะลงมือ

จุดที่เขาเลือกโจมตีมีนินจาอยู่แค่ไม่กี่ร้อยคน

ส่วนที่เหลือก็แยกย้ายกันไปก่อสร้างถนน

เป็นจังหวะโจมตีที่ดีที่สุด!

“ฮ่าฮ่าฮ่า! ท่านเดอิดาระมาแล้ววว~ ศิลปะคือ…การระเบิด!!”

เดอิดาระนั่งอยู่บน “นกดินระเบิด” พร้อมหัวเราะบ้าคลั่ง

ฝ่ามือของเขาทั้งสองข้างมี “ปาก” งอกออกมา

หลังจากปากพวกนี้เคี้ยวดินชนิดพิเศษ มันจะกลายเป็น “ดินระเบิด”

และสามารถสร้าง “การระเบิดขนาดใหญ่” ได้!

เดอิดาระโปรย “ระเบิด C1” ออกมาเป็นสายฝน

ระเบิดนับร้อยร่วงลงมาเหมือนห่าฝน

เสียงระเบิดดังสนั่น!

บึ้ม!!! บึ้ม!!! บึ้ม!!!

“ศัตรูบุก!!! ศัตรูบุก!!!”

นินจาหมู่บ้านซึนะรับมือทันที

กาอาระบินขึ้นฟ้าด้วย “วิชาทรายแม่เหล็ก”

โบกมือเรียกทรายขึ้นมาป้องกันระเบิด C1 ได้อย่างหวุดหวิด

พอเดอิดาระเห็นเป้าหมายหลักปรากฏตัว ก็หัวเราะลั่นด้วยความสะใจ

เขาควบคุมนกดินให้พุ่งเข้าใส่กาอาระทันที!

จากนั้น…เขาเรียก “C2 ดราก้อน” ออกมาอีกตัว!

เขากระโดดขึ้นหลังมังกรดิน แล้วสั่งให้นกดินพุ่งเข้าใส่กาอาระทันที เกิดการระเบิดครั้งใหญ่!

ควันโขมงปกคลุมกาอาระ

แต่เมื่อควันจางลง เดอิดาระก็เห็นก้อนทรายขนาดใหญ่ขวางอยู่

แต่เขาไม่คิดจะหยุดแค่นั้น!

เขาสั่ง “มังกร C2” พ่นระเบิดใส่ไม่หยุด เสียงระเบิดดังทั่วบริเวณ

แต่กาอาระก็ยังใช้ทรายกันไว้ได้หมด!

“โอ้โห…เก่งแฮะ งั้นลองนี่ดูหน่อยแล้วกัน!”

มังกรยักษ์อ้าปากกว้าง แล้วพ่น “ระเบิดกับดัก” นับร้อยลงมา!

บึ้มมมม!!! บึ้มมม!!! บึ้มมม!!!

ระเบิดชุดใหญ่กวาดทุกอย่างพังราบ ควันไฟปกคลุมทั่วบริเวณ

แม้จะเห็นแค่ทรายลอยฟุ้งไปทั่ว แต่กาอาระก็ยังยืนหยัด!

เดอิดาระกางมือ ดินขาวทะลักออกมาจากฝ่ามือ

สร้าง “ตุ๊กตาดิน” รูปร่างมนุษย์พุ่งเข้าโจมตี

กาอาระใช้ทรายกันไว้ทัน

แต่ตุ๊กตาดินเหมือนของเหลว มันซึมผ่านช่องว่างในทรายได้!

จากนั้นก็มีแสงวาบ!

กาอาระขมวดคิ้ว ก่อนจะ…

บึ้ม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่น เปลวไฟกระจาย

กาอาระถูกแรงระเบิดอัดกระเด็น!

เท้าเขาขูดพื้นเป็นทางลึก

พอลุกขึ้นได้ เขาเงยหน้ามอง ก็เห็นเม็ดทรายค่อย ๆ ร่วงจากรอบดวงตา

เมื่อครู่เขาเพิ่งใช้ “เกราะทราย” ช่วยป้องกันไว้ทัน

เดอิดาระเห็นแบบนั้น ก็หัวเราะร่า

เหมือนกำลังเล่นสนุกกับ “ศิลปะการระเบิด” ของตัวเอง

ทดลองรูปแบบระเบิดหลายแบบใส่ไม่ยั้ง!

“มังกร C2 · มิสไซล์นำวิถี!”

วิชา C2 เป็นไม้ตายของเดอิดาระ

ทรงพลังยิ่งกว่า C1

ทั้งมังกรสามารถพ่นระเบิดใส่เป้าหมาย

และตัวมังกรเองก็ระเบิดได้ด้วย!

มังกรพ่น “ระเบิดทรงหมู” ออกมา

เกิดการระเบิดรุนแรง ในเนื้อเรื่องเดิม ถึงขั้นที่ซาสึเกะต้องใช้ “โหมดผนึกสวรรค์” ถึงจะต้านไหว และยังรับได้ไม่กี่ครั้งเท่านั้น!

กาอาระใช้ทรายกันไว้ได้ แต่ทุกครั้งที่กัน…เขาต้องเสีย “จักระ” มหาศาล!!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….