บทที่ 250: การเปลี่ยนแปลงของไรคาเงะ (ฟรี)
บทที่ 250: การเปลี่ยนแปลงของไรคาเงะ (ฟรี)
กลิ่นไหม้ของเปลวเพลิงฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ แต่ไม่มีใครสนใจมันเลย เพราะในสนามรบตอนนี้ วิชาน้ำของฝ่ายอัมเบรลล่าถูกปล่อยออกมาเป็นสายเหมือนช่องแคบ กระแทกเข้าใส่ทะเลเพลิงอย่างรุนแรง!
ทันใดนั้น เสียง "ปุ๊ด!" ก็ดังขึ้น เสียงของไฟที่ถูกน้ำดับ
หลังจากที่ทั้งสองพลังปะทะกันอยู่ครู่หนึ่ง ไอร้อนก็ลอยอบอวลไปทั่วสนามรบ แต่ไม่นาน ลมแรงก็พัดกรรโชกเหมือนใบมีด ตัดผ่านม่านน้ำและไอร้อนออกไปอย่างเด็ดขาด
นารูโตะมองภาพสนามรบเบื้องหน้า แล้วก็รู้ได้ทันทีว่านี่เป็นฝีมือของตระกูลชิมูระ ต้องยอมรับจริงๆ ว่าการวิจัยของตระกูลนี้เกี่ยวกับวิชาธาตุลม อยู่ในระดับแนวหน้าของโลกนินจา
...แต่เอาจริงๆ วิชาธาตุลมของเขาเองก็ดีไม่แพ้กัน
นารูโตะออกคำสั่งโจมตีอีกครั้ง คราวนี้ไม่ต้องมาเล่นเชิงพลังจักระอีกแล้ว มันบ้าบิ่นเกินไป!
ถึงแม้จะมีทรัพยากรพอ แต่จะให้เอาไปปะทะพลังกับศัตรูตรงๆ ก็ถือว่าเปลืองยุทโธปกรณ์ดีๆ ไปเปล่าๆ
แล้วในที่สุด สองฝ่ายก็ปะทะกันตรงๆ! ทันทีที่เริ่มปะทะ สีหน้าของพวกตระกูลซารุโทบิก็เปลี่ยนทันที
“เป็นไปได้ยังไง?! ศัตรูแข็งแกร่งขนาดนี้เลยเหรอ?!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า! พี่น้องเอ๊ย ลุยให้เต็มที่เลยเว้ย!!!”
ฝั่งอัมเบรลล่า ที่สวมชุดเกราะจักระสุดแกร่ง ทุกคนรู้สึกถึงพลังที่ไหลพล่านทั่วร่างแบบไม่สิ้นสุด!
เกราะจักระไม่เพียงแค่เสริมพลังจักระของผู้ใช้เท่านั้น แต่ยังเพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย และสามารถต้านการโจมตีได้บางส่วนอีกด้วย ด้วยข้อได้เปรียบแบบนี้ พวกเขาสามารถเอาชนะศัตรูที่มีระดับเหนือกว่าได้สบายๆ
“บ้าเอ๊ย! เกราะพวกนั้นมันอะไรกัน!? ทำไมรู้สึกว่าวิชาของฉันโดนป้องกันหมดเลย!?”
ในช่วงเวลานั้น กลิ่นคาวเลือดแผ่ซ่านทั่วสนามรบ เสียงตะโกนฆ่าฟันดังกึกก้องไปทั่ว นารูโตะมองภาพเบื้องหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
การนองเลือดนี้... มันจำเป็น
เพราะหากไม่ทำลาย ก็ไม่อาจสร้างใหม่ได้ โลกนินจาจะไม่มีวันเปลี่ยน ถ้าไม่ผ่านการแตกหักอย่างแท้จริง!
คำพูด...ไม่มีวันเปลี่ยนโลกนินจาได้!
และเมื่อเผชิญหน้ากับพลังของอัมเบรลล่าที่ถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง พันธมิตรนินจาก็ไม่สามารถนิ่งเฉยได้อีกต่อไป!
ข่าวถูกส่งกลับไปยังแนวหลังทันที
ไรคาเงะ เอ โมโหสุดขีด ตบโต๊ะจนแตกกระจาย!
“ไร้ประโยชน์สิ้นดี! พวกแกตรวจสอบพลังของอัมเบรลล่าไม่ได้เลยเรอะ! ฉันจะไปเอง!”
ไรคาเงะทนไม่ไหวอีกแล้ว ความแตกต่างของพลังระหว่างสองฝั่งทำให้เขาโกรธสุดขีด และที่ยิ่งทำให้เดือดคือ เขาคิดว่าพวกซารุโทบิอ่อนแอเกินไป!
ถ้าพวกซารุโทบิรู้ล่ะก็ คงอยากร้องไห้ตาย… ไม่ใช่ว่าพวกเขาอ่อนแอเกินไปหรอกนะ แต่เพราะศัตรูมันแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก!
“ใจเย็นก่อน รอดูสถานการณ์ก่อนเถอะ”
โอโนกิพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสุขุม ขมวดคิ้วแน่น แม้เขาจะไม่ได้คิดเหมือนไรคาเงะ แต่ก็ยอมรับว่าพลังของอัมเบรลล่ามันเหนือความคาดหมายไปมาก...
ขณะเดียวกัน บนสนามรบ เสียงโหยหวนก็ดังก้องไปทั่ว ความต่างของฝีมือชัดเจนสุดๆ ตระกูลซารุโทบิ ชิมูระ โดนบีบถอยร่นทีละนิด!
“ชิมูระ ไดรัง! นายเป็นอะไรรึเปล่า!?”
นินจาตระกูลซารุโทบิคนนึงตะโกนขึ้น เขาเห็นเพื่อนของเขาล้มลงอย่างกะทันหัน รีบวิ่งไปดูใกล้ๆ แล้วก็ต้องช็อก บนหน้าผากของเพื่อนมีรูเลือดทะลุอยู่ ไม่รู้โดนโจมตีตอนไหน!
“นี่มันอาวุธอะไร!?”
ขณะที่เขายังตกใจไม่หาย ความรู้สึกสังหรณ์ร้ายก็พลันพุ่งขึ้นมา เขาพลิกตัวกลิ้งหลบไปด้านข้างทันที แล้วแสงบางอย่างก็พุ่งเฉียดตัวไป!
ยังไม่ทันคิดอะไรต่อ แสงอีกชุดก็พุ่งทะลวงร่างเขา เลือดไหลทะลักจากรูที่แสงพุ่งเข้า!
ดวงตาเบิกกว้าง… ตายด้วยความคับแค้น!
ระยะสิบกิโลเมตรจากจุดนั้น เงาร่างหนึ่งยิ้มมุมปากเบาๆ มือกำปืนสไนเปอร์ขนาดใหญ่ไว้แน่น ใบหน้าเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
เขาคือ ฮิวงะ ชิน “เทพสไนเปอร์” แห่งอัมเบรลล่า!
และการยิงเมื่อกี้ คือผลงานของเขา
“หึ! พวกนายยังห่างชั้นกับฉันอีกเยอะ ถ้าจะมาแย่งตำแหน่งเทพสไนเปอร์น่ะ!”
ฮิวงะ ชินพูดอย่างมั่นใจเต็มร้อย ในศึกครั้งนี้ ทุกฝ่ายจะมีการจัดอันดับเทพสไนเปอร์กันใหม่ เพราะตอนนี้มีนักแม่นปืนหน้าใหม่ที่ฝีมือดีหลายคน
แม้แต่ฮิวงะ ชินเองก็เริ่มรู้สึกกดดัน
แต่เพื่อรักษาตำแหน่งเทพสไนเปอร์อันดับหนึ่ง เขาก็ฝึกซ้อมหนักสุดชีวิต เพราะไม่อยากเสียตำแหน่งไป หลังจากที่ครั้งหนึ่งเขาเคยเป็นแค่ “คนธรรมดา” ตอนนี้เขากลับได้รับการยอมรับอย่างสูง
แม้แต่นินจาระดับโจนินจากตระกูลย่อยยังต้องเคารพเขา ทั้งหมดนี้… มาจากผลงานของเขาที่เคยสังหารโจนินไปกว่าหลายสิบคน!
ในโลกนี้ พลังคือทุกสิ่ง!
จะฆ่าโจนินด้วยวิชาอะไรก็ตาม ถ้าทำสำเร็จ ก็คู่ควรกับคำว่า “ยอดฝีมือ”
เพราะใช่ว่าทุกคน… จะยิงปืนเก่ง!
บางคนยังสู้ด้วยชูริเคนจะดีกว่าเสียอีก
...
ไม่นาน พวกตระกูลซารุโทบิก็ทนไม่ไหว ได้รับคำสั่งให้ “ถอนทัพชั่วคราว” พวกเขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ทันที ถ้าไม่ออกคำสั่งล่ะก็ บางคนอาจหนีเองเลยด้วยซ้ำ
ทันทีที่คำสั่งออกมา พวกเขารีบถอยจากสนามรบทันที
แต่ในตอนนั้นเอง นารูโตะกลับสั่งห้ามไล่ตาม!
ซึนาเดะกับคนอื่นๆ งงทันที ทำไมไม่ฉวยโอกาสตีซ้ำล่ะ!?
นารูโตะอธิบายว่า
“อย่าไล่ตามศัตรูที่จนตรอก เป้าหมายของเราคือให้ห้าแคว้นใหญ่เห็นพลังของเรา! ถ้าพวกมันกลัวเรา ทีหลังจะยึดครองดินแดนก็ง่ายขึ้น”
“และเราต้องให้ประชาชนเห็นว่าเราแข็งแกร่ง เพื่อที่พวกเขาจะได้สนับสนุนเรา เพราะสิ่งที่เราให้เขา คือผลประโยชน์ที่จับต้องได้!”
“ยิ่งไปกว่านั้น การรบครั้งนี้ก็ถือเป็น ‘การฝึก’ ถ้าหน่วยหน้ากวาดชัยหมด แล้วพวกพ้องข้างหลังก็อดผลงานหมด แบบนั้นจะยุติธรรมได้ยังไง? ไม่ต้องห่วง... งานหลักยังมาไม่ถึง!”
ซึนาเดะกับคนอื่นๆ พอได้ฟัง ก็พยักหน้าทันที เข้าใจแผนของนารูโตะได้ในบัดดล
สงครามครั้งนี้... มันต่างจากสงครามในอดีตอย่างสิ้นเชิง
แต่ก่อน ขอแค่ชนะก็พอ แต่ครั้งนี้ ต้องชนะทั้งในสนามรบ และใจคน และในแผนระยะยาว!
“ไอ้พวกทรยศนั่นยังได้หน้าไปอีก!”
ซึนาเดะบ่นเสียงเย็น
ฝั่งศัตรู พอเห็นว่าอัมเบรลล่าไม่ตามซ้ำ ก็พากันโล่งอก แต่พอกลับเข้าค่าย พวกเขาก็โดนไรคาเงะถากถางทันที
“หึ! พวกแกมันอ่อนแอจนตรวจสอบอะไรไม่ได้เลย! ไม่เห็นแม้แต่เสี้ยวของพลังอัมเบรลล่า!”
ไรคาเงะพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ซารุโทบิ อาสึมะทนไม่ไหว ตะโกนสวนกลับ
“หึ! ท่านไรคาเงะดูยิ่งใหญ่นักนี่! อย่าลืมว่าข้างหลังพวกเรา คือท่านไดเมียวแคว้นไฟ ไม่ใช่หมาหัวเน่าของคุโมะอย่างพวกแก! หรือจะให้พูดอีกทีว่า ใครกันแน่... ที่เคยโดนอัมเบรลล่าจับตัวไป!?”
คำพูดเสียดสีของอาซึมะทำเอาไรคาเงะลุกพรวด จักระอันดุดันปะทุขึ้นทันที กลิ่นอายรุนแรงแผ่ไปทั่ว
โอโนกิที่อยู่ข้างๆ ขมวดคิ้ว เขารู้สึกได้ทันทีว่าไรคาเงะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง... ทั้งพลัง ทั้งบรรยากาศ ล้วนเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดด!
“หึ! พวกแกมันก็แค่หมาหัวเน่า อย่าคิดว่าพวกแกยังเป็นตระกูลสูงศักดิ์ของโคโนฮะอยู่เลย! ซารุโทบิไม่มีวันเป็นโฮคาเงะอีกแล้ว!”
ไรคาเงะพูดเสียงเย็นเฉียบ
โอโนกิรีบลุกขึ้นมาห้ามทันที
“ใจเย็นกันหน่อยสิ! เรายังไม่ได้รบกับศัตรูเลย จะมาทะเลาะกันเองทำไม? ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปจะดูไม่ดีแน่ เราต้องมองภาพรวม!”
คำพูดของโอโนกิช่วยคลายบรรยากาศตึงเครียดลงเล็กน้อย อาซึมะเองก็รีบถอย เขาเริ่มรู้สึกเสียใจที่พูดแบบนั้น เพราะเขารู้ว่า “เรื่องอัมเบรล่าจับตัวไรคาเงะ” เป็นจุดอ่อนของอีกฝ่าย
และดูจากท่าทางตอนนี้...
ไรคาเงะกำลัง “บ้า” ไปแล้วจริงๆ!
FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]
……….