บทที่ 245: เปิดฉากโปรเจกต์อ่านจันทรานิรันดร์ก่อนกำหนด (ฟรี)

“หมายความว่า…ซาโซริไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเลยในองค์กรอัมเบรลล่า เอาแต่หมกมุ่นวิจัยวิชาหุ่นเชิดทั้งวัน?”

ใต้หน้ากากอุซึมากิ ปรากฏเนตรวงแหวนสามแฉกเย็นชาสุดขั้ว ราวกับจะกลืนความอบอุ่นของโลกทั้งใบให้กลายเป็นน้ำแข็ง

เซ็ตสึดำเผยรอยยิ้ม เผยฟันแหลมเป็นแถบพลางพูดว่า “หมอนั่นสร้างหุ่นยนต์กลขนาดหลายสิบเมตร ดูแล้วน่าจะมีพลังในการต่อสู้สูงอยู่เหมือนกัน แต่ที่แน่ ๆ คือหมอนั่นไม่ได้ไปสืบข่าวขององค์กรอัมเบรลล่าเลย!”

โอบิโตะเองก็รู้ดี ว่าข้อมูลของเขามีแหล่งหลักมาจากเซ็ตสึดำ ไม่มีใครในโลกนินจาคนไหนที่สามารถสืบข่าวได้เก่งเท่าเจ้านี่อีกแล้ว

ตอนนี้ เซ็ตสึดำเก็บข้อมูลเกี่ยวกับฐานสาขาของอัมเบรลล่าได้แทบทั้งหมดแล้ว ยกเว้นก็แค่ฐานหลักสามแห่งเท่านั้น

แต่ฐานสาขาเหล่านั้น ส่วนใหญ่ก็ทำเพื่อช่วยเหลือชาวบ้านธรรมดาในโลกนินจา หรือไม่ก็ผลิตเทคโนโลยีพื้นฐาน

ส่วนเทคโนโลยีที่ซับซ้อนและอันตรายทั้งหลาย มันถูกเก็บไว้ในฐานหลัก ซึ่งเป็นพื้นที่ที่เซ็ตสึดำยังเจาะเข้าไปไม่ได้เลย

“องค์กรอัมเบรลล่ามันชอบอ้างว่าเป็นเทคโนโลยีวิทยาศาสตร์ใช่ไหม? ฮะฮะ จักระคือแก่นแท้ของโลกนี้ พวกมันหลงทางไปหมดแล้ว!”

เพราะข้อมูลของโอบิโตะยังจำกัด เขาเลยเข้าใจองค์กรอัมเบรลล่าแค่ในขอบเขตที่ตัวเองรู้อยู่ตอนนี้เท่านั้น

แต่เขาก็มั่นใจว่าตัวเองเข้าใจเป้าหมายของอัมเบรลล่าแล้ว พวกนั้นกำลังรวบรวมประชาชนธรรมดา เพื่อโค่นระเบียบเดิม แล้วตั้งตนขึ้นเหนือห้าชาติมหาอำนาจ

“มาดาระ…เราควรเปิดฉาก ‘อ่านจันทรานิรันดร์’ ตอนนี้เลยไหม?”

เซ็ตสึดำถามเสียงเบา แต่แท้จริงแล้ว มันกำลังพยายามชักนำความคิดของโอบิโตะ

การปรากฏตัวของอัมเบรลล่าทำให้เซ็ตสึดำรู้สึกว่าแผนเริ่มหลุดจากมือ และมันไม่มีวันยอมให้ใครมาขัดขวางแผนที่วางไว้นับพันปี เดี๋ยวนี้คือช่วงที่เข้าใกล้ความสำเร็จมากที่สุด และใกล้จะได้พบแม่มากที่สุดแล้ว

พอได้ยินแบบนั้น โอบิโตะก็นิ่งคิดทันที

อัมเบรลล่าเป็นองค์กรที่แข็งแกร่งมาก และแน่นอนว่ามันจะมีผลกระทบต่อแผนของเขา เขาเองก็เคยคิดอยู่เหมือนกัน ว่าจะเร่งแผนหรือไม่ เพราะตามกำหนดเดิม โปรเจกต์อ่านจันทรานิรันดร์จะเริ่มในอีกหกเดือนข้างหน้า

“ไปแจ้งนางาโตะเรื่องอัมเบรลล่าไว้ก่อน ยกเว้นว่ามันจำเป็นจริง ๆ ห้ามเริ่มแผนก่อนกำหนดเด็ดขาด โปรเจกต์อ่านจันทรานิรันดร์…ต้องไม่พลาด!!”

เสียงของโอบิโตะเย็นเยียบ เต็มไปด้วยอำนาจและคำสั่งที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ ความหลงใหลในอดีตของเขาถูกกลบด้วยความมุ่งมั่นในเป้าหมาย

“รับทราบ!!”

เซ็ตสึดำแปลงร่างเป็นเงาดำ แล้วหายวับไปจากที่ตรงนั้น เหลือเพียงโอบิโตะที่ยังยืนนิ่งอยู่ พร้อมกับเสียงกระซิบเบา ๆ จากเขาเอง…

“ริน…ฉันจะสร้างโลกที่มีเธอ…มีคาคาชิ…มีอาจารย์…โลกที่สมบูรณ์แบบ…”

…

เซ็ตสึดำเดินทางไปยังแคว้นอาเมะ แล้วแจ้งข่าวนี้ให้นางาโตะรู้ แต่เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องของซาโซริ เพราะในสายตาของมัน ซาโซริก็แค่หมากตัวหนึ่ง และการทะเลาะกันระหว่างหมาก มันไม่มีประโยชน์

ส่วนเรื่องข่าวสารน่ะเหรอ? จะมีใครในโลกนี้เก่งกว่ามันได้ล่ะ?

นางาโตะนั่งคิดเงียบ ๆ หลังได้รับข่าว อิทธิพลและความทะเยอทะยานของอัมเบรลล่าก็ทำให้แผนของเขาสั่นคลอนเหมือนกัน

ยิ่งไปกว่านั้น…อุซึมากิ นารูโตะ ที่อยู่ในองค์กรอัมเบรลล่า คือจุดสำคัญที่สุดของแผนทั้งหมด

หรือจะเรียกให้ถูกก็คือ…“เก้าหาง” ที่อยู่ในตัวของนารูโตะ

การรวบรวมสัตว์หางทั้งหมดเพื่อรวมร่างเป็นสิบหาง แล้วใช้เป็นอาวุธยับยั้งสงคราม คือหนทางเดียวที่จะทำให้ห้าชาติมหาอำนาจไม่กล้าทำสงครามอีก

และหากอัมเบรลล่าเลือกจะใช้ประชาชนธรรมดาเป็นพลังควบคุมห้าชาติ ผลที่ตามมาอาจกลายเป็นสงครามครั้งใหญ่แบบเลี่ยงไม่ได้

ในสายตาของโอบิโตะ, นางาโตะ และพรรคพวก…องค์กรอัมเบรลล่าคือกลุ่มที่มีความทะเยอทะยานอย่างอันตราย

ถึงผู้นำของห้าชาติจะไร้ความสามารถก็ตาม แต่ถ้ามีคนใหม่ขึ้นมาแทน ใครจะรับประกันได้ว่าสงครามจะไม่เกิดอีก?

แต่ทั้งโอบิโตะและนางาโตะต่างก็ไม่รู้เลยว่า เป้าหมายที่แท้จริงของอัมเบรลล่า…ไม่ใช่แค่ขึ้นครองเหนือห้าชาติ

แต่พวกเขาต้องการ เปลี่ยนโลกทั้งใบ

รวมหมู่บ้านนินจาทุกแห่งให้กลายเป็นหนึ่งเดียว

เพื่อบรรลุ “การรวมชาติอย่างแท้จริง”!

นางาโตะนิ่งไปสักพัก ก่อนจะตัดสินใจ

เรียกประชุมองค์กรแสงอุษา!!

หนึ่งวันผ่านไป สมาชิกองค์กรแสงอุษากลับมาครบทุกคน

“หัวหน้า เรียกประชุมอะไรตอนนี้เนี่ย? ฉันยังยุ่งอยู่เลยนะ…”

ซาโซริพูดเสียงต่ำ สีหน้ายังดูติดพันกับงาน

เขายังต้องปรับแต่ง “อีเทอนัล” ให้สมบูรณ์ และตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านั้นอีกแล้ว

อิทาจิจ้องเงียบ ๆ แววตาลึกเหมือนมีอะไรในใจ เขาเพิ่งไปตามหาซาสึเกะแต่ก็ไม่เจอ

ตอนนั้นเอง โคนันเดินเข้ามา ผิวขาวสะอาด แต่สีหน้าเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

“ขอแนะนำสมาชิกใหม่ทุกคน นี่คือ ‘ฮิรุโกะ’ จะมาแทนคาคุซึ!”

“และนี่คือ ‘โทบิ’ เขาจะมาแทนฮิดัน’!”

เสียงของโคนันชัดเจนก้องไปทั่วห้องประชุม และนั่นก็หมายความว่าโอบิโตะได้กลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของแสงอุษา แตกต่างจากเนื้อเรื่องเดิมที่เขาแค่เป็นผู้ช่วยเบื้องหลัง

“แฮ่ม! เงียบหน่อย เรามีเรื่องต้องคุย!”

เนตรสังสาระของเพนกวาดมองทั่วห้อง ทุกคนเงียบสนิททันที

ภายใต้อำนาจของเพน ไม่มีใครกล้าคิดขัดขืน

นั่นคืออำนาจจาก “พลังที่แท้จริง”

ชายตรงหน้าที่เรียกตัวเองว่า “เทพเจ้า” ได้พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่าคำพูดนั้นไม่ใช่ลมปาก

“ด้วยความไม่แน่นอนขององค์กรอัมเบรลล่า และเพื่อให้แผนของเราดำเนินไปอย่างราบรื่น ฉันจึงตัดสินใจ…เปิดฉากแผนล่วงหน้า!!”

“และนี่คือเอกสารที่ต้องดู!”

เพนโยนเอกสารลงบนโต๊ะ แล้วหันไปสั่งเซ็ตสึขาวดำว่า “เซ็ตสึ นายรับหน้าที่แจ้งไดเมียวของห้าชาติเกี่ยวกับเรื่องนี้ เปิดโปงองค์กรอัมเบรลล่า ดึงความสนใจออกจากพวกเรา!!”

เอกสารถูกส่งต่อกันไประหว่างสมาชิก ทุกคนก็มองออกว่า องค์กรอัมเบรลล่ากำลังเคลื่อนไหวอย่างทะเยอทะยาน

“ฮ่า ๆ ๆ พอพวกนั้นโดนจับตามองแทนพวกเรา แผนของพวกเราก็สบายเลย!”

เดอิดาระพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นแบบสุดขีด เขาอยากให้โลกนินจาได้เห็น “ศิลปะ” ของเขาสักที!

แต่ละคนในห้องประชุมก็มีสีหน้าต่างกันไป

อิทาจินิ่ง เดอิดาระคลั่ง ฮิรุโกะดูสนใจ

คิซาเมะดูเหมือนยิ้ม แต่ก็ซ่อนอะไรบางอย่างไว้

โทบิก็ดูตลกตามสไตล์ตัวเอง

ซาโซริไม่แสดงอารมณ์เลย หลบอยู่ในหุ่นของเขา

ส่วนนางาโตะ…เต็มไปด้วยความมั่นใจ!

“ต่อไปเป็นการแบ่งภารกิจ เดอิดาระกับโทบิจะไป จับหนึ่งหาง กับเจ็ดหาง!”

“ฮิรุโกะกับซาโซริ รับหน้าที่จัดการกับสามหางและหกหาง!”

“อุจิวะ อิทาจิ กับคิซาเมะ ไปจัดการสองหางกับแปดหาง!”

“ที่เหลือจะเป็นหน้าที่ของฉันกับโคนัน!”

เสียงของนางาโตะดังไปทั่วห้องประชุมเล็ก ๆ แววตาของโอบิโตะกับเซ็ตสึใต้หน้ากาก…วาววับด้วยความตื่นเต้น

“ยุติการประชุม!!”

เพนไม่พูดมาก รีบสรุปแล้วประกาศยุติทันที

สมาชิกแต่ละคนทยอยลุกออกจากห้องประชุมไปทีละคน

ผลจาก "ผีเสื้อกระพือปีก" ของนารูโตะ…กำลังทำให้โลกนินจาเบี่ยงเบนไปสู่ทิศทางที่ไม่อาจคาดเดา

ที่แคว้นอาเมะ…

สายฝนโปรยปรายลงมาไม่ขาด เหมือนอารมณ์ของแผ่นดินนี้ที่กำลังเจ็บป่วยและโศกเศร้า…

ประเทศนี้…กำลังป่วยหนัก!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….