บทที่ 70: ซึนาเดะแทรกซึมอัมเบรลล่า (ฟรี)

บทที่ 70: ซึนาเดะแทรกซึมอัมเบรลล่า (ฟรี)

ซึนาเดะเดินปะปนกับชาวบ้านโดยไม่ทำตัวเด่นเกินไป เพราะตอนนี้สายตาทุกคนจับจ้องอยู่ที่ ทานากะ ชินโกะ อย่างไม่ละสายตา เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกสิ่งที่เขาพูดดึงดูดใจเข้าอย่างจัง

มีแค่ชิซึเนะเท่านั้นที่สังเกตเห็นการมาของซึนาเดะ แต่ซึนาเดะก็ส่งสัญญาณทางสายตาให้เธอไม่ต้องพูดอะไร

ทั้งสองจึงยังคงฟังสิ่งที่ทานากะ ชินโกะกำลังพูดต่อไป

“ใครที่ทำผลงานได้ดีเยี่ยม จะได้รับสวัสดิการมากมายจากองค์กรของเรา! พวกเรายังจะช่วยพาทุกคนสร้างบ้านหลังใหม่ที่สวยงามยิ่งกว่าเดิมด้วย!”

“พวกท่านจะมีบ้าน มีเงิน ขอแค่ขยันและทุ่มเทให้องค์กร วันหนึ่งจะได้อยู่บ้านใหญ่เป็นของตัวเอง! จำเศรษฐีโฮชิโนะ เก็นได้ไหม? พวกท่านเองก็สามารถมีบ้านหรูเหมือนเขาได้เช่นกัน!”

ทานากะ ชินโกะยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้น เหมือนตัวเขาเองก็เริ่มคล้อยตามสิ่งที่พูดไปด้วย

โฮชิโนะ เก็น เป็นคนที่มีชื่อเสียงในรัศมีสิบลี้รอบหมู่บ้าน ถือว่าเป็น “เศรษฐีท้องถิ่น” แต่ในความเป็นจริง เขาก็แค่เจ้าที่ดินเล็กๆ คนหนึ่งเท่านั้นเอง!

พอพูดชื่อเขาขึ้นมา ก็ปลุกแรงบันดาลใจของชาวบ้านได้ทันที!

แค่คิดว่าตัวเองอาจจะได้อยู่บ้านแบบเดียวกับเศรษฐี ทุกคนก็ตื่นเต้นกันสุดๆ!

พวกเขาพูดขึ้นมาพร้อมกันว่า

“ชินโกะ! ที่พูดมานี่จริงเหรอ? เราจะได้อยู่บ้านใหญ่แบบนั้นจริงๆ เหรอ?”

ทานากะ ชินโกะเห็นแบบนั้นก็รู้สึกภาคภูมิใจมาก พวกผู้ใหญ่ในองค์กรเคยสอนเขาว่า

“ถ้าอยากให้คนอื่นลุกขึ้นมาทำงานกับนาย อย่าแค่พูดเรื่องผลประโยชน์ แต่ต้องวาดภาพฝันให้พวกเขาเห็นด้วย!”

เขาเห็นด้วยกับสิ่งนี้สุดๆ ถึงแม้จะพูดเว่อร์ไปหน่อย แต่สวัสดิการขององค์กรนั้น “มีอยู่จริง” และบ้านใหญ่ก็ “มีอยู่จริง” เช่นกัน…แค่ไม่ได้มีให้ทุกคนเท่านั้นเอง เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็น ‘คนเก่ง’

แต่แม้แต่คนธรรมดาทั่วไป ก็สามารถเก็บเงินไม่กี่ปีเพื่อซื้อบ้านใหญ่ได้ ดีกว่าปล่อยให้พวกเจ้าที่ดินหรือนายทุนดูดเลือดไปวันๆ!

เด็กๆ เองก็จะได้เรียนในสภาพแวดล้อมที่ดีขึ้น เติบโตเป็นคนที่มีคุณค่า หรืออาจจะได้เป็นนินจาด้วยซ้ำ!

ในโลกใบนี้ จำนวนของ “นินจา” เทียบกับคนธรรมดาแล้วถือว่าน้อยมาก

และพลังของนินจาก็ทำให้คนธรรมดาเคารพและเกรงกลัวไปพร้อมกัน!

“ทุกคนครับ! ผมจะโกหกพวกท่านไปทำไมกัน! ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงทั้งหมด แต่แม้ผู้ใหญ่ในองค์กรจะพร้อมช่วยเหลือ พวกเราก็ต้องขยันกันด้วย!”

“ท่านผู้นำของเราอยากให้ทุกคนหลุดพ้นจากความยากจน ก้าวสู่ความมั่งคั่ง แต่เราก็ต้องมีจิตสำนึก อย่าเป็นคนที่เอาแต่หวังพึ่งโชค!”

ทานากะ ชินโกะพูดด้วยท่าทีจริงจัง ปนเตือน ด้วยน้ำเสียงนุ่มบ้าง แข็งบ้าง เพื่อให้ชาวบ้านเข้าใจว่าความช่วยเหลือนี้มี “คุณค่า” มากแค่ไหน!

…

หลายวันต่อมา ซึนาเดะกับชิซึเนะยังคงเฝ้าติดตามทานากะ ชินโกะอย่างเงียบๆ พวกเธอได้เห็นว่าเขากำลังเผยแพร่สิ่งที่เรียกว่า “อุดมการณ์สีแดง”

ตอนแรกซึนาเดะก็ยังสับสนอยู่นิดหน่อย แต่ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่าองค์กรที่อยู่เบื้องหลังทานากะ ชินโกะนั้น “ไม่ธรรมดา” เอาซะเลย

อุดมการณ์สีแดงเองก็ทำให้ซึนาเดะรู้สึกช็อกอย่างลึกซึ้ง!

ในขณะเดียวกัน เธอก็ได้รู้เกี่ยวกับ “ระดับสมาชิก” ของอัมเบรลล่าด้วย ซึ่งแบ่งออกเป็น แดง, ส้ม, เหลือง, เขียว, น้ำเงิน, คราม และ ม่วง!

จากการสังเกตของซึนาเดะ ดูเหมือนชาวบ้านรอบๆ นี้แทบทุกคนจะกลายเป็นสมาชิกระดับ “ม่วง” ซึ่งเป็นระดับทั่วไปที่สุด

ซึนาเดะยังไม่แน่ใจว่าองค์กรนี้รับสมัครชาวบ้านมากมายไปเพื่ออะไร และดูเหมือนจะไม่ค่อยมีการ “ควบคุม” อย่างเข้มงวดด้วย—เหมือนจะสนใจแค่สมาชิกระดับครามขึ้นไปเท่านั้น!

ซึนาเดะติดตามทานากะ ชินโกะไปเรื่อยๆ ก็พบว่าเขา “ใส่ใจ” ชาวบ้านจริงๆ ไม่ได้เสแสร้งอะไรเลย พฤติกรรมโดยรวมของเขาทำให้ซึนาเดะรู้สึกชื่นชม แม้เขาจะไม่ใช่นินจา แต่หัวใจที่เมตตานั้นน่ายกย่องมาก!

สิ่งนี้ทำให้ซึนาเดะยิ่งรู้สึกอยากรู้จักองค์กรลึกลับนี้มากขึ้นเรื่อยๆ...

…

ดินแดนแห่งเกลียวคลื่น...

อุจิวะ ชิซุย กำลังประชุมร่วมกับ อุจิวะ ยู, ซาบุสะ และสมาชิกคนสำคัญขององค์กร

“ช่วงนี้การขยายตัวเป็นยังไงบ้าง?”

เมื่อเวลาผ่านไป “บริษัทรุ้งเจ็ดสี” ก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และ “อัมเบรลล่า” ภายใต้นโยบายของนารูโตะและการนำของชิซุยกับเหล่าผู้นำ ก็เริ่มเข้าสู่ยุทธศาสตร์ “ขยายอย่างมั่นคง!”

ซาบุสะลุกขึ้นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ก็...พอใช้ได้ บางพื้นที่ไปได้ดี แต่บางที่ก็ยังลำบากอยู่ เพราะชาวบ้านไม่ค่อยเชื่อใจเรา”

“แถมอัตราการรับสมัครนินจาก็เริ่มช้าลงเรื่อยๆ ส่วนพวกนินจาที่เราฝึกเองก็ยังไม่โตพอ!”

เขารายงานสถานการณ์ที่ตัวเองดูแลอยู่โดยรวม

หลังจากที่ซาบุสะพูดจบ อุจิวะ ยู ก็ลุกขึ้นมาพูดบ้างด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“ทางฝั่งผมถือว่าก้าวหน้ามาก สมาชิกเพิ่มขึ้นเยอะ แถมยังได้คนเก่งด้านเครื่องจักรมาเพียบเลย!”

“แถมบางพื้นที่ อุดมการณ์ของเราถูกยกย่องว่าเป็น ‘แสงแห่งความหวัง’ ซะด้วยนะ!”

“นอกจากนั้น เรายังรับสมัครคนมีฝีมือระดับสูงมาได้อีกสองคน นั่นก็คือ...ชิซึเนะ กับ คาโตะ ชิซึกะ! ทั้งคู่เป็นนินจาแพทย์ที่ใช้ ‘วิชาฝ่ามือสมาน’ ได้!”

อุจิวะ ยู หันไปมองซาบุสะด้วยรอยยิ้มแบบผู้ชนะ พร้อมกระพริบตาหยอกว่า

‘ไงล่ะ ฉันทำได้ดีกว่านายใช่มั้ย?’

แต่ซาบุสะไม่เล่นด้วยเลยสักนิด ทำให้ยูได้แต่ยักไหล่แบบขำๆ

“ตรวจสอบภูมิหลังพวกเธอดีรึยัง ยู?”

ชิซุยพยักหน้าอย่างพอใจ เพราะตอนนี้องค์กรกำลังขาดแคลนนินจาแพทย์ โดยเฉพาะคนที่ใช้วิชาฝ่ามือสมานได้—ซึ่งหาได้ยากมาก แม้แต่ในห้าแคว้นใหญ่ยังแทบไม่มี! เขาจึงเริ่มระวังว่า...สองคนนี้อาจเป็นสายลับจากที่อื่นแฝงตัวเข้ามา

“ยังเลยครับ...โลกนี้มันมีคนเร่ร่อนเยอะเกิน ลูกน้องเพิ่งรายงานมา ยังไม่มีเวลาตรวจให้ละเอียดเลย!”

ยูตอบอย่างจนใจ

ชิซุยพยักหน้าแล้วพูดว่า “งั้นสองคนนี้...เดี๋ยวฉันจัดการตรวจสอบเอง”

สมาชิกระดับสูงของอัมเบรลล่า ต้องผ่านการตรวจสอบอย่างเข้มงวด เพื่อป้องกันพวกสายลับจากหมู่บ้านนินจาอื่นหรือองค์กรปริศนา

ยิ่งไปกว่านั้น โครงสร้างขององค์กรนี้ยังออกแบบเป็นแบบ “ร่ม” จริงๆ—มีแกนกลางคือ “ตัวร่ม” ที่มีนารูโตะเป็นผู้นำสูงสุด มีอำนาจเบ็ดเสร็จ!

จากนั้นค่อยๆ แผ่ออกไปเป็นชั้นๆ

แต่ละระดับจะไม่รู้ข้อมูลของระดับที่สูงกว่ามากนัก และมีฐานเล็กๆ กระจายอยู่ทั่ว พร้อมเงินทุนจาก “บริษัทรุ้งเจ็ดสี” คอยสนับสนุน

เหตุผลที่ทำแบบนี้คือ...ต้องการเผยแพร่อุดมการณ์สีแดง และเปลี่ยนวิธีคิดของผู้คนอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่ใช่ดึงทุกคนเข้าองค์กรหมด

ซึ่งแนวทางนี้...ทำให้บางคนหงุดหงิดอย่างแรง—เช่น ซึนาเดะ!

เธออยากจะแทรกซึมเข้าไปเพื่อสืบว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนคิดอุดมการณ์ระดับโลกนี้ได้? ใครกันที่ “มองทะลุแก่นแท้ของโลกนินจา”!?

ซึนาเดะเดาว่า คนผู้นั้นน่าจะเป็น “นักปราชญ์แก่ๆ” ที่ศึกษาอะไรแบบนี้มาทั้งชีวิต หรือไม่ก็เป็นชายชราอายุหลายสิบปี!

แต่ตอนนี้...สิ่งที่ทำให้เธอหงุดหงิดที่สุดคือ—เข้าไม่ถึงส่วนลึกขององค์กรเลย!

พวกเขาบอกแค่ว่า “ให้รอการติดต่อ” เพราะแม้แต่คนระดับครามก็ยังไม่รู้ว่าหัวหน้าตัวจริงคือใคร!

การติดต่อเกือบทั้งหมดเป็นแบบ “สายเดียว” และใช้รหัสลับในการสื่อสาร!

ระบบการทำงานที่รัดกุมขนาดนี้ ทำให้ซึนาเดะเริ่มรู้สึก “ไม่มั่นใจ” ขึ้นมานิดๆ เพราะเธอไม่อาจรู้ได้เลยว่า “ชาวบ้านธรรมดา” ข้างๆ อาจจะเป็น “สมาชิกอัมเบรลล่า” ก็ได้!

ไม่มีใครจะสังเกตพวกเขา...ถ้าพวกเขาไม่เปิดเผยตัวเอง!

นี่มันคือองค์กรที่แผ่ขยายไปทั่วโลกนินจาอย่างเงียบเชียบ และในวันที่พวกเขา “กางร่ม” ออกมา...ต้องเป็นวันที่พลังที่แท้จริงจะถูกปลดปล่อยอย่างมหาศาลแน่!

ซึนาเดะครุ่นคิดถึงพลังเบื้องหลังองค์กรนี้...และความหมายอันลึกซึ้งที่อุดมการณ์นี้แฝงไว้ ส่วนชิซึเนะ แม้จะตกใจไม่แพ้กัน แต่ก็เห็นด้านดีขององค์กรนี้ชัดเจน—เพราะเธอเห็นกับตาว่า “อัมเบรลล่า” ช่วยเหลือผู้คนธรรมดาได้จริง!

ที่น่าประหลาดใจคือ...ดูเหมือน “อัมเบรลล่า” จะมีความเกี่ยวข้องบางอย่าง—แม้จะเบาบางแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้—กับ “บริษัทรุ้งเจ็ดสี” ด้วย!

--------------------

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

ชั้นหนังสือรวมผลงานทุกเรื่อง จิ้มที่นี่เลยค่ะ >>Rubybibi

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

❄️วันสิ้นโลกหายนะเยือกแข็ง: ทรัพยากรของฉันไร้ขีดจำกัด เมื่อมีสาวสวยมากมาย

🍜เกิดใหม่เป็นนารูโตะพร้อมระบบผลตอบแทนความขยัน

🦁ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับพระเจ้า

💸ฮอกวอตส์: ระบบยิ่งจ่ายยิ่งเก่ง

⚙️เกิดใหม่ ในปี 1943 พร้อมระบบพ่อค้าข้ามมิติ

🐛เกิดใหม่เป็นก็อบลินพร้อมระบบจำลองชีวิต

🏪ระบบอะไร? ยิ่งเจ๊งยิ่งรวย! เริ่มต้นด้วยซูเปอร์มาร์เก็ต