- หน้าแรก
- เลิกแก้ตัวได้แล้ว ใครๆก็บอกว่านายเป็นเจ้าพ่อ
- บทที่ 90 มีตำรวจมา!
บทที่ 90 มีตำรวจมา!
บทที่ 90 มีตำรวจมา!
ตำรวจเวรที่เฝ้าอยู่เริ่มไม่พอใจ ไอ้พวกนอกกฎหมายนี่คิดว่ามานั่งคุยรำลึกความหลังกันหรือไง?
กระบองตำรวจเคาะลงบนขาของทั้งคู่ดังปึก “ถ้ายังซุบซิบกันอีก จะจับใส่ตรวนข้อเท้าซะ!”
ลุงคุนทิ้งตัวลงนั่งกับพื้น รู้สึกเหมือนโลกถล่มหนักกว่าเดิม
แกเหลือบเห็นเฝือกที่ขาพี่เปียว... แสดงว่าโดนรวบไปตั้งแต่วันที่สองแล้วสินะ
ตอนนี้ต้องคิดให้ออกว่าไอ้เปียวมันคายความลับไปแค่ไหน ถ้ามันซัดทอดมาถึงแก คราวนี้คงได้ไปร้องเพลงในคุกจริงๆ แน่
บรรยากาศหน้าสถานีตำรวจกลับแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง
เสี่ยวเฉินทำความเคารพจู้หยวนเหลียง “หน่วยสวาทส่งอุปกรณ์มาให้ยี่สิบชุดครับ แต่ไม้ง่ามไม่พอ ผมเลยไปยืมคีมจับงูจากหน่วยดับเพลิงมาเสริม”
จู้หยวนเหลียงพยักหน้า หันไปมองเหล่าตำรวจใต้บังคับบัญชา
มีเสียงซุบซิบกันเบาๆ
“ดึกป่านนี้มีเรื่องอะไรวะ สารวัตรหน้าเครียดเชียว”
“ฉันรู้ ข่าวว่าเถียนคุนแห่งแก๊งถังกงพาพวกบุกไปถล่มบ้านสารวัตร!”
“คุณพระช่วย! นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ เบื่อโลกแล้วเหรอไง?”
จู้หยวนเหลียงสั่งให้แจกจ่ายอุปกรณ์ แล้วกระแอมสองที
เสียงคุยเงียบกริบ
“ที่เรียกทุกคนมาคืนนี้ มีเรื่องเดียว!” สีหน้าเขาเคร่งขรึม น้ำเสียงดุดันขึ้น “เราได้รับเบาะแสจากพลเมืองดีว่า ถังกงคลับมีปัญหาใหญ่”
“หลักฐานชี้ชัดว่า ถังกงเปิดบังหน้าเป็นสถานบันเทิง แต่ลักลอบให้บริการทางเพศแบบผิดกฎหมายมาอย่างยาวนาน”
“ไม่เพียงแค่นั้น จากการสืบสวนเชิงลึก เรายังมีหลักฐานเบื้องต้นว่าพวกมันเกี่ยวข้องกับอิทธิพลมืด...”
หลังปลุกระดมเสร็จ เขาคว้าหมวกกันน็อคปราบจลาจลมาสวม “ปฏิบัติการ!”
......
ชั้นห้า ถังกงคลับ
สิงหย่งคุกเข่าอยู่กับพื้น เล่าเรื่องตะกุกตะกัก
“ลุงคุน... พาพวกเราไปบ้านสารวัตรจู้เพื่อทวงคนครับ!”
“ทวงคน? ทวงใคร!” เจ้าพ่อเฉิงทำหน้าตกใจ เรื่องมันชักจะบานปลายไปกันใหญ่
สิงหย่งกลืนน้ำลาย “พี่เปียวโดนจับ ลุงคุนเลยจะไปทวงพี่เปียวคืน”
เจ้าพ่อเฉิงงงเป็นไก่ตาแตก ไอ้เปียวนี่มันเป็นใครอีกวะ? อาคุนมีลูกชายคนเดียวไม่ใช่เหรอ!
“ไอ้เปียวคือใคร?”
“ไอ้เปียวคือ... คนคุมบ่อนที่เขตซิ่วหมิงครับ มี... มีธุรกิจร่วมกับลุงคุนนิดหน่อย” สิงหย่งเหงื่อท่วมหลัง
จู่ๆ เจ้าพ่อเฉิงก็หัวเราะ “อาคุนยอมงัดข้อกับตำรวจ เพื่อช่วยเจ้าของบ่อนไพ่นกกระจอกเนี่ยนะ?”
ฝ่ามือของเขาตบลงบนโต๊ะชงชาดังปัง “มึงเห็นกูเป็นเด็กสามขวบเหรอ! ยังไม่รีบพูดความจริงมาอีก!”
สิงหย่งทิ้งตัวลงกับพื้น สารภาพหมดเปลือก
“พี่เปียวส่งส่วยให้ลุงคุนทุกเดือน แล้วก็ชอบจ้างให้ลุงคุนช่วยเคลียร์ปัญหา ลุงคุนกลัวว่าพี่เปียวจะซัดทอดมาถึงแก”
บทพูดพวกนี้เขากับเซี่ยงเยว่เตี๊ยมกันมาแล้ว ความจริงคือลุงคุนตามไปบ้านสารวัตรเพื่อเล่นงานเซี่ยงเยว่ แต่ขืนพูดแบบนั้นไม่ได้
ต้องบอกว่าลุงคุนทำเพื่อผลประโยชน์ตัวเองถึงยอมเสี่ยงตาย แบบนี้เจ้าพ่อเฉิงถึงจะเกลียดลุงคุนเข้าไส้
ถึงตอนนั้นต่อให้ลุงคุนแก้ตัวยังไงก็เปล่าประโยชน์ เจ้าพ่อเฉิงจะคิดว่าลุงคุนยังมีเรื่องปิดบังอยู่อีก!
สิงหย่งย้ำอีกครั้ง “พี่เปียวให้ส่วนแบ่งลุงคุนทุกเดือน เวลาไหว้วานให้ช่วยอะไรก็จะจ่ายเช็คให้ลุงคุนด้วย!”
เจ้าพ่อเฉิงตาเป็นประกาย
ไหว้วาน เช็ค... ดูท่าเพื่อนเก่าคนนี้จะมีความลับปิดบังเขาเยอะแฮะ!
นิ้วที่ด้วนของเจ้าพ่อเฉิงบีบคางสิงหย่งแน่น “ตำรวจจับเจ้าของบ่อน มันคุ้มเหรอที่อาคุนจะต้องถ่อไปถึงบ้านสารวัตร?”
เล็บจิกเข้าเนื้อสิงหย่ง “อาคุนกำลังปิดบังอะไรอยู่กันแน่?”
“ก... ก็เวลาพี่เปียวไปมีเรื่องกับใคร ก็จะให้ลุงคุนออกหน้า คนเขาเห็นแก่หน้าท่าน ก็ยอมๆ กันไป แต่ครั้งนี้พี่เปียวดันไปมีเรื่องกับลูกชายสารวัตรจู้”
สิงหย่งเว้นวรรค แอบเหลือบมองเจ้าพ่อเฉิงอย่างกล้าๆ กลัวๆ
“มะ... เมื่อสองสามวันก่อน ลุงคุนจะช่วยพี่เปียว เลยพาคนไปกระทืบลูกชายสารวัตรจู้!”
“แล้วพี่เปียวก็โดนสารวัตรจู้จับ... จากนั้น... จากนั้นก็เกิดเรื่องวันนี้แหละครับ”
“ตอแหล!” เจ้าพ่อเฉิงเตะโต๊ะชงชาคว่ำ น้ำร้อนราดรดขากางเกงสิงหย่ง “อาคุนไม่ใจกล้าขนาดนั้นหรอก!”
สิงหย่งคลานเข่าเข้าไปกอดขาเจ้าพ่อเฉิง “เจ้าพ่อครับ ผมไม่กล้าโกหก ลุงคุนตีกระทืบลูกชายสารวัตรที่จินติ่งโหลว คนเห็นกันเยอะแยะ!”
“จินติ่งโหลว...” เจ้าพ่อเฉิงหยิบมือถือขึ้นมา “อาฟง ไปเช็คดูซิว่าเมื่อสองสามวันก่อนอาคุนไปก่อเรื่องอะไรไว้ที่จินติ่งโหลว!”
“ครับ!” เสียงผู้ชายวัยกลางคนตอบกลับมา
เจ้าพ่อเฉิงหันมาจ้องสิงหย่ง “อาคุนโดนจับไปแล้ว มึงหนีออกมาได้ยังไง?”
“ผ... ผมดูต้นทางอยู่ข้างล่าง” สิงหย่งหดคอ
“เห็นตำรวจมา ผมก็วิ่งหนี ตำรวจเด็กๆ สองคนวิ่งไล่ตาม แต่ไม่ทัน แผลพวกนี้ก็ได้มาจากตอนหนีนั่นแหละครับ”
เจ้าพ่อเฉิงมองแผลสิงหย่งแล้วโบกมือให้ลูกน้อง “พามันออกไปทำแผล”
สิงหย่งกอดขาเจ้าพ่อเฉิงแน่น “เจ้าพ่อครับ แล้วลุงคุน...”
เจ้าพ่อเฉิงเตะสิงหย่งกระเด็น “เรื่องอาคุนกูจัดการเอง” แล้วหันไปสั่ง “เอามันออกไป”
ชายชุดจีนสองคนหิ้วปีกสิงหย่งลากออกไป
เจ้าพ่อเฉิงนั่งลงบนเก้าอี้ จุดบุหรี่สูบ สูดเข้าปอดลึกๆ สมองประมวลผลดีผลเสีย
อาคุนอยู่กับเขามานาน ยังไงก็ต้องช่วย ไม่ใช่เพื่อความภักดี แต่เพื่อรักษาภาพลักษณ์ให้คนอื่นเห็น
ในวงการนักเลง ถ้าลูกน้องเก่าแก่ไม่ช่วย คนในถังกงคงเสียขวัญกันหมด แล้วคนข้างนอกจะมองเขายังไง?
อาคุนต้องช่วย!
แต่เรื่องที่อาคุนปิดบังเขาไว้เยอะขนาดนี้ แถมยังกล้าบ้าบิ่นไปทำร้ายลูกสารวัตร แล้วบุกบ้านสารวัตรอีก
เก็บอาคุนไว้ข้างตัวไม่ได้แล้ว ไม่งั้นจะนำภัยมาถึงตัว
รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างอาคุนกับไอ้เปียวด้วย สองคนนี้ต้องมีอะไรไม่ธรรมดาแน่ อาคุนเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ
เขาบี้ก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่อย่างแรง
ช่างเถอะ เมื่อก่อนอาคุนเคยรับมีดแทนเขา ให้แกไปพักผ่อนเลี้ยงหลานซะ ถือว่าใช้หนี้บุญคุณกันไป
ทันใดนั้น มือถือของเจ้าพ่อเฉิงก็ดังขึ้น
“เจ้าพ่อครับ สืบมาแล้ว เมื่อสองวันก่อน ลุงคุนพาคนไปรุมกระทืบวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง แล้วโดนพวกวัยรุ่นพาพวกมาล้อมกรอบคืน แต่พวกนั้นไม่ได้ลงมือกับลุงคุน!”
“รู้แล้ว อาฟง ตอนนี้ไปที่บ้านอาคุน ไปรับลูกเมียมันมา” เจ้าพ่อเฉิงสั่ง
“เจ้าพ่อจะ...”
“อาคุนโดนตำรวจจับ ไม่ควรถามก็อย่าถาม รีบไปซะ”
ปลายสายไม่ถามต่อ รับคำแล้ววางสายไป
จู่ๆ รถบัสหลายคันก็มาจอดหน้าถังกง
จู้หยวนเหลียงนั่งอยู่บนรถ ยกข้อมือดูนาฬิกา : 23:27 น.
เขาหยิบวิทยุสื่อสารสั่งการ “ชุดที่หนึ่งปิดประตูหน้าหลัง ห้ามใครออกเด็ดขาด ชุดที่สองชุดที่สามตามผมเข้าไป ปฏิบัติ!”
ประตูกระจกถูกผลักออก จู้หยวนเหลียงนำกำลังตำรวจพร้อมอาวุธครบมือเดินเข้าล็อบบี้
ผู้จัดการเห็นท่าไม่ดี มือคลำไปที่วิทยุสื่อสารเอว
เสี่ยวเฉินวิ่งเข้าไป เอาคีมจับงูหนีบข้อมือผู้จัดการ “ตำรวจตรวจค้น! ทุกคนเอามือกุมหัว!”
“คุณตำรวจ เราทำธุรกิจถูกกฎหมายนะครับ” ผู้จัดการยังปากแข็ง
ตำรวจค้นตัวรปภ. เจอกระบองไฟฟ้าและมีดพก
“ธุรกิจถูกกฎหมายพกอาวุธพวกนี้เหรอ?”
ผู้จัดการไม่กล้าหือ สั่งให้ทุกคนนั่งยองๆ เอามือกุมหัวเรียงเป็นแถว
จู้หยวนเหลียงสั่งตำรวจสองนายเฝ้าไว้ แล้วพาคนที่เหลือเดินต่อ
เสียงเพลงแดนซ์ดังกระหึ่มมาจากฟลอร์เต้นรำ จู้หยวนเหลียงพยักหน้า ตำรวจสองนายเข้าไปคุมทางเข้าออก
พอก้าวเท้าเข้าผับ แสงเลเซอร์วิบวับบนหัว หนุ่มสาวกำลังดิ้นกันสุดเหวี่ยงตามจังหวะเพลง
จู้หยวนเหลียงส่งสายตาให้เสี่ยวเฉิน เสี่ยวเฉินนำทีมฝ่าฝูงชนตรงไปที่บูธดีเจ
ดีเจสวมแว่นดำกำลังจะเปลี่ยนเพลง จู่ๆ ก็พบว่าตัวเองถูกล้อมด้วยโล่ปราบจลาจล
“ปิดเพลง!” เสี่ยวเฉินเอาคีมจับงูจ่อหน้าดีเจ
ชั้นห้า ชายชุดจีนคนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นเปิดประตูเข้ามา
“เจ้าพ่อ แย่แล้ว มีตำรวจบุก!”