เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า

บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า

บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า


บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า

ไลฟ์สดจู่ ๆ ก็ 18+ เฉย!

ยังไงซะ หัวเต่าก็ดูเหมือน . . . เอิ่ม คุณก็รู้ . . . หรืออาจจะกลับกัน!

“ฉัน . . . ฉันยอมรับ ฉันคิดลึก!”

“เจ้าเต่าลามก หัวยืดหดได้อิสระ โผล่ขึ้นมาทันทีที่โดนสัมผัส”

“หัวแข็งจัง ไม่สิ กระดอง!”

“สวัสดีสุภาพบุรุษทั้งหลาย สีของฉันยังไม่เปลี่ยนใช่ไหม[1]?”

“ไม่มีทาง พวกเราใสซื่อ สีปกติอยู่แล้ว ใช่ไหม?”

“ลีลาคนดูแลสัตว์ดูเชี่ยวชาญนะเนี่ย”

“อะแฮ่ม สื่อถึงอะไร? คนดูแลสัตว์เราเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”

“รู้สึกเหมือนกำลังขับเฟอร์รารี่[2] แต่ไม่มีหลักฐาน!”

“คนดูแลสัตว์ เปลี่ยนให้ผู้ช่วยสาวทำแทนได้ไหม? อยากเห็นเธอลูบเต่า! /ทะลึ่ง/ทะลึ่ง”

“หือ? นายดูผิดปกตินะ!”

“เปลี่ยนให้ผู้ช่วยสาว +1! ไม่งั้นฉันเลิกติดตาม!”

หลานลี่มองคอมเมนต์ หน้าแดงก่ำด้วยความอายทันที! แม้แต่หูก็แดง

สาวน้อยบริสุทธิ์ไร้เดียงสาขนาดนี้ จะทนโดนลุง ๆ แซวไหวได้ไง

“พวกคุณทะลึ่งเกินไปแล้ว ชอบแกล้งคนอื่น” เสียงเธอเบาหวิวเหมือนยุง เธอประท้วงเบา ๆ

“ตื่นเต้นจัง ภรรยาพูดแล้ว!”

“เอ๊ะ ผ่านมาตั้งกี่ปี เธอก็ยังขี้อายเหมือนเดิม!”

“ฉันมาเพื่อเรียนรู้ ไม่ได้มาดูพวกนายกินพีช[3]! คนดูแลสัตว์จัดติวตัวต่อตัวได้ไหม ให้ผู้ช่วยสาวสอนผม?”

ฟางเย่เงยหน้ามองหลานลี่ เห็นหน้าเธอแดงและหลบสายตาเขา เขากระแอมสองที “พี่น้องครับ เลิกแกล้งผู้ช่วยสาวขี้อายได้แล้ว เดี๋ยวรถซิ่งเร็วไป แอดมินมาแบน เราจะอดดูกันหมด คิดว่าเต่าตัวนี้น่ารักไหมครับ?”

เจ้าดำชูหัวสูง ส่วนยอดหัวปกคลุมด้วยเกล็ดเหมือนงู ปากปิดสนิท มองฟางเย่เงียบ ๆ

คอยาวเหี่ยวย่นสีเทาดำถูกปลายนิ้วฟางเย่ลูบไล้หยอกเย้า หัวรูปเพชรขยับแนบชิดผิวหนังใต้คอ ขึ้น ๆ ลง ๆ

แม้จะพูดไม่ได้หรือแสดงสีหน้าไม่ได้ แต่ดูจากที่มันยืดคอแข็งแรงและตั้งตรงขนาดนั้น มันต้องชอบให้ลูบแบบนั้นแน่ ๆ!

ฟางเย่หัวเราะ “เพราะเต่าถูกหุ้มด้วยกระดองหลังและกระดองท้อง พวกมันหายใจด้วยการขยายและหดปอดเหมือนสัตว์อื่นไม่ได้ เต่าใช้คอและขาในการเคลื่อนไหวเป็นหลัก ทำให้กล้ามเนื้อของอวัยวะภายในขยายและดันปอด ซึ่งส่งผลต่อการพองและแฟบของปอด ถ้าคนเลี้ยงเต่าสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าบางครั้งเต่ากระตุกขาและหัวโดยไม่รู้ตัวตอนหลับหรือจำศีล นั่นคือส่วนหนึ่งของกระบวนการหายใจครับ ดังนั้นอย่ามองการขยับคอของเต่าเป็นเรื่องลามกนะครับ มันแค่วิธีหายใจของพวกมัน!”

“อ๋อ เป็นงี้นี่เอง! ได้ความรู้ใหม่แล้ว”

“คนดูแลสัตว์รอบรู้จริง ๆ สุดยอด”

“แต่ฉันก็ยังอดคิดลึกไม่ได้อยู่ดี!”

ไม่นานเหมาก็กลับมา โดยที่เขาถือถาดใส่แตงโมหลายชิ้น

เดิมทีเจ้าดำมีปรสิตในตัวเยอะมาก แต่หลังจากกินยาถ่ายพยาธิ ก็ขับออกมาอย่างรวดเร็ว ในช่วงพักฟื้น ฟางเย่ป้อนน้ำพุวิญญาณให้มัน และอาการก็ดีขึ้นมากแล้ว เขาเลยกล้าให้มันกินแตงโม ไม่งั้นเขาคงคุมอาหารและให้กินผักใบเขียวที่ดีต่อสุขภาพมากกว่า

น้ำพุวิญญาณช่วยให้ฟางเย่ฟื้นฟูพลังงานได้อย่างรวดเร็ว กลับมากระปรี้กระเปร่าหลังจากดื่มแค่ขวดเดียวจากสภาพเหนื่อยล้าสุดขีด คราวที่แล้วที่เห็นเจ้าดำสนใจ เขาป้อนให้มันกินและพบว่าน้ำพุวิญญาณมีผลกับสัตว์ด้วย ช่วยเร่งการฟื้นตัว

ตอนแรกเขาคิดว่าการใช้สกิลของตัวเองคงไม่เปลืองน้ำพุวิญญาณเท่าไหร่ ตอนนี้ดูเหมือนว่ายิ่งมีน้ำพุวิญญาณเยอะยิ่งดี

เขาหยิบแตงโมแดงฉ่ำชิ้นหนึ่งจากถาดและยื่นให้เจ้าดำ เต่ายืดหัวออกมาอย่างลังเล อ้าปากช้า ๆ แล้วงับฉับอย่างรวดเร็ว หลังจากกัดหลายครั้ง มันก็เริ่มเคี้ยวช้า ๆ น้ำแตงโมผสมน้ำลายหยดติ๋ง ๆ จากมุมปากไม่หยุด

“ควันเริ่มออกจากหัวแล้ว”

“รถเร็วมาก รถเร็วจริง ๆ!”

“เจ้าดำที่รัก กัดแบบนั้นนิ้วไม่ขาดเหรอ?”

ขากรรไกรบนของเต่าหกโค้งนิดหน่อย คล้ายจะงอยปากอินทรี แต่แบนและกว้างกว่า และทื่อกว่ามาก ดูดุร้ายเวลากิน กัดเปลือกแข็ง ๆ เข้าไปอย่างไม่ลังเล ส่งเสียงกรุบกริบขณะเคี้ยว แป๊บเดียว ขอบปากก็เปรอะเศษเปลือกสีขาว และมีเศษร่วงลงพื้น

ฟางเย่อธิบาย “เต่าหกเป็นหนึ่งในเต่าบกที่ขี้อายและขี้กลัวที่สุดครับ! และเนื่องจากพวกมันกินพืชเป็นหลัก ปกติจะหดหัวหนีเมื่อมือคนแปลกหน้าเข้าใกล้ ไม่กัดหรอกครับถ้ายื่นนิ้วไปข้างหน้า”

กลัวเจ้าดำยังไม่หายดีและอาจอาหารไม่ย่อยจากเปลือกแข็ง ฟางเย่ดึงเปลือกออกจากปากมันนิดหน่อย ให้เหลือแต่เนื้อ ผิดคาด เจ้าดำดูไม่พอใจ เอียงคอไล่ตามเปลือก ค่อย ๆ ยกขาหน้าพยายามดึงเปลือกเข้ามาใกล้

บางทีสำหรับเจ้าดำ ผิวสัมผัสแบบเปลือกแตงโม แครอท และฟักทองที่แข็งและกรอบ อาจคล้ายกับที่มนุษย์ชอบหนังไก่ทอดกรอบนอกนุ่มในก็ได้มั้ง?

“ไม่นึกเลย พอดูไปนาน ๆ เจ้าเต่าก็น่ารักดีนะ?”

“ท่าทางกินช้า ๆ ครุ่นคิด ๆ ของมัน ทำให้เราเคลิ้มตามโดยไม่รู้ตัวเลย!”

ชาวเน็ตที่เลี้ยงเต่าบอก “เต่าน่ารักและมีจิตวิญญาณจริง ๆ นะ เต่าเขียวตัวน้อยของฉันชอบยื่นหัวออกมาสบตาฉันเวลาเรียก มันชอบกินและไม่ค่อยเล่นน้ำ ฉันบอกมันว่าถ้าไม่ออกกำลังกายจะกลายเป็นหมูตอน แล้วมันก็ก้มหัวลงเหมือนน้อยใจ ฉันคิดมาตลอดว่ามันฟังรู้เรื่อง”

“อยากเลี้ยงเต่าบ้างจัง! น่าจะดูแลง่ายใช่ไหม?”

“จะว่าง่ายก็ง่าย ไม่ต้องให้อาหารทุกวัน ให้อาทิตย์ละไม่กี่ครั้ง เปลี่ยนน้ำ ไม่ต้องดูแลเยอะเหมือนสัตว์เลี้ยงอื่น จะว่ายากก็ยาก เวลาหมาแมวป่วย อาการออกชัดเจน แต่เต่าบอกไม่ได้เวลาไม่สบาย แถมปกติพวกมันเคลื่อนไหวช้าอยู่แล้ว เลยดูไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่ แต่อาจตายในวันสองวันเลยก็ได้”

“จริง ตอนประถมฉันเลี้ยงหลายตัว ไม่กี่เดือนก็ตายหมด”

“เฮ้อ เต่าฉันจำศีลนานมาก ค่อย ๆ ตื่นตอนฤดูใบไม้ผลิปีถัดไป แต่ปีสุดท้าย ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น กระดองเต่าทำให้พวกมันดูแข็งแกร่งจนเราเผลอใส่ใจน้อยลง”

ขณะที่ชาวเน็ตคุยกัน เจ้าดำกินแตงโมหมดชิ้นและดูเหมือนยังไม่อิ่ม

ฟางเย่หยิบแตงโมจากถาด แจกให้หลานลี่และเหมา และหยิบชิ้นหนึ่งให้ตัวเอง

หลานลี่รับแตงโมมา ถามอย่างน่ารัก “เอ๊ะ ให้ป้อนแตงโมเจ้าดำเหรอคะ?”

“ยัยบ๊อง ให้เธอกินต่างหาก!”

“อ้อ อ้อ!”

แม้เจ้าดำจะยังอยากกิน แต่เขาให้กินแต่แตงโมอย่างเดียวไม่ได้ ต้องกินคู่กับผักและฟางข้าวโพดบ้าง ดังนั้นทุกคนจึงถือแตงโมกินอย่างเอร็ดอร่อย

“จู่ ๆ ก็อยากกินแตงโม!”

“ฉันก็อยากกิน!”

หลานลี่กินแตงโมอย่างเรียบร้อย กินเสร็จคนสุดท้าย เธอเลียน้ำแตงโมที่มุมปากและสังเกตเห็นฟางเย่มองเธอเงียบ ๆ ด้วยความขบขัน ทำให้เธอแลบลิ้นออกมาอย่างเขินอาย

ฟางเย่ปรบมือและยิ้ม “เอาล่ะ พี่น้อง หลังจากดูเจ้าเต่าแล้ว ผมจะพาทุกคนไปทัวร์ส่วนจัดแสดงเสือที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ ๆ! ไปกันเถอะ!”

[1] มุกตลกจีน: สีเหลือง = ลามก

[2] ขับรถเร็ว = พูดเรื่องลามก

[3] เรื่องลามก

จบบทที่ บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า

คัดลอกลิงก์แล้ว