- หน้าแรก
- บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน
- บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า
บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า
บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า
บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 94 ชักว่าวให้เต่า
ไลฟ์สดจู่ ๆ ก็ 18+ เฉย!
ยังไงซะ หัวเต่าก็ดูเหมือน . . . เอิ่ม คุณก็รู้ . . . หรืออาจจะกลับกัน!
“ฉัน . . . ฉันยอมรับ ฉันคิดลึก!”
“เจ้าเต่าลามก หัวยืดหดได้อิสระ โผล่ขึ้นมาทันทีที่โดนสัมผัส”
“หัวแข็งจัง ไม่สิ กระดอง!”
“สวัสดีสุภาพบุรุษทั้งหลาย สีของฉันยังไม่เปลี่ยนใช่ไหม[1]?”
“ไม่มีทาง พวกเราใสซื่อ สีปกติอยู่แล้ว ใช่ไหม?”
“ลีลาคนดูแลสัตว์ดูเชี่ยวชาญนะเนี่ย”
“อะแฮ่ม สื่อถึงอะไร? คนดูแลสัตว์เราเป็นคนแบบนั้นเหรอ?”
“รู้สึกเหมือนกำลังขับเฟอร์รารี่[2] แต่ไม่มีหลักฐาน!”
“คนดูแลสัตว์ เปลี่ยนให้ผู้ช่วยสาวทำแทนได้ไหม? อยากเห็นเธอลูบเต่า! /ทะลึ่ง/ทะลึ่ง”
“หือ? นายดูผิดปกตินะ!”
“เปลี่ยนให้ผู้ช่วยสาว +1! ไม่งั้นฉันเลิกติดตาม!”
หลานลี่มองคอมเมนต์ หน้าแดงก่ำด้วยความอายทันที! แม้แต่หูก็แดง
สาวน้อยบริสุทธิ์ไร้เดียงสาขนาดนี้ จะทนโดนลุง ๆ แซวไหวได้ไง
“พวกคุณทะลึ่งเกินไปแล้ว ชอบแกล้งคนอื่น” เสียงเธอเบาหวิวเหมือนยุง เธอประท้วงเบา ๆ
“ตื่นเต้นจัง ภรรยาพูดแล้ว!”
“เอ๊ะ ผ่านมาตั้งกี่ปี เธอก็ยังขี้อายเหมือนเดิม!”
“ฉันมาเพื่อเรียนรู้ ไม่ได้มาดูพวกนายกินพีช[3]! คนดูแลสัตว์จัดติวตัวต่อตัวได้ไหม ให้ผู้ช่วยสาวสอนผม?”
ฟางเย่เงยหน้ามองหลานลี่ เห็นหน้าเธอแดงและหลบสายตาเขา เขากระแอมสองที “พี่น้องครับ เลิกแกล้งผู้ช่วยสาวขี้อายได้แล้ว เดี๋ยวรถซิ่งเร็วไป แอดมินมาแบน เราจะอดดูกันหมด คิดว่าเต่าตัวนี้น่ารักไหมครับ?”
เจ้าดำชูหัวสูง ส่วนยอดหัวปกคลุมด้วยเกล็ดเหมือนงู ปากปิดสนิท มองฟางเย่เงียบ ๆ
คอยาวเหี่ยวย่นสีเทาดำถูกปลายนิ้วฟางเย่ลูบไล้หยอกเย้า หัวรูปเพชรขยับแนบชิดผิวหนังใต้คอ ขึ้น ๆ ลง ๆ
แม้จะพูดไม่ได้หรือแสดงสีหน้าไม่ได้ แต่ดูจากที่มันยืดคอแข็งแรงและตั้งตรงขนาดนั้น มันต้องชอบให้ลูบแบบนั้นแน่ ๆ!
ฟางเย่หัวเราะ “เพราะเต่าถูกหุ้มด้วยกระดองหลังและกระดองท้อง พวกมันหายใจด้วยการขยายและหดปอดเหมือนสัตว์อื่นไม่ได้ เต่าใช้คอและขาในการเคลื่อนไหวเป็นหลัก ทำให้กล้ามเนื้อของอวัยวะภายในขยายและดันปอด ซึ่งส่งผลต่อการพองและแฟบของปอด ถ้าคนเลี้ยงเต่าสังเกตดี ๆ จะเห็นว่าบางครั้งเต่ากระตุกขาและหัวโดยไม่รู้ตัวตอนหลับหรือจำศีล นั่นคือส่วนหนึ่งของกระบวนการหายใจครับ ดังนั้นอย่ามองการขยับคอของเต่าเป็นเรื่องลามกนะครับ มันแค่วิธีหายใจของพวกมัน!”
“อ๋อ เป็นงี้นี่เอง! ได้ความรู้ใหม่แล้ว”
“คนดูแลสัตว์รอบรู้จริง ๆ สุดยอด”
“แต่ฉันก็ยังอดคิดลึกไม่ได้อยู่ดี!”
ไม่นานเหมาก็กลับมา โดยที่เขาถือถาดใส่แตงโมหลายชิ้น
เดิมทีเจ้าดำมีปรสิตในตัวเยอะมาก แต่หลังจากกินยาถ่ายพยาธิ ก็ขับออกมาอย่างรวดเร็ว ในช่วงพักฟื้น ฟางเย่ป้อนน้ำพุวิญญาณให้มัน และอาการก็ดีขึ้นมากแล้ว เขาเลยกล้าให้มันกินแตงโม ไม่งั้นเขาคงคุมอาหารและให้กินผักใบเขียวที่ดีต่อสุขภาพมากกว่า
น้ำพุวิญญาณช่วยให้ฟางเย่ฟื้นฟูพลังงานได้อย่างรวดเร็ว กลับมากระปรี้กระเปร่าหลังจากดื่มแค่ขวดเดียวจากสภาพเหนื่อยล้าสุดขีด คราวที่แล้วที่เห็นเจ้าดำสนใจ เขาป้อนให้มันกินและพบว่าน้ำพุวิญญาณมีผลกับสัตว์ด้วย ช่วยเร่งการฟื้นตัว
ตอนแรกเขาคิดว่าการใช้สกิลของตัวเองคงไม่เปลืองน้ำพุวิญญาณเท่าไหร่ ตอนนี้ดูเหมือนว่ายิ่งมีน้ำพุวิญญาณเยอะยิ่งดี
เขาหยิบแตงโมแดงฉ่ำชิ้นหนึ่งจากถาดและยื่นให้เจ้าดำ เต่ายืดหัวออกมาอย่างลังเล อ้าปากช้า ๆ แล้วงับฉับอย่างรวดเร็ว หลังจากกัดหลายครั้ง มันก็เริ่มเคี้ยวช้า ๆ น้ำแตงโมผสมน้ำลายหยดติ๋ง ๆ จากมุมปากไม่หยุด
“ควันเริ่มออกจากหัวแล้ว”
“รถเร็วมาก รถเร็วจริง ๆ!”
“เจ้าดำที่รัก กัดแบบนั้นนิ้วไม่ขาดเหรอ?”
ขากรรไกรบนของเต่าหกโค้งนิดหน่อย คล้ายจะงอยปากอินทรี แต่แบนและกว้างกว่า และทื่อกว่ามาก ดูดุร้ายเวลากิน กัดเปลือกแข็ง ๆ เข้าไปอย่างไม่ลังเล ส่งเสียงกรุบกริบขณะเคี้ยว แป๊บเดียว ขอบปากก็เปรอะเศษเปลือกสีขาว และมีเศษร่วงลงพื้น
ฟางเย่อธิบาย “เต่าหกเป็นหนึ่งในเต่าบกที่ขี้อายและขี้กลัวที่สุดครับ! และเนื่องจากพวกมันกินพืชเป็นหลัก ปกติจะหดหัวหนีเมื่อมือคนแปลกหน้าเข้าใกล้ ไม่กัดหรอกครับถ้ายื่นนิ้วไปข้างหน้า”
กลัวเจ้าดำยังไม่หายดีและอาจอาหารไม่ย่อยจากเปลือกแข็ง ฟางเย่ดึงเปลือกออกจากปากมันนิดหน่อย ให้เหลือแต่เนื้อ ผิดคาด เจ้าดำดูไม่พอใจ เอียงคอไล่ตามเปลือก ค่อย ๆ ยกขาหน้าพยายามดึงเปลือกเข้ามาใกล้
บางทีสำหรับเจ้าดำ ผิวสัมผัสแบบเปลือกแตงโม แครอท และฟักทองที่แข็งและกรอบ อาจคล้ายกับที่มนุษย์ชอบหนังไก่ทอดกรอบนอกนุ่มในก็ได้มั้ง?
“ไม่นึกเลย พอดูไปนาน ๆ เจ้าเต่าก็น่ารักดีนะ?”
“ท่าทางกินช้า ๆ ครุ่นคิด ๆ ของมัน ทำให้เราเคลิ้มตามโดยไม่รู้ตัวเลย!”
ชาวเน็ตที่เลี้ยงเต่าบอก “เต่าน่ารักและมีจิตวิญญาณจริง ๆ นะ เต่าเขียวตัวน้อยของฉันชอบยื่นหัวออกมาสบตาฉันเวลาเรียก มันชอบกินและไม่ค่อยเล่นน้ำ ฉันบอกมันว่าถ้าไม่ออกกำลังกายจะกลายเป็นหมูตอน แล้วมันก็ก้มหัวลงเหมือนน้อยใจ ฉันคิดมาตลอดว่ามันฟังรู้เรื่อง”
“อยากเลี้ยงเต่าบ้างจัง! น่าจะดูแลง่ายใช่ไหม?”
“จะว่าง่ายก็ง่าย ไม่ต้องให้อาหารทุกวัน ให้อาทิตย์ละไม่กี่ครั้ง เปลี่ยนน้ำ ไม่ต้องดูแลเยอะเหมือนสัตว์เลี้ยงอื่น จะว่ายากก็ยาก เวลาหมาแมวป่วย อาการออกชัดเจน แต่เต่าบอกไม่ได้เวลาไม่สบาย แถมปกติพวกมันเคลื่อนไหวช้าอยู่แล้ว เลยดูไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่ แต่อาจตายในวันสองวันเลยก็ได้”
“จริง ตอนประถมฉันเลี้ยงหลายตัว ไม่กี่เดือนก็ตายหมด”
“เฮ้อ เต่าฉันจำศีลนานมาก ค่อย ๆ ตื่นตอนฤดูใบไม้ผลิปีถัดไป แต่ปีสุดท้าย ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น กระดองเต่าทำให้พวกมันดูแข็งแกร่งจนเราเผลอใส่ใจน้อยลง”
ขณะที่ชาวเน็ตคุยกัน เจ้าดำกินแตงโมหมดชิ้นและดูเหมือนยังไม่อิ่ม
ฟางเย่หยิบแตงโมจากถาด แจกให้หลานลี่และเหมา และหยิบชิ้นหนึ่งให้ตัวเอง
หลานลี่รับแตงโมมา ถามอย่างน่ารัก “เอ๊ะ ให้ป้อนแตงโมเจ้าดำเหรอคะ?”
“ยัยบ๊อง ให้เธอกินต่างหาก!”
“อ้อ อ้อ!”
แม้เจ้าดำจะยังอยากกิน แต่เขาให้กินแต่แตงโมอย่างเดียวไม่ได้ ต้องกินคู่กับผักและฟางข้าวโพดบ้าง ดังนั้นทุกคนจึงถือแตงโมกินอย่างเอร็ดอร่อย
“จู่ ๆ ก็อยากกินแตงโม!”
“ฉันก็อยากกิน!”
หลานลี่กินแตงโมอย่างเรียบร้อย กินเสร็จคนสุดท้าย เธอเลียน้ำแตงโมที่มุมปากและสังเกตเห็นฟางเย่มองเธอเงียบ ๆ ด้วยความขบขัน ทำให้เธอแลบลิ้นออกมาอย่างเขินอาย
ฟางเย่ปรบมือและยิ้ม “เอาล่ะ พี่น้อง หลังจากดูเจ้าเต่าแล้ว ผมจะพาทุกคนไปทัวร์ส่วนจัดแสดงเสือที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ ๆ! ไปกันเถอะ!”
[1] มุกตลกจีน: สีเหลือง = ลามก
[2] ขับรถเร็ว = พูดเรื่องลามก
[3] เรื่องลามก