บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 10 เสือกลายร่างเป็นวิญญาณ!

บันทึกวุ่นวายของนายผอ. กับเหล่าสัตว์โลกจอมป่วน ตอนที่ 10 เสือกลายร่างเป็นวิญญาณ!

ในกรงเสือ!

ฟางเย่ไม่ได้รีบร้อนทำความสะอาด แต่วางถังลงบนพื้นและลูบหัวเจียวเจียวเบา ๆ เหมือนครูประจำชั้นเอ็นดูนักเรียน แถมยังขยี้แก้มฟู ๆ ของเธอด้วย

น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการให้กำลังใจและชื่นชม “เด็กดี! แกน่ารักที่สุดเลยใช่ไหม?”

ฟางเย่กวักมือเรียกหลานลี่ให้เข้ามาใกล้ ๆ หลานลี่เดาเจตนาออกจึงขยับเข้าไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ยื่นกล้องโทรศัพท์แนบกับลูกกรงเพื่อให้ได้ภาพที่ชัดเจนขึ้น

เริ่มมีมุกตลกในช่องคอมเมนต์

“บอส คุณทิ้งตากล้องไว้ข้างหลังนะ!”

“ตากล้องต้องเข้าไปด้วยสิ!”

“ฉันไม่เข้าไปเด็ดขาด!” หลานลี่ประท้วงเสียงอ่อย

“หือ? ตากล้องเป็นผู้หญิงเหรอ?”

“โชว์หน้าหน่อยสิแม่สาวน้อย!”

ได้ยินดังนั้น ฟางเย่ก็หัวเราะ “ทุกคนครับ อย่าแกล้งผู้ช่วยผมสิ! จริง ๆ แล้วเจียวเจียวเป็นเสือที่อ่อนโยนและน่ารักมาก ไม่ต้องกลัวเธอหรอกครับ!”

พูดจบ เขาก็ก้มลงกางแขนโอบรอบคอหนา ๆ ของเจียวเจียว และถูไถขนสีขาวนุ่ม ๆ ที่แก้มของเธออย่างรักใคร่

“อิจฉา! ฉันอยากลูบแมวยักษ์แบบนั้นบ้าง!”

“ถึงจะอิจฉา แต่ฉันขอดูผ่านหน้าจอดีกว่า ให้ไปจับจริง ๆ คงกลัวหัวหด!”

“ยังไงก็ระวังความปลอดภัยด้วยนะครับ ผู้อำนวยการ!”

จากนั้นฟางเย่ก็เกาคางเจียวเจียวและจุ๊บที่หน้าผากเธออย่างรักใคร่ “เจียวเจียว ฉันพูดถูกไหม? บอกคนดูซิว่าแกเป็นเด็กดีที่อ่อนหวานและอ่อนโยนใช่ไหม? ม๊วฟ!”

เจียวเจียวที่ได้รับการนวดระดับปรมาจารย์ รู้สึกสบายจนตาปรือ เมื่อเขาเกาคาง เธอถึงกับยกคอขึ้นเองและเอนตัวเข้าหาเขาโดยไม่รู้ตัว

ถ้าไม่มีขาของฟางเย่ยันไว้ เธอคงล้มตึงไปแล้ว

เธอดูเหมือนน้องชายของวาวาฮา ผ่อนคลายและมีความสุขสุด ๆ!

เธอแสดงความไว้เนื้อเชื่อใจและความรักใคร่อย่างมหาศาล

“โฮก!”

ท่ามกลางความตื่นตะลึงของผู้ชม ทันทีที่ฟางเย่พูดจบ เจียวเจียวก็คำรามออกมาเหมือนจะตอบรับเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า ชอบฉันล่ะสิ?”

“ฮึ่ม~”

คอมเมนต์ระเบิดทันที!

“เชี่ย เสือตัวนี้ฉลาดเป็นบ้า ฟังภาษาคนรู้เรื่องด้วย!”

“เพื่อนฝูง นี่มันคนละเรื่องกับเสือที่ฉันเห็นในสวนสัตว์อื่นเลยนะ!”

“ผู้อำนวยการสุดยอด! สุดยอดเกินไปแล้ว!”

“รูมเมทถามฉันว่าทำไมถึงคุกเข่าดูไลฟ์ ฉันชี้ไปที่หน้าจอ ตอนนี้มันมานั่งคุกเข่าดูข้างฉันแล้วเนี่ย!”

“ดรูอิด” ส่งของขวัญเป็นลูกชิ้นกุ้ง!

ทันทีที่มีคนส่งของขวัญ คนที่สองก็ตามมา แล้วก็คนที่สาม

เหตุผลที่พวกเขายังไม่ส่งของขวัญก่อนหน้านี้ เพราะมัวแต่อึ้งจนลืม

พวกเขาเชื่ออย่างบริสุทธิ์ใจว่าคอนเทนต์ที่น่าตื่นเต้นขนาดนี้สมควรได้รับรางวัล!

“ตั้งใจเรียนวันนี้” ส่งของขวัญเป็นข้าวปั้น!

“หางของอวิ๋นหลาน” ส่งของขวัญเป็นจรวด!

ฟุ่บ!

ในน่านฟ้าของห้องไลฟ์สด เปลวไฟจากท้ายจรวดส่องสว่างเจิดจ้าขณะที่มันเคลื่อนผ่านไปอย่างช้า ๆ

“หางของอวิ๋นหลาน” ส่งจรวดในไลฟ์สด “สวนสัตว์หลินไห่” ทุกคนรีบมาดูเร็ว!

หลานลี่เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ แม้เธอจะไม่ค่อยได้สตรีม แต่เธอก็รู้ว่าจรวดหนึ่งลูกราคา 500 หยวน ซึ่งเท่ากับค่าตั๋วเข้าชมสวนสัตว์ 50 ใบ!

แน่นอนว่าในความเป็นจริงพวกเขาไม่ได้เงินเยอะขนาดนั้นหรอก

หลี่หลานขอบคุณเสียงเบา “ขอบคุณสำหรับจรวดค่ะ บอส!”

หางของอวิ๋นหลาน: “นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเสือกับคนอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวขนาดนี้ นี่คือสิ่งที่ผมจินตนาการว่าสวนสัตว์ควรจะเป็น! หวังว่าผู้อำนวยการจะพาเราทัวร์สวนสัตว์ให้มากกว่านี้นะครับ และผมจะไปเยี่ยมชมด้วยตัวเองเมื่อมีโอกาส!”

ด้วยอานิสงส์ของจรวด ผู้ชมหน้าใหม่จำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาในไลฟ์ ทำให้ห้องคึกคักขึ้นทันตาเห็น

“นี่ไลฟ์สดกลางแจ้งของสวนสัตว์เหรอ? ทำไมคนกับเสือถึงอยู่ด้วยกันได้?”

“ตาฝาดไปหรือเปล่า? พิธีกรกำลังเกาพุงเสือ แล้วเสือดูจะชอบด้วย?”

“ช็อก ที่รักมาดูดรูอิดเร็ว!”

แม้เจียวเจียวจะดูเพลิดเพลิน แต่ฟางเย่ก็เพลิดเพลินกับการลูบเธอไม่แพ้กัน

แต่ยังมีงานต้องทำ เขาหยิบที่ตักขยะและไม้กวาดออกมาจากถัง “มา เจียวเจียว หลบไปหน่อย ให้ฉันทำความสะอาดตรงนี้ให้แกก่อน!”

เจียวเจียวดูเหมือนจะรู้งาน เดินหลบฉากออกไปสองเมตรเองโดยไม่ต้องบอก

“พระเจ้าช่วย ทำไมแสนรู้ขนาดนี้! เจียวเจียวรู้ความมาก รู้จักหลบให้เองด้วย”

“ใช่ ให้ความรู้สึกเหมือนลูกสาวตัวน้อยที่รู้ใจเลย”

“ลายพาดกลอนสีดำสวยมาก ฉันตกหลุมรักเจียวเจียวเข้าแล้ว! อยากไปดูที่สวนสัตว์ของผู้อำนวยการด้วยตาตัวเองจริง ๆ”

“เฮ้ย ดูสิ เธอหันหน้ากลับมามองกล้องด้วย! หน้าตาเด๋อด๋าน่ารักชะมัด”

“ยิ้มให้พวกเราหน่อย เจียวเจียว!”

เป็นสถานการณ์ที่น่าสนใจ แค่เสือจ้องกล้องขณะที่มีคนทำความสะอาดอยู่ข้างหลัง โดยไม่มีปฏิสัมพันธ์อะไรกัน แต่ชาวเน็ตกลับยังคงดูด้วยความสนใจอย่างยิ่ง

ไม่นานทันทีที่ฟางเย่กวาดมูลเสือและเศษกระดูกที่เหลือ ภารกิจทำความสะอาดกรงก็เสร็จสิ้น

เขานั่งลง ลูบหัวเจียวเจียว และยิ้มให้กล้อง “เป็นไงบ้างครับเพื่อน ๆ? หายสงสัยกันหรือยัง การล้างกรงเสือมันง่ายแค่นี้เองจริง ๆ เหรอ?”

คอมเมนต์อดไม่ได้ที่จะแซว

“ไม่เชื่อสักนิด!”

“ให้คนอื่นลองสิ! ดูซิว่าเสือจะเชื่องและว่านอนสอนง่ายแบบนี้ไหม”

“คุณเป็นใครกันแน่? ผมมาดูเสือนะ”

“ว้าว ผู้อำนวยการคุยกับเสือได้ด้วย! คนมาใหม่ แสดงความเคารพหน่อย”

“มันจะอภินิหารขนาดนั้นเลยเหรอ?”

หลานลี่ชี้ไปที่โทรศัพท์ “ผู้อำนวยการคะ มีคนส่งจรวดมาเมื่อกี้ . . .”

ดวงตาของฟางเย่เป็นประกาย และทำท่าวันทยหัตถ์อย่างเคร่งขรึม “ขอบคุณครับเพื่อน สำหรับจรวด! ทิปอันมีค่าของคุณจะช่วยทำให้สวนสัตว์สวยงามยิ่งขึ้น ผมขอขอบคุณในนามของสัตว์ทุกตัวครับ!”

เหตุผลหลักที่เขามาไลฟ์คือเพื่อเพิ่มค่าความนิยม เขาไม่ได้กะจะหาเงินจากทางนี้จริง ๆ หรอก

คิดได้ดังนั้น ฟางเย่ก็เปิดแผงระบบขึ้นดู และต้องตกใจสุดขีด!

ค่าความนิยมทะลุ 2,000 ไปแล้ว!

เขาหมุนกาชาได้สองรอบแล้ว

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาเหมาะที่จะหมุน ฟางเย่จึงเก็บความตื่นเต้นอันเร่าร้อนไว้ก่อน และหันมาตอบคำถามที่หลั่งไหลเข้ามาจากชาวเน็ต

“ผู้อำนวยการครับ สวนสัตว์ของคุณมีเสือแค่ตัวเดียวเหรอ?”

“คำถามเดียวกัน ผมกำลังสงสัยเรื่องนี้อยู่พอดี”

“ดูเหงาจัง บีบหัวใจชะมัด”

“อืม ตอนนี้เรามีเสือแค่ตัวเดียวครับ สวนสัตว์หลินไห่เป็นสวนสัตว์เก่าแก่มาก เคยรุ่งเรืองอยู่พักหนึ่ง แต่ในช่วงหลัง ๆ ธุรกิจไม่ค่อยดี เราแบกรับค่าใช้จ่ายสำหรับสัตว์และพนักงานไม่ไหว ก็เลยโอนสัตว์บางส่วนไปให้สวนสัตว์อื่น” เขาอธิบายสั้น ๆ

อดีตก็คืออดีต ภายใต้การบริหารของเขา สวนสัตว์หลินไห่จะต้องกลับมามีชีวิตชีวาและรุ่งโรจน์อีกครั้งแน่นอน

“น่าสงสารเกินไปแล้ว มาพวกเรา ช่วยกันเปย์ช่วยระดมทุนให้ผู้อำนวยการไปซื้อเสือเพิ่มกันเถอะ!”

“ฮ่าฮ่า! สงสัยจัง เสือตัวนึงราคาเท่าไหร่ครับ?”

“เคยได้ยินมาว่าเสือราคาหลักแสนถึงหลายแสนเลยนะ”

“ฟังดูราคาจับต้องได้อยู่นะ?”

ฟางเย่เหลือบมองการสนทนาในคอมเมนต์และอธิบายอย่างนุ่มนวล “จริง ๆ แล้วมันไม่ได้แพงขนาดนั้นครับ เสือโคร่งอามูร์ตอนนี้ราคาประมาณสี่ถึงห้าหมื่น แต่เป็นราคาโอนย้ายระหว่างสวนสัตว์ด้วยกัน”

“เสือ รวมถึงสัตว์คุ้มครองอื่น ๆ มีค่ามาก คุณค่าของพวกมันรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงแค่การชมเพื่อความเพลิดเพลิน การสร้างแรงบันดาลใจทางศิลปะ การวิจัยสถานะและบทบาทในระบบนิเวศ และอื่น ๆ พวกมันเป็นสมบัติล้ำค่าและไม่สามารถตีราคาเป็นตัวเงินได้ง่าย ๆ ครับ”

“ว้าว ผู้อำนวยการรู้เยอะจัง!”

“ไม่เข้าใจแต่รู้สึกว่าเท่!”

“เอาล่ะ ถ้าคุณรู้สึกถึงพลังบวก แสดงพลังของคุณบนหน้าจอเลย!”

“ตอนนี้มีเสือแค่ตัวเดียว?” ชาวเน็ตตาดีจับประเด็นคำพูดของเขาได้ “หมายความว่าผู้อำนวยการมีแผนจะนำเสือตัวใหม่เข้ามาแล้วเหรอครับ?”

“ฉันชอบเจ้าตาโต! เอามาเพิ่มอีกสักสองสามตัวสิ เจียวเจียวจะได้ไม่เหงา”

นึกถึงสวนสัตว์ของเขาที่กำลังจะได้ต้อนรับลูกเสือขาวตัวน้อยน่ารักในเร็ว ๆ นี้ ฟางเย่ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ราวกับชาวนาที่มีความสุขเมื่อเห็นผลผลิตอุดมสมบูรณ์ “ฮ่า ๆ ถูกต้องแล้วครับ! กดติดตามไว้เลย แล้วผมจะแจ้งให้ทุกคนทราบทันทีที่สมาชิกใหม่มาถึง!”