บทที่ 23: หอคอยย่นย่อกาลเวลาบำเพ็ญเพียร?! ซื้อแล้วมีแต่ได้กับได้!

แม้หลิงชิงเสวี่ยจะแย้มยิ้ม แต่หลิวฟางหยากลับมองเห็นแววตาที่แดงก่ำและเพลิงโทสะที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน

อีกฝ่ายไม่ได้วางมาดเย่อหยิ่งจองหองในฐานะผู้ชนะหลังจากได้เข้าร่วมกับแดนศักดิ์สิทธิ์เลยแม้แต่น้อย ทว่ากลับแสดงสีหน้าเช่นนี้ออกมา

ด้วยประสบการณ์ชีวิตอันโชกโชน หลิวฟางหยาย่อมเข้าใจดีว่าเหตุใดนางถึงได้โกรธแค้นปานนี้

"เฮ้อ!" นางทอดถอนใจอย่างเศร้าหมอง จ้องมองเด็กสาวที่กลิ่นอายพลังเริ่มปรากฏชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ แล้วพึมพำกับตัวเอง "เมื่อเข่นฆ่าผู้คนมากเกินไป จิตใจก็พลันด้านชาไปด้วย ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะยังนับถือข้าเป็นอาจารย์..."

เห็นได้ชัดว่า ลึกๆ แล้วในใจของหลิงชิงเสวี่ยยังคงสำนึกในบุญคุณที่นางเคยรับอุปการะในอดีต

เพียงแต่นางเองที่มือเปื้อนเลือดมานับไม่ถ้วน จนมองข้ามสายใยความเป็นมนุษย์เหล่านี้ไป และหลงลืมความกตัญญูที่เด็กสาวเคยมีให้เมื่อครั้งอดีต

บัดนี้เมื่อวาระสุดท้ายมาถึง หลิวฟางหยากลับรู้สึกสำนึกเสียใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

หากในอดีตนางปฏิบัติต่อหลิงชิงเสวี่ยให้ดีกว่านี้ ไม่มองว่านางเป็นเพียงเตาหลอมโอสถ แต่นำพานางไปฝากฝังกับสำนักที่มีชื่อเสียง

ด้วยนิสัยที่กตัญญูรู้คุณของหลิงชิงเสวี่ย บางทีในอนาคต นางในฐานะอาจารย์ก็คงจะได้เสวยสุขในเกียรติยศบารมีอย่างหาที่สุดมิได้

แต่น่าเสียดาย ที่ในโลกนี้ไม่มีคำว่า 'ถ้าหาก'

"ไม่จำเป็นต้องถึงมือท่านผู้อาวุโสหรอก" หลิวฟางหยาประสานมือคารวะอริยะซูอี้เล็กน้อย จากนั้นร่างของนางก็แข็งทื่อ เลือดสีน้ำตาลเข้มไหลรินออกมาจากมุมปาก

หลิงชิงเสวี่ยทอดสายตามองร่างของหลิวฟางหยาที่ล้มฟุบลงกับพื้นสิ้นใจ นางสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วลุกขึ้นเตรียมจะจากไป "ไปกันเถอะเจ้าค่ะท่านย่าซู"

แม้นางจะซาบซึ้งในบุญคุณที่หลิวฟางหยาเคยรับเลี้ยงดู แต่อีกฝ่ายก็ทำกรรมชั่วไว้มากมาย การตายเช่นนี้ก็นับว่าสาสมแล้ว!

ทว่า อริยะซูอี้กลับยังไม่ขยับเขยื้อน สายตาของนางยังคงจ้องเขม็งไปที่ร่างไร้วิญญาณของหลิวฟางหยา

"ชิงเสวี่ย หากในอนาคตเจ้าต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่น่าสลดใจเช่นนี้อีก จงจำไว้ว่าอย่าได้ลดการระวังตัวลงเป็นอันขาด"

กล่าวจบ นางก็ยกไม้เท้าในมือขึ้นกระแทกลงบนพื้น

ตูม!!!

คลื่นพลังปราณอันทรงพลังดั่งมังกรคลั่ง ซัดกวาดเข้าใส่ร่างไร้วิญญาณของหลิวฟางหยา

ทันใดนั้น หลิวฟางหยาที่น่าจะตายไปแล้วกลับกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด "ชิงเสวี่ย! ให้โอกาสข้ากลับตัวกลับใจอีกสักครั้งเถอะ..."

ปัง!!!

ร่างของนางถูกคลื่นพลังปราณฉีกกระชากจนแหลกละเอียด ดับสูญไปอย่างสมบูรณ์

"แกล้งตายงั้นหรือ?!" หลิงชิงเสวี่ยทั้งอับอายและโกรธเคือง นางมองไปที่หญิงชราด้วยความรู้สึกผิด "ขอประทานอภัยเจ้าค่ะท่านย่าซู"

อริยะซูอี้โบกมือพร้อมรอยยิ้ม "มีอะไรต้องขอโทษกัน? ระดับการบำเพ็ญเพียรของเจ้ายังตื้นเขิน จึงไม่อาจสัมผัสได้ถึงความผันผวนของจิตวิญญาณนาง ไม่เป็นไร อย่าเก็บไปใส่ใจเลย เมื่อระดับพลังของเจ้าเพิ่มขึ้นในอนาคต ก็แค่ระมัดระวังตัวให้มากขึ้นก็พอ"

หลิงชิงเสวี่ยเปรียบเสมือนหยกดิบชั้นยอด ในช่วงเวลานี้นางต้องการการชี้แนะที่ถูกต้อง

ยิ่งไปกว่านั้น การที่นางรู้สึกสะเทือนใจกับการกระทำของหลิวฟางหยา ก็แสดงให้เห็นแล้วว่านางเป็นเด็กจิตใจดี ซึ่งทำให้หญิงชรารู้สึกยินดียิ่งนัก

หยกดิบหากค่อยๆ เจียระไน ย่อมเปล่งประกายรัศมีเทวะอันเจิดจรัสได้ในท้ายที่สุด และในช่วงเวลาที่ต้องเผชิญกับอุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ นี้ แดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉืออันยิ่งใหญ่ก็พร้อมที่จะปกป้องนางเอง!

"เจ้าค่ะ ชิงเสวี่ยเข้าใจแล้ว" น้ำเสียงของหลิงชิงเสวี่ยเต็มไปด้วยการตำหนิตนเอง

หากวันนี้ไม่มีท่านบรรพชนระดับอริยะอยู่ด้วย ไม่รู้เลยว่าผลลัพธ์จะเลวร้ายเพียงใด!

ทันใดนั้น แววตาของนางก็เปลี่ยนไป น้ำเสียงแฝงความกระอักกระอ่วนใจ "คุณชายมาแล้วหรือเจ้าคะ?"

เมื่อวานนางก็เพิ่งจะทำเรื่องน่าอายไป วันนี้ยังมาเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก ทำให้นางไม่กล้าสู้หน้าคุณชายจริงๆ

"อืม" เสิ่นอวิ๋นเพิ่งจะกลับถึงบ้าน และเมื่อล็อกอินเข้าเกม เขาก็ได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดพอดี

หลิวฟางหยาผู้นี้ช่างเจ้าเล่ห์นัก แกล้งตายจนหยดสุดท้าย โชคดีที่มีผู้ฝึกตนระดับอริยะอยู่ด้วย

"จะว่าไปแล้ว นังผู้หญิงคนนี้ก็ตีบทแตกเก่งไม่แพ้โจวเฉียวเฉียวเลย" เสิ่นอวิ๋นเห็นหลิงชิงเสวี่ยหยิบแหวนมิติขึ้นมา ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายทันที!

เพราะบนแหวนวงนั้น มีตัวเลขสีแดง 1 ปรากฏอยู่!

ซึ่งหมายความว่ามีไอเทมสะท้อนกลับอยู่ข้างใน!

"คุณชาย ข้าสัมผัสได้แล้วเจ้าค่ะ!" หลิงชิงเสวี่ยเองก็ดีใจมากเช่นกัน

นางสำรวจไปทั่วทั้งแดนศักดิ์สิทธิ์ แม้กระทั่งอาวุธระดับมหาจักรพรรดิของเหยาฉือก็ยังเคยเห็น แต่เว้นจากหินวิญญาณพวกนั้นแล้ว นางก็ไม่พบสิ่งของชิ้นใดที่ให้ความรู้สึกดีๆ เลยแม้แต่ชิ้นเดียว

ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะได้ของติดมือกลับมา ซึ่งช่วยปัดเป่าความรู้สึกหดหู่ในใจของนางไปได้มาก

"ไม่เลวเลย" เสิ่นอวิ๋นกดที่จุดสีแดงเพื่อดูรายละเอียดไอเทม

【ไอเทมสะท้อนกลับ · ตำราลับระดับห้าขั้นสูง กรงเล็บหลอมโลหิต: โจมตีอย่างเฉียบคม แฝงคุณสมบัติเย็นยะเยือก สามารถหลอมรวมปราณโลหิตของศัตรูมาเสริมสร้างกายาของตนเองได้! หากฝึกฝนจนถึงขั้นลึกล้ำ สามารถหลอมละลายเป้าหมายได้ในพริบตา!】

"ที่แท้ก็เป็นเคล็ดวิชามาร" เสิ่นอวิ๋นพูดไม่ออก แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นตำราลับระดับห้าขั้นสูง ซึ่งคุณภาพดีกว่าหมัดทลายขุนเขาที่เขามีอยู่

"ช่างเถอะ ยังไงข้าก็มีฟังก์ชันเร่งความเร็วการบำเพ็ญเพียรอัตโนมัติระดับ VIP อยู่แล้ว ลองใช้เจ้านี่ก่อนก็แล้วกัน..." เขาดึงตำราโบราณสีดำเล่มนี้ออกมา จากนั้นข้อความแจ้งเตือนของเกมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ท่านได้รับไอเทมสะท้อนกลับ · ตำราลับระดับห้าขั้นสูง กรงเล็บหลอมโลหิต! ต้องการเปิดใช้งานฟังก์ชันบำเพ็ญเพียรอัตโนมัติ VIP ระดับ 1 หรือไม่?】

☞ 【เปิดใช้งานโหมดเร่งความเร็วการบำเพ็ญเพียรอัตโนมัติ!】

【ติ๊ง! ตำราลับระดับห้าขั้นสูง กรงเล็บหลอมโลหิต กำลังดำเนินการบำเพ็ญเพียรอัตโนมัติ...】

"ฮ่าฮ่า การไม่ต้องบำเพ็ญเพียรเองนี่มันสะใจจริงๆ!" เสิ่นอวิ๋นเอนตัวนอนลงบนเตียงอย่างสบายใจ

"คุณชาย ข้าว่าจะลองไปเดินดูในเมือง เผื่อจะหาสิ่งของที่ให้ความรู้สึกดีๆ ให้ท่านได้อีกเจ้าค่ะ!" หลิงชิงเสวี่ยรู้สึกว่าวันนี้โชคเข้าข้าง จึงตัดสินใจจะตีเหล็กตอนกำลังร้อน

"ไม่เป็นไรหรอก ช่วงนี้เจ้าก็ไม่ได้บำเพ็ญเพียรอย่างสงบเลย ไว้ค่อยหาตอนมีเวลาก็ได้" เสิ่นอวิ๋นเอ่ยอย่างอ่อนโยน

ไอเทมสะท้อนกลับเป็นเรื่องของวาสนา ไม่อาจฝืนบังคับได้ ของที่มีอยู่ในมือตอนนี้ก็เพียงพอแล้ว หากต้องแลกกับการเสียเวลาบำเพ็ญเพียรของหลิงชิงเสวี่ยที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศ มันย่อมได้ไม่คุ้มเสีย

คำพูดที่เปี่ยมด้วยความห่วงใยนี้ทำให้หัวใจของหลิงชิงเสวี่ยอบอุ่น ดวงตาของนางโค้งลงเป็นรอยยิ้มขณะเอ่ยเสียงแผ่ว "ไม่เป็นไรเจ้าค่ะคุณชาย กายาของชิงเสวี่ยนั้นต่างจากคนทั่วไป ต้องใช้เวลาและทรัพยากรมากมายกว่าจะประสบความสำเร็จ การบำเพ็ญเพียรไม่ใช่เรื่องเร่งด่วน สู้เอาเวลามาหาไอเทมสะท้อนกลับให้คุณชายจะดีกว่าเจ้าค่ะ"

"นั่นก็เป็นปัญหาเหมือนกัน..." เสิ่นอวิ๋นขมวดคิ้ว

กายาเต๋าศักดิ์สิทธิ์เก้าชั้นฟ้านั้นทรงพลังก็จริง แต่มันก็มาพร้อมกับต้นกำเนิดกายาศักดิ์สิทธิ์ถึงเก้าจุด!

การจะเติมเต็มพวกมัน ต้องใช้ทรัพยากรและเวลาอย่างมหาศาล

เห็นได้ชัดว่าหลิงชิงเสวี่ยตระหนักถึงเรื่องนี้ดี และคงรู้สึกว่าการบำเพ็ญเพียรเป็นการเสียเวลาเปล่า จึงยอมสละเวลามาหาสิ่งของเพื่อช่วยเขาดีกว่า

ความตั้งใจของนางนั้นดี แต่แบบนี้มันเหมือนกับกำลังจะถอดใจเลยนี่นา!

"ดูเหมือนว่าการอยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์จะทำให้นางรู้สึกปลอดภัยไร้กังวล จนคิดถึงแต่เรื่องของข้าเพียงอย่างเดียว" เสิ่นอวิ๋นลูบคางพลางพึมพำกับตัวเอง "ต้องหาวิธีเปลี่ยนความคิดนี้ซะแล้ว..."

ในขณะนั้นเอง ข้อความแจ้งเตือนให้เติมเงินก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเสิ่นอวิ๋น

【แพ็กเกจพรสวรรค์จำกัดเวลา: เติมเงิน 58,888 หยวน เพื่ออัปเกรดรากปราณของตัวละครหลิงชิงเสวี่ยสู่ระดับราชัน! เพิ่มประสิทธิภาพในการบำเพ็ญเพียรอย่างมหาศาล!】

【แพ็กเกจบำเพ็ญเพียรจำกัดเวลา: เติมเงิน 228,888 หยวน! รับค่ายกลรวบรวมปราณระดับสูง ช่วยปรับปรุงถ้ำพำนักของหลิงชิงเสวี่ยให้มีความหนาแน่นของพลังปราณมากกว่าภายนอกถึง 35 เท่า!】

【แพ็กเกจไอเทมเสริมการบำเพ็ญเพียรจำกัดเวลา: เติมเงิน 500,000 หยวน เพื่อรับ หอคอยย่นย่อกาลเวลา: หนึ่งวันภายนอกเทียบเท่ากับห้าวันภายใน! ทุกๆ การเติมเงิน 100,000 หยวน จะเพิ่มจำนวนวันภายในขึ้นอีก 5 วัน! เพดานการเติมเงินสูงสุด 1,000,000 หยวน: จำนวนวันจะถึง 55 วัน!】

【หมายเหตุ · สิทธิพิเศษสมนาคุณ: เมื่อผู้เล่นเติมเงินจนถึงเพดานสูงสุด 1,000,000 หยวน จะได้รับสิทธิพิเศษ: เพิ่มเวลาการบำเพ็ญเพียรให้ตัวละครอีก 5 วัน! การบำเพ็ญเพียรสองเดือนภายในหอคอยย่นย่อกาลเวลา จะเทียบเท่ากับเพียงหนึ่งวันในโลกภายนอก! สุดยอดไอเทมเทวะที่จะช่วยให้ตัวละครทะยานสู่ความยิ่งใหญ่ ท่านยังจะรออะไรอยู่อีก!】

"ให้ตายสิ! สมแล้วที่ไม่มีปัญหาใดที่เงินแก้ไม่ได้!" ดวงตาของเสิ่นอวิ๋นเบิกกว้างเป็นประกาย เขากดนิ้วลงไปรัวๆ "เหมาให้หมด!"

แค่ล้านกว่าหยวน ซื้อแล้วมีแต่ได้กับได้!