ตอนที่ 35 โครงเรื่องแย่ๆ

หลี่จุนรู้สึกเคอะเขินเล็กน้อย

จริงๆ แล้วเขาอยากจะพูดว่า: ด้วยสถานะของคุณ เราจะไม่คุ้มกันและปล่อยให้คุณอยู่คนเดียวได้ยังไง?

แต่เมื่อเขาคิดย้อนคิด ฉินเทียนเป็นผู้นำในการล้มพวกขยะนี่มากกว่าพวกเขา เขาเลยกลืนคำพูดที่อยากจะพูดทันที

แม้ว่าเขาจะไม่เข้าใจเหตุผลที่เจ้านายของเขาจู่ๆ ก็พลังต่อสู้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน แต่เขารู้ว่าไม่ใช่เวลาที่จะถามเรื่องนี้

เฒ่าหลี่พาบอดี้การ์ดสองคนรีบไปที่ลานจอดรถ และขับรถไปที่โรงพยาบาล

ในทางกลับกันฉินเทียนเริ่มเดินไปหาซูหยานหราน

“ประธานฉิน เธอมีไข้!”

ขณะที่เขาเดินไปใกล่ซูหยานหราน เขาก็ได้ยินฉิวเซียวหม่านตะโกนมา

"ไข้?" ฉินเทียนขมวดคิ้ว

เขายื่นมือไปแตะหน้าผากของซูหยานหราน

เธอมีไข้จริงๆ

“ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ?”

“ฉัน...ฉันเพิ่งตรวจชีพจรของเธอ” ถังเซวียรีบพูด “ชีพจรของเธอไม่คงที่และหัวใจของเธอเต้นค่อนข้างเร็ว”

“สำหรับฉันมันดูไม่เหมือนเป็นไข้... มันเหมือนกับ...”

“ยาปลุกเซ็กส์?”

“เอ่อ... อืม!”

ถังเซวียพยักหน้าอย่างงุ่มง่าม

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าในแก้วที่หวังหวู่ยื่นให้เธอก่อนหน้านี้ผสมอะไรบางอย่างลงไป

เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ฉินเทียนก็รู้สึกตลก

ถ้าฉันมาไม่ทัน บางทีนี่อาจเป็นการพลิกสถานการณ์ของหลินเฟิงจริงๆ?

ไม่เพียงแต่ตัวเอกจะช่วยเหลือหญิงสาวที่กำลังลำบากอย่างกล้าหาญเท่านั้น แต่ในขณะที่คนอื่นวางยานางเอก เขาก็ทำช่วยเธอ

หึหึ แผนนี้มันไร้สาระจริงๆ

ในขณะที่เขาคิดแบบนี้ แม้แต่ฉินเทียนก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจให้กับโชคที่ไร้สาระของพระเอก

ไม่ว่าคนคนนี้จะก้าวเท้าไปที่ใด เขาจะมีโอกาสรุ่งโรจน์อย่างงั้นหรอ?

ฉินเทียนส่ายหัว ป้องกันไม่ให้ตัวเองคิดไร้สาระ จากนั้นจึงจ้องไปที่ฉิวเซียวหม่าน "ช่วยพาเธอไปที่รถที ฉันจะพาคุณซูไปโรงพยาบาล”

“ค่ะ ประธานฉิน”

“ได้ค่ะ ประธานฉิน”

ผู้หญิงกลุ่มนี้ตกลง

.........

ชุดของฉินเทียนในคืนนี้ไม่สะดุดตาเท่าไหร่

อย่างน้อยฉิวเซียวหม่านและอีกหลายๆ คนก็คิดเช่นนั้น

ขณะที่พวกเธอตระหนักถึงตัวตนของฉินเทียน พวกเธอรู้สึกว่าเสื้อผ้าของฉินเทียนไม่สะดุดตามาก

ชายวัยกลางคนสวมเพียงเสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนส์ธรรมดาๆ

นี่คือคนเรียกว่าคนรวยใช้ชีวิตเรียบง่าย?

รถปอร์เช่สีเทาขับเข้ามาช้าๆ

ด้วยความช่วยเหลือของผู้หญิงหลายคน ซูหยานหรานถูกผลักไปที่ที่นั่งข้างคนขับ

เนื่องจากรถปอร์เช่เป็นรถ 2 ที่นั่ง พวกเธอจึงไม่ได้ขึ้นมาด้วย

พวกเธอทำได้เพียงดูฉินเทียนขับรถออกไปกับซูหยานหรานและออกจากบาร์บลูเชลล์

“หึ เมื่อไหร่ฉันจะได้นั่งรถหรูๆ แบบนั้นบ้างนะ?”

“อย่ากังวลไปเลย เธอยังมีโอกาส”

"โอกาส? มีจริงๆ หรอ?”

“เธอแอดวีแชทประธานฉินแล้วไม่ใช่หรอ? ยังต้องให้ฉันอธิบายอะไรอีก?”

“อย่าล้อเล่น ประธานฉินรายล้อมไปด้วยผู้หญิงสวยทุกที่ เขาจะมองผู้หญิงอย่างฉันได้ยังไง?”

หญิงสาวชื่อว่านชิวพูดต่อว่า “ถ้าเธอถามฉัน ในหมู่พวกเรามีเพียงเสี่ยวหม่านและเสี่ยวชิงเท่านั้นที่มีโอกาส”

"จริงหรอ?" เติ้งหยูชิงพูดอย่างเขินอาย:“คนที่มีโอกาสมากที่สุดคือเสี่ยวเซวียไม่ใช่หรอ? ฉันเห็นประธานฉินเหลือบมองเสี่ยวเซวียตั้งหลายครั้ง!”

“เสี่ยวเสวี่ย? เธอไม่ได้มาจากครอบครัวที่มีฐานะดี! ส่วนตัวตนของเธอ เราไม่รู้ เราเพิ่งเจอเธอเมื่อกี้ เราไม่ควรแอดวีแชทเธอไว้หรอ?”

"อืม? จริงด้วย”

เติ้งหยูชิง รู้สึกประหลาดใจ แต่ในใจ เธอรู้สึกมีความสุขเล็กน้อย

เธอตื่นเต้นจนถึงตอนนี้ และไม่ได้สนใจถังเซวียเลย

แต่ก็ไม่เลวเพราะเธอจะมีคู่แข่งน้อยลงหนึ่งราย

วรูม~~~ วรูม~~~ ว้าว~~~

เมื่อฉินเทียนขับรถไป ผู้หญิงเหล่านี้ยังคงซุบซิบกันอยู่พักหนึ่ง ไม่กี่นาทีต่อมา เสียงไซเรนของตำรวจก็ดังขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่สามารถไปตำหนิพวกเขาว่ามาตอนจบได้

คราวนี้คนที่มาคือคนหน้าคุ้นๆ

เธอคือผู้กองหลิวรั่วซือ

ภายใต้คำสั่งของเธอ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้เข้าควบคุมที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว

.........

“ร้อน... ร้อนมากๆ...”

ซูหยานหรานซึ่งอยู่ในรถปอร์เช่หมดสติไปนานแล้ว

เธอรู้สึกได้เพียงว่ามีบางอย่างกำลังลุกไหม้อยู่ในตัวเธอ

เมื่อคนรู้สึกร้อน พวกเขาจะนึกอยากถอดเสื้อผ้ากันทั้งนั้น

ฉินเทียนไม่เพียงแต่ขับรถ แต่ยังให้ความสนใจกับการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ของซูหยานหราน

อาจกล่าวได้ว่าท่าทางในปัจจุบันของซูหยานหรานดึงดูดใจผู้คนได้อย่างรุนแรง

สำหรับฉินเทียนนี่เป็นโอกาสที่ดีมาก

แต่ในฐานะผู้ใหญ่เขาจะคำนึงถึงผลที่ตามมาก่อนที่จะทำเรื่องอย่างนั้น

ตามระบบ กับผู้หญิงคนอื่นๆ เขาสามารถทำตามที่เขาพอใจ ได้แต่เมื่อพูดถึงตัวเอกหญิงเหล่านี้ พวกเธอมักจะมีชะตากรรมร่วมกับตัวเอกชายเสมอ

ดังนั้น หากโชคของตัวเอกชายไม่แน่ เขาสามารถเล่นกับนางเอกได้ก็ต่อเมื่อเธอเป็นคนหัวใสเท่านั้น

เขาไม่ได้รับอนุญาตให้กดดันเธอ

ถ้าเขาทำเช่นนั้น มันจะทำให้เรื่องที่เกิดตามมาแย่หรือดีตามๆ ไป

ในทำนองเดียวกันซูหยานหรานก็เมาด้วยแอลกอฮอล์ที่มียาปลุกเซ็กส์

หากเป็นเช่นนั้น หากเขาต้องการทำให้เธอเป็นผู้หญิงของเขา ก็ทำได้ง่ายๆ

แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเขาทำอย่างนั้น?

ฉันไม่ใช่พระเอก

หากฉันทำไม่ดีกับเธอ

หลังจากเธอตื่นในเช้าวันต่อมา เธอจะรู้ว่าเธอถูกทารุณ แล้วเธอจะไม่ฟ้องเขาในข้อหาก่ออาชญากรรมรุนแรงหรอ?

จากนั้นเขาจะกลายเป็นวายร้ายที่แท้จริงในนิยายเรื่องนี้

เขาคงไม่สามารถหลีกเลี่ยงการโดนพระเอกตบหน้าได้

“อืม ลืมมันไปซะเถอะ”

ขณะที่เขาคิดเรื่องนี้ ฉินเทียนได้แต่ถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้: "น่าเสียดายจริงๆ แต่ฉันจะทำตัวเป็นสุภาพบุรุษสักครั้งแล้วกัน"

หลังจากพูดอย่างนั้น ในที่สุดฉินเทียนก็เหยียบคันเร่ง ขับรถปอร์เช่ไปที่วิลล่าของเขา

ปล. กลุ่ม1 เปิดแล้วนะคะ ติดตามได้ที่เพจ Sbb Translate

ลุกนิยายทุกวัน วันละ 2 ตอน หยุดวันอาทิตย์ 1 วันค่า