บทที่ 425: หลุมมืดไร้สิ้นสุด (ฟรี)

ข้อสรุปนี้ดูเหมือนทุกคนจะเห็นพ้องต้องกันโดยไม่มีใครคัดค้าน

มีเพียงหงปี้เลี่ยกับเย่เฟิงที่นั่งอยู่ในห้องรับรอง VIP เท่านั้นที่ยังคงนิ่งสงบเหมือนสุนัขแก่

เพราะพวกเขารู้ดีว่า—หลี่หมิงยังไม่ได้ “เริ่มเอาจริง” ด้วยซ้ำ ที่ผ่านมาทั้งหมดเขาแค่หยอกเล่นเท่านั้น!

แล้วฉากที่เกิดขึ้นในวินาทีถัดมา ก็ทำให้ผู้ชมทุกคนช็อกจนไม่อาจหายใจ—แม้แต่ฉีเทียนเองก็ถึงกับเริ่มสงสัยในชีวิตตัวเอง

เมื่อเผชิญกับการโจมตีที่รุนแรงราวจะล้างผลาญฟ้าดินของฉีเทียน หลี่หมิงกลับยิ้มบางๆ อย่างน่าหลงใหล โดยไม่คิดจะหลบหรือป้องกันแม้แต่น้อย

ทว่าทันทีที่ปลายหอกเพลิงแหลมคมกำลังจะสัมผัสถึงหว่างคิ้วของหลี่หมิง—ลูกกลมเรียบสมบูรณ์แบบสีดำสนิท ลูกหนึ่ง ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขาอย่างไร้เสียง

ลูกกลมนี้ดำสนิทจนไม่สะท้อนแสงใดๆ ไม่ว่ามองจากมุมไหน มันก็เหมือนแผ่นสีดำราบเรียบที่ดูดกลืนทุกสิ่ง ไม่เผยแม้แต่เงา

สสารสีดำสุดเข้มนี้ไม่เพียงแต่ดูดซับแรงปะทะของหอกเพลิงที่พุ่งใส่อย่างสมบูรณ์แบบ แต่แม้แต่เพลิงและแสงสีแดงฉานที่แผ่ออกมาจากหอก ก็ยังถูกแรงดูดของลูกกลมนี้ดูดกลืนไปอย่างต่อเนื่อง ราวกับตั้งใจจะกลืนกินทุกสิ่งภายในมิติแห่งนี้

นี่คือสกิลใหม่ที่ระบบปลดล็อกให้หลี่หมิงหลังจากได้ “เสวี่ยเหนี่ยว”—พลังป้องกันระดับสูงสุดที่ผสานพลังธาตุความมืดกับพลังมิติไว้ด้วยกัน ภายใต้ชื่อ: "หลุมมืดไร้สิ้นสุด"

ก่อนหน้านี้ “โล่สุญญากาศ” สามารถดูดซับพลังทางกายภาพได้แค่แบบตั้งรับเท่านั้น

แต่ “หลุมมืดไร้สิ้นสุด” กลับมีแรงดูดที่ทรงพลังถึงขีดสุด สามารถดูดกลืนพลังงานทุกชนิดที่อยู่ใกล้ตัวได้โดยตรง รวมถึงพลังของศัตรูที่เป็น “พลังพิเศษ” ด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือ—นี่เป็นสกิลติดตัว ตราบใดที่หลี่หมิงถูกโจมตีโดยตรง “หลุมมืดไร้สิ้นสุด” จะเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติเพื่อกำจัดทุกภัยคุกคามที่ใกล้ตัว

ฉีเทียนในขณะนี้กำลังช็อกสุดขีด เพราะเขารู้สึกได้ชัดเจนว่าพลังพิเศษภายในร่างของเขากำลังถูกดูดกลืนไปอย่างต่อเนื่องโดยลูกกลมสีดำปริศนานั้น!

"นั่นมันอะไรกันแน่?" หงปี้เลี่ยถามอย่างตะลึงงัน มองลูกกลมสีดำสนิทตรงหน้าหลี่หมิงบนจอภาพ

"ไม่รู้! พวกเราสู้กับเขามาหลายครั้งก็ไม่เคยเห็นเขาใช้ท่านี้มาก่อนเลย ข้อมูลข่าวกรองล่าสุดก็ไม่มีอะไรระบุไว้ด้วย" เย่เฟิงตอบเสียงเรียบ

หงปี้เลี่ยมองลูกกลมสีดำบนจอด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วขมวดแน่น

ลูกกลมนั้นดำสนิทจนเกือบเทียบได้กับสีดำที่ดำสุดในโลก—"" มันสร้างความหวาดหวั่นจากก้นบึ้งหัวใจที่ไม่สามารถอธิบายได้

ความรู้สึกนี้ คล้ายกับในวันที่เขาถูก “เขตแดน” ของโอดะ ยูตะดูดกลืน “พิเศษพิเศษ” ของเขาไป—แต่ก็แตกต่างอย่างชัดเจน

ในความเป็นจริง ผู้มีพลังทุกคนที่อยู่ในสนามต่างก็รู้สึกได้ถึง “บางสิ่งผิดปกติ” เช่นกัน ทว่าหงปี้เลี่ยรู้สึกชัดเจนที่สุด

เพราะนอกจากเขาจะมีพลังเหนือกว่าคนทั่วไปแล้ว เขายังเคยเผชิญหายนะครั้งนั้นด้วยตัวเองมาแล้ว

และความรู้สึกของเขา…ก็ไม่ได้ผิดเลย

เพียงแต่—“หลุมมืดไร้สิ้นสุด” ของหลี่หมิงสามารถดูดกลืน “พลังพิเศษ” ของศัตรูและลดพลังงานในร่างได้เท่านั้น

มันไม่สามารถดูด “พลังพิเศษ” แบบที่โอดะ ยูตะใช้เพื่อเสริมความแข็งแกร่งของตัวเองได้

ถ้ามันดูดต้นไม้พลังพิเศษได้จริงๆ และหลี่หมิงดูดศัตรูทุกคนเข้าตัว…เขาก็กลายเป็นพระเจ้าไปแล้ว

ภายในไม่กี่วินาที เพลิงที่แผดเผาก็ถูกแรงดูดของ “หลุมมืดไร้สิ้นสุด” ดูดเข้าไป จนเกิดเป็นพายุเพลิงยักษ์เวียนวนรอบๆ ลูกกลมสีดำอย่างบ้าคลั่ง

ฉีเทียน ผู้ได้รับพลังของนาจา ก็รู้สึกถึง “ออร่า” ของตัวเองที่อ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด แรงกดดันของเขาลดลงจนไม่เหลือครึ่งหนึ่งจากก่อนหน้า

ความรู้สึกเย็นยะเยือกแล่นวาบขึ้นจากกลางหลัง ฉีเทียนคำรามลั่น ดึงหอกเพลิงที่ปักอยู่ในหลุมมืดออกมา แล้วหมุนวงล้อพายุเพลิงใต้เท้า รีบถอยห่างจากหลี่หมิงโดยเร็ว

แรงดูดของมันน่ากลัวเกินไป! ถ้ายังโดนดูดต่ออีกหน่อย เขาอาจหมดแรงต่อสู้ไปจริงๆ…แค่คิดก็ขนลุกแล้ว

"ไอ้ปีศาจ!" ฉีเทียนตะโกนลั่น ดวงหน้าเริ่มบิดเบี้ยว

“นี่มันยุควันสิ้นโลกแล้วนะ นายยังจะใสซื่ออีกเหรอ?” หลี่หมิงแค่นยิ้มอย่างดูแคลน

คำพูดนี้ทำให้ฉีเทียนชะงัก และเริ่มรู้สึกตัวว่า…ตนเอง “คิดตื้นเกินไป”

นี่มันโลกยุคหลังความล่มสลายของกฎหมาย ใครจะมาเล่นตามมารยาทนักรบกับนายอีก?

ในโลกที่ “ผู้ชนะคือผู้ปกครอง” แบบนี้ กระบวนการมันไม่สำคัญหรอก—ผลลัพธ์เท่านั้นที่ตัดสินทุกอย่าง

แต่ว่าจะไปถึงผลลัพธ์ที่เขาต้องการในวันนี้…ดูเหมือนจะยากกว่าที่คิดไว้

เขาประเมินหลี่หมิงต่ำเกินไป คิดว่าหมอนี่ถนัดแค่ยิงไกล ที่ไหนได้ กลับวางกับดักมหาประลัยไว้รอระยะประชิดอีกด้วย

ตอนนี้เขาถึงกับไม่รู้จะรับมือหลี่หมิงยังไงต่อ

ถ้าสู้ระยะไกล—พลังของนาจาก็ลดลงเยอะจนสู้ปืนซุ่มยิงหนักไม่ได้

แต่ถ้าเข้าใกล้—เขาก็จะโดนหลุมมืดดูดพลังอีก

นี่มันทางตันชัดๆ!

ก่อนที่ฉีเทียนจะได้คิดหาทางออก หลี่หมิงก็ยกปืนซุ่มยิงหนักขึ้นอีกครั้ง แล้วยิงต่อเนื่องใส่ฉีเทียนทันที

รูปเกมพลิกกลับโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้—ฉีเทียนกลายเป็นฝ่ายที่ต้องหมุนวงล้อเพลิงใต้ฝ่าเท้า วิ่งพล่านหลบกระสุนราวกับหนูถูกไล่ล่า

บนจอภาพ ร่างของหลี่หมิงและฉีเทียนกลายเป็นสองเส้นแสงที่สว่างเจิดจ้า ไล่กวดกันไปมา ราวกับสาดสีบนผืนผ้าใบ

กระสุนสูญสลายที่เงียบงันแต่ทรงพลังระเบิดจนพื้นสนามเกิดหลุมขนาดใหญ่หลายแห่ง ราวกับหลุมอุกกาบาต

ถ้าหากสถานที่นี้คือเมืองจริง ปริมาณกระสุนแค่นี้จากหลี่หมิงคงเปลี่ยนเมืองทั้งเมืองให้กลายเป็นซากปรักหักพังไปนานแล้ว

สนามประลองมิติที่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก็เริ่มแตกร้าวเหมือนกระดองเต่า

ผู้ใช้พลังมิติทั้งยี่สิบคนที่รับหน้าที่ประคองสนามก็เริ่มจะหมดแรงแล้วเช่นกัน

หงปี้เลี่ยกับหวงเจิ้นเทียนถึงกับใจเต้นแรงจนแทบหยุด

ถ้าสองคนนั้นทะลุขีดจำกัดของสนามประลองออกมาได้จริงๆ…ที่นี่ก็จะเกิดเหตุการณ์นองเลือดแน่นอน

พวกเขาสบถในใจ—“ไอ้หลี่หมิงสารเลวนี่! มีพลังฆ่าฉีเทียนได้ในหมัดเดียว แต่ดันเลือกจะเล่นสนุกแบบแมวไล่หนู!”

ทั้งคู่ก็อยากจะ “สั่งสอน” หลี่หมิงให้รู้ซึ้งอยู่หรอก…แต่พวกเขาก็รู้ดีว่าตัวเองยังไม่เท่าฉีเทียนด้วยซ้ำ ถ้าเข้าไปมีหวังถูกหลี่หมิงเล่นสนุกอีกคน

หลังจากโดนไล่ยิงอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง พลังของฉีเทียนก็เริ่มใกล้หมดขีดจำกัด

แต่พลังของหลี่หมิงกลับยังคงนิ่งสนิท—ราบเรียบเหมือนทะเลกลางคืน

ฉีเทียนสบถในใจ—“ไอ้บ้า! กระสุนแรงขนาดนี้ ยิงรัวไม่หยุดเลยไม่ใช่หรือไง? นายไม่ต้องใช้พลังพิเศษบ้างเลยรึไง?”

“ถ้าแบบนี้…จะสู้ไปทำไมกันฟะ!”

สุดท้าย หลังวิ่งหนีมาเกือบครึ่งชั่วโมง ฉีเทียนก็หยุดลง ยืนหอบแฮ่กๆ มือเท้าเอว สายตามองหลี่หมิงอย่างเหนื่อยอ่อน

“หลี่หมิง…ถ้านายจะเล่นเกมไล่จับแบบนี้ไปเรื่อยๆ ฉันไม่มีวันยอมรับให้นายเป็นหัวหน้าทีมหรอกนะ!”

“แต่ว่า—ถ้านายรับการโจมตีนี้ของฉันได้ตรงๆ โดยไม่หลบ ฉันจะยอมรับว่านายเหนือกว่าฉัน…และยอมให้นายเป็นหัวหน้าทีม!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………