บทที่ 285: แม่มดจอมยั่วยวน (ฟรี)

สีหน้าของหวังมู่เคร่งขรึมขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“เจ้านั่น...หลี่หมิง ถ้ามันต้องการสาวงามบริสุทธิ์ที่ไม่เคยผ่านมือใคร—ในเมืองเจียงฮั่นของเรา ยังจะมีเหลืออีกกี่คนกันเชียว!”

ก่อนที่หวังมู่จะสามารถควบคุมเมืองเจียงฮั่นได้ทั้งหมด ที่นี่เคยตกอยู่ในความโกลาหลจากการมาถึงของยุคสิ้นโลก

ในช่วงเวลานั้น หญิงสาวหน้าตาดีทุกคน ล้วนต้องเผชิญชะตากรรมเลวร้าย ถูกลากไปเป็นของเล่นของพวกบ้ากาม

แม้กระทั่งปัจจุบัน ในฐานผู้รอดชีวิตของเมืองเจียงฮั่น ก็ยังคงมีการค้าขายเรือนร่างอยู่ และมันยังพัฒนาเป็นห่วงโซ่อุตสาหกรรมสีเทาอย่างเต็มรูปแบบ

ในยุคที่ทรัพยากรขาดแคลน การขายร่างกายกลายเป็นวิธีที่รวดเร็วที่สุดสำหรับผู้หญิงที่มีหน้าตาในการแลกกับอาหารเพียงมื้อเดียว

แม้แต่หวังมู่เองก็รู้ดีว่า ท่ามกลางผู้รอดชีวิตกว่า 200,000 คนในเมืองนี้ สาวงามระดับท็อปที่ยังบริสุทธิ์อยู่นั้น... คงไม่เกินสิบคน

แน่นอน ถ้านับพวก “สาวงามสายไดโนเสาร์” หรือ “หัวไชเท้าขนาดยักษ์” เขาก็พอหามาได้เป็นพัน

แต่ผู้หญิงแบบนั้น... หลี่หมิงจะสนใจได้ยังไงกัน?

ดวงตาของเจิ้งอวี้เป็นประกายมั่นใจ แววตาฉายแววเจ้าเล่ห์

“ไม่จำเป็นต้องมีหลายคน แค่คนเดียวก็พอ! และผมรู้จักคน ๆ หนึ่ง ที่เหมาะจะล้วงเข้าไปถึงใจกลางของหลี่หมิงที่สุด!”

“ใคร?” หวังมู่กับชู่พีพีถามขึ้นพร้อมกัน

มุมปากของเจิ้งอวี้ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“ลวี่จวี้ไง!”

“ห๊า?! ยัยนั่นน่ะเหรอ? ยัยโสเภณีที่รูปร่างเหมือนวัวนม!” ชู่พีพีอุทานอย่างตกใจ

“เป็นไปไม่ได้! แค่ท่าทางยั่วยวนของลวี่จวี้... ยังจะกล้าเรียกว่าบริสุทธิ์อีกเหรอ?” หวังมู่ดูไม่อยากจะเชื่อ

เขานึกถึงภาพของลวี่จวี้ยืนโพสยั่วยวนต่อหน้าเขา โชว์ลีลายั่วสวาทแบบไม่เกรงใจ

ถ้าเธอไปยั่วผู้ชายคนอื่นแบบนี้ เขาเชื่อเลยว่าหลังจากนั้นสิบวันก็คงเดินไม่ไหว

ลวี่จวี้ที่พวกเขากล่าวถึง เป็นหญิงสาวรูปร่างอวบอิ่ม เซ็กซี่ทุกสัดส่วน หน้าอก 36D เอวคอด 24 นิ้ว หน้าแน่น สะโพกเด้ง จุดไหนควรใหญ่ก็ใหญ่ จุดไหนควรเล็กก็เล็ก เห็นแค่แวบเดียวเลือดผู้ชายก็เดือดพร่าน

แถมท่าทางของเธอยังเต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วเย้า สายตายั่วยวน เรียกได้ว่าเกิดมาเพื่อสยบผู้ชายโดยเฉพาะ

ยากจะเชื่อจริง ๆ ว่าผู้หญิงแบบนี้... ยังจะบริสุทธิ์อยู่ ไม่ต้องพูดถึงยุคสิ้นโลกเลย แม้แต่ก่อนหน้านั้นก็คงไม่น่าเป็นไปได้

“ถ้าลวี่จวี้ยังเป็นสาวบริสุทธิ์จริง... ก็นับว่าเหมาะสมที่สุด” หวังมู่พึมพำเบา ๆ

จากนั้นเขาก็เหล่ตามองเจิ้งอวี้อย่างสงสัย

“ไม่สิ... นายรู้ได้ยังไงว่าเธอยังเป็น...?”

เจิ้งอวี้หัวเราะแห้ง ๆ อย่างเขิน ๆ

“ก็เธอบอกผมเอง... อีกอย่าง มันจะสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอครับ? หรือว่าหลี่หมิงจะตรวจดูด้วยตัวเอง? แค่แกล้งทำก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?”

หวังมู่พยักหน้าเล็กน้อย เห็นด้วยกับเหตุผลนี้

เขาเคยเห็นพวกโรคจิตที่ชอบผู้หญิงบริสุทธิ์อยู่ไม่น้อย แต่ไม่เคยเจอใครถึงขั้นลงมือตรวจด้วยตัวเอง

ตอนนั้นเอง เมิ่งอูที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงขัดเขิน

“ผู้นำของพวกเรา... เขาเข้มงวดมาก เรื่องแบบนี้... แกล้งทำคงไม่รอดหรอกครับ”

“แล้วอีกอย่าง... คุณพูดกันต่อหน้าผมแบบนี้ มันไม่ดูหมิ่นผมเกินไปหน่อยเหรอ?”

ชู่พีพียื่นมือออกมาบีบคางของตัวเอง มองเมิ่งอูด้วยสายตายียวน

“แค่ลวี่จวี้ยั่วยวนนิดเดียว นายก็โดนจับกินทั้งตัวแน่ ๆ ล่ะ!”

ทันใดนั้น ลวี่จวี้ก็ปรากฏตัวออกมา

เธอมีผมยาวหยักศกสีส้มอมทอง ใส่ชุดหนังรัดรูป สะโพกส่ายไปมาอย่างเย้ายวน พลางเดินเข้ามาหาหวังมู่กับคนอื่น ๆ อย่างช้า ๆ

เมื่อเมิ่งอูเห็นลวี่จวี้ สายตาก็พร่ามัว ใจเต้นรัว หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมานอกอก

ความต้องการที่หลับใหลมาหลายเดือน ปะทุขึ้นอย่างไม่อาจควบคุม

“ท่านผู้นำ โปรดมอบภารกิจนี้ให้ฉันเถอะค่ะ... บางที ฉันอาจทำให้หลี่หมิงยอมมอบชีวิตให้ฉันด้วยความเต็มใจก็ได้นะ... ฮิฮิ~”

ลวี่จวี้ยืนตรงหน้าหวังมู่ เท้าชิดกันในรูปตัว T แกล้งแอ่นอกขึ้นเบา ๆ ใช้นิ้วม้วนปลายผมอย่างอ่อนช้อยแล้วพูดเสียงหวานหยดย้อย

เมิ่งอูมองหน้าอกที่เด้งดึ๋งของลวี่จวี้ เลือดกำเดาก็พุ่งออกมาโดยไม่รู้ตัว

และในวินาทีนั้นเอง เขาก็เพิ่งตระหนักว่า... ผู้หญิงคนนี้ อันตรายอย่างไม่น่าเชื่อ

เธอเหมือนเกิดมาเพื่อสะกดจิตวิญญาณของผู้ชาย และดูดพลังชีวิตจากพวกเขา

ลวี่จวี้ยื่นมือมาช้อนคางเมิ่งอูขึ้นสบตา

ทันใดนั้น พลังรูปหัวใจสีชมพูระยิบระยับก็พุ่งตรงเข้าสู่ดวงตาของเมิ่งอู!

ตุบ! ตุบ!

หัวใจของเมิ่งอูเต้นระรัว ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นรูปหัวใจสีชมพู ใบหน้าเคลิบเคลิ้ม น้ำลายไหลห้อย จ้องลวี่จวี้ตาไม่กระพริบ

ในวินาทีนั้น เมิ่งอูตกอยู่ภายใต้เสน่ห์ของลวี่จวี้อย่างสมบูรณ์

ลวี่จวี้ยิ้มร้ายด้วยความพึงพอใจ

“หล่อจังเลย~ ตอนนี้บอกฉันหน่อยได้มั้ย... ผู้นำของเธอ—หลี่หมิง—เป็นคนแบบไหนกันนะ?”

เมิ่งอูที่โดนสะกดจิตถึงกับคุกเข่าลงต่อหน้าลวี่จวี้เหมือนสุนัขเชื่อง ๆ แล้วเริ่มพรั่งพรูข้อมูลเกี่ยวกับหลี่หมิงทั้งหมด

เมื่อเขาเล่าจบ ทุกคนในที่นั้นก็ถึงกับตะลึงงัน

ชู่พีพีพูดขึ้นอย่างตกใจ

“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเมืองเซ็นจูรี่ถึงตั้งรางวัลไว้สูงขนาดนั้น!”

“ไอ้บ้านั่นถึงขั้นฆ่าหวงเจิ้นเทียนได้เลยนะ—ระดับกัปตันเชียวนะ!”

“โชคดีที่เธอมีพลังเสน่ห์ถึงจับเมิ่งอูได้ ไม่งั้นพวกเราคงเสียหายยับเยินไปแล้วถ้าบุ่มบ่ามเข้าโจมตี” เจิ้งอวี้พูดพร้อมชูนิ้วโป้งให้ลวี่จวี้

ในเมืองเจียงฮั่น ผู้คนต่างเรียกลวี่จวี้ว่า “ซัคคิวบัส” เพราะพลังพิเศษของเธอคือการสะกดจิตใจชาย

ด้วยพลังเสน่ห์ที่ควบคู่กับรูปร่างและบุคลิกอันเย้ายวน เธอสามารถล่อลวงผู้ชายได้ดั่งปลาลงน้ำ

แม้ค่าพลังจะอยู่เพียงระดับ A สูงสุด แต่เธอก็สามารถจับผู้มีพลังระดับ S ที่แข็งแกร่งกว่าได้ไม่ยาก

ลวี่จวี้ยิ้มเย้ย หันไปพิงไหล่ของหวังมู่พลางวางมือลงบนไหล่ของเขาอย่างอ้อน ๆ

“ฉันจะถือว่าประสบความสำเร็จก็ต่อเมื่อทำให้ท่านผู้นำหวังหลงรักฉันได้ ฮิฮิ~”

ตาของชู่พีพีลุกเป็นไฟทันที เธอชี้นิ้วไปที่หน้าอกของลวี่จวี้

“ยัยอกภูเขาไฟ! เอามือเหม็น ๆ ของเธอออกไปเดี๋ยวนี้เลย!”

ลวี่จวี้ปรายตามองอกแบนราบของชู่พีพีแล้วแค่นหัวเราะ

“ท่านรองผู้นำ ถ้ายังอารมณ์ร้อนแบบนี้ ระวังนะ... เดี๋ยวจากเขตชมวิว 3A จะได้อัปเกรดเป็น 4A ไปเลย ฮิฮิ~”

“แกว่าอะไรนะ? 4A งั้นเหรอ?” ชู่พีพีมองหน้าอกของตัวเองด้วยแววตาเดือดพล่าน กำหมัดแน่น

หวังมู่หน้าเย็นชาขึ้นมาทันที เขาผลักลวี่จวี้ออกห่างโดยไม่ลังเล

“หยุดล้อเล่นได้แล้ว! เธอแน่ใจเหรอว่าอยากแฝงตัวเข้าไปใกล้หลี่หมิง? จากข้อมูลของเมิ่งอู... เจ้าหมอนั่นแข็งแกร่งมหาศาล ภารกิจนี้เสี่ยงมาก!”

ลวี่จวี้กลับหัวเราะเบา ๆ ด้วยท่าทางยั่วยวน

“ยิ่งผู้ชายแข็งแกร่ง... ฉันก็ยิ่งสนใจ~ ฮิฮิ”

“ความเสี่ยงสูง ย่อมหมายถึงผลตอบแทนที่สูงขึ้น... และตราบใดที่เขายังเป็นผู้ชายล่ะก็ เขาย่อมหนีเสน่ห์ของฉันไม่พ้นแน่นอน!”

“แถม... ฉันยังมีเจ้าหมาน้อยนี่คอยคุ้มกัน~”

ลวี่จวี้ยื่นมือไปเรียกเมิ่งอู

“นายจะปกป้องฉันอย่างภักดีเหมือนหมาตัวหนึ่งใช่มั้ยล่ะ?”

เมิ่งอูที่ยังอยู่ภายใต้มนต์สะกด แสดงสีหน้าประจบออกมาในทันที พร้อมทั้งพยักหน้ารับอย่างเชื่อง ๆ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………