ตอนที่ 5 นี่ก็ได้ด้วยหรอ

เมื่อเห็นชายหนุ่มนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลถังเซวียก็พูดไม่ออกเช่นกัน

วันนี้เธอหยุดครึ่งวันเพื่อไปช้อปปิ้ง

ขณะซื้อของ เธอบังเอิญเจอชายคนนี้ ฉินซือเจีย

ถ้าไม่ใช่เพราะชายหนุ่มอีกคน เธอคงไม่สามารถหลุดจากเขามาได้

เธอไม่คิดว่าฉินซือเจียจะมารับการรักษาที่โรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่โดยบังเอิญ!!

ผู้ชายคนนี้เป็นลูกชายของฉินเทียน?

เมื่อกี้เธอจงใจปกปิดรูปร่างหน้าตาของเธอ แต่ผู้ชายคนนี้ก็ยังจำเธอได้

"เป็นเธอนั้นเอง...."

ตอนนี้เธอกำลังฟังการสนทนาระหว่างฉินเทียนและฉินซือเจีย และจำได้ว่าฉินเทียนคือใคร

แม้ว่าเธอจะทำให้ฉินจือเซียขุ่นเคืองและรู้สึกกลัวเล็กน้อย แต่เมื่อเธอได้ยินการสนทนาระหว่างทั้งสองคนในตอนนี้ เธอรู้สึกได้ว่าฉินเทียนน่าจะคุยด้วยได้ง่ายกว่าลูกชายของเขา

“ฮ่าๆๆๆ ใช่ ฉันก็คิดไม่ถึงเหมือนกัน แต่...”

ความโกรธวูบวาบในดวงตาของฉินซือเจีย

“สาวน้อย วันนี้เธอตายแน่ พ่อฉันอยู่ที่นี่ ทั้งเธอและเด็กคนนั้นยังไงก็หนีไปไหนไม่ได้”

“ทำไมฉันต้องหนีด้วย? นายเป็นคนเริ่มก่อน....”

ถังเซวียไม่เต็มใจที่จะแสดงความอ่อนแอและรู้สึกผิดเล็กน้อยในใจของเธอ

ความจริงเธอเป็นเหยื่อของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้นะ

ฉินซือเจียพูดด้วยความดูถูก “แล้วไง?”

“แก...แกสมควรโดนแล้ว...”

“ถังเซวียหยุด”

เมื่อเห็นว่าถังเซวียไม่ยอม หมอก็รีบห้าม

เขารู้ว่าถังเซวียทำงานเก่ง แต่เธอไม่ได้คำนึงถึงสถานการณ์

เธอไม่เห็นเหรอว่าใครยืนอยู่ข้างเขา?

นั่นคือพ่อของเด็กบนเตียง ประธานฉินกรุ๊ป!

คนรวยที่มีชื่อเสียงของเมืองฉิวหมิง

ด้วยพื้นฐานครอบครัวของเขา เธอคิดว่าเธอจะทำอะไรเขาได้?

“ประ...ประธานฉิน ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิดเท่านั้นครับ”

คุณหมอกลัวนิดหน่อย

หลังจากการสนทนาระหว่างทั้งสอง ดูเหมือนว่าเขาจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เขารีบพูดเพื่อหาทางแก้ไขสถานการณ์

ถังเซวียเป็นคนของโรงพยาบาล แม้ว่าปกติแล้วเธอจะไม่เคยสร้างปัญหา แต่เธอก็มีจิตใจที่รักความยุติธรรม

นั่นเป็นเหตุผลเดียวที่เขาออกหน้าแทนถังเซวีย

แต่เขาไม่กล้าที่จะมีเรื่องกับฉินเทียน

แม้ในฐานะหัวหน้า เขาเองก็ไม่สามารถต้านทานอิทธิพลของฉินเทียนในสังคมได้

ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงพูดว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกัน

"เข้าใจผิด? เข้าใจผิดตรงไหน? ถ้าไม่ใช่เพราะ...”

“หุบปาก แกยังทำเรื่องขายหน้าไม่พออีกหรือไง?”

ฉินเทียนมองไปที่ฉินซือเจียอย่างเย็นชา

แค่คำพูดของฉินซือเจีย ฉินเทียนก็รู้ว่าเขากำลังตามตื้อผู้หญิงคนนี้

จากนั้นเขาก็ถูกเด็กคนหนึ่งกระทืบ

แต่จากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับพล็อตนิยายทั่วไป และสไตล์ปกติของฉินซือเจีย ต่อให้เขาใช้ตูดคิด เขาก็รู้เหตุผลที่แท้จริงของเรื่องราว

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เขามองไปที่หญิงสาว: "สาวน้อย เธอชื่ออะไร?"

"อ่ะ? ฉัน...ฉันชื่อถังเซวีย”

เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาที่สงบของฉินเทียน ถังเซวียดูหวาดกลัวเล็กน้อยและบอกชื่อของเธอออกไปโดยไม่รู้ตัว

แต่ทันทีที่พูดชื่อออกไป เธอก็รู้สึกเสียใจ

ทำไมคนๆ นี้ถึงถามชื่อฉัน?

เพราะต้องการแก้แค้นใช่ไหม?

จบแล้ว มันจบแล้ว จะโง่บอกชื่อจริงเขาไปทำไม

ด้วยอิทธิพลของเขา การแก้แค้นฉันมันง่ายมากเลยใช่ไหม??

“ถังเซวีย?” ฉินเทียนครุ่นคิด:“อืม เป็นชื่อที่ดี เธอไม่ต้องกลัวนะ”

“ฉัน ฉินเทียนไม่ใช่คนที่ไม่แยกแยะระหว่างถูกผิด ฉันจะตรวจสอบเรื่องในวันนี้ ถ้าไม่ใช่ความผิดของเธอ ฉันก็จะไม่ทำอะไรเธอ”

“หลี่จุน ไปกันเถอะ!”

“ครับ ประธานฉิน”

เมื่อเห็นฉินเทียนจากไป ทุกคนในวอร์ดก็มองหน้ากัน

ฉินซือเจียไม่พอใจเล็กน้อย

อย่างไรก็ตามถังเซวียซึ่งรู้สึกประหม่าเล็กน้อยในตอนแรก ไม่ทันได้ตอบสนองต่อคำพูดของฉินเทียน

ฉินซือเจียที่น่ารังเกียจจะมีพ่อที่มีเหตุผลอย่างนี้ได้ไง??

มันไม่จริงใช่ไหม???

......

ฉินเทียนลงมาชั้นล่างอย่างรวดเร็ว หลังจากขึ้นรถแล้ว เขาก็มองหลี่จุน

“เฒ่าหลี่ ให้บอดี้การ์ดสองคนคอยดูแลลูกชายของฉัน อย่าปล่อยให้เขาทำอะไรผิดและหาคนมาสอบสวนคนที่กระทืบเขา และประวัติครอบครัวของถังเซวีย”

“ตรวจสอบภูมิหลังครอบครัวของถังเซวีย?”

“อ้อ จับตาดูถังเซวียคนนี้เอาไว้ด้วย”

หลี่จุนชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นเขาก็พยักหน้าด้วยความเคารพ: "ครับ ประธานฉิน ผมจะจัดการให้เรียบร้อยครับ"

หลังจากนั้นหลี่จุนก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาและโทรหาสองสาย

เกือบจะพร้อมกัน เสียงเตือนของระบบก็ดังขึ้น

[ติ๊ง! ลูกชายของคุณถูกห้ามไม่ให้ไปสถานที่แห่งหนึ่งสำเร็จ ทำให้แนวโน้มของโครงเรื่องเปลี่ยนไปเล็กน้อย คุณได้รับ 100 แต้มวายร้าย]

[ติ๊ง!ถังเซวียหนึ่งในนางเอกเปลี่ยนความประทับใจของเธอที่มีต่อคุณ เปลี่ยนทิศทางของโครงเรื่องเล็กน้อย คุณได้รับ 300 แต้มวายร้าย และได้รับค่าโชค 10 แต้ม]

หื้ม? แม้แต่สิ่งเหล่านี้ก็ได้รับรางวัลหรอเนี่ย?