บทที่ 210: การท้าทาย (ฟรี)

ผู้คนในฐานธัญพืชต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ

“เป็นไปได้ยังไง? แค่ไม่กี่วัน ฐานหนานซานที่เคยโอหังขนาดนั้นกลับถูกทำลายซะแล้ว?”

“ถึงเฉิงเทาจะไม่ใช่ผู้มีพลัง แต่แม่ทัพมือขวาของเขา ‘ซิงจวิน’ ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้มีพลังที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองเทียนไห่เลยนะ!”

“แถมในฐานหนานซานก็เต็มไปด้วยยอดฝีมือ ต่อให้ฐานใหญ่ ๆ ทั้งหมดรวมกันบุกไป ยังไม่แน่ว่าจะชนะในวันเดียวเลยด้วยซ้ำ!”

“วันเดียวปราบฐานหนานซาน? พูดเหมือนฝันไปเหอะ! ถ้ารบกันจริง ๆ ยังไม่รู้เลยว่าใครจะชนะ!”

“ฉันเข้าใจแล้ว ผู้นำของเราต้องถูกไอ้หมอนั่นชื่อหลี่หมิงหลอกแน่ ๆ!”

“เขาคงอวดอ้างว่าตัวเองฆ่าเฉิงเทาได้ ทำลายฐานหนานซานได้ เพื่อให้ผู้นำเคลิ้มและตกหลุมรัก”

“ผู้หญิงเวลารักใครแล้วนี่ สมองกลายเป็นศูนย์จริง ๆ!”

เจียงหมินห่าวเองก็เห็นว่าคำพูดของพวกนั้นมีเหตุผล ไอ้หลี่หมิงคนนี้มันจอมปลอมชัด ๆ

เขาต้องเปิดโปงหน้ากากของหลี่หมิงต่อหน้าทุกคนให้ได้!

“เสินอวี้เยี่ยน เขาเป็นคนบอกเธอเองใช่ไหมว่าเฉิงเทาตายแล้ว? แล้วเธอเห็นศพเฉิงเทาด้วยตาตัวเองหรือเปล่า?” เจียงหมินห่าวถามพลางแสยะยิ้ม

“เจียงหมินห่าว นายกำลังล้ำเส้นแล้ว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายมีสิทธิ์มาซักถามฉัน?” เสิ่นอวี้เหยียนโต้กลับอย่างไม่ไว้หน้า

เห็นสถานการณ์เริ่มตึงเครียด เฉินหนิ่วจึงรีบพูดกล่อมอย่างนุ่มนวล

“หัวหน้า คุณก็รู้จักนิสัยหมินหาวดี เขาไม่ได้ตั้งใจล่วงเกินจริง ๆ อย่าใส่ใจเลยนะครับ”

“หมินหาว นี่หรือคือวิธีที่นายพูดกับหัวหน้า? รีบขอโทษเลย!”

เจียงหมินห่าวทำหน้าซื่อ ๆ

“ผมแค่อยากให้ความจริงกระจ่าง เสินอวี้เยี่ยนเธอไร้เดียงสา ผมกลัวว่าเธอจะถูกใครบางคนที่มีจุดประสงค์แอบแฝงหลอกเอาน่ะครับ!”

“เจียงหมินห่าว ฉันจะพูดอีกครั้ง สิ่งที่ฉันพูดคือความจริง! ถ้านายไม่เชื่อก็ไปตรวจสอบได้” เสิ่นอวี้เหยียนพูดด้วยสีหน้าเย็นชา

“ตอนเฉิงเทาตาย ผู้นำของฐานใหญ่หลายคนก็อยู่ด้วย นายจะไปถามพวกเขาก็ได้!”

เจียงหมินห่าวหัวเราะเยาะ

“สรุปแล้ว เธอกำลังจะบอกว่าไอ้หลี่หมิงนี่มันแข็งแกร่งมาก ถึงขั้นฆ่าซิงจวินได้งั้นเหรอ?”

“แน่นอนอยู่แล้ว! ซิงจวินถึงกับรับหมัดพี่หมิงไม่ได้แม้แต่หมัดเดียว!” เสิ่นอวี้เหยียนตอบด้วยความภาคภูมิใจ

ทุกคนในห้องถึงกับชะงัก!

ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน

ซิงจวินรับหมัดเดียวไม่ได้?

นี่มันเรื่องตลกที่สุดตั้งแต่วันสิ้นโลกเริ่มมาเลย!

“หัวหน้า พูดเว่อร์ไปแล้วล่ะ พวกเราไม่รู้จักหลี่หมิง แต่ซิงจวินน่ะ พวกเรารู้จักดี!”

“เรารู้นะว่าหัวหน้าโดนเสน่ห์ของหลี่หมิงเล่นงาน แต่ไม่เห็นต้องอวยเวอร์ขนาดนี้เลย!”

“ซิงจวินน่ะ ต่อให้เจอผู้มีพลังระดับ S ยังสามารถสู้ได้สูสีเลยนะ!”

“หรือจะบอกว่าไอ้หลี่หมิงนี่เป็นผู้มีพลังระดับ S? หยุดล้อเล่นเถอะ!”

“ฉันสัมผัสออร่าของเขาแล้ว สูงสุดก็แค่ระดับ B เท่านั้นแหละ”

“ถ้าเขาเป็นระดับ S ฉันก็เป็นจิ๋นซีฮ่องเต้แล้วล่ะ! ฮ่า ๆ ๆ!”

เจียงหมินห่าวยืนกอดอก สีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ

“เสินอวี้เยี่ยน ถ้าเธอบอกว่าเขาเก่งนัก ก็ให้เขากล้ามาสู้กับฉันหน่อยไหม? ถ้าเขาชนะ ฉันก็ไม่มีปัญหาให้เขาเป็นผู้นำ”

เจียงหมินห่าวหันไปมองหลี่หมิงด้วยแววตาดูแคลน

“ไงล่ะ ไอ้หน้าหวาน! กล้าสู้ไหม? ถ้าไม่กล้า ก็ไสหัวออกไปจากฐานของเราซะ!”

“นายอยากสู้กับฉัน?” หลี่หมิงยิ้มเหี้ยม

เสิ่นอวี้เหยียนถึงกับหน้าซีดด้วยความร้อนรน เธอเองก็ยังไม่รู้ว่าพลังของหลี่หมิงแท้จริงอยู่ในระดับไหน แต่สัมผัสได้ว่าลึกเกินหยั่ง

แม้คำพูดของเจียงหมินห่าวจะขัดหู แต่เธอก็รู้ว่าอีกฝ่ายพูดเพราะเป็นห่วงฐานจริง ๆ

และแน่นอน...เธอก็รู้ว่าเขาเองก็มีใจให้เธอมาตลอด

เธอไม่อยากให้เจียงหมินห่าวต้องมาตายเพราะพลาดท่าให้หลี่หมิง

“หมินหาว อย่าใจร้อนเลย นายไม่มีทางสู้พี่หมิงได้หรอก ฉันกลัวว่าเขาอาจจะเผลอฆ่านายโดยไม่ตั้งใจ!”

เผลอฆ่าเขางั้นเหรอ!?

คำพูดประโยคนี้มันเหมือนการตบหน้ากลางวง!

เสิ่นอวี้เหยียนมองว่าเขาเป็นแค่แมลงที่อยู่ในมือหลี่หมิง สามารถบี้ตายได้ง่าย ๆ งั้นเหรอ?

เจียงหมินห่าวเดือดพล่านขึ้นทันที มองหลี่หมิงด้วยสายตาดูแคลน

“เฮ้ ไอ้เด็กนั่น! ฉันพูดกับนายอยู่นะ! เลิกซ่อนอยู่หลังกระโปรงผู้หญิงได้แล้ว เป็นลูกผู้ชายหน่อยสิ!”

“การสู้แบบนี้มันไร้สาระ” หลี่หมิงพูดพลางส่ายหน้า “อย่างที่เสินอวี้เยี่ยนว่าไปนั่นแหละ ฉันกลัวเผลอฆ่านาย แล้วเธอจะเสียใจ”

เขารู้ว่าเจียงหมินห่าวจ้องหาเรื่องเขาอยู่

แต่เขาเลยวัยที่ต้องมาเอาเรื่องกับคนชั้นต่ำพวกนี้ไปแล้ว

เมื่อมีพลังพอ ก็ไม่จำเป็นต้องเสียเวลาพิสูจน์ให้ใครเห็น

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็มองออกว่าเสิ่นอวี้เหยียนเห็นเจียงหมินห่าวเหมือนน้องชายคนหนึ่ง

ถึงอีกฝ่ายจะหยาบคายแค่ไหน เขาก็ไม่อยากใส่ใจให้เสียเวลา

“ถ้าไม่กล้า ฉันจะสาปแช่งบรรพบุรุษนายทั้งสิบแปดรุ่น!” เจียงหมินห่าวแสยะยิ้ม

สายตาของหลี่หมิงเปลี่ยนทันที แววตาฉายแววโหดเหี้ยม

เขายอมให้คนด่าเขาได้

แต่ถ้าแตะต้องครอบครัวเขา...ต้องตาย!

“แกกำลังหาเรื่องตาย!” หลี่หมิงคำรามเสียงเย็น

เสิ่นอวี้เหยียนรีบห้าม

“หมินหาว หยุดนะ! ถ้านายอยากถูกซ้อม ฉันจะลงมือเอง!”

แต่เจียงหมินห่าวก็ส่ายหน้าด้วยความมุ่งมั่น

“เสินอวี้เยี่ยน ต่อให้เธอเป็นผู้นำ และฉันต้องเชื่อฟังคำสั่งของเธอ แต่ฉันไม่อาจทนนิ่งดูเธอตกหลุมพรางของหมอนี่ได้ ฉันต้องลุกขึ้นมาสู้ด้วยตัวเอง!”

“ว่าไงล่ะ ไอ้หน้าหวาน คิดดีแล้วหรือยัง? ถ้ายังไม่กล้า ฉันจะเริ่มสาปแล้วนะ!”

หลี่หมิงรู้ดีว่าถ้าเขาไม่สู้วันนี้ เจียงหมินห่าวจะไม่หยุดแค่นี้แน่

“ตกลง! ฉันจะให้โอกาสนาย...หวังว่านายจะมีพลังพอให้เอาชีวิตรอด!”

เจียงหมินห่าวยิ้มเยาะ

“หึ! นายต่างหากที่ควรเตรียมตัวให้ดี พอความจริงเปิดเผยว่านายโกหกทุกอย่าง วันนั้นแหละคือนายได้ตายแน่!”

“พูดมากจริง” หลี่หมิงส่ายหน้า

“ฉันไม่เคยสู้แบบไร้ความหมาย งั้นมาเดิมพันกันหน่อยเป็นไง?”

ถ้าจะต้องสู้ ก็ต้องให้บทเรียนเจียงหมินห่าวให้สาสม พร้อมผลตอบแทนคุ้มค่า

“น่าสนใจ! แล้วอยากเดิมพันอะไรล่ะ?” เจียงหมินห่าวยิ้มเจ้าเล่ห์

หลี่หมิงลูบคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ถ้าฉันแพ้ ชีวิตฉันเป็นของนาย”

“ตกลง! ถ้าฉันแพ้ ชีวิตฉันก็เป็นของนายเช่นกัน!” เจียงหมินห่าวพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“ไม่ล่ะ ฉันไม่สนใจชีวิตนาย” หลี่หมิงส่ายหน้า

“งั้นนายจะเอาอะไร?”

หลี่หมิงมองขึ้นลง แล้วชี้ไปที่ดาบยักษ์สีดำที่อยู่บนหลังของเจียงหมินห่าว

“ดาบของนายนั่น ดูแล้วมีค่าไม่น้อยเลย ถ้านายแพ้...มันต้องเป็นของฉัน!”

“ตานายแหลมดีนี่! ถึงกับเล็งมาที่ดาบประจำตัวของฉัน ‘ราตรีดำ’ งั้นเหรอ? ได้! ตกลงเลย ถ้านายชนะ มันเป็นของนาย!”

เสียงฮือฮาก็ระเบิดขึ้นทันที!

“เจียงหมินห่าวบ้าหรือเปล่า! ดันเอา ‘ราตรีดำ’ ที่สำคัญกว่าชีวิตมาเดิมพัน!”

“นั่นมันอาวุธพิเศษทำจากโลหะอดาแมนเทียม! ทั้งประเทศจีนมีแค่ 5 เล่มเท่านั้นนะ!”

“หมอนี่ต้องมั่นใจสุด ๆ ว่าจะชนะ ไม่งั้นไม่กล้าเดิมพันแบบนี้แน่!”

“แม้พลังของเจียงหมินห่าวจะอยู่ที่ 6,000 เท่านั้น แต่พอใช้ดาบราตรีดำ ความสามารถของเขาก็สามารถแซงรองผู้นำเฉินหนิ่วได้เลยนะ!”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………