บทที่ 195: ไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นผู้ใช้มิติ? (ฟรี)

ทันทีที่ได้ยินว่าเจ้าแก่หน้าด้านอย่างเฉินจิ่งเหรินจะยกเรือสำราญให้ หลัวไห่ หัวหน้าฐานท่าเรือใต้ ผู้ดูแลกิจการท่าเรือโดยตรงถึงกับสะดุ้งสุดตัว

"โธ่เอ๊ย! ไอ้แก่นี่มันลงทุนไม่อั้นจริงๆ เพื่อเอาใจคุณหลี่หมิง ถึงกับยอมมอบเรือสำราญตัดน้ำแข็ง 'เจียอ้าย' เลยเหรอ?"

"'เจียอ้าย'? มันมีค่าขนาดนั้นเลยเหรอ?" เหลียนหงหยู่เอ่ยเสียงเบา

"นั่นเป็นเรือสำราญที่สร้างขึ้นเฉพาะสำหรับนักท่องเที่ยวระดับมหาเศรษฐีทั่วโลก เพื่อสำรวจขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้โดยเฉพาะนะ ถึงจะเป็นแค่เรือขนาดกลาง-เล็ก แต่ก็สามารถรองรับผู้โดยสารได้มากกว่าพันคนพร้อมกัน"

"เพราะเป็นเรือที่ออกแบบมาให้เหล่าคนรวยใช้เที่ยวโดยเฉพาะ ภายในจึงตกแต่งหรูหราสุดขีด มีทั้งภัตตาคาร บาร์ โรงละครขนาดใหญ่ ทุกอย่างครบครัน"

"ที่สำคัญที่สุดคือ นี่คือเรือสำราญเจาะน้ำแข็งที่หายากในโลก มันสามารถพุ่งฝ่าแผ่นน้ำแข็งกลางทะเลเยือกแข็งได้"

"มันยังเป็นไพ่ใบสุดท้ายของเฉินจิ่งเหรินด้วยนะ ถ้าวันไหนเกิดเหตุการณ์ไม่อาจควบคุมได้ เขาจะใช้เรือลำนี้เป็นป้อมปราการเคลื่อนที่กลางทะเล พาตัวเองหนีตายออกไป"

"เธอน่าจะพอเข้าใจนะว่า 'เจียอ้าย' สำคัญกับเขาแค่ไหน ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะยอมมอบสุดยอดทางหนีรอดสุดท้ายให้กับหลี่หมิง"

หลังจากได้ฟังคำอธิบายของหลัวไห่ เหลียนหงหยู่กับลั่วเทียนก็รู้สึกว่า ของขวัญที่ตนเองตั้งใจเตรียมมาเหมือนกลายเป็นเศษกระดาษไร้ค่าในพริบตา

เฉินจิ่งเหรินเข้าใจศาสตร์แห่งการประจบคนมีอำนาจอย่างแท้จริง

หลี่หมิงเองก็ได้ยินสิ่งที่หลัวไห่พูดเกี่ยวกับเรือลำนี้ และรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที

ถ้าเล่นบนบกจนเบื่อแล้ว การล่องเรือสำราญเจาะน้ำแข็งในทะเลเป็นเวลาสักสัปดาห์ก็ดูจะเป็นตัวเลือกที่ดีไม่น้อย

เมื่อเห็นสีหน้าพึงพอใจของหลี่หมิง รอยยิ้มบนใบหน้าเฉินจิ่งเหรินก็ยิ่งปรากฏความยโสออกมาชัดเจน

"ท่านหลี่หมิง เรือสำราญลำนี้ ฐานท่าเรือเหนือของผมจะเป็นผู้ดูแลให้ เมื่อใดที่ท่านต้องการเดินทาง เพียงแวะมาที่ฐานเรา เราจะจัดเตรียมพนักงานและคนขับเรือไว้ให้ท่านทันที"

ทันทีที่เฉินจิ่งเหรินพูดประโยคนี้ หลี่หมิงก็เข้าใจทันทีถึงเจตนาที่แท้จริงของชายผู้นี้

ไอ้แก่นี่มันจิ้งจอกจริงๆ

ถึงจะบอกว่า "ยกเรือให้" แต่ความจริงคือ เรือยังจอดอยู่ที่ฐานท่าเรือเหนือ

พนักงานทั้งหมดก็ยังเป็นคนของเฉินจิ่งเหริน

ท้ายที่สุดแล้ว เรือก็ยังอยู่ในการควบคุมของเขานั่นเอง

หากมีเหตุการณ์อันตรายเกิดขึ้น เขาก็ยังสามารถนำคนหนีออกทะเลไปกับเรือลำนี้ได้ทันที

ยิ่งกว่านั้น หากหลี่หมิงต้องการใช้เรือ ก็จำเป็นต้องเดินทางไปยังฐานท่าเรือเหนือด้วยตนเอง

และเมื่อใดก็ตามที่คนของหลี่หมิงเหยียบเข้าฐานเขา เขาก็มีพันวิธีในการประจบประแจง ปั่นหัว และผูกหลี่หมิงไว้กับตัวเอง

แย่ที่สุด เขาก็ยังสามารถเอาชื่อของหลี่หมิงไปอ้างเบ่งกับคนทั้งเมืองได้

เมื่อถึงตอนนั้น คงไม่มีใครในเมืองเทียนไห่กล้าหือกับฐานท่าเรือเหนืออีกแน่นอน

แผนของเฉินจิ่งเหรินสมบูรณ์แบบสุดๆ!

พูดแค่คำเดียว ก็สามารถกุมความได้เปรียบไว้ทั้งหมด

...แต่น่าเสียดาย ที่เขายังไม่รู้ว่า หลี่หมิงก็เป็นผู้ใช้พลังมิติ

เรือแค่นั้น—เรื่องเล็ก!

"ถ้าอย่างนั้น ขอบคุณหัวหน้าเฉินมาก หัวหน้าเฉินช่างรอบคอบจริงๆ ฉันพอใจมาก!"

หลี่หมิงจับมือเฉินจิ่งเหรินแน่น พลางยิ้มด้วยสายตาที่แฝงความเจ้าเล่ห์

เฉินจิ่งเหรินเองก็ยิ้มจนเหมือนกินน้ำผึ้งเข้าไปทั้งไห หน้าบานยิ่งกว่าเดิม

แต่แล้ว หลี่หมิงก็เปลี่ยนน้ำเสียง

"แต่ฉันมีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง!"

"ฉันไม่ชอบฝากของไว้กับใคร มันทำให้รู้สึกไม่สบายใจ ไหนๆ หัวหน้าเฉินก็มอบเรือให้ฉันแล้ว งั้นเดี๋ยวฉันไปรับคืนมาทีหลังก็แล้วกัน"

"แน่นอน! แน่นอน! ถือของไว้กับตัวเองก็ย่อมสบายใจกว่าอยู่แล้ว" เฉินจิ่งเหรินยังคงยิ้มตอบ

แต่เพียงเสี้ยววินาที รอยยิ้มของเขาก็แข็งค้างทันที ใบหน้าฉายแววงุนงง

"ละ...ละ...ละ...หมายความว่า...ท่านจะยกเรือลำนั้นกลับมาจริงๆ เหรอ?"

"แน่นอน! ก็หัวหน้าเฉินเองยังบอกว่า ถือของไว้กับมือตัวเองมันสบายใจกว่าไม่ใช่เหรอ?"

"ท่านหลี่หมิง ช่างล้อเล่นเก่งจริงๆ เรือสำราญลำนั้นน้ำหนักเป็นแสนตันนะครับ! ไม่ใช่สิบตัน...แต่หนึ่งแสนตัน! จะเอามายังไงกันล่ะครับ? ฮ่าๆๆ"

เฉินจิ่งเหรินหัวเราะแห้งๆ

"ไม่เป็นไร ต่อให้หนักเป็นล้านตันก็ไม่ใช่ปัญหา!"

หลี่หมิงโบกมือเพียงแผ่วเบา

ฟึ่บ! รถยนต์คันหนึ่งปรากฏขึ้นจากมิติอย่างทันทีทันใด

"เพราะฉันก็เป็นผู้ใช้มิติเหมือนกัน!"

เฉินจิ่งเหรินถึงกับหน้าถอดสี!

ช็อก!

ตะลึง!

ตัวแข็งเป็นหิน!

เป็นไปได้ยังไงกัน!? เขาเป็นผู้ใช้พลังสายฟ้าไม่ใช่หรอ!?

นี่มันต่างจากแผนที่วางไว้สิ้นเชิง!

เดิมที เขาแค่อยากใช้เรือสำราญนี้เพื่อสานสัมพันธ์กับหลี่หมิงเท่านั้น ไม่เคยคิดจะยกให้จริงๆ เลยด้วยซ้ำ!

เพราะเรือสำราญตัดน้ำแข็งลำนี้...คือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา

คือทางหนีสุดท้ายของเขา!

ไม่ได้เด็ดขาด! จะปล่อยให้หลี่หมิงเอาไปไม่ได้!

เฉินจิ่งเหรินรีบเอ่ยขึ้นทันที พร้อมรอยยิ้มฝืนๆ

"ท่านหลี่หมิง อาจยังไม่ทราบว่า เรือสำราญต้องการการบำรุงรักษาที่ซับซ้อนมาก ควรฝากไว้กับมืออาชีพที่ฐานท่าเรือเหนือจะดีกว่า..."

"ไม่เป็นไร โลกภายในมิติของฉันหยุดนิ่งสนิท แม้แต่เนื้อสดยังไม่เน่า เรือสำราญลำเดียวจะเป็นอะไรได้"

"แต่มันไม่เหมือนกัน! เรือสำราญไม่ใช่เนื้อสด ทุกชั้น ทุกชิ้นส่วน ล้วนต้องดูแลอย่างละเอียด!"

สีหน้าของหลี่หมิงพลันเย็นชา ดวงตาเปล่งประกายเยียบเย็น

"ฟังจากน้ำเสียงหัวหน้าเฉิน ดูเหมือนจะเสียดายเรือสำราญลำนั้นมากสินะ? ถ้าอย่างนั้นฉันจะทำเหมือนไม่เคยได้ยินเรื่องนี้ก็แล้วกัน ฉันไม่ใช่คนที่ชอบบังคับใครหรอก"

ในตอนนี้ สีหน้าของเฉินจิ่งเหรินบิดเบี้ยวยิ่งกว่าเผลอกินของเสียเข้าไป

เขาเข้าใจแล้วว่า...

นี่แหละ “ยกก้อนหินขึ้นมาทุ่มใส่เท้าตัวเอง” ของจริง!

แม้หลี่หมิงจะพูดว่าไม่ชอบบังคับใคร แต่ถ้าหากเขาไม่พอใจเมื่อไร ฐานท่าเรือเหนือก็อาจโดนล้างบางในพริบตา

คนที่สามารถบดขยี้ฐานหนานซานจนราบในวันเดียวได้แบบนี้—เขา, เฉินจิ่งเหริน ไม่อาจต้านทานได้แน่นอน

เขาทำได้เพียงกล้ำกลืนพูดออกมาอย่างสั่นเทา

"มะ...ไม่ครับ ในเมื่อเป็นของที่มอบให้คุณหลี่หมิงแล้ว ท่านจะทำอะไรก็สุดแล้วแต่...ตามสบายเลยครับ!"

หัวใจของเฉินจิ่งเหรินกำลังร้องไห้!

แค่จะหายใจยังรู้สึกเจ็บแปลบ

เจ็บ...เจ็บจนใจจะขาด!

เขาทำได้เพียงหวังว่าในอนาคต หลี่หมิงจะยังนึกถึงต้าซวง เสี่ยวซวง และเรือลำนั้น แล้วเมตตาเขาในวันที่เผชิญภัย

เมื่อเห็นใบหน้าของเฉินจิ่งเหรินที่ทุกข์ระทมกว่าคนกินขี้ เหลียนหงหยู่ ลั่วเทียน และคนอื่นๆ ก็พากันกลั้นหัวเราะแทบไม่อยู่

"พี่หมิง ฉันขออาสาดูแลเรือลำนั้นได้ไหม?" เมิ่งฉีเอ่ยด้วยดวงตาเปล่งประกาย

ในฐานะวิศวกรเครื่องกล เรือขนาดมหึชาแบบนี้มีเสน่ห์เกินห้ามใจสำหรับเธอ

"งั้นก็ฝากด้วยนะ ต่อไปเธอคือกัปตันเรือลำนี้แล้ว!"

"ขอบคุณค่ะพี่หมิง!"

เฉินจิ่งเหรินสบถในใจทันที

"ขอบคุณบ้าอะไร! คนที่ให้คือฉันต่างหาก! ถ้าจะขอบคุณ ต้องขอบคุณฉัน!"

"คุณหลี่หมิง แม้ฐานกลั่นน้ำมันของเราจะสู้ฐานท่าเรือเหนือในด้านความเอื้อเฟื้อไม่ได้ แต่ก็มีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าคุณจะรับไว้ด้วยรอยยิ้มนะคะ" เหลียนหงหยู่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"พวกเธอทั้งสาม รออะไรอยู่? ไปคารวะคุณหลี่หมิงสิ!"

หญิงสาวงามสามคนที่ยืนอยู่ข้างหลังเหลียนหงหยู่ก้าวออกมาด้วยความเคอะเขิน

"สวัสดีค่ะ คุณหลี่หมิง ฉันชื่ออันอันค่ะ"

"สวัสดีค่ะ คุณหลี่หมิง ฉันชื่อเจียเจียค่ะ"

"สวัสดีค่ะ คุณหลี่หมิง ฉันชื่อฮวาฮวาค่ะ"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……………