บทที่ 20: ยมทูตจับวิญญาณ ศาลยมโลกพิพากษา

บทที่ 20: ยมทูตจับวิญญาณ ศาลยมโลกพิพากษา

"เจ้าจำไม่ได้แล้วรึ...?"

"คืนนั้นเมื่อห้าปีก่อน..."

"เจ้าผลักข้าตกลงไปในบ่อจนจมน้ำตาย..."

เหลียวซิ่วเอ๋อร์จ้องมองเหลียวสงด้วยสายตาเย็นเยียบ ดวงตาที่ซีดขาวของนางเต็มไปด้วยความเกลียดชังที่เสียดแทงเข้ากระดูก

หากไม่ใช่เพราะเขา

ป่านนี้นางคงได้แต่งงานไปแล้ว บางทีอาจจะมีลูกแล้วด้วยซ้ำ

แต่เดรัจฉานตัวนี้กลับผลักนางตกลงไปในบ่อจนจมน้ำตาย!

มันถึงกับผลักน้องชายของนางตกลงไปในบ่อจนจมน้ำตายด้วย!

สายเลือดตระกูลของพวกเขาสิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิง!

"เป็นเจ้า..."

"เป็นเจ้าจริงๆ!"

"เจ้า... เจ้า... อย่าเข้ามานะ!"

"ข้าไม่ได้ตั้งใจ! เจ้าบังคับข้าเอง! ถ้าเจ้าแค่ยอมข้าดีๆ ข้าก็คงไม่ผลักเจ้าลงไปในบ่อหรอก!"

"ทั้งหมดเป็นความผิดของเจ้าเอง!"

เหลียวสงถอยหลังอย่างหวาดกลัว คลานหนีไปพลางกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง

หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความกลัวอย่างสมบูรณ์

เหลียวซิ่วเอ๋อร์กลายเป็นผีไปแล้วจริงๆ!!

และตอนนี้นางก็มาตามล่าเขา!

"เจ้าเดรัจฉาน!"

เหลียวเฉิงผิงในชุดยมทูตพุ่งออกมาจากข้างๆ ใบหน้าของเขาถมึงทึง ในมือถือโซ่พันธนาการวิญญาณมายา ฟาดเข้าใส่เหลียวสงอย่างดุเดือด!

ยันต์ที่แขวนอยู่รอบคอของเหลียวสงส่องแสงจางๆ

แต่พลังเทวะสายหนึ่งก็สว่างวาบบนโซ่พันธนาการวิญญาณมายา และยันต์ก็พลันแตกสลายทันที

ยันต์ใบนี้ที่ขัดขวางไม่ให้สองพี่น้องล้างแค้นได้นานถึงห้าปี กลับเปราะบางอย่างสิ้นเชิงเมื่ออยู่ต่อหน้าโซ่พันธนาการวิญญาณมายา!

"เหลียวเฉิงผิง!!"

"เจ้าก็กลายเป็นผีด้วยเรอะ!!"

เหลียวสงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว กลัวจนฉี่ราด

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน

ว่าสองพี่น้องที่เขาผลักลงไปในบ่อในตอนนั้น จะกลายเป็นวิญญาณอาฆาต และตอนนี้พวกเขาก็กำลังมาล้างแค้น!

และยันต์ที่นักพรตเต๋าคนนั้นให้เขามาก็แตกสลายไปแล้ว!!

"พี่ใหญ่—!"

เหลียวซิ่วเอ๋อร์ดึงเหลียวเฉิงผิงกลับมา ขวางไม่ให้โซ่พันธนาการวิญญาณมายาฟาดลงบนตัวเหลียวสง

"หืม?"

เหลียวเฉิงผิงมองพี่สาวของเขาอย่างงุนงง

เดรัจฉานตัวนี้ฆ่าพวกเขา แม้จะถูกสับเป็นพันชิ้นก็ยังไม่เพียงพอที่จะระบายความแค้นของพวกเขา!

"คำสั่งขององค์เทพคือให้เราจับแค่วิญญาณของมันกลับไป"

"ก่อนที่องค์เทพจะออกคำสั่ง เราจะใช้ศาลเตี้ยไม่ได้"

เหลียวซิ่วเอ๋อร์สูดหายใจเข้าลึกๆ และส่ายหน้า

แม้ว่านางจะเกลียดเหลียวสงเข้ากระดูกดำและอยากจะทุบตีและทรมานมันอย่างรุนแรงด้วยโซ่พันธนาการวิญญาณมายา

แต่นางเคยฟังนิทานมาบ้างในชีวิต

นางรู้ว่าไม่มีผู้มีตำแหน่งสูงคนไหนชอบให้ลูกน้องทำอะไรตามอำเภอใจ

ในเมื่อตอนนี้สองพี่น้องทำงานภายใต้สังกัดขององค์เทพแล้ว พวกเขาก็ต้องปฏิบัติตามกฎขององค์เทพ

และนางก็เชื่อว่า

องค์เทพจะต้องมอบการลงโทษที่เดรัจฉานตัวนี้สมควรได้รับอย่างแน่นอน!

"พี่สาวพูดถูก"

เหลียวเฉิงผิงพยักหน้า

จากนั้น สายตาอันน่ากลัวของเขาก็จับจ้องไปที่เหลียวสง ผู้ซึ่งหวาดกลัวจนฉี่ราดไปแล้ว

โซ่พันธนาการวิญญาณมายาในมือของเขาก็ยืดออกไปทันที ราวกับงูหลามสีดำทมิฬที่เหยียดตัวออก พันธนาการร่างของเหลียวสงในทันที

จากนั้น

เขากระตุกโซ่พันธนาการวิญญาณมายาในมือ

วิญญาณของเหลียวสงก็ถูกดึงออกมาทันที ถูกมัดไว้ด้วยโซ่พันธนาการวิญญาณ!

"ข้า... ข้าก็กลายเป็นผีแล้วรึ?"

เหลียวสงมองดูร่างไร้วิญญาณของตนเองบนพื้นด้วยความหวาดกลัว

"ไปกันเถอะ"

ชุดสีขาวของเหลียวซิ่วเอ๋อร์เปลี่ยนเป็นชุดยมทูตในทันที และนางก็มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านซื่อไห่

โซ่พันธนาการวิญญาณยืดออกไปสามจั้ง ดึงวิญญาณของเหลียวสงตามไป

เมืองที่เงียบสงัดยังคงเงียบสงัด

แม้ว่าเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวของเหลียวสงเมื่อครู่นี้จะต้องถูกชาวเมืองที่อยู่ใกล้ๆ ได้ยิน

แต่ก็ไม่มีใครกล้าออกมาดู

และไม่มีใครกล้าส่งเสียงใดๆ

ในความเป็นจริง ชาวเมืองหลายคนกำลังหน้าซีดและตัวสั่น

เมื่อครู่พวกเขาเพิ่งได้ยินคำว่า 'ผี'!

มีคนเจอผีรึ?

ได้โปรดอย่ามาที่บ้านเราเลย!

ชาวเมืองที่อยู่ใกล้เคียงต่างสวดอ้อนวอน

…

นอกศาลเจ้าที่ดิน

หลี่โหย่วหมิงที่กำลังหลับลึกอยู่ จู่ๆ ก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบ และเขาก็ตื่นขึ้นจากนิทราทันที

"ความเย็นเยียบนี้มาจากไหน?"

เขาประหลาดใจเล็กน้อย

ที่นี่คือศาลเจ้าที่ดิน ภายใต้สายพระเนตรของท่านเทพจางเยว่!

เป็นไปได้รึว่าจะมีผีร้ายตนไหนกล้ามาที่นี่?

เขาผลักประตูออกไป

'พลังปราณ' จำนวนมากไหลเวียนภายในร่างกายของเขาและไหลเข้าสู่ดวงตา

ทันใดนั้น เขาก็เห็นว่า

เบื้องหน้าเขา มีผีสองตนในชุดขุนนางคุกเข่าอย่างนอบน้อมอยู่หน้าศาลเจ้าที่ดิน หนึ่งในนั้นถือโซ่เหล็กเส้นหนึ่ง และที่ปลายโซ่ก็มีผีอีกตนหนึ่งถูกมัดอยู่

ผีที่ถูกมัดมีสีหน้าหวาดกลัวอย่างสุดขีด

"เหลียวเฉิงผิง, เหลียวซิ่วเอ๋อร์?"

"เหลียวสง?"

เขากล่าวด้วยความประหลาดใจ

เมื่อห้าปีก่อน สองพี่น้องเหลียวเฉิงผิงกับเหลียวซิ่วเอ๋อร์ตกบ่อน้ำตายไม่ใช่รึ?

เหตุการณ์นี้สร้างความฮือฮาในสี่หมู่บ้านในตอนนั้นไม่น้อย

ถึงกับมีข่าวลือว่าเหลียวสงเป็นคนทำ

แต่เนื่องจากไม่มีหลักฐาน เรื่องจึงเงียบหายไป

แล้วสถานการณ์ตอนนี้คืออะไร?

เหลียวเฉิงผิงและเหลียวซิ่วเอ๋อร์ที่ตายไปแล้วกลายเป็นผี?

และพวกเขายังจับวิญญาณของเหลียวสงมาด้วย?

เป็นไปได้รึว่าเหลียวเฉิงผิงและเหลียวซิ่วเอ๋อร์ถูกเหลียวสงผลักลงไปในบ่อจนจมน้ำตายจริงๆ?

"ท่านอาโหย่วหมิง"

"ท่านมองเห็นพวกเรารึ?"

เหลียวซิ่วเอ๋อร์ถามด้วยความประหลาดใจ

สี่หมู่บ้านอยู่ไม่ไกลกันนัก และแม่ของนางก็มาจากหมู่บ้านตระกูลหลี่ ดังนั้นนางจึงมาที่หมู่บ้านตระกูลหลี่บ่อยครั้ง

"ข้าคือเจ้าศาลแห่งศาลเจ้าที่ดินของท่านเทพจางเยว่ เป็นตัวแทนของท่านเทพในโลกมนุษย์ ย่อมต้องมองเห็นพวกเจ้าอยู่แล้ว"

"พวกเจ้าสวมชุดขุนนางเช่นนี้และคุกเข่าอยู่หน้าศาลของท่านเทพจางเยว่ เป็นไปได้รึว่าพวกเจ้าได้รับพรจากท่านเทพจางเยว่?"

ดวงตาของหลี่โหย่วหมิงเป็นประกายขณะคาดเดา

"ที่แท้องค์เทพคือท่านเทพจางเยว่!"

"ท่านอาโหย่วหมิงได้กลายเป็นเจ้าศาลขององค์เทพไปแล้ว!"

เหลียวซิ่วเอ๋อร์เข้าใจในทันทีและรีบกล่าวว่า:

"ท่านอาโหย่วหมิง พวกเราได้รับพรจากท่านเทพจางเยว่ และจากนี้ไปจะรับใช้ในฐานะยมทูตภายใต้สังกัดของท่านเทพจางเยว่เจ้าค่ะ"

ยมทูต!

หลี่โหย่วหมิงพยักหน้าอย่างพอใจ:

"แม้ว่าพวกเจ้าสองพี่น้องจะประสบเคราะห์กรรม แต่การที่สามารถรับใช้เป็นยมทูตภายใต้สังกัดของท่านเทพจางเยว่หลังความตาย ก็นับเป็นโชคของพวกเจ้า"

อย่างไรเสีย เขาก็เฝ้าดูสองพี่น้องนี้เติบโตมา

อันที่จริง ปู่ของสองพี่น้องเป็นลูกพี่ลูกน้องของเขาในห้าชั่วอายุคน แม้ว่าจะเสียชีวิตไปนานแล้วก็ตาม

หลังจากพูดจบ

เขาก็กลับเข้าไปในห้องของตนทันที ไม่สอบถามอะไรอีก

เขาคือเจ้าศาลแห่งศาลเจ้าที่ดินของท่านเทพจางเยว่ เป็นตัวแทนของท่านเทพในโลกมนุษย์และจัดการเรื่องของมนุษย์

แต่สองพี่น้องเหลียวซิ่วเอ๋อร์ได้กลายเป็นยมทูตไปแล้ว และการกระทำของพวกเขาก็ไม่จัดอยู่ในโลกมนุษย์อีกต่อไป!

เรื่องที่ไม่ได้อยู่ในโลกมนุษย์

เขาย่อมต้องหลีกเลี่ยง

มีชีวิตอยู่มากว่าห้าสิบปี เขายังคงเข้าใจเรื่องนี้ดี

…

ในแดนเทวะ

หลี่เยว่มองดูยมทูตเหลียวซิ่วเอ๋อร์และเหลียวเฉิงผิงที่คุกเข่าอยู่ด้านนอกศาลเจ้าที่ดิน และวิญญาณของเหลียวสงที่ถูกจับมา

รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

เหลียวซิ่วเอ๋อร์ เด็กสาวคนนี้ แม้จะอายุเพียงสิบหกปีก่อนตาย แต่ก็รู้จักรุกจักรถอยและฉลาดอย่างยิ่ง

ในอนาคตสามารถให้ความสำคัญในการบ่มเพาะได้

เขาโบกมือเบาๆ

ทันใดนั้น

แดนเทวะที่ขยายใหญ่ขึ้นจนมีรัศมีสิบจั้งแล้ว ก็พลันเปลี่ยนเป็นศาลยมโลกอันโอ่อ่า

เสาหลักตั้งตระหง่านในโถง ล้อมรอบด้วยไอหมอกสีดำทมิฬ ดูมืดมนแต่น่าเกรงขามอย่างน่าสะพรึงกลัว

เขาสวมอาภรณ์เทพเจ้าที่ดินและมงกุฎเทพเจ้าที่ดิน นั่งอยู่บนบัลลังก์ประธานในศาล

บนโต๊ะเบื้องหน้าเขาวางตราประทับเทพเจ้าที่ดินและทะเบียนเจ้าที่ไว้

"นำตัวเหลียวสงเข้ามา"

เขากล่าวอย่างเฉยเมย

น้ำเสียงของเขาดังออกไปนอกศาลเจ้าที่ดิน และทันใดนั้นเหลียวซิ่วเอ๋อร์และเหลียวเฉิงผิงก็รู้สึกว่าภาพเบื้องหน้าพร่ามัว และพวกเขาก็ปรากฏตัวในแดนเทวะที่เปลี่ยนเป็นศาลยมโลกแล้ว

เหลียวสงที่ถูกมัดด้วยโซ่พันธนาการวิญญาณมายาก็ตามพวกเขาเข้ามาด้วย