บทที่ 3: ภารกิจส่วนตัว, คัดเลือกเจ้าศาล

บทที่ 3: ภารกิจส่วนตัว, คัดเลือกเจ้าศาล

เสียงอสนีบาตคำรามกึกก้อง

ราวกับสรวงสวรรค์กำลังประกาศบางสิ่งบางอย่าง

ชาวบ้านหมู่บ้านตระกูลหลี่ต่างตกใจและรีบแหงนมองท้องฟ้า แต่กลับพบว่าฝนไม่ได้กำลังจะตก เป็นเพียงเสียงฟ้าร้องลั่นเท่านั้น

"จะเป็นไปได้หรือว่า... ท่านเทพจางเยว่ทรงรับไปจริงๆ?"

หลี่โหย่วหมิง ชายชราหลังค่อม พึมพำกับตนเอง

เขาคือผู้อาวุโสที่ได้รับความเคารพนับถือมากที่สุดในหมู่บ้าน

และยังเป็นหนึ่งในสองจอมยุทธ์ขอบเขตชำระกายาของหมู่บ้านอีกด้วย

แม้จะแก่ชราและต่อสู้ได้ไม่มากแล้วก็ตาม

แต่หากเขาเกิดโทสะขึ้นมา การทุบตีชายฉกรรจ์สองสามคนจนตายก็ไม่ใช่ปัญหา

เพราะท้ายที่สุดแล้ว

เมื่อครั้งยังหนุ่ม เขาเคยฝึกฝน 'ฝ่ามือแยกศิลา' จนสำเร็จ พลังชีวิตและโลหิตของเขาผ่านการเปลี่ยนแปลงถึงสองครั้ง ทำให้พลังฝ่ามือแข็งแกร่งล้ำลึก

เมื่อไม่กี่ปีก่อน เขายังสามารถทุบหินขนาดเท่าศีรษะคนให้แตกละเอียดได้ในฝ่ามือเดียว

ของมีค่าที่สุดในหมู่บ้านล้วนถูกเก็บรักษาโดยเขามาตลอด โดยเฉพาะ 'หญ้าเสริมกายา' ต้นนี้ที่เขาเฝ้าดูแลมาเจ็ดปีโดยไม่มีข้อผิดพลาด

พิธีบวงสรวงใหญ่ปีละสองครั้ง

'หญ้าเสริมกายา' ต้นนี้ถูกวางไว้บนแท่นบูชาของท่านเทพจางเยว่เสมอมา แล้วเหตุใดครั้งนี้มันถึงได้หายไป?

"ท่านเทพจางเยว่ทรงรับไปอย่างแน่นอน"

ชายชราอีกคนที่อยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นเสียงสั่นเครือ สายตาที่มองไปยังรูปปั้นเทพเจ้าที่ดินนั้นเปี่ยมไปด้วยความศรัทธาอย่างยิ่ง

"ข้าก็คิดเช่นนั้น"

"ท่านเจ้าที่ของหมู่บ้านเราศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก ไม่กี่ปีก่อน เมียของเจ้าผีโหวมีลูกไม่ได้ มันก็มาอธิษฐานขอลูกกับท่านเทพจางเยว่ ไม่ถึงปี เมียของมันก็คลอดลูกชายอ้วนจ้ำม่ำ"

ชายชราอีกคนกล่าวเสริม

หลังจากชาวบ้านช่วยกันค้นหาอีกรอบจนทั่วแล้วไม่พบสิ่งใด

ผู้ใหญ่บ้านหลี่เต๋อหยางจึงกล่าวขึ้นอย่างจนใจ:

"ท่านอาโหย่วหมิง คงจะเป็นท่านเทพจางเยว่ที่ทรงรับไปแล้วล่ะครับ"

แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ใหญ่บ้าน และเป็นจอมยุทธ์ขอบเขตชำระกายาอีกคนของหมู่บ้าน

แต่เขากลับไม่ได้เชื่อในเรื่องเทพเจ้าที่ดินเท่าใดนัก

เพราะท้ายที่สุดแล้ว

หากเทพเจ้ามีอยู่จริง โลกใบนี้จะยังเต็มไปด้วยอสูรมารที่อาละวาดอยู่อีกหรือ?

ในพิธีบวงสรวงใหญ่ทุกปี เขาก็แค่รู้สึกว่ามันทำให้ชาวบ้านสบายใจขึ้น ซึ่งเป็นผลดีต่อการปกครองในฐานะผู้ใหญ่บ้านของเขา เขาจึงแสดงท่าทีกระตือรือร้น

ในใจของเขาถึงกับแอบสงสัยด้วยซ้ำ

ว่า 'หญ้าเสริมกายา' นี่ใช่ท่านอาโหย่วหมิงแอบซ่อนไปเองหรือเปล่า?

ทว่า ในฐานะผู้ใหญ่บ้าน หากไม่มีหลักฐาน เขาย่อมไม่พูดจาสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะมันจะทำลายความสามัคคี

"ท่านเทพจางเยว่สำแดงฤทธาแล้ว!"

"ท่านเทพจางเยว่ทรงรับเครื่องบวงสรวงแล้ว โปรดคุ้มครองเหล่าชายหนุ่มในหมู่บ้านของพวกเราให้พ้นจากเงื้อมมือของอสูรมารด้วยเถิด"

หลี่โหย่วหมิงคุกเข่าลงอีกครั้ง โขกศีรษะคารวะต่อรูปปั้นเทพเจ้าที่ดินอย่างศรัทธา

ผู้อาวุโสหลายคนก็ทำตามและโขกศีรษะคารวะอีกครั้ง

ผู้ใหญ่บ้านหลี่เต๋อหยางมองท่าทีที่เปี่ยมศรัทธาของท่านอาโหย่วหมิง ชั่วขณะหนึ่งถึงกับคิดขึ้นมาว่า

หรือว่าจะเป็นท่านเทพจางเยว่ที่สำแดงฤทธาและรับเครื่องบวงสรวงไปจริงๆ?

ไม่

เป็นไปไม่ได้

โลกนี้จะมีเทพเจ้าได้อย่างไรกัน?

มีเพียงวรยุทธ์เท่านั้นที่เป็นหนทางเดียวในการตั้งตัวและสร้างหลักปักฐาน!

...

【ข้อมูลส่วนตัว】

【ชื่อ】: หลี่เยว่

【นามเทพ】: จางเยว่

【ตำแหน่งเทวะ】: เทพเจ้าที่ดินหมู่บ้านตระกูลหลี่

【ขอบเขตเทวะ】: ระดับเก้า (ขั้นต่ำ) 【ต้องการพลังเทวะหนึ่งพันหน่วยเพื่อเลื่อนขั้น】

【พลังเทวะ】: สองร้อยหกสิบสองหน่วย

【พลังธูป】: สองพันห้าแต้ม

【วิชาเทวะ】: วิชาเข้าฝัน (1 พลังเทวะ), วิชาดาบทองคำ (1 พลังเทวะ), อาณัติทหารยมโลก (1 พลังเทวะ), อาณัติเจ้าวัด (10 พลังเทวะ), วิชาขจัดโรคภัย (5 พลังเทวะ), วิชาเหินหาว (10 พลังเทวะ), ศาสตราทหารยมโลก (10 พลังเทวะ), วิชาแทรกปฐพี (10 พลังเทวะ), วิชาเสริมแกร่งทหารผี (10 พลังเทวะ), วิชาเมฆาหมอก (10 พลังเทวะ), วิชาอัสนีบาตสวรรค์ (10 พลังเทวะ)

...

"ข้ารู้สึกแข็งแกร่งขึ้นมาก..."

"การใช้วิชาดาบทองคำด้วยพลังเทวะหนึ่งหน่วยเท่าเดิม ข้ารู้สึกว่า"

"มันจะทรงพลังกว่าตอนที่ข้ายังเป็นเทพไร้ศาลมาก..."

หลี่เยว่มอง "ข้อมูลส่วนตัว" ที่ปรากฏเบื้องหน้า พลางยกยิ้มที่มุมปาก

ไม่เพียงเท่านั้น

เขามองไปยังร่างกายของตนที่ไม่ได้โปร่งแสงอีกต่อไป

เขาสวม 'อาภรณ์อำนาจเจ้าที่' บนศีรษะมี 'มงกุฎอำนาจเจ้าที่' มือซ้ายถือ 'ตราประทับอำนาจเจ้าที่' และมือขวาถือ 'ทะเบียนเจ้าที่'

รูปลักษณ์ของเขาดูดีกว่าแต่ก่อนอย่างเทียบไม่ติด

"นี่หมายความว่าตอนนี้ข้ามีตำแหน่งอย่างเป็นทางการแล้วสินะ?"

"แน่นอนจริงๆ"

"ไม่ว่าจะโลกไหน สุดท้ายปลายทางของจักรวาลก็เหมือนกันหมด"

รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นอีกสามส่วน

เขาโบกมือเบาๆ

ทันใดนั้น พลังธูปสองพันแต้มก็ลอยมาจากมุมหนึ่งของแดนเทวะและไหลเข้าสู่ตราประทับอำนาจเจ้าที่

และในทันที

พลังเทวะสีขาวบริสุทธิ์สองหน่วยที่ถูกหลอมกลั่นสิ่งเจือปนออกไปหมดสิ้นโดยตราประทับอำนาจเจ้าที่ ก็ลอยออกมาและรวมเข้ากับร่างของหลี่เยว่

พลังเทวะของเขากลายเป็นสองร้อยหกสิบสี่หน่วยในทันที

"การมีตำแหน่งมันแตกต่างกันจริงๆ"

"ตราประทับอำนาจเจ้าที่นี่มีประโยชน์อย่างแท้จริง"

"หากไม่มีตราประทับนี้ การจะหลอมกลั่นพลังธูปสองพันแต้มให้เป็นพลังเทวะสองหน่วยคงต้องใช้เวลาถึงสองชั่วโมงเต็ม"

"แต่พอมีตราประทับอำนาจเจ้าที่ มันกลับเสร็จสิ้นในพริบตา"

เขากล่าวอย่างพึงพอใจ

จากนั้น

เขาเปิดหน้าต่าง "ภารกิจส่วนตัว"

เขาอยากรู้นักว่า 'ผู้อยู่เบื้องหลัง' ที่ทำให้ผู้คนมากมายต้องทะลุมิติมาเป็นเทพเจ้า จะมอบภารกิจแบบไหนให้

...

【ภารกิจส่วนตัวหนึ่ง】

【คำอธิบายภารกิจ】: ในฐานะเทพเจ้า แม้พลังเทวะของท่านจะน้อยนิด แต่ท่านยังคงต้องการ 'เจ้าศาล' เพื่อเผยแผ่ศรัทธา

【เป้าหมายภารกิจ】: ให้ผู้ศรัทธาคนหนึ่งอาสามาเป็น 'เจ้าศาล' ด้วยความสมัครใจ

【รางวัลภารกิจ】: 'ยันต์เทพประทานพร' ระดับหนึ่ง 2 ใบ, พลังเทวะ 2 หน่วย

...

"ให้ผู้ศรัทธาอาสามาเป็นเจ้าศาลด้วยความสมัครใจ?"

คิ้วของหลี่เยว่เลิกขึ้นเล็กน้อย

เมื่อเห็นภารกิจนี้ เขาก็นึกถึงวิชาเทวะที่ตนมีอยู่อย่าง 'วิชาเข้าฝัน' ในทันที

เห็นได้ชัดว่า

ภารกิจนี้จำเป็นต้องใช้ 'วิชาเข้าฝัน' เพื่อให้สำเร็จ

ถึงแม้เขาจะเป็นเทพเจ้าที่ดิน แต่เทพย่อมไม่ปรากฏกายต่อหน้าผู้ศรัทธาโดยตรง จุดนี้เขาเข้าใจดี

ทันทีที่เทพเจ้าปรากฏกายต่อหน้าผู้ศรัทธาโดยตรง สูญเสียความลึกลับและความสูงส่งไป แล้วอีกฝ่ายจะยังศรัทธาในตัวเขาได้อย่างไร?

ในฐานะเทพเจ้า

เขาควรจะอยู่สูงส่ง ลึกลับ และน่าเกรงขาม!

มีเพียงเช่นนี้ เหล่ามนุษย์ถึงจะยิ่งศรัทธา!

"แล้วรางวัลนี่..."

ดวงตาของหลี่เยว่เป็นประกายขึ้นเล็กน้อย

เขาไม่ได้สนใจพลังเทวะสองหน่วยเท่าไหร่นัก

เพราะตอนนี้เขาคือเทพเจ้าที่ดินผู้มีพลังเทวะถึงสองร้อยหกสิบสี่หน่วย

แต่

เขาต้องการ 'ยันต์เทพประทานพร' ระดับหนึ่งนั่นต่างหาก

ยันต์เทพประทานพรนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับเทพเจ้าอย่างเขา แต่มีไว้สำหรับผู้ศรัทธา

มันสามารถทำให้ผู้ศรัทธาคนหนึ่งก้าวจากคนธรรมดาขึ้นเป็นจอมยุทธ์ขอบเขตชำระกายาระดับหนึ่งได้โดยตรง

ความสำคัญของผู้ศรัทธานั้นไม่ต้องพูดถึง

และในโลกที่เต็มไปด้วยอสูรมารและภยันตรายแห่งนี้ การเพิ่มความแข็งแกร่งของผู้ศรัทธาย่อมทำให้พวกเขาสามารถต่อต้านอสูรมารได้ดียิ่งขึ้น

ไม่ต้องพูดถึงว่า

มีเพียงผู้ศรัทธาแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น พวกเขาถึงจะหาเครื่องบวงสรวงระดับสูงขึ้นมาถวายได้!

"เจ้าศาล..."

"ควรจะเลือกผู้ศรัทธาคนไหนดี..."

สายตาของหลี่เยว่จับจ้องไปที่ 'ทะเบียนเจ้าที่' ในมือ

ทะเบียนเล่มนี้บันทึกข้อมูลทั้งหมดของชาวบ้านในหมู่บ้านตระกูลหลี่เอาไว้อย่างละเอียดลออ

พวกเขาเคยทำความชั่วความดีอะไรมาบ้าง ทุกอย่างครบถ้วนสมบูรณ์

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีหน้าที่คล้ายกับ 'บัญชีมรณะ' อีกด้วย!

เขาสามารถเพียงแค่ตวัดพู่กันขีดฆ่าชื่อชาวบ้านที่บันทึกไว้ในทะเบียนได้โดยตรง

ทันทีที่ถูกขีดฆ่า

ชาวบ้านคนนั้นก็จะตายในทันที

และการกระทำเช่นนี้ เขาในฐานะเทพเจ้าที่ดินจะไม่ได้รับการลงโทษใดๆ และไม่จำเป็นต้องใช้พลังเทวะแม้แต่น้อย

นี่คืออำนาจของเขาในฐานะเทพเจ้าที่ดิน!

"เลือกจากผู้ศรัทธาระดับ B ห้าคนนั้นแล้วกัน..."

สีหน้าของหลี่เยว่สงบนิ่งขณะที่ไล่สายตาอ่านเรื่องราวชีวิตของคนทั้งห้า