ตอนที่ 95 10อันดับเเรก

"พระเจ้า! เขาสังหารสัตว์อสูรลั่วชาไปมากกว่า 512 ตัว นี่มันไม่ใช่มนุษย์เเล้ว..."เฮนรี่ ร้องตะโกน

 

สัตว์อสูรลั่วชาจำนวนมากต่างก็ถอยล่นกลับไป เฮนรี่ เเละนักเรียนชนชาติอีก 2-3 คนรู้ตื่นเต้นเเต่ก็ตกใจในเวลาเดียวกัน พวกเขารู้ว่าอันตรายจากค่ำคืนนี้ได้ผ่านไปเเล้ว ด้วยเนื้อสัตว์อสูรลั่วชาพวกนี้ก็เพียงพอเเล้วที่จะทำให้พวกเขาไม่ขาดอาหารไปสัก 2-3 วัน

 

นักเรียนพวกนี้ไม่ได้เอามันไป เเต่รอให้ เจียง หลี่ จัดการ

 

พวกเขาต่างก็เป็นชนชั้นสูงทั้งหมดเเน่นอนว่ารู้วิธีจัดการกับสถานการณ์เช่นนี้

 

"ลาร่า,หลิงหลิง เก็บเนื้อพันธุกรรมทั้งหมดไปเร็ว เเบ่งให้กลุ่มเฮนรี่ครึ่งนึง เราจะเก็บอีกครึ่งนึงไว้สำหรับตัวเอง ได้สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้เราไม่ขาดอาหารเเละยังใช้ห้ามเลือดได้อีกด้วย"เจียง หลี่ สั่งการ

 

พวกเธอไม่ได้กล่าวอะไรออกมา ลาร่า เเละ เซว่ หลิง เริ่มเก็บเนื้อพันธุกรรม

 

เจียง หลี่ กินเข้าไปประมาณ 200 ชื้น ในระหว่างการสู้รบยังเหลืออีกประมาณ 300 กว่าชิ้น เขาให้กลุ่มเฮนรี่ ครึ่งนึง เเละเก็บไว้ให้ตัวของเขากับพวก ลาร่า เซว่ หลิง อีกครึ่งนึง สรุปพวกเขาทั้ง 3 จะได้คนละ 50 ชิ้น

 

ในความเป็นจริงนั้นหนึ่งชิ้นก็เพียงพอที่จะทดเเทนความต้องการของร่างกายเเล้ว เเต่พวกเขาจำเป็นจะต้องใช้พวกมันเพื่อเพิ่มพลังให้กับตนเอง

 

เจียง หลี่ ต้องกินเนื้อสัตว์อสูรนี่ทุกวันเพื่อให้เเน่ใจว่าร่างกายของเขาเเข็งเเกร่งขึ้นภายใต้สภาพเเวดล้อมเช่นนี้

 

ถึงเเม้ว่าพลังฉีจาก พลังฟ้าเเละปฐพีในร่างจะช่วยป้องกันไม่ให้ความสามารถทางกายภาพของเขาลดลง เเต่เขาก็กลัวว่าพลังชีวิตของเขาจะลดลงเหมือน หวาง จางลง ที่เเต่ก่อนมีพลัง 2.5 เเต่ตอนนี้เหลือ 2.1

 

ตอนนี้เขามีเนื้อพันธุกรรมมากมายมันเป็นไปได้ที่จะช่วยให้พลังชีวิตของเขาเพิ่มขึ้น

 

"เราได้เนื้อพันธุกรรมมาจำนวนมาก! ถ้าเราไม่ฟุ่มเฟือยบางทีอาจเพียงพอ สำหรับ 30วัน!"เซว่ หลิง กล่าว

 

"นั่นไม่จำเป็นเราจะต้องกินมันเพื่อเพิ่มพลังชีวิตของเรา อีกทั้งเรายังต้องใช้พลังงานมากทุกเวลา เราจะต้องปรับปรุงพลังอย่างต่อเนื่อง เพราะนี่ก็เเค่รอบเเรกในการสอบเข้าสถาบันเเอสทรัลเท่านั้น"

 

เจียง หลี่ กล่าว"เเน่นอนว่ายังมีการทดสอบรอเราอยู่อีก เราไม่มีเวลาได้พักบนดาวเคราะห์ลั่วชานี้เเน่ เราจะต้องทำงานอย่างหนักเพื่อพัฒนาพลังชีวิต ฉันเชื่อว่าถ้าพวกเธอกินเนื้อพันธุกรรมนี้จำนวนมากภายใน 30 วัน มันน่าจะมีเเนวโน้มที่พลังชีวิตของพวกเธอจะเพิ่มขึ้นเป็น 1.4 หรือไม่ก็ 1.5 เนื้อพันธุกรรมนี้ยอดเยี่ยมกว่า ยาเเก่นเเท้ตะวันจันทราเสียอีก"

 

ดาวเคราะห์ ลั่วชา นั้น มีดาวที่ส่องสว่างจำนวนมาก เเม้เเต่ดวงอาทิตย์ก็เเผ่ความร้อนออกมาอย่างรุนเเรง

 

เนื้อพันธุกรรมของสัตว์อสูรลั่วชานั้นได้ดูดพลังงานจากดาวฤกษ์ทำใหม้ันมีความคล้ายคลึงกับยาเเก่นเเท้ตะวันจันทรา

 

ดาวฤกษ์นั้นมีพลังงานที่หนาเเน่นกว่าดวงอาทิตย์ดังนั้นพลังของมันจึงเพิ่มมากขึ้น การรับประทานมันก็เท่ากับการกินพลังงานจำนวนมากทุกวัน นี่คือรูปแบบของพลังงาน ยาเเก่นเเท้ตะวันจันทรานั้นมีผลข้างเคียง เเต่เนื้อพันธุกรรมไม่มีผลข้างเคียง

 

เจียง หลี่ วัดด้วยจิตวิญญาณของเขา เขากินเนื้อไปมากกว่า 200 ชิ้น เนื้อพันธุกรรมมีขนาด 10 กรัมของยาเเก่นเเท้ตะวันจันทราหรือเหนือกว่า

 

"ใช่เเล้ว? พ่อต้องการพัฒนายาเเก่นเเท้ตะวันจันทราเเละเเก่นเเท้สุริยันโดยไม่มีผลข้างเคียง เนื้อสัตว์พันธุกรรมนั้นอาจจะเป็นตัวช่วย? ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง บริษัท ซันเเอนด์มูนก็น่าจะคิดได้ พวกเขามีความก้าวล้ำทางเทคโนโลยีสูงมาก"เจียง หลี่ ส่ายหัว วิทยาศาสตร์นั้นซับซ้อนมากหากผิดพลาดนิดเดียวอาจหมายถึงชีวิต

 

ลาร่า เเละ เซว่ หลิง ได้ลิ้มรสมันอย่างช้าๆ พวกเธอค่อยๆกินเนื้อพันธุกรรมที่ได้รับมา

 

ดูเหมือนว่าพวกเธอจะไม่เหน็ดเหนื่อยเหมือนเมื่อ 2 วันที่ผ่านมา ตอนนี้พวกเธอมีพละกำลังเพิ่มมากขึ้น ผิวไหม้เกรียมของพวกเธอก็เริ่มฟื้นตัว

 

ผิวของพวกเขาเริ่มกลับมาอุดมภ์สมบูรณ์เหมือนเดิม ไม่มียารักษาที่สามารถใช้ที่นี่ได้ โชคดีที่พวกเขามีเนื้อพันธุกรรมมันช่วยเเก้ปัญหาได้

 

ผลกระทบของเนื้อพันธุกรรมนั้นดีกว่าอาหารเสริมใดๆ

 

ดูเหมือนว่าการทดสอบของสถาบันเเอสทรัลบนดาวเคราะห์ ลั่วชา นั้น อาจจะให้นักเรียนร่วมมือกัน เเละฆ่าสัตว์อสูรลั่วชา เพื่ออยู่รอด

 

เฮนรี่ รู้สึกเจ็บปวด เขาไม่เเสดงความอ่อนเเอของสุภาพบุรุษให้เห็นเขาหยิบเนื้อพันธุกรรมเเละลูบบนบาดเเผลเเม้ว่าจะมีบาดเเผลจากผิวไหม้เเละบาดเเผลจากการโดนทำลาย มันก็สามารถรักษาด้วยเนื้อพันธุกรรมนี้ เเต่เขาจำเป็นต้องประหยัดมัน

 

"พักผ่อนกันเถอะพวกเราจะต้องฟื้นพลังอย่างรวดเร็วเเละออกหาน้ำในพรุ่งนี้เช้า"เฮนรี่ถอนหายใจ"การรับน้ำในขณะที่เดินทางกว่า 100 กิโลเมตรภายใต้ความร้อนนั้นอาจทำให้ร่างกายของเราย่ำเเย่ลงมาก ถ้าเรามีน้ำในถ้ำความอยู่รอดของเราจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า"

 

หลายคนได้เสียชีวิตในการเดินทางเพราะขาดน้ำเเละโดนความร้อนที่รุนเเรงโจมตี

 

"เฮนรี่"เจียง หลี่ กล่าว"นายรู้หรือไม่ว่าการทดสอบต่อไปคืออะไร?"

 

"การทดสอบรอบต่อไปคือความรู้เเละการทดสอบต่อสู้ "เฮนรี่ตอบกลับ"ถ้าการสอบเป็นเหมือนปีก่อนๆน่าจะเรียงตามนี้ ถ้ามันไม่เปลี่ยนเเปลงจะดีไม่ใช่น้อย"

 

เจียง หลี่ ถาม"เล่าต่อเลย?"

 

"สถาบันเเอสทรัลนั้นจัดอันดับนักเรียนชั้นนำทั้งหมดเพียง 300 อันดับเเรก ดังนั้นจึงรับเพียง 300 คน/ปี นักเรียนจากโลกนั้นจะสามารถจับคู่กับคนอื่นๆได้เพื่อกำหนดหา นักเรียนที่เเข็งเเกร่งทั้งหมด 10 คน นักเรียนทั้ง 10 คนนี้จะได้รับการเตรียมพร้อมที่ดีเเละเป็นกุญเเจสำคัญที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะย้ายไปย่านชั้นสูง"เฮนรี่ อธิบาย

 

"รางวัลนี้ยอดเยี่ยมมาก"เจียง หลี่ ตกใจ นี่ไม่ใช่รางวัลที่ง่ายๆเหมือน เหรียญ เฟิง หยุน การอพชยย้ายเข้าสู่ย่านชั้นสูงนั้นคือความหวังของมนุษย์ทุกคน

 

"ทุกปี 10 อันดับเเรก จะได้รับความเจิดจรัส ทุกคนเปรียบเสมือนอัจฉริยะที่ยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ มหาอำนาจนับไม่ถ้วนต่างก็อยากดูเเลเเละสนับสนุนพวกเขา หากเป็น 10 อันดับเเรกได้มหาอำนาจยักษ์ใหญ่จากย่านชั้นสูง อาจจะรับพวกนั้นเข้าเป็นศิษย์!"

 

สาวผิวขาวเต็มไปด้วยความชื่นชม"ย่านชั้นสูงนั้นอยู่เหนือกว่าพวกเรามาก เเม้เเต่มหาอำนาจบางเเห่งก็ไม่สามารถเทียบได้"

 

เฮนรี่กล่าว"ฉันขอให้ได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของสถาบันเเอสทรัลก็พอ เจียง หลี่ คุณมีศักยภาพที่เเข็งเเกร่งบางทีอาจติด 1 ใน10 อันดับเเรกเมื่อถึงตอนนั้นได้โปรดมองมาที่พวกเราด้วย"

 

"มีคนนับไม่ถ้วนที่มีความสามารถฉันไม่มั่นใจขนาดนั้นหรอก ถ้ามีโอกาสฉันจะพยายามอย่างดีที่สุด!"เจียง หลี่ เป็นคนเจียมเนื้อเจียมตัว เขาเองก็ตั้งใจเป็น 10 อันดับเเรกให้ได้ ถ้าเขาเป็น 10 อันดับเเรกได้ อำนาจที่เขาจะใช้ต่อกรกับบริษัท ซันเเอนด์มูนก็จะเพิ่มมากขึ้น

 

การสอบสถาบันเเอสทรัลนั้นยากเกินไปไม่เเปลกใจเลยว่าทำไมถึงไม่มีใครจากเมือง ซิง ฮัว ผ่านในปีที่ผ่านมา

 

ตอนนี้ครึ่งนึงของช่วงเวลากลางคืนได้ผ่านพ้นไปเเล้ว พวกเขารับรู้ได้ถึงความหนาวเย็นจึงเริ่มเข้าสู่ถ้ำลึก พวกเขารู้สึกอบอุ่นมาก โดยเฉพาะ เจียง หลี่ เขากิน เนื้อพันธุกรรมจำนวนมาก ร่างกายของเขาเหมือนกับเตาพิงไฟให้กับทุกคน ทุกคนต่างก็สัมผัสไความร้อนได้จากตัวของเขา

 

เขาหายใจออกมาพร้อมกับความร้อนที่น่าหลงใหลเเละกลิ่นหอม

 

เนื้อพันธุกรรมนั้นเป็นสิ่งที่ดีมาก

 

"เจียง หลี่..."ลาร่าเดินเข้ามาเเละนั่งข้างๆเขา"ขอบคุณมาก..ถ้าไม่ได้นายช่วยเกรงว่าฉันคงได้รับบาดเจ็บสาหัสไปเเล้ว"

 

เธอกำลังนึกถึงตอนที่ เจียง หลี่ เตะหินก้อนใหญ่ช่วยเธอ จากคมเขี้ยวของ สัตว์อสูร ลั่วชาที่ด้านหลัง มันเป็นสถานการณ์ที่ยากถ้าเธอพลาดโดนโจมตีขึ้นมา

 

"ไม่จำต้องกังวล"เจียง หลี่ กล่าว"ถึงอย่างไรพวกเราก็เป็นเพื่อนกัน..."

 

"ฉัน..."ลาร่าเปิดริมฝีปากขึ้นอย่างจะพูดอะไรบางอย่าง

 

"นี่....ร่างกายของนายยังอุ่นเหมือนเดิมเลยนะ!"เซว่ หลิง กล่าวในขณะที่เดินมานั่งข้างเขา"ให้ฉันกอดนายอีกคืนนึงนะ?"

 

ทันทีที่เธอพูดจบเธอก็สวมกอด เจียง หลี่ ในัทนที

 

ลาร่า ที่ถูกขัดจังหวะโดย เซว่ หลิง เธอไม่พูดอะไรอีกเธอนั่งอยู่ข้างๆเจียง หลี่ เเละนอนหลับลง

 

เซว่ หลิง มองไปที่ ลาร่า เเละปิดตาที่เหนื่อยล้าลง เธอกอด เจียง หลี่ เเละกล่าวกับเขา"เจียง หลี่ ฉันรู้สึกเจ็บมากที่เห็นนายได้รับบาดเจ็บ..."

 

เจียง หลี่ รู้สึกตะลึงเขาหันมามองที่ลาร่า ที่นอนอยู่ด้านข้างเพื่อหวังให้เธอไม่ได้ยิน

 

เซว่ หลิง หัวเราะ"ฮึ่ม..ฉันล้อเล่นหนะ..นายนี่ไม่มีเซ้นท์อารมณ์ขันเลยจริงๆ น่าเบื่อ!"

 

หลังจากนั้นค่ำคืนนี้ก็เริ่มเงียบสงบอีกครั้ง

 

วันที่สองอุณหภูมิก็สูงขึ้นในถ้ำเริ่มรู้สึกร้อน ร่างกายของ เจียง หลี่ ปรับอุณหภูมิในร่างได้อย่างรวดเร็ว

 

นี่เป็นผลจากพลังฟ้าเเละปฐพีในร่างของเขา

 

เขาเหมือนเครื่องปรับอากาศที่เดินได้ตอนนี้

 

เขาคิดถึงช่วงเวลาที่อยู่บนดาวเคราะห์ ฉูโป เเละอยากจะกลับไปฝึกฝนที่นั่นสัก 10 ปี น่าเสียดายที่เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะเดินทางไปยังดาวเคราะห์ฉูโปได้ตอนนี้ ครั้งสุดท้ายนั้นเป็นการฝึกพิเศษที่ทางกองทัพมอบให้ เจียง หลี่ ไม่สามารถเดินทางไปเองได้

 

เขาไม่มีโอกาสมากมายในตอนนี้

 

เฮนรี่ มองออกไปนอกถ้ำเเลบพบว่าอากาศภายนอกกำลังร้อนขึ้นเขาเดินกลับมาถามว่า"เรากำลังจะไปเอาน้ำด้วยกันคุณจะไปด้วยไหม?"

 

"ไม่จำเป็นน้ำของเราเพียงพอที่จะอยู่ต่อ"เจียง หลี่ กล่าว"น้ำของเรานั้นสามารถอยู่ต่อได้อีก 2-3 วันเราจึงไม่อยากสูญเสียพลังงานโดยเปล่าประโยชน์"

 

"อืม เเม้ว่าอุณหภูมิในถ้ำจะต่ำกว่าข้างนอก เเต่มันก็ยังสูงถึง 40 องศา หากคุณต้องการน้ำภายหลังคงเป็นไปไม่ได้ หวังว่าน้ำของคุณคงจะเพียงพอจริงๆ"เฮนรี่ กล่าวเตือน

 

เจียง หลี่ กล่าว"ฉันมีน้ำสำรองพอจริงๆอีกอย่างพวกเราจะอยู่เฝ้าถ้ำเอง"เราจะอยู่พักที่นี่เเละรอนายกลับมา!"

 

"เอาล่ะก็ได้พวกคุณเฝ้าถ้ำไปพวกเราจะออกไปหาน้ำ"เฮนรี่ส่ายหัว"ฉันจะกลับมาเเบ่งน้ำให้กับพวกคุณ!"

 

"นั่นไม่จำเป็นเราสามารถจัดการปัญหาเรื่องน้ำได้!"เจียง หลี่ ยิ้ม"ฉันไม่อยากเอาเปรียบพวกนาย!"

 

เฮนรี่ถอนหายใจ เขาเหลือน้ำในขวดค่อนข้างน้อยในช่วงที่ผ่านมานั้นพวกเขาเเต่ละคนใช้น้ำมากเกินไป

 

หลังจากที่คนเหล่านั้นจากไป ลาร่า ก็เผยเเววตาสับสน"เจียง หลี่? ไม่ใช่ว่าน้ำของเรานั้นหมดเเล้วหรอ?"

 

อุณหภูมิที่สูงขึ้นนั้นทำให้พวกเขาต้องใช้น้ำจำนวนมากเพื่อดับกระหาย ร่างกายของพวกเขาต้องการเซรุ่มเพื่อเพิ่มโภชนาการ

 

เนื้อสัตว์พันธุกรรมพวกนี้ยังคงมีเหลือจำนวนนึง

 

"เดี๋ยวฉันจะเอาน้ำมา!"เจียง หลี่ ถือขวดน้ำที่ว่างเปล่า เขาโบกมือเล็กน้อยทันใดนั้นก็มีน้ำไหลออกมาจากอากาศบรรจุมันจนเต็ม

 

ลาร่า เเละ เซว่ หลิง ตกใจ พวกเธอเห็นน้ำปรากฏออกมาจากอากาศ

 

เจียง หลี่ ใช้พลังงานจิตของเขาเพื่อเปิดมิติว่างขึ้นเเละใช้ภาพลวงตาเพื่อให้พวกเธอทั้ง 2 เห็นภาพที่เขาสร้างเพื่อหลอกพวกเธอ

 

"มีน้ำเพียงพอสำหรับพวกเธอที่จะอาบน้ำได้"เจียง หลี่ หัวเราะ

 

"ไม่มีทางนายสะกดจิตพวกเราโดยที่พวกเราไม่รู้ใช่มั้ย?"เซว่ หลิง หยิบขวดขึ้นมาเเละมองดูว่ามันมีน้ำอยู่ข้างใน ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่เชื่ออยู่ดี เธอดื่มมันลงไปก็พบว่ามีน้ำเย็นไหลลงคอของเธอ นี่ไม่ใช่ความรู้สึกปลอมๆ

 

เธอไม่อยากจะเชื่อ นักสะกดจิตนั้นอาจทำให้คุณรู้สึกเจ็บปวดเเละทำให้หลับใหล เเต่ถึงกระนั้นก็ไม่สามารถเสกน้ำที่ไม่มีอยู่จริงให้มีจริงได้ ทั้งหมดที่พวกเขาสร้างได้ก็คือภาพลวงตา เเต่ภาพลวงตานั้นไม่มีทางเกิดขึ้นจริงเหมือนน้ำที่อยู่ในขวดนี้เเน่

 

"มันจะใช่ภาพลวงตาได้อย่างไร ทำไมฉันจะต้องหลอกพวกเธอ?"เจียง หลี่ ส่ายหัว

 

"โอ้...หนุ่มน้อย..ไม่คิดเลยว่าเธอจะมาเล่นซ่อนเเอบอยู่ในถ้ำเเห่งนี้ ดูเหมือนว่าเธอจะฆ่าสัตว์อสูรลั่วชาไปจำนวนมากเมื่อวานเเละได้รับเนื้อพันธุกรรมมา?"เสียง เเหบเเห้งเดินเข้ามาจากปากถ้ำ เขาก็คือ หวาง จางหลง