บทที่ 1 ผมกลายเป็นตัวละครในตู้กาชาที่ถูกสุ่มออกมางั้นเหรอ?

"สิบโรลสุดท้าย การันตีทองแล้ว! พระเจ้ายกโทษให้ลูกช้างด้วย ขอภูตระดับสูงทีเถอะ!"

ณ สถาบันผู้ใช้ภูตชวนเป่ย

บนแท่นอัญเชิญ หญิงสาวหน้าตาสะสวยในชุดนักเรียนประสานมือไว้ที่อก โค้งคำนับอย่างศรัทธาสามครั้ง ก่อนจะตะโกนลั่นราวกับทุ่มหมดหน้าตัก

"ออกมาซะ!!!"

หินวิญญาณ 1,680 ก้อนสุดท้ายของเธอสลายไปในพริบตา

ลำแสงสิบสายพุ่งแหวกอากาศราวกับดาวตกตกลงสู่แท่นอัญเชิญ

หนึ่งในนั้นคือแสงสีทองอร่าม... สัญลักษณ์แห่งการอัญเชิญภูตระดับสูงจากตู้กาชา!

แสงนี้จุดประกายให้บรรยากาศโดยรอบลุกโชนขึ้นทันที

เหล่าผู้ใช้ภูตฝึกหัดที่มุงดูอยู่เริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่

"แสงทอง! ตัวการันตีมาแล้ว!"

"เจียงหลีนี่ซวยชะมัด กว่าจะออกต้องปาไปตั้ง 180 โรล หมดตัวเลยนะนั่น"

"อยากรู้จังว่าเป็นภูตระดับไหน จะใช่ SSR หรือเปล่า?"

"นายคิดว่า SSR หาง่ายนักหรือไง? ทั่วทั้งต้าเซี่ยมีภูตระดับ SSR กี่ตัวกันเชียว? ใครปั้นตัวระดับนั้นได้ก็เหมือนมีอาวุธยุทธศาสตร์ระดับชาติอยู่ในมือแล้ว!"

"ถ้าได้แค่ระดับ B บรรพบุรุษตระกูลเจียงคงจุดธูปดีใจจนควันโขมงแล้วมั้ง!"

"......"

บนแท่นอัญเชิญ

เจียงหลีจ้องมองแสงสีทองที่กำลังร่วงหล่นลงมาตาไม่กะพริบ ความตื่นเต้นทำให้เธอแทบหยุดหายใจ

เธอทุ่มเทหินวิญญาณและทรัพยากรที่มีจนเกลี้ยงกระเป๋าเพื่อสุ่ม "กาชาสรรพสัตว์หมื่นภพ" ระดับสูง

แม้อัตราการดรอปของตู้นี้จะต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แต่มันก็การันตีภูตระดับสูง และยังมีโอกาสลุ้นระทึกถึงระดับตำนานอย่าง SSR!

เจียงหลีเป็นคนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ และโชคของเธอก็ถือว่าดีมาตลอด

ดังนั้นครั้งนี้เธอจึงขอเดิมพันหมดหน้าตัก!

ขอแค่ได้ระดับ C ขึ้นไป เธอก็พอใจแล้ว

มาเลย!

วัดดวงกันไปเลย!!!

เจียงหลีสูดหายใจเข้าลึก ดวงตาเบิกกว้าง หมายจะเห็นระดับของภูตในแสงสีทองนั้นเป็นคนแรก

ทั้งลานเงียบกริบ บรรยากาศอัดแน่นไปด้วยความคาดหวัง

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่แสงสีทอง กลั้นหายใจรออย่างใจจดใจจ่อ

นี่ไม่ใช่เกมที่ตัวละครอยู่แค่ในโลกเสมือนจริง แต่นี่คือสิ่งมีชีวิตจริงๆ ที่สามารถพาหลับบ้านและใช้ชีวิตร่วมกันในโลกความเป็นจริงได้!

ใครบ้างจะไม่ตื่นเต้น?

ท่ามกลางสายตาของทุกคน

ทันทีที่แสงสีทองบนแท่นค่อยๆ จางลง ร่างเงาคล้ายมนุษย์ก็ปรากฏขึ้น

เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วลานทันที

"เช้ด! ภูตประเภทมนุษย์!"

"ภูตประเภทมนุษย์นี่ของดีตลอดกาล!"

"วีรชนโบราณ เทพสงคราม หรือเผ่าพันธุ์ต่างมิติรูปร่างมนุษย์กันนะ?!"

"ภูตประเภทมนุษย์เป็นที่นิยมที่สุดแล้ว เพราะสื่อสารกันรู้เรื่อง แถมถ้าหน้าตาดีก็ไม่ต่างอะไรกับอัญเชิญสามีหรือภรรยามาเลยนะเว้ย!"

"งานนี้เจียงหลีรวยเละแน่!"

"......"

กาชาสรรพสัตว์หมื่นภพนั้นรวบรวมเผ่าพันธุ์ภูตไว้มากมายมหาศาล

นอกจากมนุษย์แล้ว ยังมีเอลฟ์ มังกร ครึ่งอสูร อันเดด... และเผ่าพันธุ์แปลกประหลาดอีกสารพัด

แต่ภูตประเภทมนุษย์นั้นโดยทั่วไปจะฝึกฝนง่ายกว่าและตรงตามรสนิยมความงามของคนทั่วไป

ใบหน้าสวยหวานของเจียงหลีแดงซ่านด้วยความตื่นเต้น ลมหายใจถี่กระชั้น!

เธอจ้องเขม็งไปที่เหนือศีรษะของภูตตนนั้น อยากจะเห็นระดับของมันก่อนสิ่งอื่นใด

ระดับของภูต คือตัวกำหนดความแข็งแกร่ง

ในที่สุด แสงสีทองก็จางหายไปจนหมด...

ชายหนุ่มรูปหล่อสวมรองเท้าแตะคีบและเสื้อยืดสกรีนลาย "วัยรุ่นหัวเซี่ย" ยืนทำหน้ามึนงงอยู่บนแท่น

และสิ่งที่กระแทกตาผู้ชมเข้าอย่างจัง คือสัญลักษณ์ตัวอักษร "R" สีเทาหม่นบนหัวของเขา

เซี่ยหยวนกวาดตามองสภาพแวดล้อมแปลกตาด้วยความงุนงง สมองว่างเปล่าไปหมด

เขาถูกพามาที่ไหนเนี่ย?

นี่ยังเป็นประเทศบ้านเกิดเขาอยู่หรือเปล่า?

ทั้งลานระเบิดเสียงฮือฮาด้วยความตกตะลึงสุดขีด

"คุณพระช่วย การ์ด R!"

"เวรเอ๊ย! ขยะระดับต่ำสุด? นี่มันหายากยิ่งกว่า SSR อีกนะเนี่ย!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! เจียงหลีนี่มันนักอัญเชิญขั้นเทพชัดๆ สุ่มได้ขยะรูปร่างมนุษย์ระดับ R ที่ร้อยปีจะมีสักคน!"

"เจียงหลีนี่ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ การันตีที่ 180 โรล แต่ดันโดนการ์ด R ปาดหน้าเค้กในวินาทีสุดท้าย..."

"พรืด! สวมแตะคีบ แขนขาลีบแห้ง หน้าตาพอไปวัดไปวาได้ แต่ดูทรงแล้วน่าจะสู้สไลม์ยังไม่ชนะเลยมั้ง..."

"......"

ภูตจะถูกแบ่งระดับตามความแข็งแกร่งและศักยภาพ

ไล่จากต่ำไปสูงคือ R, F, E, D, C, B, A, SR, และ SSR!

การ์ด R ก็เทียบเท่ากับภูตขยะ

ไม่มีผู้ใช้ภูตคนไหนยอมเสียเวลาทำสัญญาและฟูมฟัก เพราะพลังต่อสู้ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ดีไม่ดีอาจจะสู้ตัวผู้ใช้ภูตเองไม่ได้ด้วยซ้ำ...

พวกมันไม่มีค่าพอจะเป็นแม้กระทั่งการ์ดวัตถุดิบสำหรับอัปเกรดภูตตัวอื่น!

เซี่ยหยวนฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์แปลกหูจากด้านล่าง สมองยังคงมึนงง

เขาได้ยินคำสำคัญที่คุ้นหู และในฐานะผู้เล่นเกมกาชาและเกมเลี้ยงตัละครตัวยง สัญชาตญาณใน DNA ของเขาก็เริ่มทำงาน

"การันตี?"

"การ์ด R?"

"SSR?"

"หรือว่าฉันทะลุมิติมาเป็นตัวละครกาชา แล้วโดนใครสักคนสุ่มออกมางั้นเหรอ?"

เซี่ยหยวนเล่นเกมเลี้ยงตัละครมาตั้งนาน ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะกลายเป็นตัวละครในกาชาให้คนอื่นมาสุ่มเสียเอง...

ทันใดนั้น เสียงเครื่องจักรสังเคราะห์ที่ไม่มีที่มาที่ไปก็ดังขึ้นในหัว

"ติ๊ง!"

"ยินดีด้วย โฮสต์ได้ข้ามมิติมาสู่โลกแห่งการอัญเชิญและฝึกฝนภูตพิทักษ์ พร้อมเปิดใช้งาน 'ระบบเพดานพลังรบครอบจักรวาล' สำเร็จ!"

"ระดับปัจจุบันของโฮสต์คือ R ขอเพียงทำสัญญากับผู้ใช้ภูตได้สำเร็จ คุณจะสามารถเปิดใช้งานโหมดครอบจักรวาลและปลดล็อกแพ็กเกจของขวัญมือใหม่ ซึ่งจะมอบเทมเพลตตัวละครระดับเพดาน SSR แบบสุ่มหนึ่งตัว"

"การสังหารมอนสเตอร์สามารถสะสมความคืบหน้าเพื่อสุ่มเทมเพลตตัวละครระดับเพดาน SSR ตัวใหม่ได้..."

"ความคืบหน้าของรางวัลปัจจุบันคือ 0%..."

"ฟังก์ชันอื่นๆ ยังไม่เปิดให้บริการ โปรดติดตามตอนต่อไป..."

"ภารกิจปัจจุบัน: โฮสต์ในตอนนี้อ่อนแอยิ่งกว่าเด็กมหาวิทยาลัย จงรีบไปหาขาใหญ่... แค่กๆ ไปหาผู้ใช้ภูตเพื่อทำสัญญาซะ หากปราศจากพลังวิญญาณของผู้ใช้ภูตหล่อเลี้ยง ภูตจะไม่สามารถดำรงอยู่ในโลกนี้ได้นานและจะสลายไป!"

ดวงตาของเซี่ยหยวนลุกวาว พรวิเศษสำหรับผู้ข้ามมิติมาแล้วสินะ!

หลังจากฟังคำอธิบายของระบบ เขาก็เข้าใจสถานการณ์

แม้ตอนนี้จะเป็นแค่การ์ด R แต่ขอแค่ทำสัญญาสำเร็จ เขาก็จะแปลงร่างเป็น SSR และได้รับพลังต่อสู้สุดเทพ!

แถมยังสามารถเก็บสะสมแต้มจากการฆ่ามอนสเตอร์เพื่อสุ่มเทมเพลต SSR ใหม่ๆ ได้อีก

นี่มันไม่เท่ากับว่าการสุ่มได้ตัวเขา ก็เหมือนสุ่มได้ตัวละคร SSR ครบทุกตัวเลยหรือไง?!

เขาไม่ใช่การ์ดตัวละครขยะเลยสักนิด แต่เป็นตัวละครระดับพระเจ้าที่พัฒนาความเก่งกาจได้ไม่มีที่สิ้นสุดต่างหาก!

โกงเกินไปแล้ว!

เซี่ยหยวนดึงสติกลับมาแล้วหันไปมองคนที่สุ่มเขาออกมาโดยอัตโนมัติ อยากจะเห็นหน้าผู้โชคดีที่มีวาสนาสุ่มได้ตัวละครกาชาสุดเทพอย่างเขา

ทันทีที่เงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นใบหน้ารูปไข่จิ้มลิ้ม

ทว่า ความตื่นเต้นและความคาดหวังบนใบหน้านั้นกำลังบิดเบี้ยวอย่างเห็นได้ชัด ซีดเผือดและดูไม่ได้!

เจียงหลีจ้องมองตัวอักษร "R" บนหัวเขาด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ราวกับเห็นสิ่งอัปมงคลที่สุดในโลก จิตใจแทบแตกสลาย

การ์ด R?!

ในฐานะเจียงหลี ทายาทตระกูลผู้ใช้ภูตชั้นสูงที่มีสายเลือดโดดเด่นและพรสวรรค์เหลือล้น เธอกลับสุ่มได้ขยะที่ไร้ประโยชน์ที่สุดเนี่ยนะ!

"ไม่นะ—————!!!"

เจียงหลีกรีดร้องแทบจะเสียสติ ทำเอาเซี่ยหยวนสะดุ้งโหยง...

เสียงเยาะเย้ยและสมน้ำหน้าจากผู้ชม บวกกับท่าทางมั่นอกมั่นใจของภูตการ์ด R แสนธรรมดาตรงหน้า ทำให้เธอเหมือนหาที่ระบายอารมณ์ได้แล้วตวาดลั่น

"เป็นไปไม่ได้!"

"คนอย่างฉัน เจียงหลี จะมาสุ่มได้ขยะอย่างนายได้ยังไง!"

"ไอ้ขยะ!"

"ไอ้สิ่งไร้ค่า!"

ขอบตาของเธอแดงระเรื่อ จ้องมองเซี่ยหยวนด้วยความเคียดแค้นชิงชัง

"นั่นมัน 180 โรลของฉันนะ!"

"ภูตการันตีแสงทองของฉัน!"

"หินวิญญาณทั้งหมดของฉัน!"

"อนาคตผู้ใช้ภูตอันสดใสของฉัน!"

"พังยับเยินเพราะแก ไอ้การ์ด R เฮงซวย!"

—